Erol Kılıçlı
Erol Kılıçlı has a total of 23 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Tanhan
Adiyaman Universitesi
1 shared publication Ali Söyleyici
1 shared publication- Ammar Sevgili
Şırnak Üniversitesi
1 shared publication - Atilla Tekin
ADIYAMAN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ
1 shared publication Ayşe Aslan
1 shared publication- Ayşenur Kartal1 shared publication
Latest Publications
- 20 April 2026
- Published by Harran University in Harran Education Journal
- No. 11
Afet Sonrası Psikososyal Destek Hizmetlerine Yönelik Kuramsal Bir Model
6 Şubat 2023’te Kahramanmaraş merkezli 11 ili vuran depremler, Türkiye’de milyonlarca insanı etkileyen biyopsikososyal, manevi ve ekonomik sonuçlar doğurmuş; afetten doğrudan etkilenen bölgelerdeki gençlerin psikososyal gereksinimlerini artırmıştır. Afet sonrası psikososyal destek hizmetlerinin planlanmasına rehberlik edecek, kuramsal olarak temellendirilmiş bütüncül modellerin sınırlı olduğu görülmektedir. Bu çalışma, söz konusu kuramsal boşluğu gidermek amacıyla Ekolojik Sistemler Teorisi (EST) ile Topluluk Temelli Katılımlı Araştırma (TeTKA) yaklaşımını bütünleştiren bir kuramsal model önermektedir. Modelin geliştirilmesi sürecinde afet sonrası psikososyal destek, travma, dayanıklılık, gençlik ruh sağlığı ve toplum temelli müdahalelere ilişkin ilgili alan yazından faydalanılmıştır. Önerilen model; travma ve stres yönetimi, baş etme becerileri, duygu düzenleme, öz şefkat, farkındalık, medya ve bağımlılık farkındalığı, güçlü yönlerin geliştirilmesi ve kimlik gelişimini destekleyen psikoeğitim bileşenlerini, gerektiğinde bireysel psikolojik danışmanlık ve psikiyatrik yönlendirme süreçleriyle bütünleştirmektedir.
- 20 April 2026
- Published by Harran University in Harran Education Journal
- No. 11
Afet Sonrası Psikososyal Destek Hizmetlerine Yönelik Kuramsal Bir Model
6 Şubat 2023’te Kahramanmaraş merkezli 11 ili vuran depremler, Türkiye’de milyonlarca insanı etkileyen biyopsikososyal, manevi ve ekonomik sonuçlar doğurmuş; afetten doğrudan etkilenen bölgelerdeki gençlerin psikososyal gereksinimlerini artırmıştır. Afet sonrası psikososyal destek hizmetlerinin planlanmasına rehberlik edecek, kuramsal olarak temellendirilmiş bütüncül modellerin sınırlı olduğu görülmektedir. Bu çalışma, söz konusu kuramsal boşluğu gidermek amacıyla Ekolojik Sistemler Teorisi (EST) ile Topluluk Temelli Katılımlı Araştırma (TeTKA) yaklaşımını bütünleştiren bir kuramsal model önermektedir. Modelin geliştirilmesi sürecinde afet sonrası psikososyal destek, travma, dayanıklılık, gençlik ruh sağlığı ve toplum temelli müdahalelere ilişkin ilgili alan yazından faydalanılmıştır. Önerilen model; travma ve stres yönetimi, baş etme becerileri, duygu düzenleme, öz şefkat, farkındalık, medya ve bağımlılık farkındalığı, güçlü yönlerin geliştirilmesi ve kimlik gelişimini destekleyen psikoeğitim bileşenlerini, gerektiğinde bireysel psikolojik danışmanlık ve psikiyatrik yönlendirme süreçleriyle bütünleştirmektedir.
