Berna Karabulut
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Berna Karabulut has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Kemal Kosemehmetoglu
Hacettepe University
4 shared publications Fisun Ardic Yukruk
Department of Pathology, Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Oncology Training and Research Hospital, Ankara 06200, Turkey
1 shared publicationOlcay Kandemir
Ankara Etlik City Hospital, Ankara 06170, Turkey
1 shared publicationSibel Yenidunya
Department of Pathology, Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Oncology Training and Research Hospital, Ankara 06200, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 25 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 151-159
Yetişkin Böbreğinde Mezenşim Kökenli Tümörler-Klasik Anjiomyolipoma/ Pecoma
Klasik anjiyomiyolipom (AML), diğer adıyla perivasküler epiteloid hücreli tümör (PEComa), değişen oranlarda yağ dokusu, düz kas hücreleri ve kalın duvarlı damarlar içeren benign bir mezenkimal tümördür. Böbrek tümörlerinin yaklaşık %1’ini oluşturur. Sporadik olgular genellikle yaşlı kadınlarda tek taraflı ve soliterdir, tüberoskleroz zemininde gelişen olgular ise sıklıkla bilateral ve multifokaldir. Patogenezde, TSC1 veya TSC2 genlerinde biallelik inaktivasyon sonucu mTOR yolağının aşırı aktivasyonu gelişir ve bu da hücre proliferasyonunu artırır. Histolojik olarak AML, adipöz doku, iğsi veya epiteloid düz kas hücreleri ve displastik kalın duvarlı damarlar içerir. İmmünohistokimyasal olarak HMB45, Melan-A, Katepsin K, SMA ve Desmin pozitif, keratin negatiftir. Bu boyanma paterni myomelanositik farklılaşmayı doğrular. Klinik olarak çoğu olgu asemptomatiktir, ancak yan ağrısı, hematüri veya retroperitoneal hemoraji (Wunderlich sendromu) ile ortaya çıkabilir. Tedavide cerrahi eksizyon ve anjiyografik embolizasyon uygulanır; büyük veya çoklu lezyonlarda mTOR inhibitörleri etkili olabilir. AML genellikle benign seyirli olmasına rağmen, nadiren sarkomatöz transformasyon ve metastaz bildirilmiştir; bu nedenle uzun dönem takip önerilir.
- 25 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 151-159
Open AccessYetişkin Böbreğinde Mezenşim Kökenli Tümörler-Klasik Anjiomyolipoma/ Pecoma
Klasik anjiyomiyolipom (AML), diğer adıyla perivasküler epiteloid hücreli tümör (PEComa), değişen oranlarda yağ dokusu, düz kas hücreleri ve kalın duvarlı damarlar içeren benign bir mezenkimal tümördür. Böbrek tümörlerinin yaklaşık %1’ini oluşturur. Sporadik olgular genellikle yaşlı kadınlarda tek taraflı ve soliterdir, tüberoskleroz zemininde gelişen olgular ise sıklıkla bilateral ve multifokaldir. Patogenezde, TSC1 veya TSC2 genlerinde biallelik inaktivasyon sonucu mTOR yolağının aşırı aktivasyonu gelişir ve bu da hücre proliferasyonunu artırır. Histolojik olarak AML, adipöz doku, iğsi veya epiteloid düz kas hücreleri ve displastik kalın duvarlı damarlar içerir. İmmünohistokimyasal olarak HMB45, Melan-A, Katepsin K, SMA ve Desmin pozitif, keratin negatiftir. Bu boyanma paterni myomelanositik farklılaşmayı doğrular. Klinik olarak çoğu olgu asemptomatiktir, ancak yan ağrısı, hematüri veya retroperitoneal hemoraji (Wunderlich sendromu) ile ortaya çıkabilir. Tedavide cerrahi eksizyon ve anjiyografik embolizasyon uygulanır; büyük veya çoklu lezyonlarda mTOR inhibitörleri etkili olabilir. AML genellikle benign seyirli olmasına rağmen, nadiren sarkomatöz transformasyon ve metastaz bildirilmiştir; bu nedenle uzun dönem takip önerilir.
