Anıl Güven Yüksel
Anıl Güven Yüksel has a total of 5 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ayhan Kapusuzoglu
Ankara Yildirim Beyazit Universitesi
1 shared publication - Irmak Dündar
Department of Fine Arts Bilkent University Bilkent Ankara Turkiye
1 shared publication - Lutz Peschke
Faculty of Communication, Başkent University, 06790 Etimesgut, ANK, Türkiye
1 shared publication - Nildağ Başak CEYLAN
Ankara Yildirim Beyazit Universitesi
1 shared publication - Seldağ GÜNEŞ PESCHKE
ANKARA YILDIRIM BEYAZIT UNIVERSITY, FACULTY OF LAW
1 shared publication
Latest Publications
- 30 October 2026
- Published by Turkiye Adalet Akademisi in Türkiye Adalet Akademisi Dergisi
- No. 68,p. 229-262
YEREL YÖNETİMLERİN İNSAN HAKLARI YÜKÜMLÜLÜKLERİ BAĞLAMINDA ÇOCUĞUN KENT HAKKI
Kent, çocukların gündelik yaşamlarının, gelişimlerinin ve haklardan fiilen yararlanmalarının önemli ölçüde şekillendiği başlıca mekânsal ve yönetsel alanlardan biridir. Buna paralel olarak yerel yönetimlerin insan haklarının korunması ve gerçekleştirilmesindeki rolü giderek daha görünür hâle gelmiş; katılım, kentsel planlama, hizmetlere erişim, eşitlik ve sosyal adalet gibi alanlarda hak temelli yerel yönetim anlayışı güç kazanmıştır. Bu çalışma, Türk hukuk literatüründe sınırlı biçimde ele alınan “çocuğun kent hakkı” kavramını, yerel yönetimlerin insan hakları yükümlülükleriyle ilişkisi içerisinde kavramsal, normatif ve işlevsel yönleriyle incelemektedir. Çalışmada öncelikle kent hakkının insan haklarıyla ilişkisi, çocuğun kent hakkının kavramsallaştırılması ve yerel yönetimlerin çocuk haklarının korunmasındaki rolü ele alınmaktadır. Ardından kavram; çocukların yerel karar alma süreçlerine katılımı, kentsel planlama ve mekânın çocuk bakımından düzenlenmesi ile kentsel hizmetlere erişim eksenlerinde değerlendirilmektedir. Çalışma, çocuğun kent hakkının bağımsız bir sübjektif haktan ziyade, mevcut çocuk haklarının kentsel ve yerel düzeyde birbiriyle ilişkisini ve yerel kamusal gücün bu haklar karşısındaki konumunu görünür kılan hak temelli bir çerçeve olarak değerlendirilmesinin daha isabetli olduğu sonucuna ulaşmaktadır. Bu çerçevenin potansiyeli, normatif belirsizlik, yetki dağılımı, mali kapasite ve uygulanabilirlikten kaynaklanan sınırlarla birlikte değerlendirilmektedir.
