BKBerna Karabulut

Berna Karabulut

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Berna Karabulut has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Yetişkin Böbreğinde Mezenşim Kökenli Tümörler-Klasik Anjiomyolipoma/ Pecoma

    by Berna Karabulut, Kemal Kösemehmetoğlu

    Klasik anjiyomiyolipom (AML), diğer adıyla perivasküler epiteloid hücreli tümör (PEComa), değişen oranlarda yağ dokusu, düz kas hücreleri ve kalın duvarlı damarlar içeren benign bir mezenkimal tümördür. Böbrek tümörlerinin yaklaşık %1’ini oluşturur. Sporadik olgular genellikle yaşlı kadınlarda tek taraflı ve soliterdir, tüberoskleroz zemininde gelişen olgular ise sıklıkla bilateral ve multifokaldir. Patogenezde, TSC1 veya TSC2 genlerinde biallelik inaktivasyon sonucu mTOR yolağının aşırı aktivasyonu gelişir ve bu da hücre proliferasyonunu artırır. Histolojik olarak AML, adipöz doku, iğsi veya epiteloid düz kas hücreleri ve displastik kalın duvarlı damarlar içerir. İmmünohistokimyasal olarak HMB45, Melan-A, Katepsin K, SMA ve Desmin pozitif, keratin negatiftir. Bu boyanma paterni myomelanositik farklılaşmayı doğrular. Klinik olarak çoğu olgu asemptomatiktir, ancak yan ağrısı, hematüri veya retroperitoneal hemoraji (Wunderlich sendromu) ile ortaya çıkabilir. Tedavide cerrahi eksizyon ve anjiyografik embolizasyon uygulanır; büyük veya çoklu lezyonlarda mTOR inhibitörleri etkili olabilir. AML genellikle benign seyirli olmasına rağmen, nadiren sarkomatöz transformasyon ve metastaz bildirilmiştir; bu nedenle uzun dönem takip önerilir.

  • Open Access

    Renal Hemanjioblastom

    by Berna Karabulut, Kemal Kösemehmetoğlu

    Renal hemanjioblastom (RHB), kapiller damarlar ve stromal hücrelerden oluşan, santral sinir sistemi hemanjioblastomuna histolojik olarak benzeyen nadir, benign bir böbrek tümörüdür. Santral sinir sistemi yerleşimli olguların aksine, Von Hippel–Lindau (VHL) sendromu ile ilişkili değildir ve patogenezinde mTOR yolak mutasyonları rol oynamaktadır. Literatürde yaklaşık 30 vaka bildirilmiştir. Tümör, 16–71 yaş arası erişkinlerde (ortanca 48) ve kadın-erkek oranı eşit olacak şekilde görülür. Çoğu olgu rastlantısal saptanır; semptomatik hastalarda hematüri ve yan ağrısı en sık bulgulardır. Makroskopik olarak RHB’ler iyi sınırlı, solid, kırmızı-kahverengi, bazen kistik yapıdadır ve sıklıkla sağ böbrek üst polünde yerleşir. Mikroskopik incelemede, eozinofilik veya berrak sitoplazmalı poligonal stromal hücreler, lipid vakuolleri ve zengin, dallanan kapiller ağ izlenir. Hyalen globüller ve psödoinklüzyonlar görülebilir. İmmünohistokimyasal olarak inhibin-α, S100, NSE, EGFR ve CA9 pozitif; keratin, HMB45, Melan-A ve TFE3 negatiftir. Moleküler analizlerde 3p delesyonu veya VHL gen değişikliği saptanmamıştır, bu da RHB’nin berrak hücreli RCC’den farklı bir antite olduğunu destekler. Cerrahi eksizyon tam tedavi sağlar ve nüks ya da metastaz bildirilmemiştir. Bu tümörün tanınması, RCC ile karışmasını önlemek açısından önemlidir.

  • Open Access

    Epiteloid Anjiomyolipom (Epiteloid Pecoma)

    by Berna Karabulut, Kemal Kösemehmetoğlu

    Epiteloid anjiyomiyolipom (EAML), epiteloid PEComa olarak da adlandırılan, hücrelerinin en az %80’i epiteloid morfoloji gösteren, anjiyomiyolipomun nadir ve malign bir varyantıdır. Sporadik olarak gelişebileceği gibi tüberoskleroz kompleksi (TSK) ile ilişkili de olabilir. Patogenezde, 16p13 kromozomundaki TSC2 geninde biallelik inaktivasyon sonucu mTOR yolağının aktivasyonu meydana gelir ve bu durum kontrolsüz hücresel proliferasyona yol açar. Bazı olgularda TFE3 geninde yeniden düzenlenme veya amplifikasyon izlenir ve bu durum daha agresif klinik seyirle ilişkilidir. EAML genellikle yaşamın beşinci dekadında ortaya çıkar ve kadın-erkek oranı eşittir. Tümörler genellikle büyük, solid ve hemorajiktir, sıklıkla nekroz gösterir. Mikroskopik olarak iki büyüme paterni tanımlanır: Karsinom benzeri patern (Patern A) — pleomorfik epiteloid hücreler, belirgin nükleoller ve ganglion benzeri dev hücreler içerir — ve diffüz patern (Patern B) — uniform epiteloid veya dolgun iğsi hücrelerden oluşur. İmmünohistokimyasal olarak tümör hücreleri HMB45, Melan-A, MITF, Katepsin K ve SMA pozitiftir; keratin ve PAX8 ekspresyonu göstermez. EAML malignite potansiyeline sahiptir; olguların %23–35’inde lokal ileri hastalık ve yaklaşık %49’unda metastaz (en sık karaciğer, akciğer ve periton) bildirilmiştir. Tedavi, cerrahi rezeksiyon (parsiyel veya radikal nefrektomi) ve rezeksiyon yapılamayan olgularda mTOR inhibitörlerinin kullanımını içerir. Prognoz; nekroz varlığı, mitotik aktivite ve TFE3 değişiklikleriyle ilişkilidir.

  • Differential cyclin-E1 expression in CIC-rearranged sarcoma

    by Berna Karabulut, Fisun Ardic Yukruk, Sibel Yenidunya, Olcay Kandemir, Kemal Kosemehmetoglu