- 1 January 2026
- Published by İntaç Eğitim Danışmanlık Organizasyon Araştırma İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi in Turkish Studies-Economics,Finance,Politics
- Vol. 21 (Volume 21 ) , 1993-2053
The Effect of Generative Artificial Intelligence Acceptance on Entrepreneurial Intentions: The Moderating Role of Self-Efficacy
Bu çalışma, üretken yapay zekâ kabulünün girişimcilik niyeti üzerindeki etkisini incelemeyi ve bu ilişkide öz yeterliliğin düzenleyici rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Teknolojik ilerlemelerin hız kazandığı günümüzde, üretken yapay zekâ araçları girişimcilik ekosistemini dönüştürmekte, iş süreçlerini yeniden tanımlamakta ve girişimcilik faaliyetleri için yeni fırsatlar sunmaktadır. Ancak, literatürde girişimcilerin bakış açısından üretken yapay zekâ kabulü ve girişimcilik niyeti arasındaki ilişkiyi özellikle öz yeterlilik bağlamında inceleyen çalışmalar sınırlıdır. Bu araştırma, Birleşik Teknoloji Kabul ve Kullanım Teorisi (UTAUT), Planlı Davranış Teorisi (PDT) ve Sosyal Bilişsel Teori (SBT) çerçevesinde bütünleşik bir model önererek bu boşluğu doldurmayı hedeflemektedir. Çalışmada nicel araştırma yöntemi benimsenmiş ve veriler Türkiye'deki 406 katılımcıdan çevrimiçi anket aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama süreci, Şırnak Üniversitesi Etik Kurulunun 11/11/2024 tarih ve E-74546226-050.99-115823 sayılı kararıyla onay alındıktan sonra gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak, geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanmış "Üretken Yapay Zekâ Kabul Ölçeği", "Girişimcilik Niyeti Ölçeği" ve "Öz Yeterlilik Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 24 ve AMOS 24 paket programları kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma modelinin test edilmesinde Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) kullanılmıştır. Analiz sonuçları, üretke yapay zekâ kabulüne yönelik performans beklentisi ve sosyal etkinin, bireylerin girişimcilik niyetini pozitif ve anlamlı bir şekilde etkilediğini göstermiştir. Buna karşın, çaba beklentisi ve kolaylaştırıcı koşulların girişimcilik niyeti üzerinde doğrudan anlamlı bir etkisi tespit edilmemiştir. Araştırmanın en dikkat çekici bulgusu, öz yeterliliğin düzenleyici rolüne ilişkindir. Öz yeterlilik, performans beklentisi, çaba beklentisi, kolaylaştırıcı koşullar ve sosyal etkinin girişimcilik niyeti üzerindeki etkisini negatif yönde düzenlemektedir. Basit eğim testleri, bu düzenleyici etkinin özellikle düşük öz yeterliliğe sahip bireylerde anlamlı olduğunu, yüksek öz yeterliliğe sahip bireylerde ise anlamsızlaştığını ortaya koymuştur (performans beklentisi ve sosyal etki için). Sonuç olarak bulgular, üretken yapay zekâ kabulünün özellikle düşük öz yeterliliğe sahip bireyler için girişimcilik niyetini artırıcı bir düzenleyici mekanizma işlevi gördüğünü kanıtlamaktadır. Öz yeterliliği düşük bireyler, üretken yapay zekanın sağladığı performans artışı ve sosyal etki algısıyla girişimcilik niyetlerini güçlendirmektedir. Bu durum, yapay zekanın girişimcilikte fırsat eşitliği yaratabilecek stratejik bir araç olduğunu göstermektedir. Çalışma, politika yapıcılar ve eğitimciler için, girişimcilik eğitimlerinde teknoloji kabulü ile öz yeterliliğin birlikte ele alınması gerektiğine dair önemli çıkarımlar sunmaktadır.
