Mine Erkan
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Mine Erkan has a total of 96 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Alper Divarcı
Department of Neonatology, University of Health Sciences, Şişli Hamidiye Etfal Education and Research Hospital, Istanbul, Turkey
1 shared publication - Alper Köker
Division of Pediatric Critical Care, Department of Pediatrics, Akdeniz University Faculty of Medicine, Antalya, Turkiye
1 shared publication - Arzu Eroğlu
Department of Pediatric Neurology, Balıkesir Atatürk City Hospital, Balıkesir, Turkey
1 shared publication Aslı İnci
1 shared publication- Ayse Sulu
Department of Pediatric Cardiology, Faculty of Medicine, Gaziantep University, 27410 Gaziantep, Turkey
1 shared publication - Aysel Ünlüsoy Aksu
Department of Pediatric Gastroenterology, Gazi University School of Medicine, Ankara, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- 28 August 2026
- Published by Wolters Kluwer Health in Pediatric Emergency Care
- Vol. 42 (9) , e135
Comment on “Optic Nerve Sheath Diameter in Pediatric Populations: Establishing Reference Intervals and Anthropometric Correlations”
Was not provided for this article.
- 28 August 2026
- Published by Wolters Kluwer Health in Pediatric Emergency Care
- Vol. 42 (9) , e135
Comment on “Optic Nerve Sheath Diameter in Pediatric Populations: Establishing Reference Intervals and Anthropometric Correlations”
Was not provided for this article.
- 9 February 2026
- Published by Wolters Kluwer Health in Pediatric Emergency Care
- Vol. 42 (6) , 453-460
Optic Nerve Sheath Diameter in Pediatric Populations: Establishing Reference Intervals and Anthropometric Correlations
Objectives: Ultrasonographic measurement of optic nerve sheath diameter (ONSD) is emerging as a noninvasive method for assessing intracranial pressure (ICP) in children. However, its practical application is limited by the lack of adequate age-specific normative data for healthy children. This study aimed to establish age-specific reference ranges for ONSD in healthy children aged 4 to 18 years and assess how anthropometric factors such as body mass index (BMI), height, and weight affect ONSD measurements. Methods: This cross-sectional study included 150 healthy children aged 4 to 18 years, with no suspicion of increased ICP or chronic illness. ONSD was measured bilaterally using standardized transorbital ultrasonography. Anthropometric z -scores were calculated and correlations and percentile-based reference intervals were determined. Results: The mean ONSD was 3.67±0.50 mm, with higher values in the 11 to 18 years group compared with the 4 to 10 years group (3.80±0.45 mm vs. 3.51±0.51 mm, P <0.001). ONSD positively correlated with age, height, weight, and BMI in the overall sample. Subgroup analyses revealed that BMI was significantly associated with ONSD only in the 11 to 18 years group. The age-specific 97th percentile upper limits were 4.33 mm (4 to 10 y) and 4.40 mm (11 to 18 y). Conclusions: This study provides age-specific normative reference intervals for ONSD in healthy children and shows the impact of BMI on ONSD measurements in adolescents. These findings enhance the clinical interpretation of ONSD in pediatric settings and support its integration into noninvasive ICP assessment protocols. Further multicenter studies are required to validate the reference values.
- 9 February 2026
- Published by Wolters Kluwer Health in Pediatric Emergency Care
- Vol. 42 (6) , 453-460
Optic Nerve Sheath Diameter in Pediatric Populations: Establishing Reference Intervals and Anthropometric Correlations
Objectives: Ultrasonographic measurement of optic nerve sheath diameter (ONSD) is emerging as a noninvasive method for assessing intracranial pressure (ICP) in children. However, its practical application is limited by the lack of adequate age-specific normative data for healthy children. This study aimed to establish age-specific reference ranges for ONSD in healthy children aged 4 to 18 years and assess how anthropometric factors such as body mass index (BMI), height, and weight affect ONSD measurements. Methods: This cross-sectional study included 150 healthy children aged 4 to 18 years, with no suspicion of increased ICP or chronic illness. ONSD was measured bilaterally using standardized transorbital ultrasonography. Anthropometric z -scores were calculated and correlations and percentile-based reference intervals were determined. Results: The mean ONSD was 3.67±0.50 mm, with higher values in the 11 to 18 years group compared with the 4 to 10 years group (3.80±0.45 mm vs. 3.51±0.51 mm, P <0.001). ONSD positively correlated with age, height, weight, and BMI in the overall sample. Subgroup analyses revealed that BMI was significantly associated with ONSD only in the 11 to 18 years group. The age-specific 97th percentile upper limits were 4.33 mm (4 to 10 y) and 4.40 mm (11 to 18 y). Conclusions: This study provides age-specific normative reference intervals for ONSD in healthy children and shows the impact of BMI on ONSD measurements in adolescents. These findings enhance the clinical interpretation of ONSD in pediatric settings and support its integration into noninvasive ICP assessment protocols. Further multicenter studies are required to validate the reference values.
