Ahmet Emir Özdoğan
Research Subjects
Ahmet Emir Özdoğan has a total of 6 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Ali Yildirim
1 shared publicationCelal Bütün
1 shared publication- Elif Alıcı Bıyık
Department of Family Medicine Sivas Cumhuriyet University, Faculty of Medicine Sivas, Türkiye
1 shared publication - Ersin Bıyık
Adli Tıp Kurumu, Sivas Adli Tıp Şube Müdürlüğü
1 shared publication Fatma Yücel Beyaztaş
1 shared publication- İsmail Kıvanç Cebecioğlu
Department of Emergency Medicine, Sivas Cumhuriyet University Faculty of Medicine, 58140 Sivas, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 17 November 2026
- Published by MDPI AG in Diagnostics
- Vol. 16 (22) , 3831
Geriatric Forensic Cases in the Emergency Department: Clinical and Medicolegal Characteristics and Factors Associated with Same-Calendar-Day Mortality and ICU Admission
Background/Objectives: Geriatric forensic cases pose complex clinical and medicolegal challenges; outcome evidence is limited. We characterized these cases and examined factors associated with same-calendar-day mortality and ICU admission. Methods: This single-center retrospective observational study included 243 forensic cases aged ≥65 years presenting to a tertiary emergency department from 1 January to 31 December 2025. Demographic, clinical, and medicolegal data were extracted from hospital records and forensic reports. Multivariable binary logistic regression assessed factors associated with same-calendar-day mortality and ICU admission. Results: Mean age was 74.36 ± 7.05 years; 60.9% were male. Traffic accidents accounted for 53.1% of cases. Fractures, internal organ injuries, and life-threatening injuries occurred in 49.4%, 28.4%, and 40.7%, respectively; same-calendar-day mortality was 16.5%. Among patients aged ≥85 years, suspicion-based forensic reporting, ICU admission, and same-calendar-day mortality occurred in 27.3%, 45.5%, and 36.4%, respectively. In Model A1, suspicion-based forensic reporting (OR 17.68, 95% CI 3.44–90.84), internal organ injury (OR 7.60, 95% CI 2.79–20.70), and multiple bone fractures (OR 12.19, 95% CI 2.92–50.98) were associated with same-calendar-day mortality. In Model A2, surgical intervention was associated with lower odds of same-calendar-day mortality (OR 0.28, 95% CI 0.11–0.75). Internal organ injury (OR 13.97, 95% CI 5.92–32.95) and suspicion-based forensic reporting (OR 24.82, 95% CI 5.89–104.57) were associated with ICU admission. Conclusions: Geriatric forensic cases had complex clinical and medicolegal profiles. Internal organ injury, multiple bone fractures, and suspicion-based forensic reporting were associated with same-calendar-day mortality; internal organ injury and suspicion-based forensic reporting were also associated with ICU admission. Assessments should integrate injury severity and medicolegal circumstances with chronological age.
- 17 November 2026
- Published by MDPI AG in Diagnostics
- Vol. 16 (22) , 3831
Open AccessGeriatric Forensic Cases in the Emergency Department: Clinical and Medicolegal Characteristics and Factors Associated with Same-Calendar-Day Mortality and ICU Admission
Background/Objectives: Geriatric forensic cases pose complex clinical and medicolegal challenges; outcome evidence is limited. We characterized these cases and examined factors associated with same-calendar-day mortality and ICU admission. Methods: This single-center retrospective observational study included 243 forensic cases aged ≥65 years presenting to a tertiary emergency department from 1 January to 31 December 2025. Demographic, clinical, and medicolegal data were extracted from hospital records and forensic reports. Multivariable binary logistic regression assessed factors associated with same-calendar-day mortality and ICU admission. Results: Mean age was 74.36 ± 7.05 years; 60.9% were male. Traffic accidents accounted for 53.1% of cases. Fractures, internal organ injuries, and life-threatening injuries occurred in 49.4%, 28.4%, and 40.7%, respectively; same-calendar-day mortality was 16.5%. Among patients aged ≥85 years, suspicion-based forensic reporting, ICU admission, and same-calendar-day mortality occurred in 27.3%, 45.5%, and 36.4%, respectively. In Model A1, suspicion-based forensic reporting (OR 17.68, 95% CI 3.44–90.84), internal organ injury (OR 7.60, 95% CI 2.79–20.70), and multiple bone fractures (OR 12.19, 95% CI 2.92–50.98) were associated with same-calendar-day mortality. In Model A2, surgical intervention was associated with lower odds of same-calendar-day mortality (OR 0.28, 95% CI 0.11–0.75). Internal organ injury (OR 13.97, 95% CI 5.92–32.95) and suspicion-based forensic reporting (OR 24.82, 95% CI 5.89–104.57) were associated with ICU admission. Conclusions: Geriatric forensic cases had complex clinical and medicolegal profiles. Internal organ injury, multiple bone fractures, and suspicion-based forensic reporting were associated with same-calendar-day mortality; internal organ injury and suspicion-based forensic reporting were also associated with ICU admission. Assessments should integrate injury severity and medicolegal circumstances with chronological age.
