Göksel Aydoğan
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Göksel Aydoğan has a total of 27 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Vahide Aslıhan Durak
Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Acil Tıp Anabilim Dalı, Bursa, Türkiye
9 shared publications - Ayşe Armağan Aydoğan
Intensive Care Unit, Inonu University Turgut Ozal Medical Center, Malatya, Türkiye
3 shared publications - Ozlem Koksal
Department of Emergency Medicine, Uludağ University Faculty of Medicine, Görükle Kampüsü, Bursa, Türkiye
3 shared publications - Şule Akköse Aydın
Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Acil Tıp Anabilim Dalı, Bursa, Türkiye
2 shared publications - Arzu Yilmaztepe Oral
BURSA ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ
1 shared publication - Ayşen Çakır
Department of Physiology, Bursa Uludag University School of Medicine, Bursa, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 8 July 2026
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 52
Serum Neurogranin and PNF-H Level in the Early Period in Rats with Experimental Head Trauma
This study investigates the course of Neurogranin and Phosphorylated Neurofilament Heavy Chain in serum samples taken from rats experimentally induced with mild traumatic brain injury during the first five hours after injury. This experimental animal study was based on 32 female Sprague-Dawley rats. Each group consisted of 8 rats (n=8), 3 experimental groups and 1 control group. Traumatic brain injury was induced in the rats by dropping a 50 mg metal object from a height of 80 cm. Neurogranin and Phosphorylated Neurofilament Heavy Chain ratios in serum samples taken from the rats 1, 3, and 5 hours after trauma were compared with the control group. It was determined that the neurogranin values measured in serum samples taken from rats after traumatic brain injury were statistically higher at 3 and 5 hours compared to the control group. Comparing the 3rd and 5th hour values, it was found that the 5th hour value was lower than the 3rd hour value. Regarding pNF-H levels, it was observed to be significantly higher at 1 and 3 hours, and a significant decrease at 5 hours. Increasing serum neurogranin and pNF-H levels may be beneficial in the diagnosis and treatment of patients with mild traumatic brain injury, but more comprehensive studies are needed to determine its benefit in humans.
- 8 July 2026
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 52
Open AccessSerum Neurogranin and PNF-H Level in the Early Period in Rats with Experimental Head Trauma
This study investigates the course of Neurogranin and Phosphorylated Neurofilament Heavy Chain in serum samples taken from rats experimentally induced with mild traumatic brain injury during the first five hours after injury. This experimental animal study was based on 32 female Sprague-Dawley rats. Each group consisted of 8 rats (n=8), 3 experimental groups and 1 control group. Traumatic brain injury was induced in the rats by dropping a 50 mg metal object from a height of 80 cm. Neurogranin and Phosphorylated Neurofilament Heavy Chain ratios in serum samples taken from the rats 1, 3, and 5 hours after trauma were compared with the control group. It was determined that the neurogranin values measured in serum samples taken from rats after traumatic brain injury were statistically higher at 3 and 5 hours compared to the control group. Comparing the 3rd and 5th hour values, it was found that the 5th hour value was lower than the 3rd hour value. Regarding pNF-H levels, it was observed to be significantly higher at 1 and 3 hours, and a significant decrease at 5 hours. Increasing serum neurogranin and pNF-H levels may be beneficial in the diagnosis and treatment of patients with mild traumatic brain injury, but more comprehensive studies are needed to determine its benefit in humans.
- 30 September 2025
- Published by Turkish Journal of Clinics and Laboratory in TURKISH JOURNAL of CLINICS and LABORATORY
- Vol. 16 (3) , 600-609
The relationship between serum ischemia-modified albumin levels and prognosis in acute ischemic stroke
Aim: This study aimed to investigate the association between serum ischemia-modified albumin (IMA) levels, stroke severity, and functional outcomes in adult patients diagnosed with acute ischemic stroke (AIS) in the emergency department. Material and Methods: In this prospective observational study, 40 AIS patients and 20 age- and sex-matched healthy controls were enrolled. Serum IMA levels were measured at admission using a commercial ELISA kit. Stroke severity was assessed with the National Institutes of Health Stroke Scale (NIHSS), and functional outcomes at 3 months were determined using the modified Rankin Scale (mRS), with scores ≥2 defined as poor functional outcome (PFO). Results: Median IMA levels were significantly higher in AIS patients than controls. Elevated IMA was independently associated with AIS (adjusted OR: 1.18, 95% CI: 1.03–1.35, p = 0.015), severe stroke (adjusted OR: 1.38, 95% CI: 1.06–1.83, p = 0.018), and PFO at 3 months (adjusted OR: 1.16, 95% CI: 1.04–1.30, p = 0.008). ROC analysis identified IMA cutoffs of >58 ng/mL for AIS (AUC: 0.859), >76.7 ng/mL for severe stroke (AUC: 0.890), and >65.4 ng/mL for PFO (AUC: 0.854). Conclusion: Serum IMA levels are elevated in AIS and correlate with both initial stroke severity and short-term functional outcomes. IMA may serve as a rapid, cost-effective biomarker for early risk stratification in AIS.