- Open Access
- 7 April 2025
- Published by Tip Egitimi Dunyasi in Tıp Eğitimi Dünyası
- Vol. 24 (72) , 70-80
Tıp Eğitiminde Ayrımcılık, Yanlılık ve Damgalamaya Yönelik Bir Eğitim Programının Tanıtımı ve Öğrencilerin Ayrımcılığa Neden Olan Durumlar Hakkındaki Görüşleri
Amaç: Bu çalışma ile öğrencilerin ayrımcılığa neden olan hastalık ve durumlara bakış açılarının değerlendirilmesi ve hazırlanan eğitim programının tanıtılması hedeflenmektedir. Gereç ve yöntem: Çalışma 2023-2024 eğitim döneminde, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi 1. sınıf öğrencilerinin hastalık ve durumlara yönelik damgalama ve ayrımcılık bakış açılarının belirlenmesi için nitel ve nicel verilerin toplandığı karma bir araştırmadır. Araştırma iki boyuttan oluşmaktadır. İlk aşamada listelenen ayrımcılık nedenlerine yönelik öğrencilerin düşünceleri anket ile değerlendirilmiştir. İkinci aşamada hazırlanan eğitim programı uygulanmış ve öğrencilerin uygulamalar ile ilgili duygu ve düşüncelerini yazmaları istenmiştir. Uygulama süreci sonunda damgalama ve ayrımcılığa yüklenen anlam; öğrencilerin deneyimleri, farkındalık düzeyleri, duygu ve düşünceleri yazdıkları metin üzerinden incelenmiştir. Bulgular: Öğrencilerin incinebilir gruplardan en sık hükümlü ve tutukların (%88), ikinci sıklıkta göçmenlerin (%84,8) ayrımcılığa uğradığını düşündüğü saptandı. Hastalığı nedeni ile damgalanan kişilerde en sık uyuşturucu bağımlılığı (%95,3) ve sonra sırasıyla alkolizm (%75,1), şizofreni (%74,7) ve obezite hastalarının damgalamaya - ayrımcılığa uğradığı belirtildi. Öğrencilerin %75,8’i toplumsal cinsiyet temelli ayrımcılık yapıldığını düşündüğünü belirtti. Erkek öğrencilerin sigara kullanımı ilişkili hastalığı olan bireylerin (p= 0,03) ve engellilerin (p= 0,01) ayrımcılığa uğradığını düşünme oranları kadın öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı olarak yüksek bulundu. Kadın öğrencilerin erkek öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı olarak yüksek oranda göçmenlerin ayrımcılığa uğradığını düşündüğü bulundu (p= 0,05). Ders ve uygulamalar sonrasında yazılan metinler incelendiğinde en çok tekrarlanan temalar “ayrımcılık” ve “önyargı” temaları olarak saptandı. Öğrencilerin ifadeleri ödev olarak izletilen filmlerin farkındalığın arttırılmasında önemli katkı sağladığını gösterdi. Farkındalık için “empati” ve “iletişim kurma” en çok kullanılan kelimeler olarak dikkat çekti. Raporlarda üzerinde durulan bir diğer kavram “zorbalık” olarak saptandı. Sonuç: Sağlık çalışanlarının ayrımcılıkla ilgili farkındalıklarının arttırılması büyük önem göstermektedir. Ulusal ÇEP-2020 Davranışsal, Sosyal ve Beşeri Bilimler Listesinde “ayrımcılık, yanlılık, damgalama” ana durum olarak; “göçmenler”, “yaşlı, engelli, hükümlü gibi incinebilir gruplar”, “toplumsal cinsiyet” ve “hastalığı nedeni ile damgalanan bireyler” alt durumlar olarak tanımlanmaktadır. Tıp Eğitiminde bu alanda yapılan eğitimlerin yaygınlaştırılması önemlidir. Öğrencilere ödev olarak verilen film izleme ve raporlama süreci değerlendirildiğinde öğrencilerin ayrımcılığa yönelik hiç bilmedikleri önyargılarının olduğu ve bu filmler ile farkındalıklarının arttığına yönelik ifadeler dikkat çekmiştir. Sınıfta yapılan refleksiyon oturumlarında öğrencilerin, yapılan uygulamaların olumlu tutum değiştirmede işe yaradığını gösteren cümleleri dikkat çekmiştir. Öğrencilerin geribildirimleri incelendiğinde eğitim programından memnun oldukları gözlenmiştir.
