Emre Erden
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Emre Erden has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Murat Kurt
2 shared publications- Ahmet Yurtcu
Amasya Üniversitesi
1 shared publication Ali Duran
1 shared publication- Aytekin Karbeyaz
Milli Eğitim Bakanligi
1 shared publication - Ayşe Gül Özaşkın Arslan
Afyon Kocatepe University
1 shared publication - Gülsün Karslı
Amasya Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 10 August 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 181-236
Web Tabanlı Öğrenme Araçları, Dijital Beceri Gelişimi ve Yenilikçi Ölçme - Değerlendirme Yaklaşımları
Bu bölüm, web tabanlı öğrenme araçlarını fen bilimleri öğretimi bağlamında pedagojik işlevleri doğrultusunda ele almaktadır. Araçlar; iş birliği ve etkileşimli içerik, kavramsal organizasyon ve görsel düşünme, deneyimsel ve uygulamalı öğrenme, oyunlaştırma ve oyun tabanlı öğrenme, öğrenme yönetim sistemleri ve dijital değerlendirme olmak üzere altı temel kategori altında sınıflandırılmakta; her kategori temel işlevi, fen öğretimindeki kullanım olanakları, güncel araştırma bulguları ve sınırlılıkları çerçevesinde değerlendirilmektedir. Bölümde esas alınan ilke, bir aracın öğrenmeye katkısının teknik özelliklerinden çok öğrenciyi hangi öğrenme rolüne yerleştirdiğine ve öğretmenin pedagojik tasarımına bağlı olduğudur. Bu çerçevede söz konusu araçların üst düzey düşünme, öz düzenleme, iş birliği ve dijital üretkenlik becerilerini destekleme potansiyeli tartışılmaktadır. Ardından geleneksel sonuç odaklı testlerin sınırlılıklarından hareketle, anlık ölçme araçları, e-portfolyolar ve dijital dereceli puanlama anahtarlarıyla desteklenen biçimlendirici değerlendirme döngüsü açıklanmaktadır. Bölüm, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı'nda yer alan bir öğrenme çıktısı üzerinden kurgulanmış, 8. sınıf Sürdürülebilir Yaşam ve Madde Döngüleri temasına ilişkin uçtan uca bir ders planıyla somutlaştırılmaktadır. This chapter examines web-based learning tools in terms of their pedagogical functions within science education. The tools are classified under six principal categories: collaborative and interactive content tools, conceptual organization and visual thinking tools, experiential and applied learning tools, gamification and game-based learning systems, learning management systems, and digital assessment tools. Each category is evaluated with reference to its core function, its uses in science teaching, recent research findings and its limitations. The guiding principle of the chapter is that a tool contributes to learning not through its technical features but through the learning role in which it places the student and through the quality of the teacher's pedagogical design. Within this framework, the potential of these tools to support higher-order thinking, self-regulation, collaboration and digital productivity is discussed. Proceeding from the limitations of traditional outcome-oriented tests, the chapter then explains a formative assessment cycle supported by instant assessment tools, e-portfolios and digital rubrics. The chapter concludes by grounding this framework in an end-to-end lesson plan built upon a learning outcome from the Türkiye Century Maarif Model Science Curriculum, addressing the eighth-grade theme of Sustainable Life and Matter Cycles.
