EUEmel Uzun

Emel Uzun

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Emel Uzun has a total of 3 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    COVID-19 Pandemi Sürecinde Cerrahi Birim ve Polikliniklere Başvuran Bireylerin Korku ve Anksiyete Düzeylerinin İncelenmesi

    by Seval Ulubay, Emel Uzun, Tuluha Ayoğlu

    Amaç: Bu çalışma, COVID-19 pandemisi kapanma sürecinde cerrahi birim ve polikliniklere başvuran 18 yaş ve üzeri bireylerin sosyodemografik özelliklerini ve koronavirüs kaynaklı korku ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Bu çalışma, 661 hasta üzerinde yapılan kesitsel ve tanımlayıcı bir araştırmayı temsil etmektedir. Veriler, Kasım 2021 ile Ağustos 2022 tarihleri arasında yüz yüze anketler kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde, katılımcılardan 'Demografik Veri Formu', 'Koronavirüs Korkusu Ölçeği' ve 'Koronavirüs Anksiyete Ölçeği Kısa Formu' kullanılarak bilgi alınmıştır. Bulgular: Yaş arttıkça ve eğitim düzeyi azaldıkça katılımcıların koronavirüs korkusu artmaktadır. Evli ve aktif iş hayatında olmayan bireylerin koronavirüs korku düzeyi ise daha yüksektir. Koronavirüs anksiyete düzeyinde ise yaş ve eğitim düzeyi azaldıça genel anksiyete artışı gözlemlenmektedir. Sonuç: Bu çalışmada, katılımcıların demografik özellikleri ile koronavirüse ilişkin korku ve anksiyete düzeyleri arasında pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Pandemi sürecinde yaş, eğitim düzeyi, evlilik ve iş durumu, COVID-19 geçmişi gibi faktörlerin artmasıyla birlikte bu korku ve anksiyete düzeylerinin önemli bir şekilde artmakta olduğu bulgusu belirlenmiştir. Öneriler: Pandemi sürecinde, özellikle yüksek korku ve anksiyete düzeylerine sahip bireyler için psiko-sosyal destek programları geliştirilmelidir. Yaş, eğitim düzeyi, evlilik ve iş durumu gibi faktörler dikkate alınarak hedeflenmiş destek hizmetleri sunulabilir.


  • Open Access

    Yoğun Bakımda Çalışan Hemşirelerin Hasta Güvenliği Kültürünü Algılama Düzeyi ve İstenmeyen Olay Bildirim Eğilimi

    by Seval Ulubay, Miyase Derya Kalkan, Emel Uzun, Tuluha Ayoğlu

    Giriş: Yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin hasta güvenliği kültürüne dair algıları, hastaların güvenliğini sağlamak adına kritik bir rol oynamaktadır. Hemşirelerin istenmeyen olayları bildirme eğilimleri, olayların erken tespiti ve gerekli önlemlerin alınabilmesi için büyük önem taşır. Bu nedenle, hemşirelerin bu konuda duyarlılıklarının artırılması, hasta bakım kalitesinin iyileştirilmesine katkı sağlayacaktır. Amaç: Yoğun bakımda görev yapan hemşirelerin hasta güvenliği kültürünü algılama düzeylerini ve istenmeyen olay bildirim eğilimlerini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu çalışma bir kamu hastanesinde 10.03.2024- 10.04.2024 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Araştırmada veriler “Sosyodemografik ve Mesleki Özellikler Formu”, “Hasta Güvenliği Kültürü Hastane Anketi” ve “Olay Bildirim Ölçeği” kullanılarak toplandı. Verilerin analizi için tanımlayıcı istatistikler olarak frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma yöntemleri uygulanmıştır. Bulgular: Hemşirelerin "Hasta Güvenliği Kültürü Hastane Anketi” alt boyutlarına ve anket toplamına verdikleri olumlu puandan, hastane müdahaleleri ve değişim alt boyutunun en yüksek, olumlu puan yüzdesine sahip olduğu saptandı. Hemşirelerin "Olay Bildirim Ölçeği" toplam puan ortalaması 48,71 ± 7,58 olarak hesaplandı. Genel olarak hemşirelerin eğitim düzeyi, toplam ve en son çalışılan kurumdaki mesleki deneyim süresi arttıkça olay bildirim eğilim düzeyinin azaldığı belirlendi. Ayrıca, tıbbi bir hata yapan veya böyle bir hataya tanıklık eden hemşirelerin olay bildirim eğilim düzeyinin istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde düşük olduğu sonucuna varıldı. Sonuç: Araştırma, hemşirelerin hasta güvenliği kültürünü algılama düzeyleri ile olay bildirim eğilimlerinin yaş, eğitim düzeyi ve mesleki deneyim gibi faktörlerden etkilendiğini, deneyimli ve yüksek eğitimli hemşirelerin daha olumlu sonuçlar elde ettiğini, tıbbi hata deneyimi olan hemşirelerin bildirim eğilimlerinin düşük olduğunu ve bu faktörlerin hata raporlama üzerinde etkili olduğunu ortaya koydu.