Yılmaz Yeşil
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Yılmaz Yeşil has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Latif İlTar
Ankara Yıldırım Beyazit University, Türkiye
2 shared publications - Mustafa Tekeli
Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü
2 shared publications - Ali Umut Aşcı
Milli Eğitim Bakanlığı
1 shared publication - Fuat Uzun
Bank of Provinces General Directorate, Türkiye
1 shared publication - Ilhan Gunbayi
Akdeniz Universitesi
1 shared publication - Muhammet Koçak
Gazi Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 30 August 2026
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 24 (2) , 1823-1853
Durkheim’ın Dil Eğitimi Felsefesinin Gaspıralı ve Gökalp’in Millî Eğitim, Kültür ve Dil Dönüşümü Fikriyatına Etkisi
Bu çalışma, Émile Durkheim’ın dil felsefesinin İsmail Gaspıralı ve Ziya Gökalp’in millî kültür ve dil politikalarına etkisini incelemektedir. Çalışmada Gökalp’in Küçük Mecmua, Gaspıralı’nın Tercüman gazetesindeki düşünce yazıları kaynak alınarak inceleme gerçekleştirilmiştir. Fransız Devrimi sonrası gelişen sosyolojik düşünceler, Durkheim’ın kolektif bilinç, toplumsal dayanışma ve dilin toplumsal işlevi hakkındaki görüşleri aracılığıyla Osmanlı ve Türk dünyası aydınlarını etkilemiştir. Gökalp, Durkheim’ın kavramlarını Türk milliyetçiliğine uyarlayarak İstanbul Türkçesinin sadeleştirilmesini ve millî dil hâline gelmesini savunmuştur. Gaspıralı ise “dilde, fikirde, işte birlik” ilkesiyle, Osmanlı ve Rusya’daki Türk topluluklarını ortak bir edebî dil etrafında birleştirmeyi hedeflemiştir. Her iki düşünür de eğitimi, dil birliğinin sağlanmasında temel araç olarak görmüş; Gaspıralı, usul-u cedit hareketiyle modern eğitimi yaygınlaştırmış; Gökalp ise okullarda millî kimliğin pekiştirilmesini savunmuştur. Durkheim’ın tek ulus içinde kültürel homojenlik hedefi, Gökalp’te millî kimlik inşasına; Gaspıralı’da ise ulus-ötesi kültürel dayanışmaya dönüşmüştür. Her üç isim de dilin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bir milletin hafızası ve kültürel kimliğinin taşıyıcısı olduğu konusunda birleşmiştir. Günümüzde Türk dünyasında ortak alfabe çalışmaları ve kültürel iş birlikleri, bu düşünürlerin mirasının hâlen geçerliliğini koruduğunu göstermektedir.
- 30 August 2026
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 24 (2) , 1823-1853
Open AccessDurkheim’ın Dil Eğitimi Felsefesinin Gaspıralı ve Gökalp’in Millî Eğitim, Kültür ve Dil Dönüşümü Fikriyatına Etkisi
Bu çalışma, Émile Durkheim’ın dil felsefesinin İsmail Gaspıralı ve Ziya Gökalp’in millî kültür ve dil politikalarına etkisini incelemektedir. Çalışmada Gökalp’in Küçük Mecmua, Gaspıralı’nın Tercüman gazetesindeki düşünce yazıları kaynak alınarak inceleme gerçekleştirilmiştir. Fransız Devrimi sonrası gelişen sosyolojik düşünceler, Durkheim’ın kolektif bilinç, toplumsal dayanışma ve dilin toplumsal işlevi hakkındaki görüşleri aracılığıyla Osmanlı ve Türk dünyası aydınlarını etkilemiştir. Gökalp, Durkheim’ın kavramlarını Türk milliyetçiliğine uyarlayarak İstanbul Türkçesinin sadeleştirilmesini ve millî dil hâline gelmesini savunmuştur. Gaspıralı ise “dilde, fikirde, işte birlik” ilkesiyle, Osmanlı ve Rusya’daki Türk topluluklarını ortak bir edebî dil etrafında birleştirmeyi hedeflemiştir. Her iki düşünür de eğitimi, dil birliğinin sağlanmasında temel araç olarak görmüş; Gaspıralı, usul-u cedit hareketiyle modern eğitimi yaygınlaştırmış; Gökalp ise okullarda millî kimliğin pekiştirilmesini savunmuştur. Durkheim’ın tek ulus içinde kültürel homojenlik hedefi, Gökalp’te millî kimlik inşasına; Gaspıralı’da ise ulus-ötesi kültürel dayanışmaya dönüşmüştür. Her üç isim de dilin yalnızca bir iletişim aracı değil, aynı zamanda bir milletin hafızası ve kültürel kimliğinin taşıyıcısı olduğu konusunda birleşmiştir. Günümüzde Türk dünyasında ortak alfabe çalışmaları ve kültürel iş birlikleri, bu düşünürlerin mirasının hâlen geçerliliğini koruduğunu göstermektedir.