- 30 September 2025
- Published by Turkish Journal of Clinics and Laboratory in TURKISH JOURNAL of CLINICS and LABORATORY
- Vol. 16 (3) , 600-609
The relationship between serum ischemia-modified albumin levels and prognosis in acute ischemic stroke
Aim: This study aimed to investigate the association between serum ischemia-modified albumin (IMA) levels, stroke severity, and functional outcomes in adult patients diagnosed with acute ischemic stroke (AIS) in the emergency department. Material and Methods: In this prospective observational study, 40 AIS patients and 20 age- and sex-matched healthy controls were enrolled. Serum IMA levels were measured at admission using a commercial ELISA kit. Stroke severity was assessed with the National Institutes of Health Stroke Scale (NIHSS), and functional outcomes at 3 months were determined using the modified Rankin Scale (mRS), with scores ≥2 defined as poor functional outcome (PFO). Results: Median IMA levels were significantly higher in AIS patients than controls. Elevated IMA was independently associated with AIS (adjusted OR: 1.18, 95% CI: 1.03–1.35, p = 0.015), severe stroke (adjusted OR: 1.38, 95% CI: 1.06–1.83, p = 0.018), and PFO at 3 months (adjusted OR: 1.16, 95% CI: 1.04–1.30, p = 0.008). ROC analysis identified IMA cutoffs of >58 ng/mL for AIS (AUC: 0.859), >76.7 ng/mL for severe stroke (AUC: 0.890), and >65.4 ng/mL for PFO (AUC: 0.854). Conclusion: Serum IMA levels are elevated in AIS and correlate with both initial stroke severity and short-term functional outcomes. IMA may serve as a rapid, cost-effective biomarker for early risk stratification in AIS.
- Open Access
- 28 August 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 51 (2) , 285-290
Evaluation of the Relationship Between Electrocardiographic Changes and the Calcium/Potassium Ratio in Patients with Acute and Chronic Renal Failure
The aim of this study was to investigate the relationship between serum calcium and potassium levels, as well as the calcium/potassium ratio, and electrocardiographic (ECG) changes in patients presenting to the emergency department with both renal failure and hyperkalemia. This cross-sectional study was conducted retrospectively by reviewing the medical records of patients diagnosed with renal failure and concomitant hyperkalemia (serum potassium>5.5 mEq/L) who presented to the emergency departments of a university hospital and a training and research hospital between November 1, 2022, and October 31, 2023. 55.4% of the patients were male, with a mean age of 68.31 ± 13.56 years. ECG abnormalities were detected in 69.5% of the cases. The most frequently observed ECG abnormalities were atrial fibrillation (22.0%) and peaked T waves (20.3%). Hemodialysis was performed in 52.5% of patients, 23.2% were admitted to the intensive care unit (ICU), and 15.8% died within 30 days of hospital presentation. Patients with T wave inversion had significantly lower potassium levels (6.42 ± 0.77 vs. 6.03 ± 0.71, p=0.018). In patients with any ECG abnormality, calcium levels (8.69 ± 0.87 vs. 8.36 ± 0.85, p=0.037) and calcium/potassium ratios (1.39 ± 0.19 vs. 1.32 ± 0.20, p=0.036) were significantly lower. The calcium/potassium ratio was also significantly lower in patients with peaked T waves (1.36 ± 0.20 vs. 1.27 ± 0.20, p=0.016). Among patients who died in-hospital or within 30 days, calcium/potassium ratios were significantly lower and potassium levels were significantly higher (p
- 28 August 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 51 (2) , 285-290
Open AccessEvaluation of the Relationship Between Electrocardiographic Changes and the Calcium/Potassium Ratio in Patients with Acute and Chronic Renal Failure
The aim of this study was to investigate the relationship between serum calcium and potassium levels, as well as the calcium/potassium ratio, and electrocardiographic (ECG) changes in patients presenting to the emergency department with both renal failure and hyperkalemia. This cross-sectional study was conducted retrospectively by reviewing the medical records of patients diagnosed with renal failure and concomitant hyperkalemia (serum potassium>5.5 mEq/L) who presented to the emergency departments of a university hospital and a training and research hospital between November 1, 2022, and October 31, 2023. 