- 1 January 2026
- Published by İntaç Eğitim Danışmanlık Organizasyon Araştırma İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi in Turkish Studies-Economics,Finance,Politics
- Vol. 21 (Volume 21 ) , 1993-2053
The Effect of Generative Artificial Intelligence Acceptance on Entrepreneurial Intentions: The Moderating Role of Self-Efficacy
Bu çalışma, üretken yapay zekâ kabulünün girişimcilik niyeti üzerindeki etkisini incelemeyi ve bu ilişkide öz yeterliliğin düzenleyici rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Teknolojik ilerlemelerin hız kazandığı günümüzde, üretken yapay zekâ araçları girişimcilik ekosistemini dönüştürmekte, iş süreçlerini yeniden tanımlamakta ve girişimcilik faaliyetleri için yeni fırsatlar sunmaktadır. Ancak, literatürde girişimcilerin bakış açısından üretken yapay zekâ kabulü ve girişimcilik niyeti arasındaki ilişkiyi özellikle öz yeterlilik bağlamında inceleyen çalışmalar sınırlıdır. Bu araştırma, Birleşik Teknoloji Kabul ve Kullanım Teorisi (UTAUT), Planlı Davranış Teorisi (PDT) ve Sosyal Bilişsel Teori (SBT) çerçevesinde bütünleşik bir model önererek bu boşluğu doldurmayı hedeflemektedir. Çalışmada nicel araştırma yöntemi benimsenmiş ve veriler Türkiye'deki 406 katılımcıdan çevrimiçi anket aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama süreci, Şırnak Üniversitesi Etik Kurulunun 11/11/2024 tarih ve E-74546226-050.99-115823 sayılı kararıyla onay alındıktan sonra gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak, geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanmış "Üretken Yapay Zekâ Kabul Ölçeği", "Girişimcilik Niyeti Ölçeği" ve "Öz Yeterlilik Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 24 ve AMOS 24 paket programları kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma modelinin test edilmesinde Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) kullanılmıştır. Analiz sonuçları, üretke yapay zekâ kabulüne yönelik performans beklentisi ve sosyal etkinin, bireylerin girişimcilik niyetini pozitif ve anlamlı bir şekilde etkilediğini göstermiştir. Buna karşın, çaba beklentisi ve kolaylaştırıcı koşulların girişimcilik niyeti üzerinde doğrudan anlamlı bir etkisi tespit edilmemiştir. Araştırmanın en dikkat çekici bulgusu, öz yeterliliğin düzenleyici rolüne ilişkindir. Öz yeterlilik, performans beklentisi, çaba beklentisi, kolaylaştırıcı koşullar ve sosyal etkinin girişimcilik niyeti üzerindeki etkisini negatif yönde düzenlemektedir. Basit eğim testleri, bu düzenleyici etkinin özellikle düşük öz yeterliliğe sahip bireylerde anlamlı olduğunu, yüksek öz yeterliliğe sahip bireylerde ise anlamsızlaştığını ortaya koymuştur (performans beklentisi ve sosyal etki için). Sonuç olarak bulgular, üretken yapay zekâ kabulünün özellikle düşük öz yeterliliğe sahip bireyler için girişimcilik niyetini artırıcı bir düzenleyici mekanizma işlevi gördüğünü kanıtlamaktadır. Öz yeterliliği düşük bireyler, üretken yapay zekanın sağladığı performans artışı ve sosyal etki algısıyla girişimcilik niyetlerini güçlendirmektedir. Bu durum, yapay zekanın girişimcilikte fırsat eşitliği yaratabilecek stratejik bir araç olduğunu göstermektedir. Çalışma, politika yapıcılar ve eğitimciler için, girişimcilik eğitimlerinde teknoloji kabulü ile öz yeterliliğin birlikte ele alınması gerektiğine dair önemli çıkarımlar sunmaktadır.
