Nazlı Öğüt
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Nazlı Öğüt has a total of 16 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Kürşad Özkan
Isparta Uygulamali Bilimler Universitesi
2 shared publications - Musa Denizhan Ulusan
Süleyman Demirel Üniversitesi
2 shared publications - Sermin Göksu Karagöz
Süleyman Demirel Üniversitesi
2 shared publications - Şükran Oğuzoğlu
Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Orman fakültesi
2 shared publications - Ayşegül Tekeş Düdükçü
Isparta Uygulamali Bilimler Universitesi
1 shared publication - Burak Koparan
Isparta Uygulamali Bilimler Universitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 10 August 2026
- Published by Turkish Journal of Forestry in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
- Vol. 27, 166-180
Çevresel faktörlerin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki seçilmiş Akdeniz kökenli ağaç türlerinin potansiyel dağılımına etkisi
Bu çalışma, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) sınırları içerisinde doğal yayılış gösteren seçilmiş Akdeniz türlerinin, yetişme ortamı özelliklerine bağlı olarak potansiyel dağılım alanlarının modellenmesini amaçlamaktadır. Tür dağılım modellemelerinde, yalnızca var verisiyle çalışabilen ve yüksek tahmin performansı sunan Maksimum Entropi (MaxEnt) yöntemi kullanılmıştır. Modelleme sürecinde, en yüksek açıklayıcılık gücüne sahip modellerde yer alan iklimsel ve topoğrafik değişkenlere ait parametreler dikkate alınarak, KKTC genelinde her bir tür için potansiyel dağılım haritaları oluşturulmuştur. Elde edilen MaxEnt modellerinin doğruluk değerlendirmesinde kullanılan Eğrinin Altındaki Alan (AUC) değerleri, test veri setleri için 0.891 ile 0.987 arasında değişmiş olup, bu durum modellerin yüksek ayırt edicilik kapasitesine sahip olduğunu göstermektedir. Tür dağılım modellerinde en belirleyici çevresel değişkenlerin yükselti ve denize uzaklık indeksi olduğu belirlenmiştir. Genel değerlendirme sonucunda, KKTC’de yükselti ve denize olan mesafenin etkisiyle şekillenen lokal iklim koşullarının, çalışmaya konu olan ağaç türlerinin potansiyel dağılımını belirleyen başlıca ekolojik faktörler olduğu ortaya konmuştur. Modelleme sonucunda elde edilen potansiyel dağılım haritaları KKTC’de sürdürülebilir orman yönetimi, ağaçlandırma faaliyetleri ve orman ekosistemlerinin iklim değişikliğine uyum stratejilerinin geliştirilmesi açısından önemli bir bilimsel altyapı sunmaktadır. Bu haritalar, ağaç türlerinin geleceğe yönelik planlanması ve yönetimi için yönlendirici nitelik taşımaktadır.
- 10 August 2026
- Published by Turkish Journal of Forestry in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
- Vol. 27, 166-180
Çevresel faktörlerin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki seçilmiş Akdeniz kökenli ağaç türlerinin potansiyel dağılımına etkisi
Bu çalışma, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) sınırları içerisinde doğal yayılış gösteren seçilmiş Akdeniz türlerinin, yetişme ortamı özelliklerine bağlı olarak potansiyel dağılım alanlarının modellenmesini amaçlamaktadır. Tür dağılım modellemelerinde, yalnızca var verisiyle çalışabilen ve yüksek tahmin performansı sunan Maksimum Entropi (MaxEnt) yöntemi kullanılmıştır. Modelleme sürecinde, en yüksek açıklayıcılık gücüne sahip modellerde yer alan iklimsel ve topoğrafik değişkenlere ait parametreler dikkate alınarak, KKTC genelinde her bir tür için potansiyel dağılım haritaları oluşturulmuştur. Elde edilen MaxEnt modellerinin doğruluk değerlendirmesinde kullanılan Eğrinin Altındaki Alan (AUC) değerleri, test veri setleri için 0.891 ile 0.987 arasında değişmiş olup, bu durum modellerin yüksek ayırt edicilik kapasitesine sahip olduğunu göstermektedir. Tür dağılım modellerinde en belirleyici çevresel değişkenlerin yükselti ve denize uzaklık indeksi olduğu belirlenmiştir. Genel değerlendirme sonucunda, KKTC’de yükselti ve denize olan mesafenin etkisiyle şekillenen lokal iklim koşullarının, çalışmaya konu olan ağaç türlerinin potansiyel dağılımını belirleyen başlıca ekolojik faktörler olduğu ortaya konmuştur. Modelleme sonucunda elde edilen potansiyel dağılım haritaları KKTC’de sürdürülebilir orman yönetimi, ağaçlandırma faaliyetleri ve orman ekosistemlerinin iklim değişikliğine uyum stratejilerinin geliştirilmesi açısından önemli bir bilimsel altyapı sunmaktadır. Bu haritalar, ağaç türlerinin geleceğe yönelik planlanması ve yönetimi için yönlendirici nitelik taşımaktadır.
