Gamze Gökulu
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Gamze Gökulu has a total of 17 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ali Tunç
Department of Pediatrics, University of Health Sciences Mersin City Education and Research Hospital Mersin Turkey
1 shared publication - Banu Katlan
Division of Pediatric Critical Care, Department of Pediatrics, Mersin City Training and Research Hospital, Mersin, Türkiye
1 shared publication - Berfin Özgökçe Özmen
Department of Pediatrics, University of Health Sciences, Mersin City Education and Research Hospital, 33800 Mersin, Turkey
1 shared publication - Ceren Efe Sayın
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
1 shared publication - Esra Danaci Vatansever
MERSİN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTES
1 shared publication - Fatma Sercan Aynacı
Department of Pediatrics, University of Health Sciences Mersin City Education and Research Hospital Mersin Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 28 August 2026
- Published by Springer Nature in BMC Pediatrics
Readability, understandability, and actionability of online first aid information for children: a cross-sectional study
- 28 August 2026
- Published by Springer Nature in BMC Pediatrics
Open AccessReadability, understandability, and actionability of online first aid information for children: a cross-sectional study
- 11 August 2026
- Published by Taylor & Francis in Clinical Toxicology
- p. 1-7
Pediatric scorpion and snake envenomation in Türkiye: clinical features, management, and outcomes
In Türkiye, scorpions are most commonly found in the Mediterranean, Aegean, and Southeastern Anatolia regions [1]. Türkiye hosts 23 scorpion species, eight of which are considered medically importa...
- 11 August 2026
- Published by Taylor & Francis in Clinical Toxicology
- p. 1-7
Pediatric scorpion and snake envenomation in Türkiye: clinical features, management, and outcomes
In Türkiye, scorpions are most commonly found in the Mediterranean, Aegean, and Southeastern Anatolia regions [1]. Türkiye hosts 23 scorpion species, eight of which are considered medically importa...
- 18 February 2026
- Published by Wiley in Journal of Evaluation in Clinical Practice
- Vol. 32 (1) , e70379
Pediatric Crush Syndrome and Injury Profiles in Earthquake Survivors: A Comprehensive Analysis From the 2023 Turkey Earthquake
Objective: The clinical profiles of child victims admitted to hospitals following earthquakes, as well as the characteristics associated with hospital stay, are important. This study aimed to analyze the clinical outcomes of pediatric victims admitted following a sudden earthquake to enhance preparedness for accessing essential health services to reduce losses in future disasters. Methods: Among 2158 patients referred to the pediatric emergency department (PED), 356 children followed at our tertiary inpatient clinic were included. Demographics, surgical interventions, and the presence of life‐threatening conditions like crush syndrome and fasciotomy/amputation were investigated. Crush syndrome was defined as clinical and laboratory evidence of muscle injury accompanied by systemic complications odds ratios (OR) with 95% confidence intervals (CI) were calculated. Results: Among the patients, 56.5% were male. The median length of hospital stay was 4 days (range: 1–120). The most common injury mechanism was entrapment under rubble, and the lower extremities were the most frequently affected injury site. Compartment syndrome developed in 31.7% of patients, and 2.8% underwent amputation. Crush syndrome was identified in 75.3% of hospitalized patients and was significantly more common among children admitted on the second day or later after the earthquake. Elevated creatine phosphokinase (CPK) levels significantly increased the likelihood of developing crush syndrome (OR: 61.7, 95% CI) and the need for fasciotomy (OR: 16.9, 95% CI). Fasciotomy was required in 28.9% of patients. Dehydration was associated with an increased risk of fasciotomy (OR: 7.2) and amputation (OR: 5.4). Elevated levels of myoglobin, uric acid, blood urea nitrogen/creatinine, and aspartate aminotransferase (AST) and alanine aminotransferase (ALT) were significantly associated with crush syndrome and fasciotomy ( p < 0.001). Conclusion: The high burden of crush‐related complications in pediatric earthquake victims underscores the need for pediatric‐specific trauma protocols in disaster settings. Early identification of risk factors and rapid intervention may reduce severe outcomes such as fasciotomy, renal failure, and amputation.
