Fatma Mısır
Fatma Mısır has a total of 2 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Miki Suzuki Him
Ondokuz Mayis Üniversitesi
1 shared publication - Veli Duyan
Ankara Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 26 March 2026
- Published by Istanbul Sabahattin Zaim University in Sosyal Çalışma Dergisi
- Vol. 10 (1) , 1-29
Post-Pandemi Dönemi Mental Sağlık Problemlerinin Görünümüne Dair Tematik Bir Derleme
Bu çalışmanın amacı, post-pandemi döneminde mental sağlık alanında yürütülen akademik çalışmaları tematik derleme yöntemiyle inceleyerek risk gruplarını belirlemek, mental sağlık problemlerinin yaygınlığını ve ilişkili risk faktörlerini ortaya koymak ve koruyucu-önleyici uygulamalara yönelik öneriler geliştirmektir. 2022–2024 yılları arasında Google Scholar, DergiPark ve PubMed veri tabanlarında yayımlanan çalışmalar taranmış; ampirik veri içeren, yöntemi açık ve temel konusu mental sağlık olan araştırmalar dahil edilmiştir. Belirlenen kriterler doğrultusunda 1890 makaleden 88’i analize alınmıştır. Bulgular, post-pandemi döneminde en yaygın mental sağlık problemlerinin anksiyete ve depresyon olduğunu göstermektedir. Çocuklar ve ergenler, kadın üniversite öğrencileri, kadınlar ve sağlık çalışanları en yüksek risk altında olan gruplardır. Algılanan sosyal destek, finansal yeterlilik, düzenli fiziksel aktivite, sağlıklı beslenme, etkili baş etme becerileri ve psikolojik esneklik mental sağlık problemleriyle negatif ilişkili bulunmuştur. Sonuçlar, risk gruplarına özgü, çok boyutlu ve sosyal politikalarla desteklenen koruyucu-önleyici müdahalelerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Bu bağlamda disiplinlerarası iş birliği ve sürdürülebilir programların önemi öne çıkmaktadır.
- 26 March 2026
- Published by Istanbul Sabahattin Zaim University in Sosyal Çalışma Dergisi
- Vol. 10 (1) , 1-29
Open AccessPost-Pandemi Dönemi Mental Sağlık Problemlerinin Görünümüne Dair Tematik Bir Derleme
Bu çalışmanın amacı, post-pandemi döneminde mental sağlık alanında yürütülen akademik çalışmaları tematik derleme yöntemiyle inceleyerek risk gruplarını belirlemek, mental sağlık problemlerinin yaygınlığını ve ilişkili risk faktörlerini ortaya koymak ve koruyucu-önleyici uygulamalara yönelik öneriler geliştirmektir. 2022–2024 yılları arasında Google Scholar, DergiPark ve PubMed veri tabanlarında yayımlanan çalışmalar taranmış; ampirik veri içeren, yöntemi açık ve temel konusu mental sağlık olan araştırmalar dahil edilmiştir. Belirlenen kriterler doğrultusunda 1890 makaleden 88’i analize alınmıştır. Bulgular, post-pandemi döneminde en yaygın mental sağlık problemlerinin anksiyete ve depresyon olduğunu göstermektedir. Çocuklar ve ergenler, kadın üniversite öğrencileri, kadınlar ve sağlık çalışanları en yüksek risk altında olan gruplardır. Algılanan sosyal destek, finansal yeterlilik, düzenli fiziksel aktivite, sağlıklı beslenme, etkili baş etme becerileri ve psikolojik esneklik mental sağlık problemleriyle negatif ilişkili bulunmuştur. Sonuçlar, risk gruplarına özgü, çok boyutlu ve sosyal politikalarla desteklenen koruyucu-önleyici müdahalelerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Bu bağlamda disiplinlerarası iş birliği ve sürdürülebilir programların önemi öne çıkmaktadır.