55.4% of the patients were male, with a mean age of 68.31 ± 13.56 years. ECG abnormalities were detected in 69.5% of the cases. The most frequently observed ECG abnormalities were atrial fibrillation (22.0%) and peaked T waves (20.3%). Hemodialysis was performed in 52.5% of patients, 23.2% were admitted to the intensive care unit (ICU), and 15.8% died within 30 days of hospital presentation. Patients with T wave inversion had significantly lower potassium levels (6.42 ± 0.77 vs. 6.03 ± 0.71, p=0.018). In patients with any ECG abnormality, calcium levels (8.69 ± 0.87 vs. 8.36 ± 0.85, p=0.037) and calcium/potassium ratios (1.39 ± 0.19 vs. 1.32 ± 0.20, p=0.036) were significantly lower. The calcium/potassium ratio was also significantly lower in patients with peaked T waves (1.36 ± 0.20 vs. 1.27 ± 0.20, p=0.016). Among patients who died in-hospital or within 30 days, calcium/potassium ratios were significantly lower and potassium levels were significantly higher (p
- Open Access
- 27 May 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 51 (1) , 23-27
Acil Servise El Yaralanması ile Başvuran İş Kazalarında Konsültan Hekim ve Acil Servis Hekiminin Tanısal Yaklaşımlarının Karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı acil servise el ve el bilek travması ile başvuran hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesi ve acil servis hekimleri ile el cerrahisi hekimleri arasında yaklaşım farklılıklarının ortaya konmasıdır. Çalışmamız 1 Ocak 2023 - 31 Mayıs 2023 tarihleri arasında acil servise el veya el bileği yaralanması nedeniyle başvuran 333 iş kazası olgusunun prospektif olarak çalışmaya dahil edilmesi ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Olguların %88,3’ü erkekti ve yaş ortalaması 36,98±12,51’di. Acil serviste yapılan değerlendirme ve konsültan hekim tarafından yapılan değerlendirme sonucunda en sık saptanan patolojiler fraktür (%68,5 vs %64,0), tendon yaralanması (%35,7 vs %26,7), sinir yaralanması (%15,6 vs %18,6) ve damar yaralanmasıydı (%9,3 vs %9,3). Olguların %24,0’ına primer onarım, %55,6’sına cerrahi onarım, %4,8’ine redüksiyon ve %3,0’ına yabancı cisim çıkarılması uygulanırken, olguların %12,3’ü tedaviyi reddetti. Olguların %72,4’ü taburcu edilirken %13,5’i kliniğe yatırıldı. Acil serviste saptanan damar yaralanmaları (κ = 0,822) ve fraktür olgularının (κ = 0,859) konsültan hekimle yüksek düzeyde tutarlı olduğu, sinir (κ = 0,620) ve tendon yaralanmalarının ise (κ = 0,653) orta düzeyde tutarlı olduğu görüldü. Acil hekimlerinin el ve el bileği yaralanması olgularında bu patolojilere dair daha detaylı değerlendirme yapması, klinik pratikte bu olguların atlanmasını engelleyebilir. Bu konuda yapılacak çok merkezli çalışmalarla daha net ve bütün el ve el bileği yaralanmalarına genellenebilir sonuçlar elde edilebileceği düşünülmektedir.
- 27 May 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 51 (1) , 23-27
Open AccessAcil Servise El Yaralanması ile Başvuran İş Kazalarında Konsültan Hekim ve Acil Servis Hekiminin Tanısal Yaklaşımlarının Karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı acil servise el ve el bilek travması ile başvuran hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesi ve acil servis hekimleri ile el cerrahisi hekimleri arasında yaklaşım farklılıklarının ortaya konmasıdır. Çalışmamız 1 Ocak 2023 - 31 Mayıs 2023 tarihleri arasında acil servise el veya el bileği yaralanması nedeniyle başvuran 333 iş kazası olgusunun prospektif olarak çalışmaya dahil edilmesi ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Olguların %88,3’ü erkekti ve yaş ortalaması 36,98±12,51’di. Acil serviste yapılan değerlendirme ve konsültan hekim tarafından yapılan değerlendirme sonucunda en sık saptanan patolojiler fraktür (%68,5 vs %64,0), tendon yaralanması (%35,7 vs %26,7), sinir yaralanması (%15,6 vs %18,6) ve damar yaralanmasıydı (%9,3 vs %9,3). Olguların %24,0’ına primer onarım, %55,6’sına cerrahi onarım, %4,8’ine redüksiyon ve %3,0’ına yabancı cisim çıkarılması uygulanırken, olguların %12,3’ü tedaviyi reddetti. Olguların %72,4’ü taburcu edilirken %13,5’i kliniğe yatırıldı. Acil serviste saptanan damar yaralanmaları (κ = 0,822) ve fraktür olgularının (κ = 0,859) konsültan hekimle yüksek düzeyde tutarlı olduğu, sinir (κ = 0,620) ve tendon yaralanmalarının ise (κ = 0,653) orta düzeyde tutarlı olduğu görüldü. Acil hekimlerinin el ve el bileği yaralanması olgularında bu patolojilere dair daha detaylı değerlendirme yapması, klinik pratikte bu olguların atlanmasını engelleyebilir. Bu konuda yapılacak çok merkezli çalışmalarla daha net ve bütün el ve el bileği yaralanmalarına genellenebilir sonuçlar elde edilebileceği düşünülmektedir.