- Open Access
- 8 August 2025
- Published by Scientia Socialis Ltd in Journal of Baltic Science Education
- Vol. 24 (4) , 637-654
SCIENCE COMMUNICATION AND EPISTEMIC TRUST THROUGH SCIENCE EDUCATION: THE MODERATED MEDIATION ROLE OF EPISTEMIC RESPONSIBILITY
Science communication and education play a vital role in making scientific knowledge accessible and trustworthy in society. However, declining trust in scientific authority, the proliferation of disinformation, and epistemic crises underscore the heightened responsibility of scientists and educators. This study investigates the moderated mediation role of epistemic responsibility in the correlation between science communication and epistemic trust through science education. Adopting an exploratory sequential mixed-methods design, the research first employed qualitative focus group interviews with purposively sampled expert science. Thematic analysis identified key patterns, informing the subsequent quantitative phase, where a validated scale was developed through rigorous reliability and validity testing. Results confirmed that epistemic responsibility functions as a moderated mediation between science communication and epistemic trust within science education. The findings emphasize the need for educational policies to foster students’ epistemic sensitivity via ethics-based and inquiry-driven learning environments. By integrating qualitative insights with quantitative validation, this study contributes to addressing epistemic challenges in science communication and education, offering practical implications for enhancing trust and accountability in scientific discourse. Keywords: epistemic responsibility, epistemic trust, science communication, science education, science teacher
- 8 August 2025
- Published by Scientia Socialis Ltd in Journal of Baltic Science Education
- Vol. 24 (4) , 637-654
Open AccessSCIENCE COMMUNICATION AND EPISTEMIC TRUST THROUGH SCIENCE EDUCATION: THE MODERATED MEDIATION ROLE OF EPISTEMIC RESPONSIBILITY
Science communication and education play a vital role in making scientific knowledge accessible and trustworthy in society. However, declining trust in scientific authority, the proliferation of disinformation, and epistemic crises underscore the heightened responsibility of scientists and educators. This study investigates the moderated mediation role of epistemic responsibility in the correlation between science communication and epistemic trust through science education. Adopting an exploratory sequential mixed-methods design, the research first employed qualitative focus group interviews with purposively sampled expert science. Thematic analysis identified key patterns, informing the subsequent quantitative phase, where a validated scale was developed through rigorous reliability and validity testing. Results confirmed that epistemic responsibility functions as a moderated mediation between science communication and epistemic trust within science education. The findings emphasize the need for educational policies to foster students’ epistemic sensitivity via ethics-based and inquiry-driven learning environments. By integrating qualitative insights with quantitative validation, this study contributes to addressing epistemic challenges in science communication and education, offering practical implications for enhancing trust and accountability in scientific discourse. Keywords: epistemic responsibility, epistemic trust, science communication, science education, science teacher
- Open Access
- 1 January 2025
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 23 (2) , 1185-1212
Ortaokul Öğrencilerinin Ekrandan Okuma Kavramına Yönelik Metaforik Algılarının İncelenmesi
Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin ekrandan okuma kavramına yönelik metaforik algılarını belirlemek ve bu metaforları incelemektir. Bu amaç doğrultusunda “Ortaokul öğrencilerinin ekrandan okumaya ilişkin metaforik algıları nelerdir?” sorusuna yanıt aranmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu 267 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilerden ekrandan okumaya ilişkin metaforik anlamlandırmalar oluşturmaları istenmiştir. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan metafor belirleme formları aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Metaforlar beş aşamada çözümlenmiştir: (1) Ayıklama aşaması, (2) Kodlama ve metafor belirleme aşaması, (3) Ulam belirleme aşaması, (4) Verilerin bilgisayar ortamına aktarılması ve çözümlenmesi, (5) Geçerlik ve güvenirlik. Belirlenen üç ana ulama göre toplam 205 metafor çeşidi tespit edilmiştir. Öğrencilerin en çok ifade ettiği metaforlar dünya, insan, uzay, yıldızlar, ansiklopedi, dağ, gözlük, kaydıraktan kaymak, güneş, oyun, yağmur, lunapark, araba, arı, dünyanın dönmesi, meteor, roket, rüzgâr, su, trambolin, toprak kayması, uçak imgeleridir. Ayrıca öğrencilerin sınıf düzeyleri ve cinsiyetleri ile metaforların ana ulamlara dağılımı arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptanmıştır. Öğrencilerin okuma tercihlerine bakıldığında ise katılımcıların yarısından fazlasının ekrandan okumayı tercih ettiği görülmüştür. Öğrencilerin oluşturdukları metaforlarda; eğlence, beğeni, zengin içerik sunma, farklı kullanım imkânları sağlama, hızlı ekran kullanımı, ışık ve renk unsurları gibi noktalara dikkat çektikleri görülmektedir.