- Open Access
- 25 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 168-172
Renal Hemanjioblastom
Renal hemanjioblastom (RHB), kapiller damarlar ve stromal hücrelerden oluşan, santral sinir sistemi hemanjioblastomuna histolojik olarak benzeyen nadir, benign bir böbrek tümörüdür. Santral sinir sistemi yerleşimli olguların aksine, Von Hippel–Lindau (VHL) sendromu ile ilişkili değildir ve patogenezinde mTOR yolak mutasyonları rol oynamaktadır. Literatürde yaklaşık 30 vaka bildirilmiştir. Tümör, 16–71 yaş arası erişkinlerde (ortanca 48) ve kadın-erkek oranı eşit olacak şekilde görülür. Çoğu olgu rastlantısal saptanır; semptomatik hastalarda hematüri ve yan ağrısı en sık bulgulardır. Makroskopik olarak RHB’ler iyi sınırlı, solid, kırmızı-kahverengi, bazen kistik yapıdadır ve sıklıkla sağ böbrek üst polünde yerleşir. Mikroskopik incelemede, eozinofilik veya berrak sitoplazmalı poligonal stromal hücreler, lipid vakuolleri ve zengin, dallanan kapiller ağ izlenir. Hyalen globüller ve psödoinklüzyonlar görülebilir. İmmünohistokimyasal olarak inhibin-α, S100, NSE, EGFR ve CA9 pozitif; keratin, HMB45, Melan-A ve TFE3 negatiftir. Moleküler analizlerde 3p delesyonu veya VHL gen değişikliği saptanmamıştır, bu da RHB’nin berrak hücreli RCC’den farklı bir antite olduğunu destekler. Cerrahi eksizyon tam tedavi sağlar ve nüks ya da metastaz bildirilmemiştir. Bu tümörün tanınması, RCC ile karışmasını önlemek açısından önemlidir.
- 25 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 168-172
Open AccessRenal Hemanjioblastom
Renal hemanjioblastom (RHB), kapiller damarlar ve stromal hücrelerden oluşan, santral sinir sistemi hemanjioblastomuna histolojik olarak benzeyen nadir, benign bir böbrek tümörüdür. Santral sinir sistemi yerleşimli olguların aksine, Von Hippel–Lindau (VHL) sendromu ile ilişkili değildir ve patogenezinde mTOR yolak mutasyonları rol oynamaktadır. Literatürde yaklaşık 30 vaka bildirilmiştir. Tümör, 16–71 yaş arası erişkinlerde (ortanca 48) ve kadın-erkek oranı eşit olacak şekilde görülür. Çoğu olgu rastlantısal saptanır; semptomatik hastalarda hematüri ve yan ağrısı en sık bulgulardır. Makroskopik olarak RHB’ler iyi sınırlı, solid, kırmızı-kahverengi, bazen kistik yapıdadır ve sıklıkla sağ böbrek üst polünde yerleşir. Mikroskopik incelemede, eozinofilik veya berrak sitoplazmalı poligonal stromal hücreler, lipid vakuolleri ve zengin, dallanan kapiller ağ izlenir. Hyalen globüller ve psödoinklüzyonlar görülebilir. İmmünohistokimyasal olarak inhibin-α, S100, NSE, EGFR ve CA9 pozitif; keratin, HMB45, Melan-A ve TFE3 negatiftir. Moleküler analizlerde 3p delesyonu veya VHL gen değişikliği saptanmamıştır, bu da RHB’nin berrak hücreli RCC’den farklı bir antite olduğunu destekler. Cerrahi eksizyon tam tedavi sağlar ve nüks ya da metastaz bildirilmemiştir. Bu tümörün tanınması, RCC ile karışmasını önlemek açısından önemlidir.