- 8 July 2023
- Published by Mulkiye Dergisi in Mülkiye Dergisi
- Vol. 47 (1) , 416-446
Sürdürülebilir Tarım için Feminist Politikaya Çağrı
Sürdürülebilir Tarım için Feminist Politikaya ÇağrıÖzetBu makalede Türkiye’nin sürdürülebilir tarım politikası, sosyalist ekofeminist perspektifle değerlendirilmektedir. Sürdürülebilirlik kavramı, küresel politikalardaki önemine istinaden Türkiye’de de son yirmi beş yıldır tarım politikalarının önemli hedeflerinden biri olmuştur. Diğer sektörlerde olduğu gibi tarım sektöründe de 2000’li yıllardan itibaren ivme kazanmış olan neoliberal politikaların düzenlemeleri daha üretken, etkin ve rekabetçi üretimi teşvik etmektedir. Sosyal bilimlerde uzun zamandır ekonomik büyüme odaklı kalkınma modeli eleştirilirken son on yıldır Antroposen -insan merkezli modernleşme- anlayışı sorgulanmakta ve ekosistem yaklaşımı gündeme gelmektedir. Esasen jeolojik bir kavram olan Antroposen çağın “Batılı Beyaz Erkek dışındaki canlı-cansız tüm varlıkların sonsuza dek tüketilebilme kapasitesi olan kaynaklar olduğu” düşüncesi, birçok düşünür tarafından plantasyon ve sömürgecilikten ataerkillik ve kadın emeğinin görünmezliğine kadar uzayan sömürü ilişkileri çerçevesinde irdelenmiştir. Ekofeminizm, 1970’lerden beri ekolojik tahribatın temelinde ataerkil sömürünün var olduğunu söylemektedir. Sosyalist ekofeminizm ise kadın emeğinin bir kaynak olarak görülmesini ve doğal kaynakların sömürülmesini, ekolojik sürdürülebilirlik ve emek ilişkileri açısından analiz etmektedir. Sürdürülebilirlik ve kadın emeğine dair bu eleştirel tartışmaların ışığında bu makalede Türkiye’de sürdürülebilir kalkınma ekseninde yürütülen ve neoliberal ilkeler doğrultusunda yönetilen tarım politikalarının nasıl kurgulandığı, uygulandığı ve bu politikalarla neler hedeflendiği değerlendirmeye çalışılmıştır. Bunun için öncelikle, Antroposen çağda feminist eleştirilere yer verilmiş; daha sonra sürdürülebilir tarım politikalarının sosyalist ekofeminist sorgulamaları ele alınmıştır. İlerleyen bölümlerde, Türkiye’nin sürdürülebilir tarım politikasının sosyalist ekofeminist bir eleştirisinin yapılabilmesi amacıyla önce, ülke tarımında toplumsal cinsiyet ilişkilerini sorgulayan araştırmalara yer verilmiş; sonra, toplumsal cinsiyet adaleti ve ekolojik adalet, Beş Yıllık Kalkınma Planları ve ilişkili raporları ve kanunnameleriyle dönemsel olarak analiz edilmiştir. Bu çalışma, 2000’li yıllar sonrası Türkiye’nin tarım politikasının, kendini baltalayan modern tarımdan uzaklaşmaya çalışarak sürdürülebilir tarım adı altında kadın girişimciliğini desteklerken; kadınları mevcut dezavantajlarıyla kapitalist piyasaya entegre ettiğini, dolayısıyla Antroposen ve ataerkil sistemi, sığ ekolojik ve liberal feminist tarım politikaları aracılığıyla sunduğu yeni görünümüyle sürdürmekten başka bir şey olmadığını savunmaktadır. Failleri canlı-cansız tüm varlıkların karışlıklı dinamik ilişkilerinin bir parçası olarak gören ve ataerkillik başta olmak üzere her türlü hiyerarşik ilişkilere karşı olan feminist bir yaklaşım, sürdürülebilirliği sadece bir umut olarak sunmakla kalmayan aynı zamanda hayata geçiren tarım politikaları için elzem görülmektedir.