- 10 August 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 181-236
Web Tabanlı Öğrenme Araçları, Dijital Beceri Gelişimi ve Yenilikçi Ölçme - Değerlendirme Yaklaşımları
Bu bölüm, web tabanlı öğrenme araçlarını fen bilimleri öğretimi bağlamında pedagojik işlevleri doğrultusunda ele almaktadır. Araçlar; iş birliği ve etkileşimli içerik, kavramsal organizasyon ve görsel düşünme, deneyimsel ve uygulamalı öğrenme, oyunlaştırma ve oyun tabanlı öğrenme, öğrenme yönetim sistemleri ve dijital değerlendirme olmak üzere altı temel kategori altında sınıflandırılmakta; her kategori temel işlevi, fen öğretimindeki kullanım olanakları, güncel araştırma bulguları ve sınırlılıkları çerçevesinde değerlendirilmektedir. Bölümde esas alınan ilke, bir aracın öğrenmeye katkısının teknik özelliklerinden çok öğrenciyi hangi öğrenme rolüne yerleştirdiğine ve öğretmenin pedagojik tasarımına bağlı olduğudur. Bu çerçevede söz konusu araçların üst düzey düşünme, öz düzenleme, iş birliği ve dijital üretkenlik becerilerini destekleme potansiyeli tartışılmaktadır. Ardından geleneksel sonuç odaklı testlerin sınırlılıklarından hareketle, anlık ölçme araçları, e-portfolyolar ve dijital dereceli puanlama anahtarlarıyla desteklenen biçimlendirici değerlendirme döngüsü açıklanmaktadır. Bölüm, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı'nda yer alan bir öğrenme çıktısı üzerinden kurgulanmış, 8. sınıf Sürdürülebilir Yaşam ve Madde Döngüleri temasına ilişkin uçtan uca bir ders planıyla somutlaştırılmaktadır. This chapter examines web-based learning tools in terms of their pedagogical functions within science education. The tools are classified under six principal categories: collaborative and interactive content tools, conceptual organization and visual thinking tools, experiential and applied learning tools, gamification and game-based learning systems, learning management systems, and digital assessment tools. Each category is evaluated with reference to its core function, its uses in science teaching, recent research findings and its limitations. The guiding principle of the chapter is that a tool contributes to learning not through its technical features but through the learning role in which it places the student and through the quality of the teacher's pedagogical design. Within this framework, the potential of these tools to support higher-order thinking, self-regulation, collaboration and digital productivity is discussed. Proceeding from the limitations of traditional outcome-oriented tests, the chapter then explains a formative assessment cycle supported by instant assessment tools, e-portfolios and digital rubrics. The chapter concludes by grounding this framework in an end-to-end lesson plan built upon a learning outcome from the Türkiye Century Maarif Model Science Curriculum, addressing the eighth-grade theme of Sustainable Life and Matter Cycles.
- 10 August 2026
- Published by Academician Publishing
Eğitimde Yenilikçi Yaklaşımlar
- 24 June 2026
- Published by Anadolu Universitesi Egitim Bilimleri Enstitusu Dergisi in Anadolu Journal Of Educational Sciences International
- Vol. 16 (2) , 591-628
Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Fen Bilimleri Öğretim Programının Haladyna Taksonomisine Göre Bilişsel Dağılım ve Derinlik Analizi
Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) kapsamında hazırlanan ve 2024 yılında uygulamaya konulan ortaokul (5–8. sınıf) Fen Bilimleri dersi öğretim programını Haladyna Taksonomisi çerçevesinde analiz ederek programın bilişsel düzey dağılımını ve derinliğini ortaya koymaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yönteminin kullanıldığı çalışmada, veri kaynağı olarak programda yer alan 143 öğrenme çıktısı ve bu çıktıların uygulanma adımlarını içeren 446 süreç bileşeni olmak üzere toplam 589 öge incelenmiştir. Veriler, Haladyna Taksonomisinin dört bilişsel düzeyi (Anlama, Problem Çözme, Eleştirel Düşünme, Yaratıcılık) doğrultusunda kodlanmış; ayrıca konu alanlarının bilişsel yoğunluğunu karşılaştırmak amacıyla "Ortalama Bilişsel Derinlik Puanı (OBDP)" hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde, içerik analizi tekniği kullanılmış; ulaşılan veriler frekans ve yüzde değerleri üzerinden betimsel olarak istatistiklere dökülmüştür. Araştırma bulgularına göre, öğretim programının genelinde en baskın bilişsel düzey %49,6 oranıyla "Eleştirel Düşünme" olup, bunu %22,7 ile "Problem Çözme" düzeyi takip etmektedir. Analizlerde 5. sınıftan 8. sınıfa doğru gidildikçe eleştirel düşünme becerisinin sistematik bir artış gösterdiği ve 8. sınıfta zirveye ulaştığı belirlenmiştir. Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu, ana öğrenme çıktılarında (özellikle 6. ve 7. sınıflarda) niceliksel olarak bulunmayan "Anlama" düzeyinin, süreç bileşenlerinde tüm sınıf seviyelerinde varlığını sürdürerek üst düzey beceriler için zorunlu bir bilişsel iskele işlevi görmesidir. Konu alanları incelendiğinde ise; Yer Bilimleri ve Kimya alanlarının, Fizik ve Biyoloji alanlarına kıyasla eleştirel düşünme düzeyine daha güçlü bir yönelim sergilediği saptanmıştır. Sonuç olarak, TYMM Fen Bilimleri öğretim programının geleneksel bilgi aktarımından ziyade öğrencilerin analiz, sentez ve değerlendirme becerilerini geliştirmeye odaklanan çağdaş bir yapı sergilediği; ancak %13,6 oranında kalan "Yaratıcılık" düzeyinin temsiliyetinin artırılmasına ihtiyaç duyduğu belirlenmiştir.
