MAMurat Ateşli

Murat Ateşli

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Murat Ateşli has a total of 30 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Görsel Kültür ve Antropoloji Bağlamında Performatif Sanatta Kırmızı Renk Olarak Kanın Kullanımı

    by Murat Ateşli

    Kan ile kırmızı renk arasındaki varoluşsal ve simgesel bağlar, tarih boyunca insanlığın kendi varlığını anlamlandırma çabasının en temel konularından biri olmuştur. Sanatta kırmızı renk ve temsilini yaptığı kan biçimsel, estetik, kültürel ve simgesel anlamları bakımından diğer renklerle kıyaslandığında önemli bir rol üstlenmiştir. Bu kitap bölümünde, 1960’lardan sonra performans sanatında kırmızı rengin temsilinden şiddetin ve gerçekliğin yalın göstergesi olan kana geçiş; sanatçıların ritüel, arınma, iğrenme, korku ve acı gibi bedensel deneyimleri üzerinden görsel kültür ve antropoloji bağlamında ele alınmıştır. Kan ve kırmızının görsel ve simgesel yoğunluğu, kültürler arası ritüeller ve çağdaş sanat pratikleri ekseninde ele alınan bu metinde kuramsal çerçevesi Michel Foucault, Mary Douglas, Julia Kristeva, Victor Turner, Hal Foster’ın çalışmalarına yaslanmaktadır. Herman Nitsch, Chris Burden, Gina Pane, Marina Abramoviç, Carolee Schneemann, Orlan, Ana Mendieta, Marc Quinn, Teresa Margolles, Anish Kapoor’un yapıtlarında kan, salt simgesel ve anti-estetik bir aktarım aracı değil; aynı zamanda saflık ile iğrenme arasında kimlik ve varoluş pratiklerini duyurmak için kullanılan politik ve provokatif bir medyumdur. Literatür tarama modeliyle şekillenen nitel araştırmanın kapsamı, 1960’den günümüze performans sanatında kanı kırmızı renk olarak kullanan sanatçıların yapıtlarıyla sınırlandırılmıştır. The existential and symbolic connections between blood and the color red have been one of the most fundamental themes in humanity’s quest to make sense of its own existence throughout history. In the history of art, the color red and the blood it represents have played a significant role compared to other colors in terms of their formal, aesthetic, cultural, and symbolic meanings. In this chapter, The shift in performance art from the representation of the color red to blood -a stark symbol of violence and reality-following the 1960s has been examined within the context of visual culture and anthropology through artists’ physical experiences such as ritual, purification, revulsion, fear, and pain. This text, which examines the visual and symbolic intensity of blood and the color red within the context of cross-cultural rituals and contemporary art practices, draws its theoretical framework from the works of Michel Foucault, Mary Douglas, Julia Kristeva, Victor Turner, and Hal Foster. In the works of Herman Nitsch, Chris Burden, Gina Pane, Marina Abramović, Carolee Schneemann, Orlan, Ana Mendieta, Marc Quinn, Teresa Margolles, and Anish Kapoor, blood is not merely a symbolic and anti-aesthetic medium of expression; it is also a political and provocative medium used to articulate practices of identity and existence that straddle the line between purity and repulsion. The scope of this qualitative study, which is based on a literature review, is limited to the works of artists who have used the color red in performance art from 1960 to the present.

  • Open Access

    Plastik Sanatlarda Renk

    by Burak Yavuzyılmaz, Elif Beyaz Kardeş, Ayşe Sezer, Çağıl Sezin Özdemir, Derya Ülker, Gülçin Karaca, Merve Özcan, Melis Boyacı, Zeliha Akçaoğlu, Özge Öner, et al.