- 30 October 2026
- Published by Turkiye Adalet Akademisi in Türkiye Adalet Akademisi Dergisi
- No. 68,p. 229-262
YEREL YÖNETİMLERİN İNSAN HAKLARI YÜKÜMLÜLÜKLERİ BAĞLAMINDA ÇOCUĞUN KENT HAKKI
Kent, çocukların gündelik yaşamlarının, gelişimlerinin ve haklardan fiilen yararlanmalarının önemli ölçüde şekillendiği başlıca mekânsal ve yönetsel alanlardan biridir. Buna paralel olarak yerel yönetimlerin insan haklarının korunması ve gerçekleştirilmesindeki rolü giderek daha görünür hâle gelmiş; katılım, kentsel planlama, hizmetlere erişim, eşitlik ve sosyal adalet gibi alanlarda hak temelli yerel yönetim anlayışı güç kazanmıştır. Bu çalışma, Türk hukuk literatüründe sınırlı biçimde ele alınan “çocuğun kent hakkı” kavramını, yerel yönetimlerin insan hakları yükümlülükleriyle ilişkisi içerisinde kavramsal, normatif ve işlevsel yönleriyle incelemektedir. Çalışmada öncelikle kent hakkının insan haklarıyla ilişkisi, çocuğun kent hakkının kavramsallaştırılması ve yerel yönetimlerin çocuk haklarının korunmasındaki rolü ele alınmaktadır. Ardından kavram; çocukların yerel karar alma süreçlerine katılımı, kentsel planlama ve mekânın çocuk bakımından düzenlenmesi ile kentsel hizmetlere erişim eksenlerinde değerlendirilmektedir. Çalışma, çocuğun kent hakkının bağımsız bir sübjektif haktan ziyade, mevcut çocuk haklarının kentsel ve yerel düzeyde birbiriyle ilişkisini ve yerel kamusal gücün bu haklar karşısındaki konumunu görünür kılan hak temelli bir çerçeve olarak değerlendirilmesinin daha isabetli olduğu sonucuna ulaşmaktadır. Bu çerçevenin potansiyeli, normatif belirsizlik, yetki dağılımı, mali kapasite ve uygulanabilirlikten kaynaklanan sınırlarla birlikte değerlendirilmektedir.
- 12 October 2026
- Published by Istanbul Medeniyet University in İstanbul Medeniyet Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (2) , 1133-1184
Bir Kamu Hukuku Meselesi Olarak Göçmenlerin Toplumsal Bütünleşmesi: Düzensiz Göç, Katılım ve Hukuki Statü Arasında İspanyol Arraigo Sistemi
Göçmenlerin toplumsal bütünleşmesi, yalnızca sosyal politika ve göç yönetiminin değil, insan hakları, demokratik katılım ve hukuk devleti ilkeleriyle kesişen bir kamu hukuku meselesidir. Bu çalışma, özellikle düzensiz göç bağlamında toplumsal gerçeklik ile hukuki statü arasındaki ilişkiyi incelemekte ve bütünleşmenin hukuki mekanizmalarda nasıl dikkate alındığını araştırmaktadır. Öncelikle bütünleşme kavramının asimilasyon, uyum ve kapsayıcılık gibi yakın kavramlarla ilişkisi ele alınmakta; ardından insan hakları, katılım ve hukuki statü ekseninde kamu hukuku bakımından taşıdığı anlam ortaya konulmaktadır. Çalışmada ayrıca farklı düzenlileştirme ve statüye geçiş mekanizmaları karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Bu çerçeve, İspanyol hukukundaki arraigo sistemi üzerinden somutlaştırılmaktadır. Çalışma, arraigonun sosyal, ailevi, ekonomik, eğitimsel ve hukuki bağları farklı biçimlerde dikkate alan sürekli bir statü mekanizması olarak, toplumsal bütünleşme ile hukuki statü arasındaki ilişkinin özgün bir örneğini oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak bütünleşme, hukuki statünün yerine geçen veya kendiliğinden statü doğuran bir kavram değil; toplumsal gerçekliğin hukuken hangi koşullarda dikkate alınabileceğini görünür kılan önemli bir kamu hukuku kavramı olarak değerlendirilmektedir.
- 12 October 2026
- Published by Istanbul Medeniyet University in İstanbul Medeniyet Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (2) , 1133-1184
Bir Kamu Hukuku Meselesi Olarak Göçmenlerin Toplumsal Bütünleşmesi: Düzensiz Göç, Katılım ve Hukuki Statü Arasında İspanyol Arraigo Sistemi
Göçmenlerin toplumsal bütünleşmesi, yalnızca sosyal politika ve göç yönetiminin değil, insan hakları, demokratik katılım ve hukuk devleti ilkeleriyle kesişen bir kamu hukuku meselesidir. Bu çalışma, özellikle düzensiz göç bağlamında toplumsal gerçeklik ile hukuki statü arasındaki ilişkiyi incelemekte ve bütünleşmenin hukuki mekanizmalarda nasıl dikkate alındığını araştırmaktadır. Öncelikle bütünleşme kavramının asimilasyon, uyum ve kapsayıcılık gibi yakın kavramlarla ilişkisi ele alınmakta; ardından insan hakları, katılım ve hukuki statü ekseninde kamu hukuku bakımından taşıdığı anlam ortaya konulmaktadır. Çalışmada ayrıca farklı düzenlileştirme ve statüye geçiş mekanizmaları karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Bu çerçeve, İspanyol hukukundaki arraigo sistemi üzerinden somutlaştırılmaktadır. Çalışma, arraigonun sosyal, ailevi, ekonomik, eğitimsel ve hukuki bağları farklı biçimlerde dikkate alan sürekli bir statü mekanizması olarak, toplumsal bütünleşme ile hukuki statü arasındaki ilişkinin özgün bir örneğini oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak bütünleşme, hukuki statünün yerine geçen veya kendiliğinden statü doğuran bir kavram değil; toplumsal gerçekliğin hukuken hangi koşullarda dikkate alınabileceğini görünür kılan önemli bir kamu hukuku kavramı olarak değerlendirilmektedir.
