Oktay Bayraktar

Cite this article as: Harput ZN, Gödelek İ, Aydin MK, Bayraktar O, Altintaş E, Sezgin O. A case of recurrent acute pancreatitis induced by intragastric balloon compression. Turk J Gastroenterol. Published online September 16, 2026. doi: 10.5152/tjg.2026.26350.

Cite this article as: Harput ZN, Gödelek İ, Aydin MK, Bayraktar O, Altintaş E, Sezgin O. A case of recurrent acute pancreatitis induced by intragastric balloon compression. Turk J Gastroenterol. Published online September 16, 2026. doi: 10.5152/tjg.2026.25499.

Giriş ve Amaç: Akut pankreatit şiddetinin öngörülmesi, mortaliteyi düşürmek için kritik öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı, akut pankreatit hastalarında hastalık şiddeti ve prognozunun değerlendirilmesinde kreatinin, kreatinin/albümin, C-reaktif protein/trombosit ve lökosit/trombosit gibi yeni birleşik oranların prediktif değerini araştırmak ve bu parametrelerin Akut Pankreatitte Yatak Başı Şiddet İndeksi, Zararsız Akut Pankreatit Skoru ve Pankreatit Aktivite Skorlama Sistemleriyle olan korelasyonunu ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışma, Ocak 2018-Kasım 2023 tarihleri arasında yatarak tedavi gören 325 akut pankreatit hastasının klinik verilerini içermektedir. Çalışmada kreatinin, kreatinin/albümin, albümin/non-albümin protein, hematokrit/albümin, C-reaktif protein/trombosit, eozinofil/trombosit, lökosit/trombosit, hematokrit/kreatinin ve C-reaktif protein/albümin oranlarının prediktif rolleri incelenmiş ve Akut Pankreatitte Yatak Başı Şiddet İndeksi, Zararsız Akut Pankreatit Skoru ve Pankreatit Aktivite Skorlama Sistemleriyle korelasyonları değerlendirilmiştir. Şiddet skorları, hastaneye yatış anında ve ilk 24 saat içinde hesaplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 325 hastanın yaş ortalaması 55.6 ± 17.8 olup, %53.8’i kadın, %46.2’si erkektir. Hastaların ortalama beden kitle indeksi 27.96 ± 3.94 idi. Ortalama yatış süresi 5.5 ± 3.1 gün, ortalama atak sayısı ise 2 ± 1 idi. Plazmaferez uygulanan hasta oranı %6.2, yoğun bakım ihtiyacı olan hasta oranı %6.5 ve mortalite oranı %1.5 olarak kaydedilmiştir. Değerlendirilen biyobelirteçlerden Akut Pankreatitte Yatak Başı Şiddet İndeksi, Zararsız Akut Pankreatit Skoru ve Pankreatit Aktivite Skorlama Sistemi şiddet skorları ile kreatinin, kreatinin/albümin ve lökosit/trombosit oranları arasında anlamlı, güçlü ve pozitif korelasyon saptanmıştır (p < 0.001). Özellikle kreatinin/albümin oranının ({r}= 0.58; p 0.001) tüm skorlama sistemleriyle en güçlü ilişkiyi gösterdiği belirlenmiştir. Diğer oranlar ve tek belirteçler arasındaki korelasyonlar daha zayıf ({r} < 0.30) düzeyde kalmıştır. Sonuç: Başvuru anındaki serum kreatinin, kreatinin/albümin ve lökosit/trombosit oranlarının, akut pankreatit şiddeti ve hastanede yatış süresi ile anlamlı düzeyde pozitif korelasyon gösterdiği belirlenmiştir. Bu oranlar, hastaneye kabul sırasında akut pankreatit şiddetinin öngörülmesinde hızlı değerlendirilebilir ve kolay uygulanabilir yüksek duyarlılığa sahip potansiyel biyobelirteçler olabilir. Bu parametrelerin klinik karar verme süreçlerine dahil edilmesi önerilebilir.

Giriş ve Amaç: Transpankreatik sfinkterotomi, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sırasında biliyer kanülasyonun başarısız olduğu durumlarda, ortak safra kanalına erişim sağlamak amacıyla uygulanan ileri bir kanülasyon tekniğidir. Bu prosedür, sfinkterotom aracılığıyla pankreas ve safra kanalı arasındaki septumun kesilmesini içerir. Çalışmamızda, transpankreatik sfinkterotominin etkinlik ve güvenliğini, post-endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi pankreatiti ile diğer olası komplikasyonlar açısından klinik sonuçlarını değerlendirdik. Gereç ve Yöntem: 1 Şubat 2020 – 1 Eylül 2023 tarihleri arasında Mersin Üniversitesi Hastanesi'nde gerçekleştirilen endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi işlemleri retrospektif olarak incelendi. Çalışma grubu, ardışık olarak transpankreatik sfinkterotomi uygulanan 66 hasta ile 67 kişilik kontrol grubundan oluşmaktaydı. Veriler, hasta dosyaları ve hastane kayıtlarından elde edildi. Hastaların demografik özellikleri, biliyer kanülasyon başarı oranı, endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi sırasında gerçekleştirilen işlemler, işlem sonrası pankreatit gelişimi, diğer komplikasyonlar ve ilişkili risk faktörleri değerlendirildi. Bulgular: Transpankreatik sfinkterotomi grubunda 29 hastada (%43.9) post-endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi pankreatiti gelişirken, kontrol grubunda bu oran 10 hastada (%14.9) saptanmış ve fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p < 0.001). Hiperamilazemi oranı her iki grupta da %23.9 olup transpankreatik sfinkterotomi uygulamasıyla anlamlı ilişki göstermemiştir (p = 0.80). Kanama insidansı açısından da gruplar arasında fark izlenmemiştir (p = 0.55). Transpankreatik sfinkterotomi uygulaması ile diabetes mellitus, hipertansiyon, hiperlipidemi, kardiyovasküler hastalık, kronik böbrek yetmezliği, kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve kolesistektomi öyküsü arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (sırasıyla p = 0.37; 0.06; 0.99; 0.39; 0.32; 0.15; 0.12). Ortalama hastanede yatış süresi transpankreatik sfinkterotomi grubunda 6.9 ± 3.8 gün, kontrol grubunda ise 3.7 ± 2.3 gün olup fark anlamlıdır (p = 0.008). Ayrıca transpankreatik sfinkterotomi uygulanan hastalarda post-prosedürel karın ağrısı daha şiddetli izlenmiştir (p < 0.001). Sonuç: Transpankreatik sfinkterotomi yöntemi kanülasyon başarısını artıran bir yöntemdir. Diğer taraftan transpankreatik sfinkterotomi yönteminin faydalı ancak post endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi pankreatiti açısından yeterince güvenli olmadığını düşünüyoruz.