- Open Access
- 27 May 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 51 (1) , 119-124
Acil Servise Başvuran 65 Yaş ve Üzeri İntrakranial Kanaması Olan Hastaların Demografik ve Epidemiyolojik Özelliklerinin Analizi
Bu çalışmanın amacı acil servise başvuran ≥65 yaş intrakranial kanaması olan hastaların demografik ve epidemiyolojik özelliklerinin incelenmesi ve klinik sonlanımları ile ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Kesitsel tipte olan bu çalışma, 1 Ocak 2018 – 31 Aralık 2022 tarihleri arasında acil serviste intrakranial kanama tanısı alan ≥65 yaş olguların dosyalarının retrospektif olarak değerlendirilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Olguların %57,6’sı erkekti ve yaş ortalaması 75,49 ± 7,43 yıldı. Olguların %79,9’unda en az bir ek hastalık, %46,0’ında travma öyküsü vardı. Bilgisayarlı Tomografi sonucunda en sık saptanan kanama türleri %39,1 subdural, %38,6 intraparankimal ve %26,1 subaraknoid kanama idi. Klinik sonlanım açısından bakıldığında; olguların %7,6’sının acil servisten taburcu edildiği %21,2’sinin yoğun bakım ünitesine yatırıldığı, %29,9’unın dış merkez yoğun bakım ünitesine sevk edildiği ve %1,6’sının ise exitus olarak sonlandığı görüldü. Diğer olgularla karşılaştırıldığında, klinik sonlanımı olarak yoğun bakım ünitesi yatış/ sevk/ ölüm olan olgular arasında kadın cinsiyet sıklığı ve subdural kanama sıklığı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek iken; Glasgow Koma Skoru ve intraparankimal kanama sıklığı ise anlamlı düzeyde daha düşüktü. Sonuç olarak klinik pratikte özellikle kranial BT’de subdural hematom saptanan ve GKS skoru düşük yaşlı intrakranial kanamalı olgularda kötü sonlanım riskinin daha fazla olduğunu göz önünde bulundurularak, erken dönemde doğru tedavinin uygulanmasının sağ kalımı artıracak çabalar arasında yer alacağı düşünülmektedir.
- 27 May 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 51 (1) , 119-124
Open AccessAcil Servise Başvuran 65 Yaş ve Üzeri İntrakranial Kanaması Olan Hastaların Demografik ve Epidemiyolojik Özelliklerinin Analizi
Bu çalışmanın amacı acil servise başvuran ≥65 yaş intrakranial kanaması olan hastaların demografik ve epidemiyolojik özelliklerinin incelenmesi ve klinik sonlanımları ile ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Kesitsel tipte olan bu çalışma, 1 Ocak 2018 – 31 Aralık 2022 tarihleri arasında acil serviste intrakranial kanama tanısı alan ≥65 yaş olguların dosyalarının retrospektif olarak değerlendirilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Olguların %57,6’sı erkekti ve yaş ortalaması 75,49 ± 7,43 yıldı. Olguların %79,9’unda en az bir ek hastalık, %46,0’ında travma öyküsü vardı. Bilgisayarlı Tomografi sonucunda en sık saptanan kanama türleri %39,1 subdural, %38,6 intraparankimal ve %26,1 subaraknoid kanama idi. Klinik sonlanım açısından bakıldığında; olguların %7,6’sının acil servisten taburcu edildiği %21,2’sinin yoğun bakım ünitesine yatırıldığı, %29,9’unın dış merkez yoğun bakım ünitesine sevk edildiği ve %1,6’sının ise exitus olarak sonlandığı görüldü. Diğer olgularla karşılaştırıldığında, klinik sonlanımı olarak yoğun bakım ünitesi yatış/ sevk/ ölüm olan olgular arasında kadın cinsiyet sıklığı ve subdural kanama sıklığı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek iken; Glasgow Koma Skoru ve intraparankimal kanama sıklığı ise anlamlı düzeyde daha düşüktü. Sonuç olarak klinik pratikte özellikle kranial BT’de subdural hematom saptanan ve GKS skoru düşük yaşlı intrakranial kanamalı olgularda kötü sonlanım riskinin daha fazla olduğunu göz önünde bulundurularak, erken dönemde doğru tedavinin uygulanmasının sağ kalımı artıracak çabalar arasında yer alacağı düşünülmektedir.