- 8 July 2023
- Published by Mulkiye Dergisi in Mülkiye Dergisi
- Vol. 47 (1) , 416-446
Sürdürülebilir Tarım için Feminist Politikaya Çağrı
Sürdürülebilir Tarım için Feminist Politikaya ÇağrıÖzetBu makalede Türkiye’nin sürdürülebilir tarım politikası, sosyalist ekofeminist perspektifle değerlendirilmektedir. Sürdürülebilirlik kavramı, küresel politikalardaki önemine istinaden Türkiye’de de son yirmi beş yıldır tarım politikalarının önemli hedeflerinden biri olmuştur. Diğer sektörlerde olduğu gibi tarım sektöründe de 2000’li yıllardan itibaren ivme kazanmış olan neoliberal politikaların düzenlemeleri daha üretken, etkin ve rekabetçi üretimi teşvik etmektedir. Sosyal bilimlerde uzun zamandır ekonomik büyüme odaklı kalkınma modeli eleştirilirken son on yıldır Antroposen -insan merkezli modernleşme- anlayışı sorgulanmakta ve ekosistem yaklaşımı gündeme gelmektedir. Esasen jeolojik bir kavram olan Antroposen çağın “Batılı Beyaz Erkek dışındaki canlı-cansız tüm varlıkların sonsuza dek tüketilebilme kapasitesi olan kaynaklar olduğu” düşüncesi, birçok düşünür tarafından plantasyon ve sömürgecilikten ataerkillik ve kadın emeğinin görünmezliğine kadar uzayan sömürü ilişkileri çerçevesinde irdelenmiştir. Ekofeminizm, 1970’lerden beri ekolojik tahribatın temelinde ataerkil sömürünün var olduğunu söylemektedir. Sosyalist ekofeminizm ise kadın emeğinin bir kaynak olarak görülmesini ve doğal kaynakların sömürülmesini, ekolojik sürdürülebilirlik ve emek ilişkileri açısından analiz etmektedir. Sürdürülebilirlik ve kadın emeğine dair bu eleştirel tartışmaların ışığında bu makalede Türkiye’de sürdürülebilir kalkınma ekseninde yürütülen ve neoliberal ilkeler doğrultusunda yönetilen tarım politikalarının nasıl kurgulandığı, uygulandığı ve bu politikalarla neler hedeflendiği değerlendirmeye çalışılmıştır. Bunun için öncelikle, Antroposen çağda feminist eleştirilere yer verilmiş; daha sonra sürdürülebilir tarım politikalarının sosyalist ekofeminist sorgulamaları ele alınmıştır. İlerleyen bölümlerde, Türkiye’nin sürdürülebilir tarım politikasının sosyalist ekofeminist bir eleştirisinin yapılabilmesi amacıyla önce, ülke tarımında toplumsal cinsiyet ilişkilerini sorgulayan araştırmalara yer verilmiş; sonra, toplumsal cinsiyet adaleti ve ekolojik adalet, Beş Yıllık Kalkınma Planları ve ilişkili raporları ve kanunnameleriyle dönemsel olarak analiz edilmiştir. Bu çalışma, 2000’li yıllar sonrası Türkiye’nin tarım politikasının, kendini baltalayan modern tarımdan uzaklaşmaya çalışarak sürdürülebilir tarım adı altında kadın girişimciliğini desteklerken; kadınları mevcut dezavantajlarıyla kapitalist piyasaya entegre ettiğini, dolayısıyla Antroposen ve ataerkil sistemi, sığ ekolojik ve liberal feminist tarım politikaları aracılığıyla sunduğu yeni görünümüyle sürdürmekten başka bir şey olmadığını savunmaktadır. Failleri canlı-cansız tüm varlıkların karışlıklı dinamik ilişkilerinin bir parçası olarak gören ve ataerkillik başta olmak üzere her türlü hiyerarşik ilişkilere karşı olan feminist bir yaklaşım, sürdürülebilirliği sadece bir umut olarak sunmakla kalmayan aynı zamanda hayata geçiren tarım politikaları için elzem görülmektedir.