Ömer Küçükbasmaci
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Ömer Küçükbasmaci has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Gökhan Aygün
Department of Medical Microbiology, İstanbul University-Cerrahpaşa, Cerrahpaşa School of Medicine, İstanbul, Turkey
2 shared publications - Büşra Kayın
Department of Medical Microbiology, Cerrahpasa Faculty of Medicine, Istanbul University-Cerrahpasa, Istanbul, Türkiye
1 shared publication - Günay Can
Department of Public Health, Cerrahpasa Medical Faculty, Istanbul University-Cerrahpasa, Istanbul, Turkey
1 shared publication - Hatice Yaşar Arsu
Department of Infectious Diseases and Clinical Microbiology, İstanbul University-Cerrahpaşa Cerrahpaşa Faculty of Medicine, Istanbul, Türkiye
1 shared publication - Mert Ahmet Kuşkucu
Koç University-İşbank Center for Infectious Diseases (KUISCID), Topkapi, İstanbul, Türkiye; Koç University, School of Medicine, Medical Microbiology, Rumelifeneri Yolu, Sariyer, İstanbul, Türkiye
1 shared publication - Neşe Arslan
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, İstanbul
1 shared publication
Latest Publications
- 1 July 2026
- Published by Bayrakol Medical Publishing in Journal of Clinical and Analytical Medicine
- Vol. 17 (7) , 676-680
Detection of carbapenem resistance in ESBL-positive and carbapenemase-producing Klebsiella pneumoniae strains using phenotypic and molecular methods
Aim Antimicrobial resistance is a major global and national health concern. Carbapenem-resistant Klebsiella pneumoniae (CRKP) ranks at the top of the WHO 2024 list. K. pneumoniae causes significant morbidity and mortality among ICU patients. This study aimed to detect carbapenemase enzymes (KPC, NDM, OXA-48, and VIM) in carbapenem-resistant and ESBL-positive K. pneumoniae strains isolated from respiratory and blood samples using PCR. Methods Samples from 75 ICU patients hospitalized at Cerrahpaşa Medical Faculty Hospital in 2023 were analyzed. Respiratory tract (BAL, ETA, sputum) and blood cultures were processed using conventional methods (Blood agar, Chromoagar, MIO medium) and automated systems (Vitek 2 Compact, MALDI-TOF). Isolates were stored at -80 °C, subcultured, and subjected to DNA extraction. Carbapenemase genes (KPC, NDM, OXA-48, VIM) were identified by Real-Time PCR. Results Of the 75 patients, 62.7% were male, with a mean age of 62.6 ± 18.3 years. Respiratory tract samples comprised 56%, and blood cultures 44%. Resistance rates were 52% for imipenem and 90.7% for meropenem. Gene prevalence was NDM 92%, OXA-48 84%, KPC 81.3%, and VIM 78.7%. Coexistence patterns included KPC + OXA-48 + NDM + VIM (70.7%) and OXA–48 + NDM (8%). No carbapenemase genes were detected in 5.3% of isolates. No significant differences were found by gender, age, or ICU type (p>0.05). Conclusion ICU infections caused by carbapenemase-producing K. pneumoniae pose a serious risk. Regular surveillance of carbapenemase-producing bacteria is crucial for infection control and antimicrobial stewardship.
- 1 July 2026
- Published by Bayrakol Medical Publishing in Journal of Clinical and Analytical Medicine
- Vol. 17 (7) , 676-680
Detection of carbapenem resistance in ESBL-positive and carbapenemase-producing Klebsiella pneumoniae strains using phenotypic and molecular methods
Aim Antimicrobial resistance is a major global and national health concern. Carbapenem-resistant Klebsiella pneumoniae (CRKP) ranks at the top of the WHO 2024 list. K. pneumoniae causes significant morbidity and mortality among ICU patients. This study aimed to detect carbapenemase enzymes (KPC, NDM, OXA-48, and VIM) in carbapenem-resistant and ESBL-positive K. pneumoniae strains isolated from respiratory and blood samples using PCR. Methods Samples from 75 ICU patients hospitalized at Cerrahpaşa Medical Faculty Hospital in 2023 were analyzed. Respiratory tract (BAL, ETA, sputum) and blood cultures were processed using conventional methods (Blood agar, Chromoagar, MIO medium) and automated systems (Vitek 2 Compact, MALDI-TOF). Isolates were stored at -80 °C, subcultured, and subjected to DNA extraction. Carbapenemase genes (KPC, NDM, OXA-48, VIM) were identified by Real-Time PCR. Results Of the 75 patients, 62.7% were male, with a mean age of 62.6 ± 18.3 years. Respiratory tract samples comprised 56%, and blood cultures 44%. Resistance rates were 52% for imipenem and 90.7% for meropenem. Gene prevalence was NDM 92%, OXA-48 84%, KPC 81.3%, and VIM 78.7%. Coexistence patterns included KPC + OXA-48 + NDM + VIM (70.7%) and OXA–48 + NDM (8%). No carbapenemase genes were detected in 5.3% of isolates. No significant differences were found by gender, age, or ICU type (p>0.05). Conclusion ICU infections caused by carbapenemase-producing K. pneumoniae pose a serious risk. Regular surveillance of carbapenemase-producing bacteria is crucial for infection control and antimicrobial stewardship.