- 7 April 2025
- Published by Tip Egitimi Dunyasi in Tıp Eğitimi Dünyası
- Vol. 24 (72) , 70-80
Open AccessTıp Eğitiminde Ayrımcılık, Yanlılık ve Damgalamaya Yönelik Bir Eğitim Programının Tanıtımı ve Öğrencilerin Ayrımcılığa Neden Olan Durumlar Hakkındaki Görüşleri
Amaç: Bu çalışma ile öğrencilerin ayrımcılığa neden olan hastalık ve durumlara bakış açılarının değerlendirilmesi ve hazırlanan eğitim programının tanıtılması hedeflenmektedir. Gereç ve yöntem: Çalışma 2023-2024 eğitim döneminde, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi 1. sınıf öğrencilerinin hastalık ve durumlara yönelik damgalama ve ayrımcılık bakış açılarının belirlenmesi için nitel ve nicel verilerin toplandığı karma bir araştırmadır. Araştırma iki boyuttan oluşmaktadır. İlk aşamada listelenen ayrımcılık nedenlerine yönelik öğrencilerin düşünceleri anket ile değerlendirilmiştir. İkinci aşamada hazırlanan eğitim programı uygulanmış ve öğrencilerin uygulamalar ile ilgili duygu ve düşüncelerini yazmaları istenmiştir. Uygulama süreci sonunda damgalama ve ayrımcılığa yüklenen anlam; öğrencilerin deneyimleri, farkındalık düzeyleri, duygu ve düşünceleri yazdıkları metin üzerinden incelenmiştir. Bulgular: Öğrencilerin incinebilir gruplardan en sık hükümlü ve tutukların (%88), ikinci sıklıkta göçmenlerin (%84,8) ayrımcılığa uğradığını düşündüğü saptandı. Hastalığı nedeni ile damgalanan kişilerde en sık uyuşturucu bağımlılığı (%95,3) ve sonra sırasıyla alkolizm (%75,1), şizofreni (%74,7) ve obezite hastalarının damgalamaya - ayrımcılığa uğradığı belirtildi. Öğrencilerin %75,8’i toplumsal cinsiyet temelli ayrımcılık yapıldığını düşündüğünü belirtti. Erkek öğrencilerin sigara kullanımı ilişkili hastalığı olan bireylerin (p= 0,03) ve engellilerin (p= 0,01) ayrımcılığa uğradığını düşünme oranları kadın öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı olarak yüksek bulundu. Kadın öğrencilerin erkek öğrencilerden istatistiksel olarak anlamlı olarak yüksek oranda göçmenlerin ayrımcılığa uğradığını düşündüğü bulundu (p= 0,05). Ders ve uygulamalar sonrasında yazılan metinler incelendiğinde en çok tekrarlanan temalar “ayrımcılık” ve “önyargı” temaları olarak saptandı. Öğrencilerin ifadeleri ödev olarak izletilen filmlerin farkındalığın arttırılmasında önemli katkı sağladığını gösterdi. Farkındalık için “empati” ve “iletişim kurma” en çok kullanılan kelimeler olarak dikkat çekti. Raporlarda üzerinde durulan bir diğer kavram “zorbalık” olarak saptandı. Sonuç: Sağlık çalışanlarının ayrımcılıkla ilgili farkındalıklarının arttırılması büyük önem göstermektedir. Ulusal ÇEP-2020 Davranışsal, Sosyal ve Beşeri Bilimler Listesinde “ayrımcılık, yanlılık, damgalama” ana durum olarak; “göçmenler”, “yaşlı, engelli, hükümlü gibi incinebilir gruplar”, “toplumsal cinsiyet” ve “hastalığı nedeni ile damgalanan bireyler” alt durumlar olarak tanımlanmaktadır. Tıp Eğitiminde bu alanda yapılan eğitimlerin yaygınlaştırılması önemlidir. Öğrencilere ödev olarak verilen film izleme ve raporlama süreci değerlendirildiğinde öğrencilerin ayrımcılığa yönelik hiç bilmedikleri önyargılarının olduğu ve bu filmler ile farkındalıklarının arttığına yönelik ifadeler dikkat çekmiştir. Sınıfta yapılan refleksiyon oturumlarında öğrencilerin, yapılan uygulamaların olumlu tutum değiştirmede işe yaradığını gösteren cümleleri dikkat çekmiştir. Öğrencilerin geribildirimleri incelendiğinde eğitim programından memnun oldukları gözlenmiştir.