- 30 September 2026
- Published by T.C. Adalet Bakanligi in Adalet Dergisi
- No. 77,p. 653-694
SÜRDÜRÜLEBİLİR ANAYASACILIK VE MÜZAKERECİ DEMOKRASİ ÇERÇEVESİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN SİYASAL YANSIMALARI VE HUKUKİ ANLAMI
Kurumsal sosyal sorumluluğun geleneksel olarak şirketlerin gönüllü etik tercihleri ve toplumsal katkıları ekseninde ele alınması, şirketlerin kamusal politika oluşturma, insan haklarının korunması ve küresel yönetişim süreçlerinde artan etkisini açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Bu dönüşüm, kurumsal sosyal sorumluluğun siyasal yansımalarını ifade eden siyasal kurumsal sosyal sorumluluk (Political Corporate Social Responsibility – PCSR) kavramını gündeme getirmekte ve kavramın kamu hukuku bakımından taşıdığı anlamın incelenmesini gerekli kılmaktadır. Bu çalışma, PCSR’nin anayasal demokrasilerde demokrasi, hukuk devleti ve insan haklarının sürdürülebilirliği bakımından nasıl bir işlev üstlenebileceğini araştırmaktadır. Bu amaçla sürdürülebilir anayasacılık, hem sürdürülebilir kalkınma, çevresel anayasacılık ve yeşil anayasacılık kavramlarıyla bağlantılı bilinen anlamıyla hem de anayasal sistemin, demokrasinin, hukuk devletinin ve insan hakları korumasının sürdürülebilirliğini kapsayan daha geniş anlamıyla ele alınmaktadır. PCSR ayrıca müzakereci demokrasinin katılım, gerekçelendirme ve hesap verebilirlik eksenindeki yaklaşımı ile insan haklarına ilişkin yükümlülüklerin değişen görünümleri çerçevesinde değerlendirilmektedir. Çalışmanın temel tezi, PCSR’nin devletin insan hakları alanındaki birincil yükümlülüğünü ortadan kaldıran veya özel aktörlere devreden bir model olarak değil; özel aktörlerin kamusal etkisini hukuken görünür, tartışılabilir ve sınırlandırılabilir hâle getiren tamamlayıcı bir kamu hukuku çerçevesi olarak anlaşılması gerektiğidir. Bu doğrultuda çalışma, göç, iklim, çalışma hayatı ve sosyal güvenlik gibi temel politika alanlarında devlet, özel aktörler ve yerel yönetimler arasındaki ilişkilerin hukuki ve siyasal boyutlarını kavramsal ve normatif bir hukuk yöntemiyle incelemektedir.