- 24 June 2026
- Published by Anadolu Universitesi Egitim Bilimleri Enstitusu Dergisi in Anadolu Journal Of Educational Sciences International
- Vol. 16 (2) , 591-628
Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Fen Bilimleri Öğretim Programının Haladyna Taksonomisine Göre Bilişsel Dağılım ve Derinlik Analizi
Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) kapsamında hazırlanan ve 2024 yılında uygulamaya konulan ortaokul (5–8. sınıf) Fen Bilimleri dersi öğretim programını Haladyna Taksonomisi çerçevesinde analiz ederek programın bilişsel düzey dağılımını ve derinliğini ortaya koymaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yönteminin kullanıldığı çalışmada, veri kaynağı olarak programda yer alan 143 öğrenme çıktısı ve bu çıktıların uygulanma adımlarını içeren 446 süreç bileşeni olmak üzere toplam 589 öge incelenmiştir. Veriler, Haladyna Taksonomisinin dört bilişsel düzeyi (Anlama, Problem Çözme, Eleştirel Düşünme, Yaratıcılık) doğrultusunda kodlanmış; ayrıca konu alanlarının bilişsel yoğunluğunu karşılaştırmak amacıyla "Ortalama Bilişsel Derinlik Puanı (OBDP)" hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde, içerik analizi tekniği kullanılmış; ulaşılan veriler frekans ve yüzde değerleri üzerinden betimsel olarak istatistiklere dökülmüştür. Araştırma bulgularına göre, öğretim programının genelinde en baskın bilişsel düzey %49,6 oranıyla "Eleştirel Düşünme" olup, bunu %22,7 ile "Problem Çözme" düzeyi takip etmektedir. Analizlerde 5. sınıftan 8. sınıfa doğru gidildikçe eleştirel düşünme becerisinin sistematik bir artış gösterdiği ve 8. sınıfta zirveye ulaştığı belirlenmiştir. Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu, ana öğrenme çıktılarında (özellikle 6. ve 7. sınıflarda) niceliksel olarak bulunmayan "Anlama" düzeyinin, süreç bileşenlerinde tüm sınıf seviyelerinde varlığını sürdürerek üst düzey beceriler için zorunlu bir bilişsel iskele işlevi görmesidir. Konu alanları incelendiğinde ise; Yer Bilimleri ve Kimya alanlarının, Fizik ve Biyoloji alanlarına kıyasla eleştirel düşünme düzeyine daha güçlü bir yönelim sergilediği saptanmıştır. Sonuç olarak, TYMM Fen Bilimleri öğretim programının geleneksel bilgi aktarımından ziyade öğrencilerin analiz, sentez ve değerlendirme becerilerini geliştirmeye odaklanan çağdaş bir yapı sergilediği; ancak %13,6 oranında kalan "Yaratıcılık" düzeyinin temsiliyetinin artırılmasına ihtiyaç duyduğu belirlenmiştir.