EKElif Kaya

Elif Kaya

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Elif Kaya has a total of 2 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Dönüşsüz Yalnızlıklar ve İçsel Göçler: Ethem Baran’ın Dönüşsüz Yolculuklar Kitabı’nda Yabancılaşma

    by Elif Kaya

    Yazın hayatına 1980’li yıllarda adım atan Ethem Baran, özellikle kısa öykü alanında özgün bir yer edinmiş ve işlediği temalar ile Türk öyküsüne yeni bir soluk getirmiştir. Modern Türk edebiyatında sessiz ama derin izler bırakan Baran, bireyin iç dünyasını, insan psikolojisini ve toplumsal sorunları ustalıkla harmanlamıştır. 2005 yılında okuyucu ile buluşan Dönüşsüz Yolculuklar Kitabı da yabancılaşma başta olmak üzere bireyin içsel ve toplumsal kırılmalarını yansıtacaktır. Çalışmada Baran’ın Dönüşsüz Yolculuklar Kitabı eserinde bireyin toplumsal, mekânsal ve varoluşsal düzeyde yaşadığı yabancılaşma deneyimleri incelenecektir. Kırsaldan kente göç, geçmişe duyulan özlem, aidiyet sorunları ve yalnızlık gibi durumlar, yabancılaşma temasının farklı boyutlarını açığa çıkaran dinamikler olarak ele alınmıştır. Bireyin kendi içinde yabancılaşması, toplum karşısında yabancılaşması zamana ve mekâna yabancılaşması gibi çok katmanlı yapı tek tek incelenmeye çalışılmıştır. Yabancılaşmanın ortaya çıkışı Dünya ve Türk Edebiyatında yansımaları üzerine kısa bir bilgi verildikten sonra da çalışmanın asıl kısmını oluşturan Dönüşsüz Yolculuklar Kitabı isimli hikâyede yabancılaşma örnekler ile detaylandırma yapılacaktır.

  • Perceptions and Attitudes of Nursing Students and Academics toward Artificial Intelligence: A Mixed-Methods Study

    by Elif Paklaci Yormaz, Elif Kaya Aydogdu, Besey Oren

    Objective: Artificial intelligence (AI) is rapidly entering nursing education and practice, yet few studies examine students and academics together; this study mapped attitudes toward AI across these groups, identified predictors, and explained the underlying mechanisms to inform curriculum and policy. Methods: This study used an explanatory sequential mixed-methods design. In the quantitative phase, a cross-sectional survey (n=282) administered the General Attitudes to AI Scale to test the associations between prior AI experience and self-rated technological affinity. In the qualitative phase, semi structured interviews explored use contexts, perceived benefits and risks, and educational implications. Results were integrated to derive the overarching insights. Results: The total mean score was 68.05 ± 7.44, and overall attitudes were found to be positive. More positive views were observed among participants with prior experience (U=8349, P=.023) and with greater daily internet use (χ²=18.549, P < .001). Differences in both positive (χ²= 20.714, P < .001) and negative (F=3.227, P=.041) subscale scores were detected according to self-rated technological affinity. In the qualitative phase, facilitation and efficiency were emphasized and cautious, verification-oriented use was described as increasing with competence. Attitudes were characterized as favorable yet calibrated; advantages were most strongly attributed to standardized, repeatable tasks; human judgment was regarded as essential; privacy views were described as mixed; and role replacement was anticipated by a minority. Conclusion: Task-bound integration should be implemented in conjunction with verification-centered AI literacy and explicit privacy and governance safeguards.

  • NÂZIM HİKMET ŞİİRLERİNİN ORATORYO POTANSİYELİ: FAZIL SAY’IN NAZIM ORATORYOSU ÜZERİNE BİR İNCELEME

    by Elif Kaya

    Nâzım Hikmet, modern Türk şiirinin biçimsel ve düşünsel dönüşümünde kurucu rol üstlenmiş, şiiri bireysel lirizmin sınırlarından çıkararak toplumsal, tarihsel ve evrensel bir anlatı alanına taşımıştır. Bu çalışma, Nâzım Hikmet şiirlerinin oratoryal potansiyelini Fazıl Say’ın Nâzım Oratoryosu örneği üzerinden edebî yapı ve anlatı düzeni açısından incelemektedir. Çalışmanın temel varsayımı, Nâzım Hikmet şiirinin yalnızca müzikal olarak bestelenebilir olmadığı, kendi iç yapısı itibarıyla seslendirmeye, dramatik sunuma ve kolektif söyleme açık bir anlatı mantığı taşıdığıdır. Bu perspektifle makalede, oratoryoda yer alan şiirler Fazıl Say’ın kurguladığı bölümler doğrultusunda (“Gençlikte”, “Hapishanede”, “İnsan Üzre” ve Final) ele alınmış ve her bölümde seçilen şiirler epik anlatı, tekrar, hitap dili, kırık mısra yapısı ve kolektif sesleniş gibi ölçütler üzerinden metin merkezli olarak analiz edilmiştir. İnceleme sürecinde şiirlerin solist, anlatıcı ve koro arasında nasıl işlevsel olarak dağıldığı, bireysel sesin hangi noktalarda çoğul bir söyleme dönüştüğü ortaya konulmuştur. Böylece Nâzım Oratoryosu’nun rastlantısal bir şiir derlemesinden ziyade, Nâzım Hikmet’in poetik evrenini sahneye taşıyan bilinçli bir anlatı kurgusu olduğu gösterilmiştir. Çalışma, şiir ile müzik ilişkisini uyarlama düzeyiyle sınırlı kalmayıp, şiirin kendi yapısal olanakları üzerinden tartışarak edebiyat araştırmalarına disiplinlerarası bir katkı sunmayı amaçlamaktadır.