- Open Access
- 12 January 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 50 (3) , 435-441
Acil Servise Motosiklet, Bisiklet ve Scooter Kazaları Nedeni İle Başvuran ve Ekstremite Kırıkları Olan Hastaların Analizi
Bu çalışmanın amacı 2018-2022 yılları arasında motosiklet, bisiklet ve scooter kazaları sonrası acil servise başvuran ve ekstremite yaralanması saptanan hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesidir.01.10.2018 - 31.10.2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesi acil servisine motosiklet, bisiklet ve scooter kazası nedeniyle başvuran olguların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Acil servise başvuran 1204 motosiklet, 573 bisiklet ve 123 scooter olmak üzere toplam 1900 trafik kazası olgusu çalışmaya alındı. Olguların %87,7’si erkekti ve yaş ortalaması 27,9±11,4 yıldı. Kazaların en sık (%40,7) yaz aylarında ve mesai sonrası saatler olan 17:00–00:00 arasında (%40,8) meydana geldiği görüldü. Olguların %13,5’inde üst ekstremite, %10,6’sında alt ekstremite fraktürü saptandı. Üst ekstremitede en sık fraktür saptanan kemikler sırasıyla; radius (%4,2), humerus (%2,1) ve klavikula (%2,1) iken, en sık alt ekstremite fraktürü saptanan kemikler tibia (%4,1), fibula (%2,7) ve metatarsal kemikler (%1,9) idi. Olguların %81,4’ü taburcu olurken, %3,2’si yoğun bakım ünitesi (YBÜ)’ne yatırıldı ve %0,4’ü ise eksitus oldu. Çok değişkenli lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre; herhangi bir alt ekstremite kemiğinde fraktür varlığı (OR: 2,250 [%95 GA: 1,211 - 4,180], p= 0,012) ve konsültasyon istenmesi (OR: 2,004 [%95 GA: 1,180 - 3,404], p= 0,011) diğer değişkenlerden bağımsız olarak yoğun bakım ünitesine yatış/eksitus ile ilişki saptandı. Alt ekstremite kemiklerinde fraktür saptanan ve herhangi bir nedenle konsültasyon istenen olgular arasında yoğun bakım ünitesine yatış/ eksitus riski daha yüksekti. Bu risk faktörlerine sahip olgularda, daha hızlı planlama ve uygun müdahalenin erken dönemde yapılması ile morbidite ve mortalite oranları azaltmada yardımcı olabilir.
- 12 January 2025
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 50 (3) , 435-441
Open AccessAcil Servise Motosiklet, Bisiklet ve Scooter Kazaları Nedeni İle Başvuran ve Ekstremite Kırıkları Olan Hastaların Analizi
Bu çalışmanın amacı 2018-2022 yılları arasında motosiklet, bisiklet ve scooter kazaları sonrası acil servise başvuran ve ekstremite yaralanması saptanan hastaların klinik özelliklerinin değerlendirilmesidir.01.10.2018 - 31.10.2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesi acil servisine motosiklet, bisiklet ve scooter kazası nedeniyle başvuran olguların kayıtları retrospektif olarak incelenmiştir. Acil servise başvuran 1204 motosiklet, 573 bisiklet ve 123 scooter olmak üzere toplam 1900 trafik kazası olgusu çalışmaya alındı. Olguların %87,7’si erkekti ve yaş ortalaması 27,9±11,4 yıldı. Kazaların en sık (%40,7) yaz aylarında ve mesai sonrası saatler olan 17:00–00:00 arasında (%40,8) meydana geldiği görüldü. Olguların %13,5’inde üst ekstremite, %10,6’sında alt ekstremite fraktürü saptandı. Üst ekstremitede en sık fraktür saptanan kemikler sırasıyla; radius (%4,2), humerus (%2,1) ve klavikula (%2,1) iken, en sık alt ekstremite fraktürü saptanan kemikler tibia (%4,1), fibula (%2,7) ve metatarsal kemikler (%1,9) idi. Olguların %81,4’ü taburcu olurken, %3,2’si yoğun bakım ünitesi (YBÜ)’ne yatırıldı ve %0,4’ü ise eksitus oldu. Çok değişkenli lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre; herhangi bir alt ekstremite kemiğinde fraktür varlığı (OR: 2,250 [%95 GA: 1,211 - 4,180], p= 0,012) ve konsültasyon istenmesi (OR: 2,004 [%95 GA: 1,180 - 3,404], p= 0,011) diğer değişkenlerden bağımsız olarak yoğun bakım ünitesine yatış/eksitus ile ilişki saptandı. Alt ekstremite kemiklerinde fraktür saptanan ve herhangi bir nedenle konsültasyon istenen olgular arasında yoğun bakım ünitesine yatış/ eksitus riski daha yüksekti. Bu risk faktörlerine sahip olgularda, daha hızlı planlama ve uygun müdahalenin erken dönemde yapılması ile morbidite ve mortalite oranları azaltmada yardımcı olabilir.
