Julia Radzikowska
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Julia Radzikowska has a total of 14 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Katarzyna Klimaszewska
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
1 shared publication - Krzysztof Rzecki
Department of Biocybernetics and Biomedical Engineering, AGH University of Science and Technology, 30-059 Krakow, Poland
1 shared publication - Marcin Zuwała
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
1 shared publication - Natalia Rogowicz Garay
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
1 shared publication - Patrycja S. Matusik
Jagiellonian University
1 shared publication - Tadeusz Jan Popiela
Department of Radiology, Jagiellonian University Medical College, Kraków, Poland
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 4 June 2025
- Published by Uniwersytet Jagiellonski - Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego in Archives of Forensic Medicine and Criminology
- Vol. 75 (1) , 5-15
Fatal falls from standing height – analysis of skull fracture patterns in autopsy materials from the Institute of Forensic Medicine in Kraków = Śmiertelne upadki z własnej wysokości – analiza przebiegu złamań czaszki w materiale sekcyjnym Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie
Cel pracy: Upadki z wysokości własnej rozumiane są jako przewrócenie się osoby w pozycji wyprostnej lub do niej zbliżonej z uderzeniem o twarde podłoże. Celem pracy była weryfikacja hipotezy, że złamania czaszki powstałe podczas takich zdarzeń mają charakter pojedynczego pęknięcia, a obecność innych typów złamań może wskazywać na mechanizm urazu inny niż prosty upadek. Materiał i metody: Analizie poddano protokoły sekcyjne z okresu 10 lat (2000-2009) z Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie. Do badania zakwalifikowano 272 przypadki spełniające kryteria włączenia. Zebrano informacje dotyczące mechanizmu urazu, miejsca zgonu oraz odniesionych obrażeń, ze szczególnym uwzględnieniem obecności i przebiegu złamań czaszki. Wyniki: Spośród 272 przypadków śmiertelnych upadków z wysokości własnej 181 (66,54%) wykazało złamania czaszki w badaniu sekcyjnym. W analizowanej grupie 91,71% stanowiły osoby płci męskiej, ujawniła się także ciekawa dysproporcja pomiędzy średnimi wieku dla płci: odpowiednio 53,1 lat dla mężczyzn i 70,6 lat dla kobiet. Złamania proste (pojedyncze, nierozgałęziające się) stanowiły najliczniejszą grupę (64,85%). Poza nimi opisywano także złamania rozgałęziające się (15,38%), mnogie (15,93%) i wieloodłamowe (3,84%). Wnioski: W 2/3 analizowanych przypadków zgonów z powodu obrażeń śródczaszkowych spowodowanych upadkiem z własnej wysokości stwierdzono obecność złamania czaszki. Złamania czaszki powstałe w wyniku takiego urazu najczęściej mają charakter pojedynczy, linijny, sporadycznie jednak spotykane są złamania złożone. Najczęstsze lokalizacje powstających w wyniku upadków z wysokości własnej złamań obejmują dół tylny i sklepienie czaszki.
- 4 June 2025
- Published by Uniwersytet Jagiellonski - Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego in Archives of Forensic Medicine and Criminology
- Vol. 75 (1) , 5-15
Open AccessFatal falls from standing height – analysis of skull fracture patterns in autopsy materials from the Institute of Forensic Medicine in Kraków = Śmiertelne upadki z własnej wysokości – analiza przebiegu złamań czaszki w materiale sekcyjnym Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie
Cel pracy: Upadki z wysokości własnej rozumiane są jako przewrócenie się osoby w pozycji wyprostnej lub do niej zbliżonej z uderzeniem o twarde podłoże. Celem pracy była weryfikacja hipotezy, że złamania czaszki powstałe podczas takich zdarzeń mają charakter pojedynczego pęknięcia, a obecność innych typów złamań może wskazywać na mechanizm urazu inny niż prosty upadek. Materiał i metody: Analizie poddano protokoły sekcyjne z okresu 10 lat (2000-2009) z Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie. Do badania zakwalifikowano 272 przypadki spełniające kryteria włączenia. Zebrano informacje dotyczące mechanizmu urazu, miejsca zgonu oraz odniesionych obrażeń, ze szczególnym uwzględnieniem obecności i przebiegu złamań czaszki. Wyniki: Spośród 272 przypadków śmiertelnych upadków z wysokości własnej 181 (66,54%) wykazało złamania czaszki w badaniu sekcyjnym. W analizowanej grupie 91,71% stanowiły osoby płci męskiej, ujawniła się także ciekawa dysproporcja pomiędzy średnimi wieku dla płci: odpowiednio 53,1 lat dla mężczyzn i 70,6 lat dla kobiet. Złamania proste (pojedyncze, nierozgałęziające się) stanowiły najliczniejszą grupę (64,85%). Poza nimi opisywano także złamania rozgałęziające się (15,38%), mnogie (15,93%) i wieloodłamowe (3,84%). Wnioski: W 2/3 analizowanych przypadków zgonów z powodu obrażeń śródczaszkowych spowodowanych upadkiem z własnej wysokości stwierdzono obecność złamania czaszki. Złamania czaszki powstałe w wyniku takiego urazu najczęściej mają charakter pojedynczy, linijny, sporadycznie jednak spotykane są złamania złożone. Najczęstsze lokalizacje powstających w wyniku upadków z wysokości własnej złamań obejmują dół tylny i sklepienie czaszki.
- Open Access
- 1 January 2025
- Published by Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) in IEEE Access
- Vol. 13, 181128-181153
Utilizing Radiomics and Deep Learning to Predict Post-Contrast Information From Contrast Agent-Free Cine Cardiac Magnetic Resonance Imaging
- 1 January 2025
- Published by Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) in IEEE Access
- Vol. 13, 181128-181153
Open AccessUtilizing Radiomics and Deep Learning to Predict Post-Contrast Information From Contrast Agent-Free Cine Cardiac Magnetic Resonance Imaging