- Open Access
- 1 July 2026
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 27 (3) , 1-14
İklim Değişikliği Koşullarında Quercus alnifolia'nın Mevcut ve Gelecekteki Potansiyel Dağılımı
Bu çalışmada, Kıbrıs Adası’na özgü endemik bir tür olan Quercus alnifolia Poech.’nin mevcut ve gelecekteki potansiyel dağılım alanları tür dağılım modelleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Tür varlık verileri GBIF veri tabanından elde edilmiş, mevcut ve gelecek iklim koşulları altında (SSP1-2.6, SSP2-4.5, SSP5-8.5) dağılım tahminleri Maksimum Entropi yöntemi ile modellenmiştir. Model sonuçlarına göre türün dağılımını belirleyen başlıca çevresel değişkenlerin denizden uzaklık, engebelilik indeksi, yıllık sıcaklık aralığı ve topoğrafik pozisyon indeksi olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, Quercus alnifolia’nın yüksek uygunluk gösterdiği alanların özellikle Trodos Dağları boyunca yoğunlaştığını ve bu alanların farklı iklim senaryoları altında büyük ölçüde varlığını koruduğunu ortaya koymuştur. Bununla birlikte, gelecek izdüşümü türün potansiyel dağılımının daha parçalı ve izole alanlara yönelme eğiliminde olduğu belirlenmiştir. Bu durum, topoğrafik heterojenliğin yüksek olduğu mikrorefüj alanların türün iklim değişikliğine karşı dayanıklılığında kritik rol oynayabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, çalışma bulguları, Quercus alnifolia için iklim değişikliğine karşı dirençli çekirdek habitatların belirlenmesine katkı sağlamakta ve mikrorefüj alanların korunmasının türün uzun vadeli sürdürülebilirliği açısından öncelikli olduğunu ortaya koymaktadır. Bu yaklaşım, ada ekosistemlerinde endemik türlerin korunmasına yönelik planlama ve yönetim stratejilerine bilimsel bir temel sunmaktadır.
- 1 July 2026
- Published by Artvin Coruh Universitesi Orman Fakultesi Dergisi in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
- Vol. 27 (3) , 1-14
Open Accessİklim Değişikliği Koşullarında Quercus alnifolia'nın Mevcut ve Gelecekteki Potansiyel Dağılımı
Bu çalışmada, Kıbrıs Adası’na özgü endemik bir tür olan Quercus alnifolia Poech.’nin mevcut ve gelecekteki potansiyel dağılım alanları tür dağılım modelleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Tür varlık verileri GBIF veri tabanından elde edilmiş, mevcut ve gelecek iklim koşulları altında (SSP1-2.6, SSP2-4.5, SSP5-8.5) dağılım tahminleri Maksimum Entropi yöntemi ile modellenmiştir. Model sonuçlarına göre türün dağılımını belirleyen başlıca çevresel değişkenlerin denizden uzaklık, engebelilik indeksi, yıllık sıcaklık aralığı ve topoğrafik pozisyon indeksi olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, Quercus alnifolia’nın yüksek uygunluk gösterdiği alanların özellikle Trodos Dağları boyunca yoğunlaştığını ve bu alanların farklı iklim senaryoları altında büyük ölçüde varlığını koruduğunu ortaya koymuştur. Bununla birlikte, gelecek izdüşümü türün potansiyel dağılımının daha parçalı ve izole alanlara yönelme eğiliminde olduğu belirlenmiştir. Bu durum, topoğrafik heterojenliğin yüksek olduğu mikrorefüj alanların türün iklim değişikliğine karşı dayanıklılığında kritik rol oynayabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, çalışma bulguları, Quercus alnifolia için iklim değişikliğine karşı dirençli çekirdek habitatların belirlenmesine katkı sağlamakta ve mikrorefüj alanların korunmasının türün uzun vadeli sürdürülebilirliği açısından öncelikli olduğunu ortaya koymaktadır. Bu yaklaşım, ada ekosistemlerinde endemik türlerin korunmasına yönelik planlama ve yönetim stratejilerine bilimsel bir temel sunmaktadır.
