BBBilge Kağan BIKMAZ

Bilge Kağan BIKMAZ

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Bilge Kağan BIKMAZ has a total of 2 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Psychological Resilience and Well-Being in Adolescents: Indirect Associations through Empathy and Expressive Communication

    by Bilge Kağan Bıkmaz, Ayşen Kovan

    Objective: This study investigated whether empathy and expressive communication account for the association between psychological resilience and psychological well-being among adolescents. Method: The participants were 722 secondary school students (Mage = 16.77, SD = 1.07; 59.43% girls) from Türkiye who completed self-report measures of psychological resilience, empathy, expressive communication, and psychological well-being. A serial mediation model was tested to examine both independent and sequential indirect associations. Results: Psychological resilience was positively associated with psychological well-being through both direct (B = .24, 95% CI [.16, .33]) and indirect (B = .25, 95% CI [.19, .31]) associations. Both empathy (B = .06, 95% CI [.03, .10]) and expressive communication (B = .14, 95% CI [.10, .19]) independently accounted for this association. A significant sequential indirect association was also observed (B = .05, 95% CI [.03, .08]), whereby resilience was associated with greater empathy, which in turn was related to stronger expressive communication and higher well-being. Conclusion: These findings suggest that the association between resilience and well-being is partly explained by interconnected socioemotional processes that link internal coping resources with interpersonal functioning.

  • PERSPECTIVES OF THE RETIRED ADMINISTRATORS AND SUPERVISORS RELATED TO THE EXISTING PROBLEMS ON EDUCATION SUPERVISION IN TURKISH REPUBLIC OF NORTHERN CYPRUS

    by Oksana Manolova Yalçin, Bilge Kağan BIKMAZ

    Bu araştırmanın temel amacı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti eğitim denetiminde yaşanan problemleri emekli yönetici ve denetmen görüşleriyle belirlemektir. Araştırma nitel bir araştırma olup fenomenoloji modelindedir. Çalışma grubunu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı’na bağlı olarak çalışıp emekli olan dört yönetici ve altı denetmen oluşturmaktadır. Veriler standartlaştırılmış açık uçlu görüşme aracılığıyla toplanmıştır. Görüşmede yer alacak sorular kapsamlı literatür taraması sonucunda ve eğitim yönetimi ve denetimi alanında uzman görüşleri alınarak hazırlanmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde eğitim denetimi yapısının yetersiz bulunarak, beklenen yararı sağlamamakta, denetimin mevcut haliyle eğitim süreçlerini destekleyici bir niteliğine sahip değil; eğitim denetiminde belirli bir kriterlerden yoksun; var olan uygulamaların şeffaflık ilkesine aykırı bir biçimde paydaşlardan ve araştırmacılardan gizleniyor oluşu denetlenen öğretmen ve yöneticilerde yalnızca kontrol ediliyor algısı uyandırmakta; denetmen yetersizliğinden dolayı denetimler yalnızca aday ve yeni atanmış öğretmenlerle kısıtlı kalmakta; uzun yıllar görev yapmakta olan öğretmenler, bakanlık soruşturmaları dışında gözlem yapılıp denetlenememektedir. Dolayısıyla, mevcut uygulamalarla eğitim denetiminden beklenen pozitif etki elde edilememekte ve bunun sonucunda denetim, eğitim–öğretim süreçlerine gereken katkıyı sağlayamamaktadır. Bu araştırmada denetmenler ve yöneticiler ortak olarak eğitim ve denetim sisteminin ivedilikle güncellenerek, denetim sisteminin çoklu denetim yapısına uyarlanması gerektiğini belirtmişler ancak beklenen değişikliklerin olacağına inanmadıkları görüşüne ulaşılmıştır.