- 30 September 2026
- Published by T.C. Adalet Bakanligi in Adalet Dergisi
- No. 77,p. 653-694
SÜRDÜRÜLEBİLİR ANAYASACILIK VE MÜZAKERECİ DEMOKRASİ ÇERÇEVESİNDE KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUĞUN SİYASAL YANSIMALARI VE HUKUKİ ANLAMI
Kurumsal sosyal sorumluluğun geleneksel olarak şirketlerin gönüllü etik tercihleri ve toplumsal katkıları ekseninde ele alınması, şirketlerin kamusal politika oluşturma, insan haklarının korunması ve küresel yönetişim süreçlerinde artan etkisini açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Bu dönüşüm, kurumsal sosyal sorumluluğun siyasal yansımalarını ifade eden siyasal kurumsal sosyal sorumluluk (Political Corporate Social Responsibility – PCSR) kavramını gündeme getirmekte ve kavramın kamu hukuku bakımından taşıdığı anlamın incelenmesini gerekli kılmaktadır. Bu çalışma, PCSR’nin anayasal demokrasilerde demokrasi, hukuk devleti ve insan haklarının sürdürülebilirliği bakımından nasıl bir işlev üstlenebileceğini araştırmaktadır. Bu amaçla sürdürülebilir anayasacılık, hem sürdürülebilir kalkınma, çevresel anayasacılık ve yeşil anayasacılık kavramlarıyla bağlantılı bilinen anlamıyla hem de anayasal sistemin, demokrasinin, hukuk devletinin ve insan hakları korumasının sürdürülebilirliğini kapsayan daha geniş anlamıyla ele alınmaktadır. PCSR ayrıca müzakereci demokrasinin katılım, gerekçelendirme ve hesap verebilirlik eksenindeki yaklaşımı ile insan haklarına ilişkin yükümlülüklerin değişen görünümleri çerçevesinde değerlendirilmektedir. Çalışmanın temel tezi, PCSR’nin devletin insan hakları alanındaki birincil yükümlülüğünü ortadan kaldıran veya özel aktörlere devreden bir model olarak değil; özel aktörlerin kamusal etkisini hukuken görünür, tartışılabilir ve sınırlandırılabilir hâle getiren tamamlayıcı bir kamu hukuku çerçevesi olarak anlaşılması gerektiğidir. Bu doğrultuda çalışma, göç, iklim, çalışma hayatı ve sosyal güvenlik gibi temel politika alanlarında devlet, özel aktörler ve yerel yönetimler arasındaki ilişkilerin hukuki ve siyasal boyutlarını kavramsal ve normatif bir hukuk yöntemiyle incelemektedir.
- 28 November 2023
- Published by Ankara Barosu Dergisi in Ankara Barosu Dergisi
- Vol. 81 (4) , 465-496
THE EVALUATION OF THE EFFECTS OF THE PANDEMIC PERIOD ON WOMEN THROUGH A FOCUS GROUP STUDY
Women have faced more difficulties than men in all the past centuries. In the last decade, although many steps have been taken to ensure equality between men and women, this gap has still not been fully closed. After the announcement of the World Health Organisation (WHO) about the COVID-19 outbreak as a pandemic on March 11, 2020, many countries around the world have introduced restrictive rules and measures to reduce the spread of the infection. The sudden supply and demand contractions that occurred during the COVID-19 pandemic process directly affected the economies and the health systems of the world deeply. One of the biggest effects of the pandemic was on women, especially in the lockdown periods domestic violence and sexual abuse towards women increased. This article has been prepared under the pandevita project with the aim of minimizing the effects of pandemic on women for the similar situations in the future by showing the negativities experienced by women, from 5 systems of the quintuple helix collaboration model, through examples discussed in the focus group event. The paper identifies and brings solutions and suggestions, for women in the finance and labour market, decision-making processes, domestic work, who were very adversely affected after the first wave of the pandemic.
- 28 November 2023
- Published by Ankara Barosu Dergisi in Ankara Barosu Dergisi
- Vol. 81 (4) , 465-496
THE EVALUATION OF THE EFFECTS OF THE PANDEMIC PERIOD ON WOMEN THROUGH A FOCUS GROUP STUDY
Women have faced more difficulties than men in all the past centuries. In the last decade, although many steps have been taken to ensure equality between men and women, this gap has still not been fully closed. After the announcement of the World Health Organisation (WHO) about the COVID-19 outbreak as a pandemic on March 11, 2020, many countries around the world have introduced restrictive rules and measures to reduce the spread of the infection. The sudden supply and demand contractions that occurred during the COVID-19 pandemic process directly affected the economies and the health systems of the world deeply. One of the biggest effects of the pandemic was on women, especially in the lockdown periods domestic violence and sexual abuse towards women increased. This article has been prepared under the pandevita project with the aim of minimizing the effects of pandemic on women for the similar situations in the future by showing the negativities experienced by women, from 5 systems of the quintuple helix collaboration model, through examples discussed in the focus group event. The paper identifies and brings solutions and suggestions, for women in the finance and labour market, decision-making processes, domestic work, who were very adversely affected after the first wave of the pandemic.