  • Güncel Video Sanatı Örneklerinde Sosyo-Kültürel Yansımalar

    by Murat Ateşli, Emre Karayiğen

    1960’lı yıllarda çağdaş sanat ortamında yeni bir medyum olarak Video Sanatı (Video Art), çağdaş toplumun kültürel ve sanatsal dinamiklerini yansıtan önemli bir alanı temsil etmektedir. Bu çerçevede, sanatçılar video teknolojisini kullanarak toplumsal konuları, ideolojik meseleleri, kişisel deneyimleri ve çevresel faktörleri ele alarak çeşitli sanatsal ifade biçimleri oluşturmuşlardır. “Güncel Video Sanatı Örneklerinde Sosyo-Kültürel Yansımalar” adlı bu araştırma kapsamında video sanatının ne olduğu, tarihi, hangi sanatçılar tarafından öncülük edilerek hangi sanat akımı içerisinde çıktığı, zaman içinde geçirdiği değişimleri, sanat içindeki konumu, kültürel yansımalarını ve izlerini incelenmiş olup; bu sanat disiplininin toplumsal ve kültürel bağlamlardaki rolünü belirli birkaç sanatçı ve eserleri üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışmanın amacı, sosyo-kültürel kimlik ve etkileşim bağlamında özellikle, 1990’lı yıllardan itibaren günümüze kadar geçen süreçte, Batılı sanatçıların yanı sıra Batı kökenli olmayan sanatçıların video sanatı eserlerini belirlemek ve yorumlamaktır. Bu araştırma literatür tarama modeline göre betimlenmiş nitel bir çalışmadır.

  • Open Access

    Resim Sanatı Üzerine Okumalar 1

    by Özkan Baysal, Murat Ateşli, Emre Karayiğen, Ahmet Göktuğ Kılıç, Banu Davun, İlKay Alan İnCi, İlham Enveroğlu, Hazal Orgun Sinan, Abdulmusa Yönyol, Ahmet Fatih Özmen, et al.

    Dadaist Sanatta Bilinçdışı Yaklaşımlar Özkan BAYSAL Güncel Video Sanatı Örneklerinde Sosyo-Kültürel Yansımalar Murat ATEŞLİ Emre KARAYİĞEN Görsel Sanatlar Dersi Öğretiminde Disiplinlerarası Yaklaşım Ümit PARSIL Ahmet Göktuğ KILIÇ Renk Psikolojisinin Resim Sanatına Etkileri Banu DAVUN İlkay Alan İNCİ Çağdaş Sanatta Düzen ve Düzensizlik Bağlamında Entropi Yasası İlham ENVEROĞLU Hazal ORGUN SİNAN Sanatın Sınırsızlığında Avangard Sanat ve Toplumun Şekillenmesinde Öncü Olan Sanatçılar Abdulmusa YÖNYOL Gelenek ve Çağdaşlık Bağlamında İlham Enveroğlu Resimlerinde Kültürel Kodlar Ahmet Fatih ÖZMEN

  • Feminist Sanat ve Psikanalitik Feminizm Kesişiminde Çeşme (Fountain)

    by Burcu Nur Cengiz, Murat Ateşli

    1960’lı yıllarda ataerkil toplum dinamiklerine karşılık kadının kimlik ve değerlerini vurgulama, eril tahakkümü dağıtma ve dengeleme amaçlı örgütlenen feminist sanat (ekofeminist sanat, aktivist sanat), beyaz erkek egemen sanat hegemonyasının yarattığı cinsiyetçilik zeminine, kadının temsil eksikliğine dikkat çeken yaratıcı aktivist eylemlerle sanat camiasında mevcut despotik dili yapıbozuma uğratmaktadır. Benzer bir yapıbozum pratiği içinde psikanalitik feminizm tarafından kadın cinsiyet-cinsel kimliğinin ve öznelliğin oluşumunda baba-fallus merkezli psişik kültür anlayışına anne (meme) merkezli bir “karşıt söylem” öncüllenir: Oedipus karşısına alternatif bir teori olarak konumlanan Oresteia miti (antikahraman) ile kadın ve anne, nesne statüsünden özne durumuna geçer, böylece anne katlinin ürettiği yeniden-sembolizm anaerkil bir fantezi, ifade ve temsil sistemleri yaratır. Araştırmada feminist sanat ve psikanalitik feminizmin kesişiminde ele alınan Canan Şenol’un (CANAN) “Çeşme/Fountain” (2000) isimli video art çalışması, Duchamp’ın “Çeşme”sine (1917) ve Bruce Nauman’ın “Çeşme Olarak Otoportre” (1966) adlı eserine gönderme yaparak “çeşme” imgesine öznel ve feminist bir karşıt söylem oluşturmaktadır. Bu araştırmada CANAN’ın “Çeşme” çalışmasında yarattığı söylem; Melani Klein’ın Oresteia teorisi ile ilişkisinde ele alınmakta, resim sanatı tarihinden örneklemeler üzerinden sanat-kültür eleştirisi gerçekleştirilmektedir.


