ZSZhanar Saduova

Zhanar Saduova

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Zhanar Saduova has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Enhancing emotional resilience in pre-service early childhood educators through digital learning environments

    by Gulmira Mombiyeva, Ulbossyn Kyyakbayeva, Perizat Dautkaliyeva, Zhanna Zhunisbekova, Zhanar Saduova, Zhaxygul Issayeva

    Emotional resilience (ER) is a critical competence for pre-service teachers, enabling them to manage stress, adapt to change, and maintain professional functioning. Digital learning (DL) environments present both challenges and opportunities for developing ER, yet empirical studies on structured interventions in these contexts remain limited, particularly in early childhood education (ECE). This study examined the effect of a structured DL intervention on the development of ER among pre-service teachers in ECE contexts in Kazakhstan. A quasi-experimental pretest-posttest design with non-equivalent groups was employed, involving 165 female pre-service teachers. The intervention included scaffolded digital tasks, reflective exercises, and instructor-led feedback. Baseline ER scores were comparable between groups. Following the intervention, participants in the experimental group (EG) demonstrated significantly higher ER compared to those in the control group (CG). These results indicate that structured DL interventions can effectively enhance ER by fostering adaptive coping, self-regulation, and problem-solving skills. Embedding scaffolded digital tasks combined with reflection and feedback into teacher education programs may support the preparation of resilient, reflective, and emotionally competent educators.

  • ПРИМЕНЕНИЯ ПРОЕКТНОЙ ДЕЯТЕЛЬНОСТИ ДЛЯ РАЗВИТИЯ ТРАНСВЕРСАЛЬНЫХ НАВЫКОВ МЛАДШИХ ШКОЛЬНИКОВ МАЛОКОМПЛЕКТНЫХ ШКОЛ

    by Ж. У. Дагарова, С. К. Абильдина, М. Н. Шаяхметова, Ж. Н. Садуова

    Современная образовательная парадигма направлена на формирование у учащихся не только предметных знаний, но и универсальных компетенций, способствующих успешной адаптации в обществе и профессиональной деятельности. Особенно актуальна эта задача для малокомплектных школ, где ограниченные ресурсы, нехватка педагогических кадров и разновозрастной состав классов требуют инновационных подходов к обучению. Одним из таких методов является проектная деятельность, которая позволяет интегрировать знания из разных предметных областей и способствует развитию трансверсальных навыков, включая критическое мышление, коммуникацию, креативность, командную работу и самоорганизацию. В статье представлен анализ отечественного и зарубежного опыта применения проектного обучения в малокомплектных школах, а также описаны результаты педагогического эксперимента, проведенного с целью оценки эффективности данного подхода. В исследовании участвовали младшие школьники, разделенные на экспериментальную и контрольную группы, что позволило выявить влияние проектного обучения на формирование ключевых компетенций. Анализ полученных данных показал, что учащиеся, обучавшиеся с использованием проектной деятельности, демонстрируют более высокий уровень самостоятельности, инициативности и коммуникативных навыков по сравнению с учениками, обучавшимися традиционными методами. Ключевые слова: проектная деятельность, трансверсальные навыки, младшие школьники, малокомплектные школы, проектное обучение, самоорганизация, креативность, командная работа.

  • Kazakh Enlightenment: the Relationship Between the Categories of Destiny, Happiness and the Meaning of Life

    by Zhanar Dagarova, Alua Bakirova, Zhanar Saduova

    Мақалада философиядағы тағдыр, бақыт және өмірдің мәні категорияларының өзара байланысы терең талданады. Ағартушылық дәуірінің көрнекті өкілдері (Жан-Жак Руссо, Иммануил Кант, Вольтер) мен қазақ ойшылдарының (Абай Құнанбайұлы, Шәкәрім Құдайбердіұлы) философиялық идеялары салыстырмалы түрде зерттеліп, олардың адам өміріндегі моральдық жауапкершілік, еркіндік және рухани ізденіспен байланысы қарастырылады. Зерттеу барысында әртүрлі мәдени-философиялық дәстүрлердегі тағдыр, бақыт және өмір мәнін түсінудің ұқсастықтары мен айырмашылықтары анықталды. Сонымен қатар, бұл категориялардың заманауи қоғам үшін өзектілігі, оның ішінде адамның жеке және қоғамдық деңгейдегі жауапкершілігі, рухани тепе-теңдікке ұмтылысы мен әділетті қоғам құру қажеттілігі талданды.Қазақ философиясындағы тағдыр ұғымы ұлттық дүниетанымның ерекшеліктерімен ұштасып, адамның еркін әрекеті мен моральдық жауапкершілігі тұрғысынан қарастырылады. Абай Құнанбайұлы мен Шәкәрім Құдайбердіұлының еңбектерінде тағдырдың рухани жетілу, ар тазалығы және білім арқылы өзгеретін динамикалық процесс ретінде түсіндірілуі ерекше орын алады. Сонымен бірге, ағартушылар дәуірінде тағдыр мен өмірдің мәні рационалдық тұрғыда қайта қаралып, адамның табиғатпен және қоғаммен үйлесімді өмір сүруі арқылы моральдық және әлеуметтік жауапкершіліктердің маңызы көрсетілді.Зерттеу нәтижелері тағдыр, бақыт және өмірдің мәні категорияларын адамның еркіндігі, моральдық заңдарға бағынуы және рухани дамуы тұрғысынан түсіндірудің өзектілігін анықтады. Бұл категорияларды философиялық тұрғыда зерделеу қазіргі заманның рухани дағдарыстары мен жаһандану үдерістерінде адамның рухани-әлеуметтік дамуына жаңа серпін бере алады. Мақаладағы талдаулар өмірдің мәнін іздеу, жеке жауапкершілікті күшейту және рухани үйлесімділікті арттыру мәселелеріне бағытталған.