- 29 July 2020
- Published by Yildirim Beyazit Hukuk Dergisi in Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi
- No. 2,p. 353-384
ANAYASA İLE TOPLUM ARASINDAKİ KIRILGAN İLİŞKİ: CAM ve SIR
The idea of the modern constitution, which emerged with the secularization of political power, was born from the understanding that this new power, which does not derive its source from divine grounds, should again be limited by the superior nondivine rules of the human mind. Thus, every new beginning of societies after this intellectual break has been crowned with a new constitutional text; It has become common practice to accompany these texts with the preambles that describe the philosophy, legitimacy and spirit of the new order in a literal language. Although it is widely accepted that constitutions reflect the society’s general will, this new relationship between the society and constitution, which is usually produced after some national or global struggles, is fragile. Essentially, the text of the constitution is like a thin glass, through which the political and legal grounds behind can be seen. The preambles, on the other hand, undertake the function of the material called “silver”, which transforms the glass into mirror with the holy, emotional and literary expressions found in its content. Silvered by the traditional and sacred references of the preamble, the constitution has now become a mirror in which the political area behind it is rendered invisible. Although the preambles are rarely included in the main text of the constitution, they mostly regarded as symbolic texts without legal value; however, it has been observed that in some examples even some expressions in preambles with symbolic value are included in the block of constitutionality by the judicial bodies charged with the constitutional review. In this case, the preambles, which contain vague and hard to interpret expressions, have become a legal instrument of the constitutional order, partially or completely. In this study, the anology of glass and silver established for constitutional texts was tested comparatively over various constitutional texts; after analyzing the practices regarding the legal value of the preambles, the effects of operating some unclear expressions in the constitutional order have been revealed as part of the glass-silver anology and solutions have been proposed.
- 29 July 2020
- Published by Yildirim Beyazit Hukuk Dergisi in Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi
- No. 2,p. 353-384
ANAYASA İLE TOPLUM ARASINDAKİ KIRILGAN İLİŞKİ: CAM ve SIR
The idea of the modern constitution, which emerged with the secularization of political power, was born from the understanding that this new power, which does not derive its source from divine grounds, should again be limited by the superior nondivine rules of the human mind. Thus, every new beginning of societies after this intellectual break has been crowned with a new constitutional text; It has become common practice to accompany these texts with the preambles that describe the philosophy, legitimacy and spirit of the new order in a literal language. Although it is widely accepted that constitutions reflect the society’s general will, this new relationship between the society and constitution, which is usually produced after some national or global struggles, is fragile. Essentially, the text of the constitution is like a thin glass, through which the political and legal grounds behind can be seen. The preambles, on the other hand, undertake the function of the material called “silver”, which transforms the glass into mirror with the holy, emotional and literary expressions found in its content. Silvered by the traditional and sacred references of the preamble, the constitution has now become a mirror in which the political area behind it is rendered invisible. Although the preambles are rarely included in the main text of the constitution, they mostly regarded as symbolic texts without legal value; however, it has been observed that in some examples even some expressions in preambles with symbolic value are included in the block of constitutionality by the judicial bodies charged with the constitutional review. In this case, the preambles, which contain vague and hard to interpret expressions, have become a legal instrument of the constitutional order, partially or completely. In this study, the anology of glass and silver established for constitutional texts was tested comparatively over various constitutional texts; after analyzing the practices regarding the legal value of the preambles, the effects of operating some unclear expressions in the constitutional order have been revealed as part of the glass-silver anology and solutions have been proposed.