İbrahim Alper Gedik
Research Interests
İbrahim Alper Gedik has a total of 21 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Ali Erdi Karabalık
3 shared publications- Ayşegül Akmeşe3 shared publications
Bilsen Bilgili
3 shared publications- Cebrail Yakışır3 shared publications
- Emrullah Kıpçak
Van Yuzuncu Yil Universitesi
3 shared publications - Müge Ünal3 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 21 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 1-28
Örgütlerin Yapı ve Dinamikleri
Bu çalışma, yönetim yaklaşımlarını ele alarak, örgüt kavramının ve tanımlamasının geniş bir açıklamasını yapmakta ve yönetim yaklaşımlarının tarihsel gelişim sürecini incelemektedir. Örgüt kavramını, klasik yaklaşım, neo-klasik yaklaşım ve modern yaklaşımlar ekseninde bir değerlendirmesini sunmaktadır. Bu yaklaşımların örgüt tanımlamalarını yaparken örgütü nasıl gördüklerini anlatmakta, söz konusu süreçlerin kronolojik olarak ele almaktadır. Bu süreçlerin örgüt yapısını nasıl etkilediğini, kavramsal farklılıkların nasıl ortaya çıktığını ortaya koymaktadır. Ayrıca örgütleri oluşturan temel unsurları fiziki ve beşerî unsurlar olarak ele almakta, örgüt kültürü, örgütlerin temel dinamiklerini içeren amaç, misyon esnek örgüt yapısı, iletişim ve bilgi akışı ve motivasyon türlerine değinmektedir. Motivasyonun örgüt içi etkilerine yönelik bir değerlendirmesini içermektedir. Örgütlerde güç kavramının nasıl şekillendiği ele alarak, gücün kaynaklarının neler olduğunu, benzer kavramlarla olan ilişkisini değerlendirmiştir. Sonuç olarak örgütlerin başarılı bir örgüt yapısına sahip olabilmeleri için insan, kültür, teknoloji gibi unsurlar arasında dengeli bir biçimde uyumu yakalamaları gerektiğini vurgulamaktadır.
- 21 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 1-28
Open AccessÖrgütlerin Yapı ve Dinamikleri
Bu çalışma, yönetim yaklaşımlarını ele alarak, örgüt kavramının ve tanımlamasının geniş bir açıklamasını yapmakta ve yönetim yaklaşımlarının tarihsel gelişim sürecini incelemektedir. Örgüt kavramını, klasik yaklaşım, neo-klasik yaklaşım ve modern yaklaşımlar ekseninde bir değerlendirmesini sunmaktadır. Bu yaklaşımların örgüt tanımlamalarını yaparken örgütü nasıl gördüklerini anlatmakta, söz konusu süreçlerin kronolojik olarak ele almaktadır. Bu süreçlerin örgüt yapısını nasıl etkilediğini, kavramsal farklılıkların nasıl ortaya çıktığını ortaya koymaktadır. Ayrıca örgütleri oluşturan temel unsurları fiziki ve beşerî unsurlar olarak ele almakta, örgüt kültürü, örgütlerin temel dinamiklerini içeren amaç, misyon esnek örgüt yapısı, iletişim ve bilgi akışı ve motivasyon türlerine değinmektedir. Motivasyonun örgüt içi etkilerine yönelik bir değerlendirmesini içermektedir. Örgütlerde güç kavramının nasıl şekillendiği ele alarak, gücün kaynaklarının neler olduğunu, benzer kavramlarla olan ilişkisini değerlendirmiştir. Sonuç olarak örgütlerin başarılı bir örgüt yapısına sahip olabilmeleri için insan, kültür, teknoloji gibi unsurlar arasında dengeli bir biçimde uyumu yakalamaları gerektiğini vurgulamaktadır.
- Open Access
- 21 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 45-60
Örgütsel Kültür ve Güç İlişkileri
Bu çalışma, örgüt temelli kültürün otoriteler üzerinde oynadığı rolü irdelemektedir. Kültürün, gücü ön plana çıkaran ve çeşitlikleri kontrol altına alan bir vasıta olmakla beraber, sessizlik kültürünü ön plana çıkararak örgüt mensuplarıın ifade özgürlüğünü kısıtladığı tartışılmaktadır. Dolayısıyla sessizlik ve ifade şekillerinin örgüt içindeki bağlantı, açıklık ve kontrol mekanizmalarıyla ne türde bir reaksiyon içinde olduğu değerlendirilmiştir. Buna ilaveten örgütlerde muhalefet ve ittifak ekseninde görünen kültür türleri tasnif edilmiş, bu türlerin örgütsel sadakat, yenilikçilik ve çatışma yönetimi üzerindeki muhtelif tesirleri ortaya çıkarılmıştır. Veriler, örgütsel kültür ve güç ilişkisinin müşterek ve güçlü bir süreç olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, ölçülü bir kültür-güç reaksiyonunun daimi başarı ve çalışan katılımı için stratejik bir öneme sahip olduğunu belirtmektedir.