- Open Access
- 18 November 2024
- Published by Ankara Bilkent City Hospital in Turkish Journal of Pediatric Disease
- Vol. 18 (6) , 329-337
Opinions of Mothers About the Weights of Their Preschool Children and Its Relationship with Their Own Body Perceptions
Amaç: Çocukların ağırlıklarının anneleri tarafından olduğundan düşük ya da yüksek olarak algılanması yanlış beslenme uygulamalarına ve sağlık sorunlarına yol açabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, annelerin çocuklarının ve kendilerinin ağırlıkları ile ilgili algılarını değerlendirmek ve bu algıları etkileyebilecek sosyodemografik faktörleri belirlemektir.Gereç ve Yöntemler: Çalışma 2-5 yaş arasındaki 170 çocuk ve annesinin dahil edildiği kesitsel tipte bir araştırmaydı. Çalışma için annelerin ve çocukların boy ve ağırlıkları ölçüldü; annelere kendine ve çocuğuna dair algısını anlayabilmek için sözel (5’li Likert tipi ölçek) ve görsel ölçekler (çocuklar için Toddler Silhoutte Scale, anneler için Contour Drawing Rating Scale) içeren anketler uygulandı.Bulgular: Çocukların boya göre ağırlık persentili arttıkça, annelerin çocuklarının ağırlığını sözlü ve görsel değerlendirmesindeki doğruluk oranı azaldı ve bu da onları çocuğun kilosunu hafife almaya daha yatkın hale getirdi. Sözel ölçekte zayıf, normal kilolu, fazla kilolu ve şişman çocukların annelerinin çocuklarını doğru şekilde tanımlama oranları sırasıyla %53.19, %71.72, %31.25 ve %0’dı. Görsel ölçekte ise bu değerler sırasıyla %72.34%, %54.55, %12.50 ve 0%’dı. Fazla kilolu ve şişman annelerin sözel ve görsel öz değerlendirme doğruluğu diğerlerine göre daha düşük saptandı. Sözel ve görsel ölçekte öz değerlendirme doğruluk oranları sırayla zayıf annelerde %100 ve %75, normal kilolu annelerde %75.36 ve %89.86, fazla kilolu annelerde %47.46 ve %32.20 ve şişman annelerde %34.21 ve %23.68 olarak saptandı. Annelerin kendi ağırlıklarına ilişkin algıları ile çocuklarının ağırlıkları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmedi.Sonuç: Çocukların ağırlık durumlarının anneleri tarafından yorumlanmasında sorunlar olduğu saptandı. Annelerin yanlış algısını açıklayabilecek herhangi bir sosyodemografik risk faktörü tespit edemedik. Annelerin çocuğun ağırlığı ile ilgili sorunları algılayabilmesi ve bir sorun olarak dile getirmesi eksik olabileceği için çocuk hekimlerinin her başvuran çocuğun boy ve ağırlık ölçümünü yapmasını ve persentillerini değerlendirmesini öneririz.