- Open Access
- 25 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 160-167
Epiteloid Anjiomyolipom (Epiteloid Pecoma)
Epiteloid anjiyomiyolipom (EAML), epiteloid PEComa olarak da adlandırılan, hücrelerinin en az %80’i epiteloid morfoloji gösteren, anjiyomiyolipomun nadir ve malign bir varyantıdır. Sporadik olarak gelişebileceği gibi tüberoskleroz kompleksi (TSK) ile ilişkili de olabilir. Patogenezde, 16p13 kromozomundaki TSC2 geninde biallelik inaktivasyon sonucu mTOR yolağının aktivasyonu meydana gelir ve bu durum kontrolsüz hücresel proliferasyona yol açar. Bazı olgularda TFE3 geninde yeniden düzenlenme veya amplifikasyon izlenir ve bu durum daha agresif klinik seyirle ilişkilidir. EAML genellikle yaşamın beşinci dekadında ortaya çıkar ve kadın-erkek oranı eşittir. Tümörler genellikle büyük, solid ve hemorajiktir, sıklıkla nekroz gösterir. Mikroskopik olarak iki büyüme paterni tanımlanır: Karsinom benzeri patern (Patern A) — pleomorfik epiteloid hücreler, belirgin nükleoller ve ganglion benzeri dev hücreler içerir — ve diffüz patern (Patern B) — uniform epiteloid veya dolgun iğsi hücrelerden oluşur. İmmünohistokimyasal olarak tümör hücreleri HMB45, Melan-A, MITF, Katepsin K ve SMA pozitiftir; keratin ve PAX8 ekspresyonu göstermez. EAML malignite potansiyeline sahiptir; olguların %23–35’inde lokal ileri hastalık ve yaklaşık %49’unda metastaz (en sık karaciğer, akciğer ve periton) bildirilmiştir. Tedavi, cerrahi rezeksiyon (parsiyel veya radikal nefrektomi) ve rezeksiyon yapılamayan olgularda mTOR inhibitörlerinin kullanımını içerir. Prognoz; nekroz varlığı, mitotik aktivite ve TFE3 değişiklikleriyle ilişkilidir.
- 25 November 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 160-167
Open AccessEpiteloid Anjiomyolipom (Epiteloid Pecoma)
Epiteloid anjiyomiyolipom (EAML), epiteloid PEComa olarak da adlandırılan, hücrelerinin en az %80’i epiteloid morfoloji gösteren, anjiyomiyolipomun nadir ve malign bir varyantıdır. Sporadik olarak gelişebileceği gibi tüberoskleroz kompleksi (TSK) ile ilişkili de olabilir. Patogenezde, 16p13 kromozomundaki TSC2 geninde biallelik inaktivasyon sonucu mTOR yolağının aktivasyonu meydana gelir ve bu durum kontrolsüz hücresel proliferasyona yol açar. Bazı olgularda TFE3 geninde yeniden düzenlenme veya amplifikasyon izlenir ve bu durum daha agresif klinik seyirle ilişkilidir. EAML genellikle yaşamın beşinci dekadında ortaya çıkar ve kadın-erkek oranı eşittir. Tümörler genellikle büyük, solid ve hemorajiktir, sıklıkla nekroz gösterir. Mikroskopik olarak iki büyüme paterni tanımlanır: Karsinom benzeri patern (Patern A) — pleomorfik epiteloid hücreler, belirgin nükleoller ve ganglion benzeri dev hücreler içerir — ve diffüz patern (Patern B) — uniform epiteloid veya dolgun iğsi hücrelerden oluşur. İmmünohistokimyasal olarak tümör hücreleri HMB45, Melan-A, MITF, Katepsin K ve SMA pozitiftir; keratin ve PAX8 ekspresyonu göstermez. EAML malignite potansiyeline sahiptir; olguların %23–35’inde lokal ileri hastalık ve yaklaşık %49’unda metastaz (en sık karaciğer, akciğer ve periton) bildirilmiştir. Tedavi, cerrahi rezeksiyon (parsiyel veya radikal nefrektomi) ve rezeksiyon yapılamayan olgularda mTOR inhibitörlerinin kullanımını içerir. Prognoz; nekroz varlığı, mitotik aktivite ve TFE3 değişiklikleriyle ilişkilidir.
- 27 April 2024
- Published by Elsevier in Annals of Diagnostic Pathology
- Vol. 72, 152320
Differential cyclin-E1 expression in CIC-rearranged sarcoma
- 27 April 2024
- Published by Elsevier in Annals of Diagnostic Pathology
- Vol. 72, 152320
Differential cyclin-E1 expression in CIC-rearranged sarcoma