- 21 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 45-60
Open AccessÖrgütsel Kültür ve Güç İlişkileri
Bu çalışma, örgüt temelli kültürün otoriteler üzerinde oynadığı rolü irdelemektedir. Kültürün, gücü ön plana çıkaran ve çeşitlikleri kontrol altına alan bir vasıta olmakla beraber, sessizlik kültürünü ön plana çıkararak örgüt mensuplarıın ifade özgürlüğünü kısıtladığı tartışılmaktadır. Dolayısıyla sessizlik ve ifade şekillerinin örgüt içindeki bağlantı, açıklık ve kontrol mekanizmalarıyla ne türde bir reaksiyon içinde olduğu değerlendirilmiştir. Buna ilaveten örgütlerde muhalefet ve ittifak ekseninde görünen kültür türleri tasnif edilmiş, bu türlerin örgütsel sadakat, yenilikçilik ve çatışma yönetimi üzerindeki muhtelif tesirleri ortaya çıkarılmıştır. Veriler, örgütsel kültür ve güç ilişkisinin müşterek ve güçlü bir süreç olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, ölçülü bir kültür-güç reaksiyonunun daimi başarı ve çalışan katılımı için stratejik bir öneme sahip olduğunu belirtmektedir.
- Open Access
- 21 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 29-44
Örgütsel Güç: Kavramlar ve Kaynaklar
Örgütsel güç, örgütlerin işleyişi, karar alma süreçleri ve amaçlarına ulaşmasında temel bir kavram olarak öne çıkar. Güç, örgüt içinde bireyler veya gruplar arasındaki etkileşim ve ilişki dinamiklerini belirleyen önemli bir unsurdur. Genel anlamıyla güç, bir kişinin veya grubun başkalarının davranışlarını kendi istekleri doğrultusunda etkileyebilme kapasitesi olarak tanımlanır. Örgütsel bağlamda ise güç, yalnızca resmi otoriteyle sınırlı olmayıp, aynı zamanda bilgi, uzmanlık ve sosyal ilişkiler gibi çeşitli kaynaklara dayanarak ortaya çıkar. Örgütsel güç kaynakları literatürde farklı biçimlerde sınıflandırılmıştır. Bu kaynaklar arasında en yaygın olarak tanımlananlar; meşru güç, ödül gücü, zorlayıcı güç, uzmanlık gücü ve referans güçtür. Meşru güç, formal pozisyonlardan kaynaklanan yetkiyi ifade ederken, ödül gücü bireylere veya gruplara ödül verme kapasitesine dayanır. Zorlayıcı güç ise ceza verme ya da olumsuz sonuçlar doğurma potansiyelinden kaynaklanır. Uzmanlık gücü, bilgi ve becerilere sahip olmanın verdiği etkiye işaret ederken, referans güç bireylerin model aldığı veya kendilerine hayranlık duyduğu kişilerden kaynaklanır. Bu güç türleri, örgüt içinde farklı durumlarda farklı şekillerde etkileşimde bulunarak karar alma süreçlerini ve davranışları biçimlendirir. Güç kaynaklarının kullanımı, örgütsel hedeflerin gerçekleştirilmesinde ve çatışmaların yönetilmesinde kritik rol oynar. Gücün doğru ve etkili kullanımı, çalışanların motivasyonunu artırırken, yanlış kullanımı ise direnç ve memnuniyetsizlik yaratabilir. Bu bağlamda, güç dinamiklerinin anlaşılması, yöneticilerin ve liderlerin stratejik kararlar almasını kolaylaştırır. Örgütsel güç, aynı zamanda simgeler aracılığıyla da ifade edilir ve pekiştirilir. Simgeler, örgüt kültürünün ve güç ilişkilerinin görünür hale geldiği araçlardır. Örneğin, yönetim kademelerindeki makamlar, kurumsal kıyafetler, dil kullanımı ve ritüeller örgütsel güç simgeleri arasında sayılabilir. Bu simgeler, güç ilişkilerinin algılanmasını ve içselleştirilmesini sağlar. Örgüt üyeleri, bu simgeler yoluyla kimliklerini ve aidiyetlerini şekillendirirken, aynı zamanda güç hiyerarşisini de kabul ederler. Bu nedenle, simgeler güç yapılarının sürekliliğinde önemli bir işlev görür. Sonuç olarak, örgütsel güç kavramı çok boyutlu ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Güç kaynakları ve simgeleri, örgütlerin iç dinamiklerini anlamak için kritik öneme sahiptir. Bu unsurların etkin yönetimi, örgütsel etkinliği artırmak ve sürdürülebilir başarı sağlamak açısından vazgeçilmezdir. Bu nedenle, örgütsel güç üzerine yapılan akademik çalışmalar, hem teorik hem de uygulamalı açılardan büyük değer taşımaktadır.