- Open Access
- 4 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 1-17
Kurumsal Girişimcilik
Kurumsal girişimcilik, rekabet üstünlüğü yaratmak veya sürdürmek amacıyla inovasyonun aracılığıyla organizasyonları, pazarları veya endüstrileri yenileme ilgili bir kavramdır. Bu kavram, yerleşik şirketlerin uzun vadeli yaşamsallıklarını ve değişen çevreye adaptasyon yeteneklerini sürdürmeleri için kritik öneme sahip bağımsız bir teorik yapı olarak değerlendirilmektedir. Kavramsal düzeyde yenilikçilik, risk alma ve proaktiflik kurumsal girişimciliğin genel kabul görmüş temel boyutlarıdır. Literatürde bu üç boyutun şirket performansı üzerinde bağımsız değil, bir arada etki göstererek belirleyici bir rol oynadığı öne sürülmüştür. Kurumsal girişimcilik, işletmelerde kurumsal girişim yaratma (corporate venturing) ve stratejik girişimcilik (strategic entrepreneurship) olmak üzere iki ana yaklaşımla ortaya konur. Kurumsal girişimcilik, yeni işletmelerin yaratılmasını veya mevcutlara eklenmesini (içsel, işbirlikçi veya dışsal yöntemlerle) hedeflerken, stratejik girişimcilik ise firmaya yeni iş birimleri eklemeyi gerektirmeyen ancak strateji, ürün, pazar, iç organizasyon veya iş modeli gibi alanlarda geniş kapsamlı yenilikleri içeren girişimleri ifade eder. Kurumsal girişimcilik stratejisi, bir firmanın girişimcilik faaliyetlerine yönelik sistematik ve bütüncül çabalarını temsil eder. Bu stratejinin temelinde girişimci bir stratejik vizyon, girişimciliği destekleyen bir organizasyon yapısı ve organizasyon genelinde sergilenen girişimci süreç ve davranışlar olmak üzere üç dahili unsur bulunur. Bu strateji, organizasyonu sürekli yenileyerek ve girişimci fırsatları değerlendirerek sürdürülebilir rekabet avantajı elde etmeyi amaçlar. Etkin bir uygulama operasyonel verimliliği artırır, örgütsel bilginin paylaşımını teşvik eder, ancak kar odaklılık ve belirsiz teknoloji yatırımları gibi bazı dezavantajları da içerebilir. Stratejinin başarısı organizasyon liderlerinin vizyonu ile bireysel çalışanların eylemleri arasındaki uyuma ve tüm bireylerin bağlılığına bağlıdır.
- 4 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 1-17
Open AccessKurumsal Girişimcilik
Kurumsal girişimcilik, rekabet üstünlüğü yaratmak veya sürdürmek amacıyla inovasyonun aracılığıyla organizasyonları, pazarları veya endüstrileri yenileme ilgili bir kavramdır. Bu kavram, yerleşik şirketlerin uzun vadeli yaşamsallıklarını ve değişen çevreye adaptasyon yeteneklerini sürdürmeleri için kritik öneme sahip bağımsız bir teorik yapı olarak değerlendirilmektedir. Kavramsal düzeyde yenilikçilik, risk alma ve proaktiflik kurumsal girişimciliğin genel kabul görmüş temel boyutlarıdır. Literatürde bu üç boyutun şirket performansı üzerinde bağımsız değil, bir arada etki göstererek belirleyici bir rol oynadığı öne sürülmüştür. Kurumsal girişimcilik, işletmelerde kurumsal girişim yaratma (corporate venturing) ve stratejik girişimcilik (strategic entrepreneurship) olmak üzere iki ana yaklaşımla ortaya konur. Kurumsal girişimcilik, yeni işletmelerin yaratılmasını veya mevcutlara eklenmesini (içsel, işbirlikçi veya dışsal yöntemlerle) hedeflerken, stratejik girişimcilik ise firmaya yeni iş birimleri eklemeyi gerektirmeyen ancak strateji, ürün, pazar, iç organizasyon veya iş modeli gibi alanlarda geniş kapsamlı yenilikleri içeren girişimleri ifade eder. Kurumsal girişimcilik stratejisi, bir firmanın girişimcilik faaliyetlerine yönelik sistematik ve bütüncül çabalarını temsil eder. Bu stratejinin temelinde girişimci bir stratejik vizyon, girişimciliği destekleyen bir organizasyon yapısı ve organizasyon genelinde sergilenen girişimci süreç ve davranışlar olmak üzere üç dahili unsur bulunur. Bu strateji, organizasyonu sürekli yenileyerek ve girişimci fırsatları değerlendirerek sürdürülebilir rekabet avantajı elde etmeyi amaçlar. Etkin bir uygulama operasyonel verimliliği artırır, örgütsel bilginin paylaşımını teşvik eder, ancak kar odaklılık ve belirsiz teknoloji yatırımları gibi bazı dezavantajları da içerebilir. Stratejinin başarısı organizasyon liderlerinin vizyonu ile bireysel çalışanların eylemleri arasındaki uyuma ve tüm bireylerin bağlılığına bağlıdır.