Muhammed Yasir Celenk
Muhammed Yasir Celenk has a total of 3 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Güliz Avşar
Department of General Surgery, Faculty of Medicine, Akdeniz University, Antalya 07070, Turkey
1 shared publication - Mustafa Örmeci
Bandırma Eğitim ve Araştırma Hastanesi
1 shared publication - Yunus Emre Sacin
Department of General Surgery, Faculty of Medicine, Akdeniz University, Antalya, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- 20 April 2026
- Published by Bandirma Onyedi Eylul Universitesi in Hippocrates Medical Journal
- Vol. 6 (1) , 18-28
Erişkin Kadınlarda Rektosele Cerrahi Yaklaşımlar: Sistematik Derleme ve Meta-Analiz
Amaç: Bu sistematik derleme ve meta-analizin amacı, erişkin kadınlarda rektocele bağlı semptomların cerrahi tedavisinde kullanılan başlıca yöntemleri karşılaştırmak ve güncel literatür doğrultusunda etkinlik–güvenlik profillerini değerlendirmektir.Yöntem: PRISMA 2020 kılavuzuna uygun olarak 1998–2025 yılları arasında yayımlanmış çalışmalar tarandı. Dahil etme kriterleri erişkin kadın popülasyonu, rektocele için uygulanan cerrahi girişim, ≥12 ay takip ve ≥10 hasta içeren çalışma tasarımları idi. Toplam 45 çalışma (12 RCT, 33 gözlemsel) analiz edildi; 20 çalışma meta-analize dahil edildi. Temel sonuçlar anatomik başarı, obstrüktif defekasyon sendromu (ODS) düzelmesi, rekürrens ve reoperasyon oranları; ikincil sonuçlar ise meş komplikasyonları, disparoni, fekal inkontinans ve de novo konstipasyondu.Bulgular: Meta-analiz, transvajinal posterior kolporafinin transanal onarıma göre anlamlı derecede daha düşük rekürrens oranı sunduğunu göstermiştir (RR ≈ 0.25). Meş ile güçlendirilmiş posterior onarım, yerli doku tamirine göre belirgin bir avantaj sağlamamış; buna karşın meş erozyonu ve ağrı gibi komplikasyonlar %5–10 oranlarında görülmüştür. STARR, kısa dönemde ODS semptomlarını belirgin biçimde azaltmasına rağmen, uzun dönemde rekürrens ve yeniden müdahale gereksinimi %20–30 düzeyine ulaşmıştır. Laparoskopik ventral meş rektopeksi; ODS, intussusepsiyon ve çoklu kompartman prolapsusu olan hastalarda %80–95 iyileşme oranları ve düşük komplikasyon profili ile en güçlü seçeneklerden biri olarak öne çıkmıştır.Sonuç: Erişkin kadınlarda rektocele tedavisinde yerli doku posterior kolporafi çoğu hasta için birinci basamak cerrahi olmaya devam etmektedir. STARR seçilmiş ODS-dominant hastalarda etkili olmakla birlikte, uzun dönem başarısı sınırlıdır. Posterior kompartmanda meş kullanımı anlamlı fayda sağlamadığından önerilmemektedir. Ventral meş rektopeksi, karmaşık veya çoklu prolapsuslu hastalarda üstün fonksiyonel sonuçlar sunmaktadır. Tedavi kararı mutlaka bireyselleştirilmeli, anatomi–fonksiyon ilişkisi bütüncül olarak değerlendirilmelidir.
- 20 April 2026
- Published by Bandirma Onyedi Eylul Universitesi in Hippocrates Medical Journal
- Vol. 6 (1) , 18-28
Erişkin Kadınlarda Rektosele Cerrahi Yaklaşımlar: Sistematik Derleme ve Meta-Analiz
Amaç: Bu sistematik derleme ve meta-analizin amacı, erişkin kadınlarda rektocele bağlı semptomların cerrahi tedavisinde kullanılan başlıca yöntemleri karşılaştırmak ve güncel literatür doğrultusunda etkinlik–güvenlik profillerini değerlendirmektir.Yöntem: PRISMA 2020 kılavuzuna uygun olarak 1998–2025 yılları arasında yayımlanmış çalışmalar tarandı. Dahil etme kriterleri erişkin kadın popülasyonu, rektocele için uygulanan cerrahi girişim, ≥12 ay takip ve ≥10 hasta içeren çalışma tasarımları idi. Toplam 45 çalışma (12 RCT, 33 gözlemsel) analiz edildi; 20 çalışma meta-analize dahil edildi. Temel sonuçlar anatomik başarı, obstrüktif defekasyon sendromu (ODS) düzelmesi, rekürrens ve reoperasyon oranları; ikincil sonuçlar ise meş komplikasyonları, disparoni, fekal inkontinans ve de novo konstipasyondu.Bulgular: Meta-analiz, transvajinal posterior kolporafinin transanal onarıma göre anlamlı derecede daha düşük rekürrens oranı sunduğunu göstermiştir (RR ≈ 0.25). Meş ile güçlendirilmiş posterior onarım, yerli doku tamirine göre belirgin bir avantaj sağlamamış; buna karşın meş erozyonu ve ağrı gibi komplikasyonlar %5–10 oranlarında görülmüştür. STARR, kısa dönemde ODS semptomlarını belirgin biçimde azaltmasına rağmen, uzun dönemde rekürrens ve yeniden müdahale gereksinimi %20–30 düzeyine ulaşmıştır. Laparoskopik ventral meş rektopeksi; ODS, intussusepsiyon ve çoklu kompartman prolapsusu olan hastalarda %80–95 iyileşme oranları ve düşük komplikasyon profili ile en güçlü seçeneklerden biri olarak öne çıkmıştır.Sonuç: Erişkin kadınlarda rektocele tedavisinde yerli doku posterior kolporafi çoğu hasta için birinci basamak cerrahi olmaya devam etmektedir. STARR seçilmiş ODS-dominant hastalarda etkili olmakla birlikte, uzun dönem başarısı sınırlıdır. Posterior kompartmanda meş kullanımı anlamlı fayda sağlamadığından önerilmemektedir. Ventral meş rektopeksi, karmaşık veya çoklu prolapsuslu hastalarda üstün fonksiyonel sonuçlar sunmaktadır. Tedavi kararı mutlaka bireyselleştirilmeli, anatomi–fonksiyon ilişkisi bütüncül olarak değerlendirilmelidir.