- 18 November 2024
- Published by Ankara Bilkent City Hospital in Turkish Journal of Pediatric Disease
- Vol. 18 (6) , 329-337
Open AccessOpinions of Mothers About the Weights of Their Preschool Children and Its Relationship with Their Own Body Perceptions
Amaç: Çocukların ağırlıklarının anneleri tarafından olduğundan düşük ya da yüksek olarak algılanması yanlış beslenme uygulamalarına ve sağlık sorunlarına yol açabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, annelerin çocuklarının ve kendilerinin ağırlıkları ile ilgili algılarını değerlendirmek ve bu algıları etkileyebilecek sosyodemografik faktörleri belirlemektir.Gereç ve Yöntemler: Çalışma 2-5 yaş arasındaki 170 çocuk ve annesinin dahil edildiği kesitsel tipte bir araştırmaydı. Çalışma için annelerin ve çocukların boy ve ağırlıkları ölçüldü; annelere kendine ve çocuğuna dair algısını anlayabilmek için sözel (5’li Likert tipi ölçek) ve görsel ölçekler (çocuklar için Toddler Silhoutte Scale, anneler için Contour Drawing Rating Scale) içeren anketler uygulandı.Bulgular: Çocukların boya göre ağırlık persentili arttıkça, annelerin çocuklarının ağırlığını sözlü ve görsel değerlendirmesindeki doğruluk oranı azaldı ve bu da onları çocuğun kilosunu hafife almaya daha yatkın hale getirdi. Sözel ölçekte zayıf, normal kilolu, fazla kilolu ve şişman çocukların annelerinin çocuklarını doğru şekilde tanımlama oranları sırasıyla %53.19, %71.72, %31.25 ve %0’dı. Görsel ölçekte ise bu değerler sırasıyla %72.34%, %54.55, %12.50 ve 0%’dı. Fazla kilolu ve şişman annelerin sözel ve görsel öz değerlendirme doğruluğu diğerlerine göre daha düşük saptandı. Sözel ve görsel ölçekte öz değerlendirme doğruluk oranları sırayla zayıf annelerde %100 ve %75, normal kilolu annelerde %75.36 ve %89.86, fazla kilolu annelerde %47.46 ve %32.20 ve şişman annelerde %34.21 ve %23.68 olarak saptandı. Annelerin kendi ağırlıklarına ilişkin algıları ile çocuklarının ağırlıkları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmedi.Sonuç: Çocukların ağırlık durumlarının anneleri tarafından yorumlanmasında sorunlar olduğu saptandı. Annelerin yanlış algısını açıklayabilecek herhangi bir sosyodemografik risk faktörü tespit edemedik. Annelerin çocuğun ağırlığı ile ilgili sorunları algılayabilmesi ve bir sorun olarak dile getirmesi eksik olabileceği için çocuk hekimlerinin her başvuran çocuğun boy ve ağırlık ölçümünü yapmasını ve persentillerini değerlendirmesini öneririz.
- 15 February 2024
- Published by Springer Nature in Child's Nervous System
- Vol. 40 (6) , 1827-1831
How significant is the BIG score in childhood traumatic brain injury?
Background This study aims to evaluate the reliability of the BIG score in predicting mortality in children with traumatic brain injury (TBI) and to compare it with the literature and other scoring systems. Methods Patients who were followed up in the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) for TBI between 2014 and 2019 in a tertiary reference hospital were evaluated retrospectively. Results One hundred fifty-nine patients met the inclusion criteria. The most common injury mechanisms were falling from a height (39.6%). The mortality rate was 12.6% (n = 20). The mean BIG score, ISS, and PRISM III were statistically significantly higher in the mortality group (p < 0.001). The AUC values found in the ROC analysis in the whole study group, respectively, 0.962 (CI 0.920–0.986) for the BIG score, 0.952 (CI 0.906–0.979) for the ISS, 0.957 (CI 0.913–0.983) for the GCS, and 0.981 (CI 0.946–0.996) for the PRISM III. In the patients with isolated TBI, the AUC value for the BIG score was 0.988 (0.967–1.000) and higher than the ISS and PRISM 3 [0.983 (0.956–1.000), 0.969 (0.932–1.000) respectively]). The cut-off point for the BIG score in the whole group was 19 (sensitivity 95%, specificity 88%, positive predictive value 0.58, negative predictive value 0.99). In logistic regression model, we found that BIG score is an independent variable for mortality (AOR:1.4, 95%CI 1.22–1.63). Conclusion In children with traumatic brain injury, the BIG score is simple, quickly calculated, and a good predictor of mortality and disease severity. Prospective studies with more extensive series are needed on this subject.