- Open Access
- 29 June 2026
- Published by Cankiri Karatekin Universitesi in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
- No. 13,p. 1976626
Age-related variation in the volatile compounds and phenolic profile of Pinus sylvestris L. needles
Background and aims Scots pine (Pinus sylvestris L.) is an ecologically and economically important species due to its wide distribution and rich content of volatile compounds. The aim of this study was to identify the volatile compounds present in the needles of Scots pine individuals of different age groups and to determine the effect of age on these compounds. Methods The study material consisted of needle samples collected from 5-, 25-, and 70-year-old Scots pine trees growing in Gölcük Nature Park. The GC-MS method was used to identify volatile compounds, and the RP-HPLC method was used to identify phenolic compounds; differences among age groups were evaluated using statistical analyses and Principal Component Analysis (PCA). Results The analyses identified a total of 81 volatile compounds. α-pinene (18.79%), caryophyllene (11.10%), germacrene D (10.94%), and β-pinene (7.47%) were identified as the major compounds. Monoterpene hydrocarbons constituted the major compound class across all age groups. Additionally, it was determined that the levels of some sesquiterpene compounds tended to increase with age. While catechin was the phenolic compound present in the highest amount, epicatechin and p-coumaric acid were detected only in the 25-year-old age group. PCA results revealed that the age groups were distinguishable from one another in terms of their volatile compound profiles and that age is a significant factor influencing chemical composition. Conclusions The findings indicate that the volatile compound profile of Scots pine needles changes with age. These results contribute to a better understanding of the species’ chemical properties. Furthermore, they provide a basis for studies aimed at determining the appropriate age group for the extraction of volatile compounds for pharmacological, aromatic, and industrial applications.
- 29 June 2026
- Published by Cankiri Karatekin Universitesi in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
- No. 13,p. 1976626
Open AccessAge-related variation in the volatile compounds and phenolic profile of Pinus sylvestris L. needles
Background and aims Scots pine (Pinus sylvestris L.) is an ecologically and economically important species due to its wide distribution and rich content of volatile compounds. The aim of this study was to identify the volatile compounds present in the needles of Scots pine individuals of different age groups and to determine the effect of age on these compounds. Methods The study material consisted of needle samples collected from 5-, 25-, and 70-year-old Scots pine trees growing in Gölcük Nature Park. The GC-MS method was used to identify volatile compounds, and the RP-HPLC method was used to identify phenolic compounds; differences among age groups were evaluated using statistical analyses and Principal Component Analysis (PCA). Results The analyses identified a total of 81 volatile compounds. α-pinene (18.79%), caryophyllene (11.10%), germacrene D (10.94%), and β-pinene (7.47%) were identified as the major compounds. Monoterpene hydrocarbons constituted the major compound class across all age groups. Additionally, it was determined that the levels of some sesquiterpene compounds tended to increase with age. While catechin was the phenolic compound present in the highest amount, epicatechin and p-coumaric acid were detected only in the 25-year-old age group. PCA results revealed that the age groups were distinguishable from one another in terms of their volatile compound profiles and that age is a significant factor influencing chemical composition. Conclusions The findings indicate that the volatile compound profile of Scots pine needles changes with age. These results contribute to a better understanding of the species’ chemical properties. Furthermore, they provide a basis for studies aimed at determining the appropriate age group for the extraction of volatile compounds for pharmacological, aromatic, and industrial applications.