  • Open Access

    Pandemi Sonrası Yoğun Bakım Hemşirelerinde Covid-19 Stres Düzeyinin Belirlenmesi

    by Elif Paklaci, Elif Kaya Aydoğdu, Besey Ören

    Amaç: Küresel bir sağlık tehdidi olarak karşımıza çıkan COVID-19 hastalık sürecinde yoğun bakım hemşireleri birçok psikolojik sorun ile karşı karşıya kalmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlanan bu çalışmada amaç; yoğun bakım hemşirelerinde COVID-19 pandemisine bağlı ortaya çıkan stres düzeyinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışma yoğun bakımda aktif olarak çalışan 88 hemşire ile online olarak yürütüldü. Veriler 21 sorudan oluşan kişisel bilgi formu ve COVID-19 Stres Ölçeği ile toplandı. Verilerin analizi için SPSS versiyon 25.0 programı kullanıldı. İstatistiksel değerlendirmede bağımsız değişkenler ile ölçek puan ortalaması arasındaki farkları belirlemek için Independet Samples t testi, one-way ANOVA testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis analizi kullanıldı. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Hemşirelerin yaş median değeri 34.50±8,16 olarak bulundu. Araştırmaya katılan hemşirelerin %70.5’i COVID-19 pandemisinden etkilendiğini ifade etti. Hemşirelerin ortalama 1.30±0.56 (min:1, max:4) defa COVID- 19 enfeksiyonu geçirmiş olduğu belirlendi. Katılımcıların %85.2’si COVID-19 pandemisinin hemşirelik mesleğini, %90.9’u ise mesleki yönden kendisini pozitif etkilediğini ifade etmektedir. Çocuk sayısı arttıkça tehlike ve bulaşma, sosyoekonomik sonuçlar ve zenofobi alt boyutlarının ortalama puanlarının arttığı görüldü. Gelir düzeyi ile tehlike ve bulaşma, sosyoekonomik sonuçlar, travmatik stres ortalama alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulundu (p<0,05). COVID-19 ilişkili serviste çalışma süresi ile travmatik stres düzeyi arasında anlamlı farklılık olduğu belirlendi (p<0,05). Ölçek alt boyut puanları incelendiğinde en yüksek ortalamaya sahip alt boyutun tehlike ve bulaşıcılık alt boyutu (29.17±11.86) olduğu saptandı. Sonuç: Hemşirelerin COVID-19 servisinde çalışma süresinin artması ile travmatik stres düzeyinin arttığı ve hemşirelerin en çok tehlike ve bulaşıcılık riski ile stres yaşadığı sonucuna ulaşıldı. Bu sonuçlar doğrultusunda pandemi dönemlerinde hemşirelerin bulaşıcı hastalığı olan hastalara uzun süre temasını önlemek amacıyla; planlama yapılırken pandemi servisinde çalışan hemşirelerin süreç içinde başka servislerde çalışması ve dinlenme periyodlarının planlanması önerilir. Bulaşıcılık riskini en aza indirecek önlemlerin alınması konusunda da eğitim ve prosedürlerin geliştirilmesi önerilir. Objective: Intensive care nurses faced many psychological problems during the COVID-19 disease process, which emerged as a global health threat. The aim of this descriptive and cross-sectional study was to determine the stress level in intensive care nurses due to the COVID-19 pandemic. Method: The study was conducted online with 88 nurses actively working in intensive care. Data were collected with a personal information form consisting of 21 questions and the COVID-19 Stress Scale. SPSS version 25.0 programme was used for data analysis. In statistical evaluation, Independent Samples t test, one-way ANOVA test, Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis analysis were used to determine the differences between independent variables and scale mean scores. The significance level was accepted as 0.05. Conclusion: The median age of the nurses was 34.50±8.16 (min:24, max:58). of the intensive care nurses who participated in the study, 70.5% had experienced COVID-19 on average 1.30±0.56 (min:1, max:4) times. 85.2% of the participants stated that the COVID-19 pandemic had a positive impact on the nursing profession and 90.9% stated that it had a positive impact on their professional development. As the number of children increased, the mean scores of the sub-dimensions of danger and contamination, socio-economic consequences and xenophobia increased. A significant correlation was found between income level and the mean scores of the Danger and Contamination, Socioeconomic Consequences and Traumatic Stress subscales (p<0.05). It was found that there was a significant difference between the duration of working in the COVID-19-related service and the level of traumatic stress (p<0.05). When analysing the scores of the sub-dimensions of the scale, it was found that the sub-dimension with the highest mean was the sub-dimension of danger and contagiousness (29.17±11.86). Conclusion: : It was concluded that the level of traumatic stress increased with the increase in working hours of the nurses in the COVID-19 service and the nurses experienced the most stress with the risk of danger and contagiousness. In line with these findings, in order to prevent nurses from having prolonged contact with patients with infectious diseases during pandemic periods, it is recommended that nurses working in the pandemic service should work in other services during the process and that rest periods should be...