- 1 January 2025
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 23 (2) , 1185-1212
Open AccessOrtaokul Öğrencilerinin Ekrandan Okuma Kavramına Yönelik Metaforik Algılarının İncelenmesi
Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin ekrandan okuma kavramına yönelik metaforik algılarını belirlemek ve bu metaforları incelemektir. Bu amaç doğrultusunda “Ortaokul öğrencilerinin ekrandan okumaya ilişkin metaforik algıları nelerdir?” sorusuna yanıt aranmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu 267 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilerden ekrandan okumaya ilişkin metaforik anlamlandırmalar oluşturmaları istenmiştir. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan metafor belirleme formları aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Metaforlar beş aşamada çözümlenmiştir: (1) Ayıklama aşaması, (2) Kodlama ve metafor belirleme aşaması, (3) Ulam belirleme aşaması, (4) Verilerin bilgisayar ortamına aktarılması ve çözümlenmesi, (5) Geçerlik ve güvenirlik. Belirlenen üç ana ulama göre toplam 205 metafor çeşidi tespit edilmiştir. Öğrencilerin en çok ifade ettiği metaforlar dünya, insan, uzay, yıldızlar, ansiklopedi, dağ, gözlük, kaydıraktan kaymak, güneş, oyun, yağmur, lunapark, araba, arı, dünyanın dönmesi, meteor, roket, rüzgâr, su, trambolin, toprak kayması, uçak imgeleridir. Ayrıca öğrencilerin sınıf düzeyleri ve cinsiyetleri ile metaforların ana ulamlara dağılımı arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptanmıştır. Öğrencilerin okuma tercihlerine bakıldığında ise katılımcıların yarısından fazlasının ekrandan okumayı tercih ettiği görülmüştür. Öğrencilerin oluşturdukları metaforlarda; eğlence, beğeni, zengin içerik sunma, farklı kullanım imkânları sağlama, hızlı ekran kullanımı, ışık ve renk unsurları gibi noktalara dikkat çektikleri görülmektedir.
- Open Access
- 15 December 2023
- Published by Avrasya Uluslararasi Arastirmalar Dergisi in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
- Vol. 11 (37) , 314-331
ARAPÇA İLE TÜRKÇENİN YABANCI DİL OLARAK ÖĞRETİMİNİN KÜLTÜR AKTARIMI AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI (C1 ÖRNEĞİ)
Türkçe ile Arapçanın yabancı dil olarak öğretiminde hedef yalnızca dil kurallarının, dil sisteminin öğretilmesi değildir. Aynı zamanda kültürel ögelerin aktarımı yapılarak Türk ve Arap kültürlerin tanıtılması da amaçlanmaktadır. Kültürel ögelerin aktarımı Arapça ile Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde temele alınması gereken en önemli ilke niteliğindedir. Aynı zamanda kültür aktarımında bir dengenin olması gerektiği de söylenmelidir. Bu dengenin oluşabilmesi, dilin öğretileceği hedef kitlenin kültürünün de tanınması hatta öğretilen dilin kültürüne de yer verilmesi anlamına gelmektedir. Bu çalışmada, Arapçanın yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan ders kitabı (El-Arabiyye Beyne Yedeyk) ve Türkçe (İstanbul Yabancılar İçin Türkçe Ders Kitabı) öğretim ders kitapları C1 seviyesinin kültür aktarımı bağlamında karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Yani Türkçe bilmeyen öğrenciler için ve Arapça bilmeyen öğrenciler için hazırlanan öğretim ders kitapların C1 (İleri düzey) Özerklik seviyesi ile sınırlıdır. Ayrıca kitaplar kişiler arası ilişkiler doğrultusunda belirlenen ögelere (Günlük yaşam, kişiler arası ilişkiler, değerler, inançlar ve davranışlar, toplumsal gelenekler ve gelenekselleşmiş davranışlar) göre incelenmektedir. Arapça ve