- 18 February 2026
- Published by Wiley in Journal of Evaluation in Clinical Practice
- Vol. 32 (1) , e70379
Pediatric Crush Syndrome and Injury Profiles in Earthquake Survivors: A Comprehensive Analysis From the 2023 Turkey Earthquake
Objective: The clinical profiles of child victims admitted to hospitals following earthquakes, as well as the characteristics associated with hospital stay, are important. This study aimed to analyze the clinical outcomes of pediatric victims admitted following a sudden earthquake to enhance preparedness for accessing essential health services to reduce losses in future disasters. Methods: Among 2158 patients referred to the pediatric emergency department (PED), 356 children followed at our tertiary inpatient clinic were included. Demographics, surgical interventions, and the presence of life‐threatening conditions like crush syndrome and fasciotomy/amputation were investigated. Crush syndrome was defined as clinical and laboratory evidence of muscle injury accompanied by systemic complications odds ratios (OR) with 95% confidence intervals (CI) were calculated. Results: Among the patients, 56.5% were male. The median length of hospital stay was 4 days (range: 1–120). The most common injury mechanism was entrapment under rubble, and the lower extremities were the most frequently affected injury site. Compartment syndrome developed in 31.7% of patients, and 2.8% underwent amputation. Crush syndrome was identified in 75.3% of hospitalized patients and was significantly more common among children admitted on the second day or later after the earthquake. Elevated creatine phosphokinase (CPK) levels significantly increased the likelihood of developing crush syndrome (OR: 61.7, 95% CI) and the need for fasciotomy (OR: 16.9, 95% CI). Fasciotomy was required in 28.9% of patients. Dehydration was associated with an increased risk of fasciotomy (OR: 7.2) and amputation (OR: 5.4). Elevated levels of myoglobin, uric acid, blood urea nitrogen/creatinine, and aspartate aminotransferase (AST) and alanine aminotransferase (ALT) were significantly associated with crush syndrome and fasciotomy ( p < 0.001). Conclusion: The high burden of crush‐related complications in pediatric earthquake victims underscores the need for pediatric‐specific trauma protocols in disaster settings. Early identification of risk factors and rapid intervention may reduce severe outcomes such as fasciotomy, renal failure, and amputation.
- Open Access
- 25 March 2025
- Published by Turkish Journal of Clinics and Laboratory in TURKISH JOURNAL of CLINICS and LABORATORY
- Vol. 16 (1) , 7-12
Önlenebilir bir yaralanma nedeni: bisiklet kazaları ile çocuk acile getirilen olguların değerlendirilmesi
Amaç: Dünya genelinde, bisiklet kazaları önlenebilir çocuk yaralanmalarında önemli bir yer tutmaktadır. Çocuklarda yaralanmalara neden olan risk faktörlerinin bilinmesi etkin önlemlerin alınması için gereklidir. Gereç ve Yöntemler: Ocak-Aralık 2018 tarihleri arasında bisiklet kazası nedeni ile Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, çocuk acil servisine getirilen 2-18 yaş arasındaki bisiklet sürücüleri geriye dönük olarak değerlendirildi. Tıbbi kayıtlar incelenerek demografik veriler, yaralanma durumları, aldıkları tanılar ve uygulanan tedaviler araştırıldı. Motorlu taşıt karışan ve karışmayan olgular karşılaştırıldı. Bulgular: Bisiklet kazası nedeniyle getirilen 158 hastanın yer alan hastaların yaş ortancası 9 (Aralık 2-17) yıl idi. Hastaların %68,4’si erkek ve %31,6’sı kadındı. Başvuru nedenlerinin en sık olanları sırası ile üst ekstremite ağrısı/yaralanması (%32,3), alt ekstremitede ağrı/yaralanma (%29,1) ve yüz bölgesinde ağrı/ yaralanma (%27,8) idi. Bisiklet kazalarından 17 (%10,8) tanesine motorlu bir taşıt karışmıştı. Motorlu taşıtın karışmış olduğu bisiklet kazaları ayrı bir grup olarak değerlendirildi ve bu kazalarda hem maksillofasiyal kırık hem de baş-boyun yaralanması tanısı alan hastaların daha yüksek sıklıkta olduğu görüldü. Bu olgulardaki cerrahi bölümlerden konsültasyon istenme oranları ve cerrahi müdahale gereksinimleri motorlu taşıtın karışmadığı bisiklet kazalarına göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p < 0,05). Hastaların hiçbirinde kask kullanımı mevcut değildi. Ölen hasta yoktu. Çocuk yoğun bakım ihtiyacı olan 3 hastanın kafa travması mevcuttu. Sonuç: Bisiklet kazalarında hayatı tehdit eden en büyük sorun kafa travmalarıdır. Çalışmamızın sonuçları önceki çalışmalar ile uyumludur. Kask, uyarı işaretleri ve diğer güvenlik araçlarının bilinçli kullanımı ile bisiklet kazalarının vereceği zarar azaltılabilir. Acillerdeki sağlık personeli bu önemli hasta grubunda karşılaşılacak sorunlar ile ilgili bilgi sahibi olmalıdır.