  • Wild Man as an Androgynous and Psychedelic Image in Contemporary Performative Art

    by Murat Ateşli, Burcu Nur Cengiz

    Wild Man is a kind of archetype and a wild symbolic figure arising from the unbreakable bond of art with society and belief systems, and continues to appear both in cultural festivals and in the field of art with changing images and costumes in various societies and different cultures from past to present. Assuming the role of shaman or pagan, Wild Man’s costumes and symbolic language are shaped by the natural structure of organic materials, expressing the figure’s transitive relationship with nature and the supernatural. This expression is reflected in Wild Man’s image and performative identity, giving it a psychedelic, androgynous characteristic. The present research examines the costume and performance works of avant-garde and contemporary artists such as Joseph Beuys, Fern Shaffer, Ana Mendieta, Cassils, Asher Woodworth, Nick Cave, Saya Woolfalk, and various artist collectives, which take on the image of Wild Man or evoke it, within the scope of their psychedelic qualities that become ambiguous, androgynous and provide transitions between the senses. Revitalizing cultural and artistic ties, Wild Man with its contradictory and psychic aspect, continues to inspire contemporary artists.

  • Open Access

    TRANSITIONAL AREAS OF DIGITAL GAME ART

    by Burcu Nur Cengiz, Murat Ateşli

    Digital games, which constitute a part of new media studies, offer different reality experiences and new expressive environments to a player with multimodal interactions and hybrid reality practices offered by game engines. The alternative environments offered by digital game art create a kind of ‘transitional space’ in the participant’s experience process with ambiguous structures such as reality-fiction. The phenomenon of the transitional area, discussed by Donald W. Winnicott, is the cultural manoeuvring space in which the subject experiences both internal and external reality while constructing the initial fiction of the self, and is closely related to Jean Baudrillard’s concept of simulation in which fiction and reality are mixed. In contemporary art, where the artistic image becomes a virtual reality, phantasmagoria, in which meaning and reality are reconstructed and staged in new media works referencing digital game practices, takes place in the transitional areas that Winnicott sees as a dynamic and experiential playground. This research focuses on digital game art works of different artists such as Olafur Eliasson, Hesam Jalili, Theo Triantafyllidis, Ian Cheng, and Joon Yong Moon, who create a transitional space in their work with practices such as ‘gamification of space’ and ‘counter gaming’.


  • BATI RESMİNDE DİNSEL VE DİSTOPİK SÖYLEMLERE İLİŞKİN APOKALİPTİK İMGELER

    by Murat Ateşli̇

    Ideal yaşamı ve cennet olgusu vurgulanmaktadır. Ütopya anlatıları, geçmiş zamanlarda var olan veya belirsiz bir gelecekte yaşanması beklenen mükemmel bir dünyayı tasvir eder. Distopik söylemler ve Apokaliptik anlatılar ise birbirleriyle yakından ilişkilidir ve ütopyacı anlatılardan etkilenmiştir. Apokaliptik ve distopik betimlemeler cehennemi aratmayacak şekilde her yönüyle yaşamanın zor olduğu yeri ve zamanı tarif eder. Dini bir söylem olarak apokaliptik betimlemeler ve siyasal söylem olarak distopyacı anlatılar eski medeniyetlerin yozlaşmasından günümüz kapitalist toplumlarının hedonistçe bir tüketim çılgınlığına kadar toplumun ve devletlerin kaotik bir biçimde çöküşünü vurgular. Her iki söylemde; acımasız yöntemlere başvuran otoriter uygarlıklar ile azgın ve sapkın toplumların başına korkutucu büyük felaketler, salgın hastalıklar, savaşlar ve kıtlık gibi kehanetlerle açıklanan bir dizi olayların geldiği anlatılır. Batı resminde apokaliptik imgelerin genel çerçevesi, Yeni Ahit’te İncil yazarı Aziz Yuhanna’ya ait Apokalips / Vahiy Kitabı bölümündeki metne dayanmaktadır. Batı uygarlığında kıyamet olgusu ve betimlemeler uzunca bir zaman dinsel bir bakış açısıyla ele alınmış; günümüz dünyasında ise sosyolojik, iktisadi ve siyasal aşırılıklar neticesinde devletlerin ve toplumların yıkımını içeren bir kavram olarak tanımlanmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı ve kapsamı, 13. yüzyıldan günümüze Batı sanatında apokalips kavramını incelemek, dini ve distopik söylemlerle ilişkilendirilen apokaliptik anlatıları resmeden sanatçıları belirlemektir.