- 15 February 2024
- Published by Springer Nature in Child's Nervous System
- Vol. 40 (6) , 1827-1831
How significant is the BIG score in childhood traumatic brain injury?
Background This study aims to evaluate the reliability of the BIG score in predicting mortality in children with traumatic brain injury (TBI) and to compare it with the literature and other scoring systems. Methods Patients who were followed up in the Pediatric Intensive Care Unit (PICU) for TBI between 2014 and 2019 in a tertiary reference hospital were evaluated retrospectively. Results One hundred fifty-nine patients met the inclusion criteria. The most common injury mechanisms were falling from a height (39.6%). The mortality rate was 12.6% (n = 20). The mean BIG score, ISS, and PRISM III were statistically significantly higher in the mortality group (p < 0.001). The AUC values found in the ROC analysis in the whole study group, respectively, 0.962 (CI 0.920–0.986) for the BIG score, 0.952 (CI 0.906–0.979) for the ISS, 0.957 (CI 0.913–0.983) for the GCS, and 0.981 (CI 0.946–0.996) for the PRISM III. In the patients with isolated TBI, the AUC value for the BIG score was 0.988 (0.967–1.000) and higher than the ISS and PRISM 3 [0.983 (0.956–1.000), 0.969 (0.932–1.000) respectively]). The cut-off point for the BIG score in the whole group was 19 (sensitivity 95%, specificity 88%, positive predictive value 0.58, negative predictive value 0.99). In logistic regression model, we found that BIG score is an independent variable for mortality (AOR:1.4, 95%CI 1.22–1.63). Conclusion In children with traumatic brain injury, the BIG score is simple, quickly calculated, and a good predictor of mortality and disease severity. Prospective studies with more extensive series are needed on this subject.
- Open Access
- 1 April 2023
- Published by Academician Publishing
Pediatri Polikliniklerinde Sık Görülen Vakalar
Ömrünü eğitime ve tıp bilimine adamış, pediatri alanında kendi eğitimini tamamlayan ve hala sürdüren yazarlarımız ile iki yıldır süren çalışmalarımızın meyvesi olan kitabımız için çok mutluyuz. Yedi yaşından beri gece gündüz demeden çalışan, pediatri uzmanlığını ve yan dalını hakkıyla tamamlamak için çok emek harcayan arkadaşlar, tecrübelerini ve öğrendiklerini eğitime yeni başlayan meslektaşlarına aktarmak için bir kılavuz olacak bu kitabı hazırladık. Bu kitabın; pratisyen hekim, pediatri asistanları ve uzmanlarına klinik pratikte en sık karşılaşacakları hastalıkların tanısı, kliniği ve tedavisi konusunda hızlıca bilgilere ulaşabilmeleri açısından çok büyük kolaylık sağlayacağına inanıyoruz. Bu nedenle acillerde, polikliniklerde ve servislerde sıkça başvurulan bir kitap olacağını düşünüyoruz.
- 1 April 2023
- Published by Academician Publishing
Open AccessPediatri Polikliniklerinde Sık Görülen Vakalar
Ömrünü eğitime ve tıp bilimine adamış, pediatri alanında kendi eğitimini tamamlayan ve hala sürdüren yazarlarımız ile iki yıldır süren çalışmalarımızın meyvesi olan kitabımız için çok mutluyuz. Yedi yaşından beri gece gündüz demeden çalışan, pediatri uzmanlığını ve yan dalını hakkıyla tamamlamak için çok emek harcayan arkadaşlar, tecrübelerini ve öğrendiklerini eğitime yeni başlayan meslektaşlarına aktarmak için bir kılavuz olacak bu kitabı hazırladık. Bu kitabın; pratisyen hekim, pediatri asistanları ve uzmanlarına klinik pratikte en sık karşılaşacakları hastalıkların tanısı, kliniği ve tedavisi konusunda hızlıca bilgilere ulaşabilmeleri açısından çok büyük kolaylık sağlayacağına inanıyoruz. Bu nedenle acillerde, polikliniklerde ve servislerde sıkça başvurulan bir kitap olacağını düşünüyoruz.