- Open Access
- 17 April 2026
- Published by Universidad del Bio Bio in Maderas. Ciencia y Tecnología
- Vol. 28, e1426
Axial variation of color and Shore D hardness in Cedrus libani wood
This study examines the limited understanding of axial variation in color and hardness properties of Cedrus libani wood. In this context, the variation in color parameters and Shore D hardness across heart, heartwood, and sapwood sections was systematically investigated. Wood disc samples obtained from different axial positions of a 102-year-old tree were used to evaluate color properties, including lightness (L*), redness (a*), and yellowness (b*), together with hardness values. A total of 480 measurements were conducted across the three anatomical sections. The results demonstrated that both color and hardness properties vary systematically along the axial direction of the tree. Sapwood exhibited higher lightness values, whereas heart and heartwood showed comparatively lower L* values. Redness was more pronounced in heartwood and heart sections, while yellowness values were relatively similar across sections, with slightly higher values observed in the heart. In terms of mechanical properties, Shore D hardness increased from sapwood toward the center of the tree, reaching its maximum in the heart section. Additionally, axial differences were evident, with upper sections displaying higher hardness values compared to lower sections. These findings provide new insights into the axial variation of physical and mechanical properties in Cedrus libani wood, contributing to a better understanding of its material behavior. This knowledge is important for optimizing utilization strategies and improving performance-based classification of wood depending on its position within the tree.
- 17 April 2026
- Published by Universidad del Bio Bio in Maderas. Ciencia y Tecnología
- Vol. 28, e1426
Open AccessAxial variation of color and Shore D hardness in Cedrus libani wood
This study examines the limited understanding of axial variation in color and hardness properties of Cedrus libani wood. In this context, the variation in color parameters and Shore D hardness across heart, heartwood, and sapwood sections was systematically investigated. Wood disc samples obtained from different axial positions of a 102-year-old tree were used to evaluate color properties, including lightness (L*), redness (a*), and yellowness (b*), together with hardness values. A total of 480 measurements were conducted across the three anatomical sections. The results demonstrated that both color and hardness properties vary systematically along the axial direction of the tree. Sapwood exhibited higher lightness values, whereas heart and heartwood showed comparatively lower L* values. Redness was more pronounced in heartwood and heart sections, while yellowness values were relatively similar across sections, with slightly higher values observed in the heart. In terms of mechanical properties, Shore D hardness increased from sapwood toward the center of the tree, reaching its maximum in the heart section. Additionally, axial differences were evident, with upper sections displaying higher hardness values compared to lower sections. These findings provide new insights into the axial variation of physical and mechanical properties in Cedrus libani wood, contributing to a better understanding of its material behavior. This knowledge is important for optimizing utilization strategies and improving performance-based classification of wood depending on its position within the tree.
- 7 January 2026
- Published by Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
- No. 2026
Juniperus turbinata Guss. Cone and Leaf Essential Oil Compositions with Morphological Characteristics and Altitude Interaction
In this study, the effects of elevation on cone morphological traits and on the essential oil composition of leaves and cones were investigated in Juniperus turbinata Guss. populations naturally distributed in Turkish Republic of Northern Cyprus. In cone and leaf samples collected from different altitudes, cone width, cone length, thousand grain weight, and dry matter rate were determined, while volatile compound analyses were performed using the HS-SPME technique coupled with GC–MS. The results revealed statistically significant negative relationships between altitude and the measured cone physical traits. A total of 64 volatile constituents were identified in the cone samples and 62 in the leaf samples, with α-pinene and myrcene emerging as the major components in both plant organs. Principal Component Analysis (PCA) demonstrated that essential oil composition differs markedly between plant organs and that certain major constituents exhibit altitude-related variation. The findings indicate that morphological and chemical variability in J. turbinata is sensitive to environmental gradients, underscoring the need to consider altitude specific populations in the development of conservation and management strategies for the species.
- 7 January 2026
- Published by Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
- No. 2026
Juniperus turbinata Guss. Cone and Leaf Essential Oil Compositions with Morphological Characteristics and Altitude Interaction
In this study, the effects of elevation on cone morphological traits and on the essential oil composition of leaves and cones were investigated in Juniperus turbinata Guss. populations naturally distributed in Turkish Republic of Northern Cyprus. In cone and leaf samples collected from different altitudes, cone width, cone length, thousand grain weight, and dry matter rate were determined, while volatile compound analyses were performed using the HS-SPME technique coupled with GC–MS. The results revealed statistically significant negative relationships between altitude and the measured cone physical traits. A total of 64 volatile constituents were identified in the cone samples and 62 in the leaf samples, with α-pinene and myrcene emerging as the major components in both plant organs. Principal Component Analysis (PCA) demonstrated that essential oil composition differs markedly between plant organs and that certain major constituents exhibit altitude-related variation. The findings indicate that morphological and chemical variability in J. turbinata is sensitive to environmental gradients, underscoring the need to consider altitude specific populations in the development of conservation and management strategies for the species.