  • Open Access

    Political and Social Reflections on Ottoman Painting in the Second Constitutional Monarchy Period

    by Murat Ateşli

    Bu makalede, İkinci Meşrutiyet dönemi Osmanlı İmparatorluğu’nda yaşanan siyasal, toplumsal, ekonomik olgular ile sanat ve kültürel gelişmeler incelenmiştir. Bu dönemde genel olarak, Osmanlı sanatçıları yapıtlarında toplumsal ve siyasal konulara fazla eğilmemişler fakat, Osman Hamdi Bey, Şehzade Abdülmecid Efendi, Fausto Zonaro, Hüseyin Avni Lifij, İbrahim Çallı, Mehmet Ruhi Arel gibi sanatçılar yaşanılan değişimlere kayıtsız kalmamışlardır. Osmanlı yöneticilerinin ve toplumunun sahip olduğu kültürel, siyasi, ekonomik ve toplumsal çağdaşlaşma deneyimleriyle sanatçılar ilgilenmişler, yapıtlarında eleştirel bir yaklaşımla bu konuları resmetmemişledir. Bu araştırmanın amacı II. Abdülhamid’in iktidarının son yıllarıyla 1908-1918 yılları arasında İttihat ve Terrakki Cemiyeti’nin iktidarda olduğu İkinci Meşrutiyet döneminde gelişen siyasal ve sosyo-kültürel gelişmelerin sanat yapıtları üzerinde yansımalarını belirlemek ve yorumlamaktır. Araştırma literatür tarama modeline göre betimlenmiş nitel bir çalışmadır. Araştırmada incelenen sanat yapıtları II. Abdülhamid ve İkinci Meşrutiyet döneminde siyasal, toplumsal ve kültürel gelişmelerle bağlantılı sanatçılar ve resimleriyle sınırlandırılmıştır.

  • Open Access

    Tarihsel Arkaplan ve Toplumsal Yapı Bağlamında “Kursk Vilayetinde Dini Tören Alayı” Üzerine İnceleme

    by Murat Ateşli

    Bu araştırmada, 19. yüzyıl Rus resim sanatının ve Gerçekçilik akımının önemli temsilcilerinden olan Ilya Repin’in “Kursk Vilayetinde Dini Tören Alayı” adlı resminde yer alan nesnenin simgesel ve dini açıdan tarihsel kökeni ve figürlerin hiyerarşik konumları üzerinden Çarlık Rusya’sında var olan toplumsal yapı ve tarihsel arka plan ortaya çıkarılmıştır. Aydınlanma Çağı ile birlikte başlayan Bilimsel, Endüstriyel ve Siyasal Devrimler’in sonucu olarak Batı Avrupa’da sosyo-ekonomik ve siyasal yapılarda köklü değişimler olmuştur. Bu değişimler sanat ve kültür alanını da etkilemiştir. 18. yüzyıldan 1917 Bolşevik Devrimi’ne kadar olan Rus İmparatorluğu’nda çarın mutlak otoritesinde monarşi ile yönetilen feodal Rus toplumu da Avrupa’da yaşanan toplumsal ve siyasal değişim sürecinden etkilenmiştir. 19. yüzyılın ikinci yarısından sonra Rus aydınları, edebiyatçı ve sanatçıları sanat, kültür, eğitim ve siyasi alanlarda reform ve modernleşme isteklerini dile getirmişler ve sanat kolektifleri kurarak eleştirel sanat yapıtları üretmişlerdir. Çağdaşları gibi Repin de Rus halkının yaşadığı sorunlara ve hayatın gerçekliğine ilgi duymuş; sanat kariyeri boyunca natüralist ve sembolist eğilimden gerçekçi ve romantik sanat üsluba kadar faklı yaklaşımlarda resimler yapmıştır. Repin’in resimlerinde üslup farklılıklarına rağmen akademik gerçekçi yaklaşım ve toplumsal duyarlılık süreklilik göstermiştir. Araştırmanın kapsamı ve amacı, Repin’in “Kursk Vilayetinde Dini Tören Alayı” adlı resminin biçim ve içerik açısından toplumsal ve tarihsel bağlam çerçevesinde yorumlayarak alan yazına katkı sunmaktır. Araştırma literatür tarama modeline göre oluşturulmuş nitel bir çalışmadır.