- 21 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 29-44
Open AccessÖrgütsel Güç: Kavramlar ve Kaynaklar
Örgütsel güç, örgütlerin işleyişi, karar alma süreçleri ve amaçlarına ulaşmasında temel bir kavram olarak öne çıkar. Güç, örgüt içinde bireyler veya gruplar arasındaki etkileşim ve ilişki dinamiklerini belirleyen önemli bir unsurdur. Genel anlamıyla güç, bir kişinin veya grubun başkalarının davranışlarını kendi istekleri doğrultusunda etkileyebilme kapasitesi olarak tanımlanır. Örgütsel bağlamda ise güç, yalnızca resmi otoriteyle sınırlı olmayıp, aynı zamanda bilgi, uzmanlık ve sosyal ilişkiler gibi çeşitli kaynaklara dayanarak ortaya çıkar. Örgütsel güç kaynakları literatürde farklı biçimlerde sınıflandırılmıştır. Bu kaynaklar arasında en yaygın olarak tanımlananlar; meşru güç, ödül gücü, zorlayıcı güç, uzmanlık gücü ve referans güçtür. Meşru güç, formal pozisyonlardan kaynaklanan yetkiyi ifade ederken, ödül gücü bireylere veya gruplara ödül verme kapasitesine dayanır. Zorlayıcı güç ise ceza verme ya da olumsuz sonuçlar doğurma potansiyelinden kaynaklanır. Uzmanlık gücü, bilgi ve becerilere sahip olmanın verdiği etkiye işaret ederken, referans güç bireylerin model aldığı veya kendilerine hayranlık duyduğu kişilerden kaynaklanır. Bu güç türleri, örgüt içinde farklı durumlarda farklı şekillerde etkileşimde bulunarak karar alma süreçlerini ve davranışları biçimlendirir. Güç kaynaklarının kullanımı, örgütsel hedeflerin gerçekleştirilmesinde ve çatışmaların yönetilmesinde kritik rol oynar. Gücün doğru ve etkili kullanımı, çalışanların motivasyonunu artırırken, yanlış kullanımı ise direnç ve memnuniyetsizlik yaratabilir. Bu bağlamda, güç dinamiklerinin anlaşılması, yöneticilerin ve liderlerin stratejik kararlar almasını kolaylaştırır. Örgütsel güç, aynı zamanda simgeler aracılığıyla da ifade edilir ve pekiştirilir. Simgeler, örgüt kültürünün ve güç ilişkilerinin görünür hale geldiği araçlardır. Örneğin, yönetim kademelerindeki makamlar, kurumsal kıyafetler, dil kullanımı ve ritüeller örgütsel güç simgeleri arasında sayılabilir. Bu simgeler, güç ilişkilerinin algılanmasını ve içselleştirilmesini sağlar. Örgüt üyeleri, bu simgeler yoluyla kimliklerini ve aidiyetlerini şekillendirirken, aynı zamanda güç hiyerarşisini de kabul ederler. Bu nedenle, simgeler güç yapılarının sürekliliğinde önemli bir işlev görür. Sonuç olarak, örgütsel güç kavramı çok boyutlu ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Güç kaynakları ve simgeleri, örgütlerin iç dinamiklerini anlamak için kritik öneme sahiptir. Bu unsurların etkin yönetimi, örgütsel etkinliği artırmak ve sürdürülebilir başarı sağlamak açısından vazgeçilmezdir. Bu nedenle, örgütsel güç üzerine yapılan akademik çalışmalar, hem teorik hem de uygulamalı açılardan büyük değer taşımaktadır.