- 31 December 2025
- Published by Cankiri Karatekin Universitesi in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
- Vol. 11 (2) , 470-479
Tür dağılım modelleri ve sürdürebilir orman yönetimi
Giriş ve Hedefler Bu çalışma, orman ekosistemlerinde tür dağılım modelleme yöntemlerini kapsamlı biçimde ele alarak bu yöntemlerin sürdürülebilir orman yönetimindeki rolünü ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Yöntemler Çalışmada, Lojistik Regresyon, Genelleştirilmiş Eklemeli Modeller (GAM), Sınıflandırma ve Regresyon Ağaçları (CART), Maksimum Entropi (MaxEnt), Genetik Algoritmalar ile Kural Seti Tahmini (GARP) ve Rastgele Orman olmak üzere altı modelleme yöntemleri ilgili literatür taraması yapılmıştır. Bulgular Tür dağılım modelleri, yaban hayvanları, sürüngenler, böcekler, kuşlar ve bitki türleri için potansiyel dağılım veya habitat uygunluk haritalarının oluşturulmasında etkin bir araç olarak kullanıldığı görülmüştür. Ayrıca, bu modeller, iklim değişikliğinin etkilerini değerlendirmek, türlerin korunması ve yönetimine yönelik stratejiler geliştirmek açısından önemli olduğu belirlenmiştir. Modelleme süreçlerinde kullanılan tanımlayıcı (bağımsız) veri kaynakları arasında topografik veriler, iklim değişkenleri ve uzaktan algılama verileri ön plana çıktığı tespit edilmiştir. Sonuçlar Çalışmalar, türlerin ekolojik gereksinimlerini anlamada ve habitat uygunluk haritalarının oluşturulmasında bu yöntemlerin başarıyla uygulandığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada tür dağılım modelleme yöntemlerinin orman ekosistemlerinin korunması ve sürdürülebilir yönetimindeki rolü vurgulanmış ve bu modellerin gelecekteki araştırmalar için taşıdığı önem hakkında açıklamalar yapılmıştır.
- 31 December 2025
- Published by Cankiri Karatekin Universitesi in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
- Vol. 11 (2) , 470-479
Tür dağılım modelleri ve sürdürebilir orman yönetimi
Giriş ve Hedefler Bu çalışma, orman ekosistemlerinde tür dağılım modelleme yöntemlerini kapsamlı biçimde ele alarak bu yöntemlerin sürdürülebilir orman yönetimindeki rolünü ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Yöntemler Çalışmada, Lojistik Regresyon, Genelleştirilmiş Eklemeli Modeller (GAM), Sınıflandırma ve Regresyon Ağaçları (CART), Maksimum Entropi (MaxEnt), Genetik Algoritmalar ile Kural Seti Tahmini (GARP) ve Rastgele Orman olmak üzere altı modelleme yöntemleri ilgili literatür taraması yapılmıştır. Bulgular Tür dağılım modelleri, yaban hayvanları, sürüngenler, böcekler, kuşlar ve bitki türleri için potansiyel dağılım veya habitat uygunluk haritalarının oluşturulmasında etkin bir araç olarak kullanıldığı görülmüştür. Ayrıca, bu modeller, iklim değişikliğinin etkilerini değerlendirmek, türlerin korunması ve yönetimine yönelik stratejiler geliştirmek açısından önemli olduğu belirlenmiştir. Modelleme süreçlerinde kullanılan tanımlayıcı (bağımsız) veri kaynakları arasında topografik veriler, iklim değişkenleri ve uzaktan algılama verileri ön plana çıktığı tespit edilmiştir. Sonuçlar Çalışmalar, türlerin ekolojik gereksinimlerini anlamada ve habitat uygunluk haritalarının oluşturulmasında bu yöntemlerin başarıyla uygulandığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada tür dağılım modelleme yöntemlerinin orman ekosistemlerinin korunması ve sürdürülebilir yönetimindeki rolü vurgulanmış ve bu modellerin gelecekteki araştırmalar için taşıdığı önem hakkında açıklamalar yapılmıştır.
