Bu çalışma, babalığın ebeveynlik rolleri içinde ikincil konumlanışının kuramsal, yapısal ve aile sistemi bağlamındaki temellerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ebeveynlik çalışmalarının tarihsel gelişimi incelendiğinde, alanın önemli ölçüde annelik deneyimi üzerinden şekillendiği; babalığın ise çoğu zaman tamamlayıcı, sağlayıcı ya da dolaylı bir ebeveyn rolü olarak kavramsallaştırıldığı görülmektedir. Bu durum, bakım emeğinin toplumsal cinsiyet temelli iş bölümü içinde yapılandırılması, kültürel normlar, çalışma hayatının örgütlenmesi ve sosyal politika düzenlemeleri gibi yapısal faktörlerle yakından ilişkilidir. Dolayısıyla babalığın ikincil konumu, bireysel tercihlerden ziyade kuramsal kabuller, kültürel normlar ve yapısal koşulların kesişiminde ortaya çıkan sistemik bir örüntü olarak değerlendirilmektedir. Çalışmada öncelikle ebeveynlik literatürünün kuramsal gelişimi ve bu literatürün toplumsal cinsiyet temelli yapısı ele alınmakta; ardından babalık rollerinin tarihsel dönüşümü ve baba katılımına ilişkin kuramsal yaklaşımlar incelenmektedir. Türkiye bağlamındaki araştırma bulguları doğrultusunda babalığın güncel konumu değerlendirilmektedir. Ayrıca babalığın ikincil konumunun aile sistemi üzerindeki etkileri; ebeveyn alt sisteminde rol ve sorumluluk dağılımı, bakım emeği ve zihinsel yükün paylaşımı, eş ebeveynlik dinamikleri ve çocukların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin sosyalizasyon süreçleri bağlamında tartışılmaktadır. This study examines the secondary positioning of fatherhood within parenting roles from theoretical, structural, and family systems perspectives. A historical review of parenting research indicates that the field has been shaped largely by the experiences of motherhood, while fatherhood has often been conceptualized as a complementary, provider-oriented, or indirect parenting role. This pattern is closely related to structural factors such as the gendered division of care work, cultural norms, the organization of working life, and social policy arrangements. Accordingly, the secondary positioning of fatherhood can be understood as a systemic pattern emerging at the intersection of theoretical assumptions, cultural norms, and structural conditions rather than as a result of individual preferences. The chapter first reviews the theoretical development of the parenting literature and highlights its gendered foundations. It then discusses the historical transformation of fatherhood roles and theoretical approaches to father involvement. Drawing on research conducted in Türkiye, the contemporary positioning of fatherhood is evaluated. In addition, the implications of this secondary positioning for the family system are examined in terms of the distribution of roles within the parental subsystem, the unequal allocation of care work and mental load, coparenting dynamics, and children’s gender role socialization.