HBHatice Dikmen Boyraz

Hatice Dikmen Boyraz

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Hatice Dikmen Boyraz has a total of 20 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Serenity in chaos: Physical constraints and the social buffer effect in rural festivals

    by Mehmet Boyraz, Hatice Dikmen Boyraz

    This study investigates the counterintuitive persistence of visitor satisfaction despite severe infrastructure deficiencies in time-compressed, high-density rural festivals. Deconstructing conventional service quality theories that assume linear relationships between physical comfort and satisfaction, it explores the experiential paradox and the mechanisms managing this tension. Adopting an instrumental case study design, data were collected by a research team via rapid ethnographic assessment (REA) during the Eşme Quince Festival (Turkey) to capture immediate, in-situ affective responses within a 12-h high-density window. Semi-structured interviews with 73 participants were analyzed using inductive thematic analysis. Findings reveal a tension matrix demonstrating that physical constraints are cognitively reframed as festival vibrancy through a social buffer mechanism. This study identifies an instantaneous social burst where emotional solidarity absorbs negative physical externalities. Crucially, the research illustrates a shift in visitor roles from passive consumers to active supporters who develop a strong sense of place attachment and advocate for the destination’s sustainability. The study culminates in a rural festival sustainability model illustrating how social capital outweighs logistical fragility, providing a strategic framework for managing high-density events in resource-constrained rural destinations.

  • Somut Olmayan Kültürel Miras Kavramı ve Unsurlarına İlişkin Yerel Paydaşların Görüşleri: Afyonkarahisar’da Bir Araştırma

    by Hatice Dikmen Boyraz, Mustafa Sandıkcı

    Araştırmanın amacı, Afyonkarahisar’daki yerel paydaşların somut olmayan kültürel miras (SOKÜM) kavramına ve unsurlarına ilişkin farkındalıklarını incelemek ve ortaya koymaktır. Bu doğrultuda; yerel paydaşların SOKÜM kavramını nasıl tanımladıkları ve nitelendirdikleri, ülke düzeyinde Türkiye’de ve şehir olarak Afyonkarahisar’daki mevcut SOKÜM unsurlarından hangilerine yönelik bilgi sahibi oldukları tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın örneklemi, olasılığa dayalı olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçlı örnekleme tekniği ile belirlenen, Afyonkarahisar’da kamu ve sivil toplum kuruluşlarında görev yapan, SOKÜM unsurları üzerinde söz sahibi olan 15 yerel paydaştan oluşmaktadır. Araştırma nitel olarak tasarlanmış ve veri toplama yöntemi olarak görüşme tekniği kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılan araştırmada, Aralık 2023-Mayıs 2024 tarihleri arasında gerçekleştirilen mülakatlarla veri toplam süreci tamamlanmıştır. Görüşmelerin yazılı metin haline dönüştürülmesi ile elde edilen verilerin analiz aşamalarında, içerik analizi ile betimsel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Veri analiz süreci için MAXQDA 2020 nitel veri yazılımından faydalanılmış ve yapılan çeşitli analizlerle bulgular görsel araçlarla desteklenerek doğrudan alıntılarla açıklanmıştır. Yapılan analizler, yerel paydaşların SOKÜM kavramını hem anlamsal içerik hem de nitelik açısından oldukça farklı boyutlarda değerlendirdiğini göstermektedir.

  • Turizm Endüstrisinde Hijyen Araştırmaları

    by Arzu Morkoyunlu, Ayşe İrem Karabatak, Aybuke Ceyhun Sezgin, Dilara Altundal, Cem Erkebay, Deniz Güçlü, Hatice Dikmen Boyraz, Mehmet Boyraz, Melahat Yıldırım Saçılık, Meltem Kozan Bezci, et al.

    Turizm Endüstrisinde Hijyen Araştırmaları, hijyeni turizm endüstrisinin merkezî ve dönüştürücü bir bileşeni olarak ele alan disiplinlerarası bir perspektif sunmaktadır. Kitap, hijyenin yalnızca birey ya da kurum düzeyinde ve yalnızca sağlık ekseninde olmadığını; kültür, eğitim, toplumsal yapı ve sürdürülebilirlik bağlamlarında nasıl anlam kazandığını ortaya koymaktadır. Bu yönüyle eser, turizm araştırmalarında hijyen konusuna yönelik kavramsal derinliği ve akademik farkındalığı artırmayı hedeflemektedir. Turizm Endüstrisinde Hijyen Araştırmaları kitabı, turizm, gastronomi, halk sağlığı ve hijyen ile ilgili çalışan akademisyenler, araştırmacılar, lisansüstü öğrenciler ve uygulayıcılar için yol gösterici bir kaynak niteliği taşımayı hedeflemekte, hijyenin turizm endüstrisindeki rolünü yeniden düşünmeye davet etmektedir.

  • Open Access

    Coğrafi işaretli ürünlerin somut olmayan kültürel miras Türk mutfak kültürü unsurlarıyla karşılaştırılması: UNESCO gastronomi şehri Afyonkarahisar ili örneği

    by Hatice Di̇kmen Boyraz, Mustafa Sandıkcı

    Destinasyonlar, rekabet üstünlüğünü kaybetmemek ve sürdürülebilir kılmak için sahip olduğu turizm ürünlerini tüm kaynakları ve değerleri yönüyle bir arada eş güdümle değerlendirmeli ve tamamlayıcı ögelerden faydalanmalıdır. Bu araştırmada, Afyonkarahisar ilinin sahip olduğu coğrafi işaretli ürünler ile somut olmayan kültürel miras (SOKÜM) değerlerinin mevcut durumunu ayrı ayrı ortaya koymak ve UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı gastronomi apoleti kapsamında Afyonkarahisar’ın coğrafi işaretli yiyecek-içecek ürünlerinin SOKÜM Türk Mutfak Kültürü unsurları ile uyumluluğunu karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni, coğrafi işaretli ürünler ile ulusal SOKÜM envanterini kapsarken, örneklemini ise Afyonkarahisar ilinin bu iki kategoride sahip olduğu ürünler oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında nitel araştırma yöntemlerinden doküman-arşiv tekniği benimsenmiştir. Bu doğrultuda, ikincil veri kaynakları olarak Türk Patent ve Marka Kurumu Coğrafi İşaret Portalı ile UNESCO Türkiye Milli Komisyonu SOKÜM Ulusal Envanteri kullanılmıştır. Verilerin analizinde, sıklık analizden faydalanılmış ve elde edilen bulgular çeşitli değişkenler bakımından çapraz tablolar aracılığıyla ele alınmıştır. Araştırma sonucunda, Afyonkarahisar’ın sahip olduğu coğrafi işaretler ile SOKÜM Ulusal Envanteri Türk Mutfak Kültürü unsurları arasındaki uyum düzeyinin yüksek olmasına rağmen bu iki değişken açısından çalışmaların aynı önem/öncelik düzeyinde eş güdümle yürütülmediği tespit edilmiştir.