- Open Access
- 1 January 2023
- Published by Turkiye Klinikleri in Turkiye Klinikleri Journal of Forensic Medicine and Forensic Sciences
- Vol. 20 (1) , 53-63
Current View on Violence in Health: Traditional Review
Şiddet tüm dünyada giderek artan şekilde varlığını sürdüren, biyopsikososyal boyutu ile önemli bir halk sağlığı sorunu olmaya devam etmektedir. Şiddet hemen her yerde karşımıza çıkmakla birlikte sağlık alanında da sıkça görülmektedir. Son zamanlarda can yakıcı şekilde artarak gündemden düşmeyen sağlıkta şiddet, doktorların ve sağlık çalışanlarının beden ve ruh sağlığını önemli ölçüde ve olumsuz yönde etkilemektedir. Bu durum, iş performansı ve sağlık hizmeti kalitesinde ciddi düşüşlere neden olmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü bu konuyu sadece doktorların ve sağlık çalışanlarının değil toplumun refahını doğrudan etkileyen, acil bir sağlık sorunu olarak değerlendirmiştir. Neredeyse dünyadaki tüm ülkeler sağlıkta şiddet konusunda mağdur olmaktadır. Türkiye de sağlıkta şiddettin sıkça meydana geldiği ülkelerden biri olmaya devam etmektedir. Ülkemizde sağlık alanında şiddetin özellikle son yıllarda ivmelenerek artması üzerine eleştiriler artmış ve yazılı, görsel basında kendine sıkça yer bulmuştur. Türk Ceza Kanunu'nda mevcut kanunlar üzerinden sağlıkta şiddet ile ilgili olaylar yargıya taşınmış olsa da caydırıcılık unsurunun yeterli düzeyde olmadığı gözlemlenmiştir. Dolayısıyla sağlık çalışanlarının sıklıkla maruz kaldığı şiddetin ortadan kaldırılması için yeni düzenlemeler yapılması gündeme gelmiştir. Bu çalışmada; sağlıkta şiddetin türleri, Türkiye'de ve diğer ülkelerdeki bu konuda yapılmış çalışmalardan elde edilen istatistiki veriler, ülkemizde bu konuyla ilgili mevcut ve yapılan yeni yasal düzenlemeler, sağlık çalışanlarının şiddet karşısında sahip olduğu haklar, şiddet mağdurunun süreci nasıl yönetmesi gerektiği ve şiddetin çözümü için öneriler ele alınmıştır.
- 1 January 2023
- Published by Turkiye Klinikleri in Turkiye Klinikleri Journal of Forensic Medicine and Forensic Sciences
- Vol. 20 (1) , 53-63
Open AccessCurrent View on Violence in Health: Traditional Review
Şiddet tüm dünyada giderek artan şekilde varlığını sürdüren, biyopsikososyal boyutu ile önemli bir halk sağlığı sorunu olmaya devam etmektedir. Şiddet hemen her yerde karşımıza çıkmakla birlikte sağlık alanında da sıkça görülmektedir. Son zamanlarda can yakıcı şekilde artarak gündemden düşmeyen sağlıkta şiddet, doktorların ve sağlık çalışanlarının beden ve ruh sağlığını önemli ölçüde ve olumsuz yönde etkilemektedir. Bu durum, iş performansı ve sağlık hizmeti kalitesinde ciddi düşüşlere neden olmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü bu konuyu sadece doktorların ve sağlık çalışanlarının değil toplumun refahını doğrudan etkileyen, acil bir sağlık sorunu olarak değerlendirmiştir. Neredeyse dünyadaki tüm ülkeler sağlıkta şiddet konusunda mağdur olmaktadır. Türkiye de sağlıkta şiddettin sıkça meydana geldiği ülkelerden biri olmaya devam etmektedir. Ülkemizde sağlık alanında şiddetin özellikle son yıllarda ivmelenerek artması üzerine eleştiriler artmış ve yazılı, görsel basında kendine sıkça yer bulmuştur. Türk Ceza Kanunu'nda mevcut kanunlar üzerinden sağlıkta şiddet ile ilgili olaylar yargıya taşınmış olsa da caydırıcılık unsurunun yeterli düzeyde olmadığı gözlemlenmiştir. Dolayısıyla sağlık çalışanlarının sıklıkla maruz kaldığı şiddetin ortadan kaldırılması için yeni düzenlemeler yapılması gündeme gelmiştir. Bu çalışmada; sağlıkta şiddetin türleri, Türkiye'de ve diğer ülkelerdeki bu konuda yapılmış çalışmalardan elde edilen istatistiki veriler, ülkemizde bu konuyla ilgili mevcut ve yapılan yeni yasal düzenlemeler, sağlık çalışanlarının şiddet karşısında sahip olduğu haklar, şiddet mağdurunun süreci nasıl yönetmesi gerektiği ve şiddetin çözümü için öneriler ele alınmıştır.