Türkçe öğretimi C1 seviyesi incelenip değerlendirilirken materyal olarak “İstanbul Yabancılar İçin Türkçe ders kitabı C1” ve “El-Arabiyyetü Beyne Yedeyk” Arapça ders kitapları kullanılmaktadır. Yabancı dil öğretim ders kitapları hazırlanırken, dilin oluştuğu kültürün unsurlarına da yer vermek gerekmektedir. Baktığımızda yabancı dil öğretiminde en önemli basamaklardan biri öğrenilen dilin kültürünü de öğrenmektir. Çalışmada, belirlenen kitapları C1 seviyesi hem Türkçe hem de Arapça öğretim ders kitabında kişiler arası ilişkilerin alt ögelerini oluşturan günlük yaşam, kişiler arası ilişkiler, değerler ve davranışlar, toplumsal gelenekler ve gelenekselleşmiş davranışlar bakımından incelemesi yapılmaktadır. Bunun için yabancılara dil öğretimi amacıyla yazılmış kitapların o dile ait kültür unsurlarının tanıtıldığı metinlerle donatılması kültürün aktarıcısı olan dilin daha iyi öğretilmesi ve anlaşılmasını sağlayacaktır.
- 15 December 2023
- Published by Avrasya Uluslararasi Arastirmalar Dergisi in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
- Vol. 11 (37) , 314-331
Open AccessARAPÇA İLE TÜRKÇENİN YABANCI DİL OLARAK ÖĞRETİMİNİN KÜLTÜR AKTARIMI AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI (C1 ÖRNEĞİ)
Türkçe ile Arapçanın yabancı dil olarak öğretiminde hedef yalnızca dil kurallarının, dil sisteminin öğretilmesi değildir. Aynı zamanda kültürel ögelerin aktarımı yapılarak Türk ve Arap kültürlerin tanıtılması da amaçlanmaktadır. Kültürel ögelerin aktarımı Arapça ile Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde temele alınması gereken en önemli ilke niteliğindedir. Aynı zamanda kültür aktarımında bir dengenin olması gerektiği de söylenmelidir. Bu dengenin oluşabilmesi, dilin öğretileceği hedef kitlenin kültürünün de tanınması hatta öğretilen dilin kültürüne de yer verilmesi anlamına gelmektedir. Bu çalışmada, Arapçanın yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan ders kitabı (El-Arabiyye Beyne Yedeyk) ve Türkçe (İstanbul Yabancılar İçin Türkçe Ders Kitabı) öğretim ders kitapları C1 seviyesinin kültür aktarımı bağlamında karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Yani Türkçe bilmeyen öğrenciler için ve Arapça bilmeyen öğrenciler için hazırlanan öğretim ders kitapların C1 (İleri düzey) Özerklik seviyesi ile sınırlıdır. Ayrıca kitaplar kişiler arası ilişkiler doğrultusunda belirlenen ögelere (Günlük yaşam, kişiler arası ilişkiler, değerler, inançlar ve davranışlar, toplumsal gelenekler ve gelenekselleşmiş davranışlar) göre incelenmektedir. Arapça ve Türkçe öğretimi C1 seviyesi incelenip değerlendirilirken materyal olarak “İstanbul Yabancılar İçin Türkçe ders kitabı C1” ve “El-Arabiyyetü Beyne Yedeyk” Arapça ders kitapları kullanılmaktadır. Yabancı dil öğretim ders kitapları hazırlanırken, dilin oluştuğu kültürün unsurlarına da yer vermek gerekmektedir. Baktığımızda yabancı dil öğretiminde en önemli basamaklardan biri öğrenilen dilin kültürünü de öğrenmektir. Çalışmada, belirlenen kitapları C1 seviyesi hem Türkçe hem de Arapça öğretim ders kitabında kişiler arası ilişkilerin alt ögelerini oluşturan günlük yaşam, kişiler arası ilişkiler, değerler ve davranışlar, toplumsal gelenekler ve gelenekselleşmiş davranışlar bakımından incelemesi yapılmaktadır. Bunun için yabancılara dil öğretimi amacıyla yazılmış kitapların o dile ait kültür unsurlarının tanıtıldığı metinlerle donatılması kültürün aktarıcısı olan dilin daha iyi öğretilmesi ve anlaşılmasını sağlayacaktır.