- 26 July 2025
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in Mikrobiyoloji Bulteni
- Vol. 59 (3) , 376-385
Candida parapsilosis İzolatlarında ERG11 ve MRR1 Direnç Genlerinin Araştırılması
Candida parapsilosis, özellikle kan kültürlerinden izole edilen önemli fungal patojenlerden biridir. Son yıllarda birçok bölgede merkezler arasında farklılıklar gösterse de kandidemi tedavisinde en sık tercih edilen flukonazole karşı direnç dikkat çekmektedir. Bu artış, enfeksiyon kontrolünü zorlaştırmakta ve tedaviyi olumsuz etkilemektedir. C.parapsilosis'te ERG11'de kodon 132 Y/F değişimi baskın mekanizma olarak kabul görmekte ve MRR1'de bazı amino asit değişimlerinin de dirence katkısı olabileceği bildirilmektedir. Bu çalışmada merkezimizde izole edilen C.parapsilosis sensu stricto'larda ERG11 ve MRR1 azol direnç mekanizmalarının aydınlatılması amaçlanmıştır. Kandidemi hastalarından elde edilen 2018 ve 2019 yıllarına ait 30 C.parapsilosis sensu stricto'nun sıvı mikrodilüsyon yöntemiyle flukonazole duyarlılıkları test edilmiş ve koloni polimeraz zincir reaksiyonu [polymerase chain reaction (PCR)] yaklaşımıyla amplifiye edilerek seçilen bölgelere DNA dizi analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda ERG11'de bir duyarlı izolatta Y132F mutasyonu, dirençli izolatlarda Y132F, G307A, K143R mutasyonları; MRR1'de duyarlı izolatta R405K ve dirençli izolatlarda G927C mutasyonu tespit edilmiştir. ERG11'de saptanan R398I mutasyonu ise doza bağımlı duyarlı ve duyarlı izolatlarda tespit edilmiştir. Y132F mutasyonu primer mekanizma ve en sık bulunan mutasyon olmasına rağmen potansiyel mekanizmalar ihmal edilmemelidir. Çalışmada, dirençli izolatlarda tespit edilen G307A ve G927C mutasyonlarının, bazı örneklerde tek mutasyon olarak bulunduğu gözlemlenmiştir. Duyarlı izolatlarda ise R398I mutasyonu yalnız başına saptanmıştır. Bu mekanizmaların anlaşılmasına yönelik çalışmalar tedavi stratejilerinin doğru geliştirilmesine fayda sağlayacaktır.
- 26 July 2025
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in Mikrobiyoloji Bulteni
- Vol. 59 (3) , 376-385
Candida parapsilosis İzolatlarında ERG11 ve MRR1 Direnç Genlerinin Araştırılması
Candida parapsilosis, özellikle kan kültürlerinden izole edilen önemli fungal patojenlerden biridir. Son yıllarda birçok bölgede merkezler arasında farklılıklar gösterse de kandidemi tedavisinde en sık tercih edilen flukonazole karşı direnç dikkat çekmektedir. Bu artış, enfeksiyon kontrolünü zorlaştırmakta ve tedaviyi olumsuz etkilemektedir. C.parapsilosis'te ERG11'de kodon 132 Y/F değişimi baskın mekanizma olarak kabul görmekte ve MRR1'de bazı amino asit değişimlerinin de dirence katkısı olabileceği bildirilmektedir. Bu çalışmada merkezimizde izole edilen C.parapsilosis sensu stricto'larda ERG11 ve MRR1 azol direnç mekanizmalarının aydınlatılması amaçlanmıştır. Kandidemi hastalarından elde edilen 2018 ve 2019 yıllarına ait 30 C.parapsilosis sensu stricto'nun sıvı mikrodilüsyon yöntemiyle flukonazole duyarlılıkları test edilmiş ve koloni polimeraz zincir reaksiyonu [polymerase chain reaction (PCR)] yaklaşımıyla amplifiye edilerek seçilen bölgelere DNA dizi analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda ERG11'de bir duyarlı izolatta Y132F mutasyonu, dirençli izolatlarda Y132F, G307A, K143R mutasyonları; MRR1'de duyarlı izolatta R405K ve dirençli izolatlarda G927C mutasyonu tespit edilmiştir. ERG11'de saptanan R398I mutasyonu ise doza bağımlı duyarlı ve duyarlı izolatlarda tespit edilmiştir. Y132F mutasyonu primer mekanizma ve en sık bulunan mutasyon olmasına rağmen potansiyel mekanizmalar ihmal edilmemelidir. Çalışmada, dirençli izolatlarda tespit edilen G307A ve G927C mutasyonlarının, bazı örneklerde tek mutasyon olarak bulunduğu gözlemlenmiştir. Duyarlı izolatlarda ise R398I mutasyonu yalnız başına saptanmıştır. Bu mekanizmaların anlaşılmasına yönelik çalışmalar tedavi stratejilerinin doğru geliştirilmesine fayda sağlayacaktır.