- Open Access
- 30 December 2025
- Published by Duzce University in Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi
- Vol. 21 (2) , 131-142
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Doğal Ekosistemlerinde Odunsu Tür Zenginliğinin Farklı İndislerle Karşılaştırması
Bitki tür çeşitliliği, ekosistemlerin dayanıklılığı ve sürdürülebilirliği üzerinde doğrudan etkili olup, enerji akışı ve madde döngüsünde önemli rol üstlenmektedir. Ancak habitat kaybı, iklim değişikliği ve istilacı tür sayısındaki artış bitki çeşitliliğini tehdit etmekte ve ekosistemin esnekliğini azaltmaktadır. Bu nedenle, bitki tür zenginliğinin veya çeşitliliğinin belirlenmesi ve korunması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, Kuzey Kıbrıs’ın dört farklı bölgesinde (Karpaz Yarımadası, Kantara-Tatlısu, Alevkaya ve Akdeniz Köyü) gerçekleştirilen arazi çalışmalarıyla odunsu tür zenginliğini belirlemeyi ve bu bölgeleri karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Arazi çalışmaları sonucunda toplam 39 farklı odunsu tür tespit edilmiştir. Bölgesel tür zenginliğini daha doğru değerlendirmek amacıyla, dört farklı tür zenginliği tahminleyici indis (Chao1), Jackknife 1, Jackknife 2 ve bolluk temelli örtü kestiricisi kullanılmıştır. Tür zenginlik tahminleri açısından en yüksek değerler Alevkaya bölgesinde gözlemlenmiş ve Chao1 68,41, Jackknife1 45,97, Jackknife2 57,92 ve bolluk temelli örtü kestiricisi 60,24 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca araştırma bulguları, bitki tür zenginliğini yükselti ve iklim gibi çevresel faktörlerinde bir etki olduğunu göstermektedir. Alevkaya bölgesinde kaydedilen yüksek tür zenginliği, bu alanın serin ve nemli iklim koşullarıyla birlikte yüksek rakıma sahip olmasına bağlanmaktadır. Akdeniz Köyü'nde tespit edilen daha düşük tür zenginliği ise bölgenin kurak iklimi ve düşük rakım özellikleriyle açıklanmaktadır.
- 30 December 2025
- Published by Duzce University in Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi
- Vol. 21 (2) , 131-142
Open AccessKuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Doğal Ekosistemlerinde Odunsu Tür Zenginliğinin Farklı İndislerle Karşılaştırması
Bitki tür çeşitliliği, ekosistemlerin dayanıklılığı ve sürdürülebilirliği üzerinde doğrudan etkili olup, enerji akışı ve madde döngüsünde önemli rol üstlenmektedir. Ancak habitat kaybı, iklim değişikliği ve istilacı tür sayısındaki artış bitki çeşitliliğini tehdit etmekte ve ekosistemin esnekliğini azaltmaktadır. Bu nedenle, bitki tür zenginliğinin veya çeşitliliğinin belirlenmesi ve korunması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, Kuzey Kıbrıs’ın dört farklı bölgesinde (Karpaz Yarımadası, Kantara-Tatlısu, Alevkaya ve Akdeniz Köyü) gerçekleştirilen arazi çalışmalarıyla odunsu tür zenginliğini belirlemeyi ve bu bölgeleri karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Arazi çalışmaları sonucunda toplam 39 farklı odunsu tür tespit edilmiştir. Bölgesel tür zenginliğini daha doğru değerlendirmek amacıyla, dört farklı tür zenginliği tahminleyici indis (Chao1), Jackknife 1, Jackknife 2 ve bolluk temelli örtü kestiricisi kullanılmıştır. Tür zenginlik tahminleri açısından en yüksek değerler Alevkaya bölgesinde gözlemlenmiş ve Chao1 68,41, Jackknife1 45,97, Jackknife2 57,92 ve bolluk temelli örtü kestiricisi 60,24 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca araştırma bulguları, bitki tür zenginliğini yükselti ve iklim gibi çevresel faktörlerinde bir etki olduğunu göstermektedir. Alevkaya bölgesinde kaydedilen yüksek tür zenginliği, bu alanın serin ve nemli iklim koşullarıyla birlikte yüksek rakıma sahip olmasına bağlanmaktadır. Akdeniz Köyü'nde tespit edilen daha düşük tür zenginliği ise bölgenin kurak iklimi ve düşük rakım özellikleriyle açıklanmaktadır.