- 25 March 2025
- Published by Turkish Journal of Clinics and Laboratory in TURKISH JOURNAL of CLINICS and LABORATORY
- Vol. 16 (1) , 7-12
Open AccessÖnlenebilir bir yaralanma nedeni: bisiklet kazaları ile çocuk acile getirilen olguların değerlendirilmesi
Amaç: Dünya genelinde, bisiklet kazaları önlenebilir çocuk yaralanmalarında önemli bir yer tutmaktadır. Çocuklarda yaralanmalara neden olan risk faktörlerinin bilinmesi etkin önlemlerin alınması için gereklidir. Gereç ve Yöntemler: Ocak-Aralık 2018 tarihleri arasında bisiklet kazası nedeni ile Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, çocuk acil servisine getirilen 2-18 yaş arasındaki bisiklet sürücüleri geriye dönük olarak değerlendirildi. Tıbbi kayıtlar incelenerek demografik veriler, yaralanma durumları, aldıkları tanılar ve uygulanan tedaviler araştırıldı. Motorlu taşıt karışan ve karışmayan olgular karşılaştırıldı. Bulgular: Bisiklet kazası nedeniyle getirilen 158 hastanın yer alan hastaların yaş ortancası 9 (Aralık 2-17) yıl idi. Hastaların %68,4’si erkek ve %31,6’sı kadındı. Başvuru nedenlerinin en sık olanları sırası ile üst ekstremite ağrısı/yaralanması (%32,3), alt ekstremitede ağrı/yaralanma (%29,1) ve yüz bölgesinde ağrı/ yaralanma (%27,8) idi. Bisiklet kazalarından 17 (%10,8) tanesine motorlu bir taşıt karışmıştı. Motorlu taşıtın karışmış olduğu bisiklet kazaları ayrı bir grup olarak değerlendirildi ve bu kazalarda hem maksillofasiyal kırık hem de baş-boyun yaralanması tanısı alan hastaların daha yüksek sıklıkta olduğu görüldü. Bu olgulardaki cerrahi bölümlerden konsültasyon istenme oranları ve cerrahi müdahale gereksinimleri motorlu taşıtın karışmadığı bisiklet kazalarına göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p < 0,05). Hastaların hiçbirinde kask kullanımı mevcut değildi. Ölen hasta yoktu. Çocuk yoğun bakım ihtiyacı olan 3 hastanın kafa travması mevcuttu. Sonuç: Bisiklet kazalarında hayatı tehdit eden en büyük sorun kafa travmalarıdır. Çalışmamızın sonuçları önceki çalışmalar ile uyumludur. Kask, uyarı işaretleri ve diğer güvenlik araçlarının bilinçli kullanımı ile bisiklet kazalarının vereceği zarar azaltılabilir. Acillerdeki sağlık personeli bu önemli hasta grubunda karşılaşılacak sorunlar ile ilgili bilgi sahibi olmalıdır.