- 30 December 2024
- Published by Emergency Medicine Association of Turkey in Anatolian Journal of Emergency Medicine
- Vol. 7 (4) , 172-177
Atriyal Fibrilasyon Tanısı ile Acil Serviste Değerlendirilen 65 Yaş Üzeri Hastaların Analizi
Amaç: Atriyal fibrilasyon (AF); kalpte ritim bozukluğu ile karakterize edilen, atriyumların hızlı ve düzensiz bir biçimde kasılma hareketi göstermesi olarak tanımlanmaktadır. Genel olarak ritim bozuklukları arasında en çok AF’li vakalar görülmektedir. Çalışmamızın amacı acil servise AF tanısı ile başvuran 65 yaş ve üzeri hastaların demografik özelliklerini, altta yatan ek hastalıkları ve acil serviste uygulanılan tedavileri incelemek ve ülkemiz verilerine katkıda bulunmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız 01.01.2018 – 01.01.2023 tarihleri arasında acil servise başvuran, yeni AF tanısı alan ve daha önce AF tanısı almış (kronik) hastaların demografik özelliklerini araştırmak ve elde edilen verileri karşılaştırmak amacıyla retrospektif ve tek merkezli olarak yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 335 hastanın 200 (%59,7)’ü kadın, 135 (%40,7)’i ise erkek idi. 110 hasta 65-74 (%32,8), 136 hasta 75-84 (%40,6), 89 hasta 85+ (%26,6) yaş aralığındaydı. Acil servise en sık başvuru şikayetleri çarpıntı, dispne, göğüs ağrısı, senkop şeklinde belirlendi. Hastaların 9 (%2,7)’unda yeni tanı AF iken 326 (%97,3)’sı ise kronik AF olarak kategorize edildi. Risk faktörleri arasında en sık görülen hastalıklar hipertansiyon, kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı, kronik böbrek yetmezliği ve diabet olarak izlendi. 231 (%69) hastada sigara kullanımı yok iken, 102 (%30,4) hasta kronik kullanıcı, 2 (%0,6) hasta ise sigarayı bırakmış olarak belirlendi. Hastalardan 203 (%60,6)’ü taburcu olurken, 43 (%12,8) hasta yoğun bakıma, geriye kalan hastaların büyük çoğunluğu farklı kliniklere yatırıldı, 3 (%0,9) hasta ise acil serviste exitus olarak kabul edildi. Sonuç: Çalışmamızın acil servise atriyal fibrilasyon tanısı ile başvuran hastalarda risk faktörleri, karşılaşılabilecek klinik durumlar ve tedavi gerektiren koroner sendromların yönetiminde acil servis hekimlerinin yaklaşımlarına ışık tutacağı ve katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
- 30 December 2024
- Published by Emergency Medicine Association of Turkey in Anatolian Journal of Emergency Medicine
- Vol. 7 (4) , 172-177
Atriyal Fibrilasyon Tanısı ile Acil Serviste Değerlendirilen 65 Yaş Üzeri Hastaların Analizi
Amaç: Atriyal fibrilasyon (AF); kalpte ritim bozukluğu ile karakterize edilen, atriyumların hızlı ve düzensiz bir biçimde kasılma hareketi göstermesi olarak tanımlanmaktadır. Genel olarak ritim bozuklukları arasında en çok AF’li vakalar görülmektedir. Çalışmamızın amacı acil servise AF tanısı ile başvuran 65 yaş ve üzeri hastaların demografik özelliklerini, altta yatan ek hastalıkları ve acil serviste uygulanılan tedavileri incelemek ve ülkemiz verilerine katkıda bulunmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız 01.01.2018 – 01.01.2023 tarihleri arasında acil servise başvuran, yeni AF tanısı alan ve daha önce AF tanısı almış (kronik) hastaların demografik özelliklerini araştırmak ve elde edilen verileri karşılaştırmak amacıyla retrospektif ve tek merkezli olarak yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 335 hastanın 200 (%59,7)’ü kadın, 135 (%40,7)’i ise erkek idi. 110 hasta 65-74 (%32,8), 136 hasta 75-84 (%40,6), 89 hasta 85+ (%26,6) yaş aralığındaydı. Acil servise en sık başvuru şikayetleri çarpıntı, dispne, göğüs ağrısı, senkop şeklinde belirlendi. Hastaların 9 (%2,7)’unda yeni tanı AF iken 326 (%97,3)’sı ise kronik AF olarak kategorize edildi. Risk faktörleri arasında en sık görülen hastalıklar hipertansiyon, kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı, kronik böbrek yetmezliği ve diabet olarak izlendi. 231 (%69) hastada sigara kullanımı yok iken, 102 (%30,4) hasta kronik kullanıcı, 2 (%0,6) hasta ise sigarayı bırakmış olarak belirlendi. Hastalardan 203 (%60,6)’ü taburcu olurken, 43 (%12,8) hasta yoğun bakıma, geriye kalan hastaların büyük çoğunluğu farklı kliniklere yatırıldı, 3 (%0,9) hasta ise acil serviste exitus olarak kabul edildi. Sonuç: Çalışmamızın acil servise atriyal fibrilasyon tanısı ile başvuran hastalarda risk faktörleri, karşılaşılabilecek klinik durumlar ve tedavi gerektiren koroner sendromların yönetiminde acil servis hekimlerinin yaklaşımlarına ışık tutacağı ve katkı sağlayacağı düşünülmüştür.