- Open Access
- 9 September 2024
- Published by Turkish Journal of Forestry in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
- Vol. 25 (4) , 494-505
Sarı kantaron (Hypericum perforatum L.) uçucu bileşenlerinin yükseltiye bağlı değişimi
Bu çalışmada Afyonkarahisar ili Sultandağı Yöresinde üç farklı yükselti grubu ve 7 örnek alandan Hypericum perforatum L.’nin çiçek ve yapraklarının uçucu yağ bileşenleri analiz edilmiştir. Analizler HS-SPME (Tepe Boşluğu – Katı Faz Mikro Ekstraksiyon) yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, çiçeklerde 113, yapraklarda ise 122 bileşen tespit edilmiştir. Çiçeklerden elde edilen bileşenlerin 72’si tüm yükselti gruplarında ortak bulunurken, 18’i tek bir yükselti grubundadır. Çiçeklerdeki bileşen sayıları alt yükselti grubunda 100, orta yükselti grubunda 93, üst yükselti grubunda ise 87 adettir. Yapraklarda ise 122 bileşen belirlenmiştir. Bunlardan 73’ü tüm yükselti gruplarında ortak iken, 18’i tek bir yükselti grubundadır. Yapraklardaki bileşenlerin 106’sı alt, 90’ı orta, 103’ü ise üst yükselti grubunda saptanmıştır. Çiçeklerde yükselti arttıkça bileşen sayısında azalma görülmüştür. Yapraklarda ise yükseltiye bağlı doğrusal bir artış söz konusu olmamıştır. En yüksek orana sahip ana bileşenler; çiçeklerde -pinene, 5-methyl-undecane ve trans-caryophyllene, yapraklarda ise 2- methyl-octane, carvacrol ve acetic acid bileşenleri olmuştur. Yükselti gruplarına göre çiçek ve yaprakların uçucu yağlarının ana bileşenlerin de benzerlik görülürken, değişim genel olarak diğer bileşenlerdedir. Bitki uçucu yağ bileşenlerinin kompozisyonu ve oranlarındaki bu değişkenliğin, yükseltiye bağlı değişen iklim koşulları ve bunların bileşkesinde şekillenen bitki fenolojik durumuna önemli ölçüde bağlı olduğu sonucuna varılmıştır.
- 9 September 2024
- Published by Turkish Journal of Forestry in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
- Vol. 25 (4) , 494-505
Open AccessSarı kantaron (Hypericum perforatum L.) uçucu bileşenlerinin yükseltiye bağlı değişimi
Bu çalışmada Afyonkarahisar ili Sultandağı Yöresinde üç farklı yükselti grubu ve 7 örnek alandan Hypericum perforatum L.’nin çiçek ve yapraklarının uçucu yağ bileşenleri analiz edilmiştir. Analizler HS-SPME (Tepe Boşluğu – Katı Faz Mikro Ekstraksiyon) yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, çiçeklerde 113, yapraklarda ise 122 bileşen tespit edilmiştir. Çiçeklerden elde edilen bileşenlerin 72’si tüm yükselti gruplarında ortak bulunurken, 18’i tek bir yükselti grubundadır. Çiçeklerdeki bileşen sayıları alt yükselti grubunda 100, orta yükselti grubunda 93, üst yükselti grubunda ise 87 adettir. Yapraklarda ise 122 bileşen belirlenmiştir. Bunlardan 73’ü tüm yükselti gruplarında ortak iken, 18’i tek bir yükselti grubundadır. Yapraklardaki bileşenlerin 106’sı alt, 90’ı orta, 103’ü ise üst yükselti grubunda saptanmıştır. Çiçeklerde yükselti arttıkça bileşen sayısında azalma görülmüştür. Yapraklarda ise yükseltiye bağlı doğrusal bir artış söz konusu olmamıştır. En yüksek orana sahip ana bileşenler; çiçeklerde -pinene, 5-methyl-undecane ve trans-caryophyllene, yapraklarda ise 2- methyl-octane, carvacrol ve acetic acid bileşenleri olmuştur. Yükselti gruplarına göre çiçek ve yaprakların uçucu yağlarının ana bileşenlerin de benzerlik görülürken, değişim genel olarak diğer bileşenlerdedir. Bitki uçucu yağ bileşenlerinin kompozisyonu ve oranlarındaki bu değişkenliğin, yükseltiye bağlı değişen iklim koşulları ve bunların bileşkesinde şekillenen bitki fenolojik durumuna önemli ölçüde bağlı olduğu sonucuna varılmıştır.