- Open Access
- 8 October 2024
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 50 (2) , 231-236
Acil Serviste Covid-19 Salgını Öncesi ve Covid-19 Salgını Döneminde Akut Koroner Sendrom Tanısı Alan Hastaların Epidemiyolojik İncelenmesi
Kardiyovasküler hastalıklar; yetişkinlerde mortalite ve morbiditenin başlıca nedeni olup Türkiye'deki tüm ölümlerin ise yaklaşık yarısı kardiyovasküler hastalıklardan kaynaklanmaktadır. Çalışmamız kapsamında, Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisi'ne COVID-19 salgını öncesi ve sonrası 1 yıllık süreçte başvuran ve akut koroner sendrom tanısıyla değerlendirilen hastaların epidemiyolojik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Acil servise, COVID-19 pandemisi öncesi 01.04.2019-31.03.2020 ve pandemi sonrası 01.04.2020-31.03.2021 tarihleri arasında başvurarak akut koroner sendrom tanısı konulan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelenmiş olup hastaların yaş, cinsiyet, laboratuvar değerleri (tam kan sayımı, troponin, kreatinin kinaz, D-dimer, üre, kreatin, kreatinin kinaz izoenzim-MB), başvuru anındaki COVID-19 PCR, eşlik eden hastalıklar, başvuru şikayeti ve EKG bulguları kaydedilmiştir. Hastaların %72,7’sinin erkek cinsiyette olduğu; %31,8’inin sigara içtiği, %2,6’sının morbid obez olduğu görülmüştür. Hastaların yaş dağılımında, COVID-19 öncesi ve sonrası grup karşılaştırılmasında istatistiksel fark belirlenmiştir Akut koroner sendrom tanısı konulan hastaların %84,4 oranında tipik göğüs ağrısı şikayeti ile hastaneye başvurdukları görülmüş olup COVID-19 sonrası hastalarda; NSTEMI tanıları artarken, STEMI ve USAP tanıları ise azalma saptanmıştır. Hasta sonlanımı olarak bakıldığında ise COVID-19 sonrası hastalarda sevk oranı azalmış ancak ölüm oranının ise arttığı görülmüştür. COVID-19 enfeksiyonları akut koroner sendrom, miyokard enfeksiyonu, kalp yetersizliği ve aritmiler de dahil birçok klinik sonuçla beraber kardiyak oksijen sunum yetersizliği, artmış koagülabilite, enflamasyon, sitokin fırtınasına bağlı olarak kardiyak hasara sebep olmaktadır. Çalışmamızdan elde edilen verilerin ulusal ve uluslararası literatüre katkı sağlamakta olduğunu ve olası risk faktörlerinin belirlenmesi ile acil hekimlerine yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
- 8 October 2024
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 50 (2) , 231-236
Open AccessAcil Serviste Covid-19 Salgını Öncesi ve Covid-19 Salgını Döneminde Akut Koroner Sendrom Tanısı Alan Hastaların Epidemiyolojik İncelenmesi
Kardiyovasküler hastalıklar; yetişkinlerde mortalite ve morbiditenin başlıca nedeni olup Türkiye'deki tüm ölümlerin ise yaklaşık yarısı kardiyovasküler hastalıklardan kaynaklanmaktadır. Çalışmamız kapsamında, Bursa Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisi'ne COVID-19 salgını öncesi ve sonrası 1 yıllık süreçte başvuran ve akut koroner sendrom tanısıyla değerlendirilen hastaların epidemiyolojik olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Acil servise, COVID-19 pandemisi öncesi 01.04.2019-31.03.2020 ve pandemi sonrası 01.04.2020-31.03.2021 tarihleri arasında başvurarak akut koroner sendrom tanısı konulan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelenmiş olup hastaların yaş, cinsiyet, laboratuvar değerleri (tam kan sayımı, troponin, kreatinin kinaz, D-dimer, üre, kreatin, kreatinin kinaz izoenzim-MB), başvuru anındaki COVID-19 PCR, eşlik eden hastalıklar, başvuru şikayeti ve EKG bulguları kaydedilmiştir. Hastaların %72,7’sinin erkek cinsiyette olduğu; %31,8’inin sigara içtiği, %2,6’sının morbid obez olduğu görülmüştür. Hastaların yaş dağılımında, COVID-19 öncesi ve sonrası grup karşılaştırılmasında istatistiksel fark belirlenmiştir Akut koroner sendrom tanısı konulan hastaların %84,4 oranında tipik göğüs ağrısı şikayeti ile hastaneye başvurdukları görülmüş olup COVID-19 sonrası hastalarda; NSTEMI tanıları artarken, STEMI ve USAP tanıları ise azalma saptanmıştır. Hasta sonlanımı olarak bakıldığında ise COVID-19 sonrası hastalarda sevk oranı azalmış ancak ölüm oranının ise arttığı görülmüştür. COVID-19 enfeksiyonları akut koroner sendrom, miyokard enfeksiyonu, kalp yetersizliği ve aritmiler de dahil birçok klinik sonuçla beraber kardiyak oksijen sunum yetersizliği, artmış koagülabilite, enflamasyon, sitokin fırtınasına bağlı olarak kardiyak hasara sebep olmaktadır. Çalışmamızdan elde edilen verilerin ulusal ve uluslararası literatüre katkı sağlamakta olduğunu ve olası risk faktörlerinin belirlenmesi ile acil hekimlerine yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
- Open Access
- 8 October 2024
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 50 (2) , 257-261
COVID-19 Pandemi Sürecinde Serebrovasküler Hastalık Tanısı ile Acil Servise Başvuran Hastaların Analizi
Serebrovasküler hastalık günümüzde yetişkinlerde yaygın ciddi nörolojik durumlardan birisi olmaya devam etmektedir. Akut serebrovasküler hastalık, ister iskemik ister hemorajik olsun, zamana duyarlı ve dinamik seyirli olması nedeniyle hızlı tanı ve tedavi gerektirmektedir. Akut iskemik inme hastalarının prognozunu iyileştirmek için acil servislerde kardiyovasküler ve metabolik stabilizasyon, acil tromboliz, antikoagülan ve antiagregan tedaviler veya mekanik trombektomi gibi uygun tedavi yöntemleri başlanmalıdır. Bu çalışmada COVID-19 pandemi sürecinin acil servise serebrovasküler hastalık tanısıyla başvuran hastalara etkilerinin retrospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Acil servise başvuran toplam 543 hasta retrospektif kesitsel olarak incelenerek, pandemi öncesi dönemde (1 Nisan 2019- 1 Mart 2020) başvuran 352 hasta ve pandemi dönemi (1 Nisan 2020- 1 Mart 2021) başvuran 191 hasta çalışmaya dahil edilmiştir.Pandemi öncesi ve sonrası dönemde acile gelen hastaların şikâyet dağılımları karşılaştırıldığında senkop (p=0,024) ve genel durum bozukluğu (p=0,030) şikayetleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunurken diğer şikayetler açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Acile senkop şikâyeti ile gelen hastaların pandemi sonrasında (%12,5) öncesi döneme (%6,82) göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Pandemi öncesi dönemdeki hemorajik SVH öykü oranı %2,8 ile pandemi sonrası döneme göre (%0) daha yüksek bulunurken SVH öyküsü olmayanların oranı (%84,3) pandemi sonrası dönemde daha yüksek bulunmuştur. COVID-19 pandemisi retrospektif çalışmaların ve vaka sunumlarının literatüre katkısını bir kez daha göstermiştir. Bu çalışmanın örneklerinin artmasıyla birlikte elde edilen veriler daha da güçlenecek, dünya genelinde fazla sayıda ve her yaş grubundan insanı etkileyen COVID-19 hastalığının serebrovasküler hastalık için bir risk faktörü olup olmadığına ışık tutacaktır.
- 8 October 2024
- Published by Uludag Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 50 (2) , 257-261
Open AccessCOVID-19 Pandemi Sürecinde Serebrovasküler Hastalık Tanısı ile Acil Servise Başvuran Hastaların Analizi
Serebrovasküler hastalık günümüzde yetişkinlerde yaygın ciddi nörolojik durumlardan birisi olmaya devam etmektedir. Akut serebrovasküler hastalık, ister iskemik ister hemorajik olsun, zamana duyarlı ve dinamik seyirli olması nedeniyle hızlı tanı ve tedavi gerektirmektedir. Akut iskemik inme hastalarının prognozunu iyileştirmek için acil servislerde kardiyovasküler ve metabolik stabilizasyon, acil tromboliz, antikoagülan ve antiagregan tedaviler veya mekanik trombektomi gibi uygun tedavi yöntemleri başlanmalıdır. Bu çalışmada COVID-19 pandemi sürecinin acil servise serebrovasküler hastalık tanısıyla başvuran hastalara etkilerinin retrospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Acil servise başvuran toplam 543 hasta retrospektif kesitsel olarak incelenerek, pandemi öncesi dönemde (1 Nisan 2019- 1 Mart 2020) başvuran 352 hasta ve pandemi dönemi (1 Nisan 2020- 1 Mart 2021) başvuran 191 hasta çalışmaya dahil edilmiştir.Pandemi öncesi ve sonrası dönemde acile gelen hastaların şikâyet dağılımları karşılaştırıldığında senkop (p=0,024) ve genel durum bozukluğu (p=0,030) şikayetleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunurken diğer şikayetler açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Acile senkop şikâyeti ile gelen hastaların pandemi sonrasında (%12,5) öncesi döneme (%6,82) göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Pandemi öncesi dönemdeki hemorajik SVH öykü oranı %2,8 ile pandemi sonrası döneme göre (%0) daha yüksek bulunurken SVH öyküsü olmayanların oranı (%84,3) pandemi sonrası dönemde daha yüksek bulunmuştur. COVID-19 pandemisi retrospektif çalışmaların ve vaka sunumlarının literatüre katkısını bir kez daha göstermiştir. Bu çalışmanın örneklerinin artmasıyla birlikte elde edilen veriler daha da güçlenecek, dünya genelinde fazla sayıda ve her yaş grubundan insanı etkileyen COVID-19 hastalığının serebrovasküler hastalık için bir risk faktörü olup olmadığına ışık tutacaktır.