Elif Ulu
Elif Ulu has a total of 31 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ece Çokay Taşcıoğlu2 shared publications
- A. Muhsin Yılmazçoban
Gümüşhane Üniversitesi
1 shared publication Aslı Yayak
1 shared publication- Aydın Çivilidağ
AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ, PSİKOLOJİ BÖLÜMÜ
1 shared publication Aynur Feyzioğlu
1 shared publication- Ayse Dolunay Sarica
Department of Special Education, Buca Faculty of Education, Dokuz Eylül University, Ïzmir, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 12 September 2026
- Published by Springer Nature in BMC Oral Health
Oral health knowledge, beliefs and experiences among outpatients with schizophrenia: a qualitative study
- 12 September 2026
- Published by Springer Nature in BMC Oral Health
Open AccessOral health knowledge, beliefs and experiences among outpatients with schizophrenia: a qualitative study
- 17 April 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 157-174
The Secondary Positioning of Fatherhood: A Theoretical, Structural, and Family Systems Perspective
Bu çalışma, babalığın ebeveynlik rolleri içinde ikincil konumlanışının kuramsal, yapısal ve aile sistemi bağlamındaki temellerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ebeveynlik çalışmalarının tarihsel gelişimi incelendiğinde, alanın önemli ölçüde annelik deneyimi üzerinden şekillendiği; babalığın ise çoğu zaman tamamlayıcı, sağlayıcı ya da dolaylı bir ebeveyn rolü olarak kavramsallaştırıldığı görülmektedir. Bu durum, bakım emeğinin toplumsal cinsiyet temelli iş bölümü içinde yapılandırılması, kültürel normlar, çalışma hayatının örgütlenmesi ve sosyal politika düzenlemeleri gibi yapısal faktörlerle yakından ilişkilidir. Dolayısıyla babalığın ikincil konumu, bireysel tercihlerden ziyade kuramsal kabuller, kültürel normlar ve yapısal koşulların kesişiminde ortaya çıkan sistemik bir örüntü olarak değerlendirilmektedir. Çalışmada öncelikle ebeveynlik literatürünün kuramsal gelişimi ve bu literatürün toplumsal cinsiyet temelli yapısı ele alınmakta; ardından babalık rollerinin tarihsel dönüşümü ve baba katılımına ilişkin kuramsal yaklaşımlar incelenmektedir. Türkiye bağlamındaki araştırma bulguları doğrultusunda babalığın güncel konumu değerlendirilmektedir. Ayrıca babalığın ikincil konumunun aile sistemi üzerindeki etkileri; ebeveyn alt sisteminde rol ve sorumluluk dağılımı, bakım emeği ve zihinsel yükün paylaşımı, eş ebeveynlik dinamikleri ve çocukların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin sosyalizasyon süreçleri bağlamında tartışılmaktadır. This study examines the secondary positioning of fatherhood within parenting roles from theoretical, structural, and family systems perspectives. A historical review of parenting research indicates that the field has been shaped largely by the experiences of motherhood, while fatherhood has often been conceptualized as a complementary, provider-oriented, or indirect parenting role. This pattern is closely related to structural factors such as the gendered division of care work, cultural norms, the organization of working life, and social policy arrangements. Accordingly, the secondary positioning of fatherhood can be understood as a systemic pattern emerging at the intersection of theoretical assumptions, cultural norms, and structural conditions rather than as a result of individual preferences. The chapter first reviews the theoretical development of the parenting literature and highlights its gendered foundations. It then discusses the historical transformation of fatherhood roles and theoretical approaches to father involvement. Drawing on research conducted in Türkiye, the contemporary positioning of fatherhood is evaluated. In addition, the implications of this secondary positioning for the family system are examined in terms of the distribution of roles within the parental subsystem, the unequal allocation of care work and mental load, coparenting dynamics, and children’s gender role socialization.
- 17 April 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 157-174
The Secondary Positioning of Fatherhood: A Theoretical, Structural, and Family Systems Perspective
Bu çalışma, babalığın ebeveynlik rolleri içinde ikincil konumlanışının kuramsal, yapısal ve aile sistemi bağlamındaki temellerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ebeveynlik çalışmalarının tarihsel gelişimi incelendiğinde, alanın önemli ölçüde annelik deneyimi üzerinden şekillendiği; babalığın ise çoğu zaman tamamlayıcı, sağlayıcı ya da dolaylı bir ebeveyn rolü olarak kavramsallaştırıldığı görülmektedir. Bu durum, bakım emeğinin toplumsal cinsiyet temelli iş bölümü içinde yapılandırılması, kültürel normlar, çalışma hayatının örgütlenmesi ve sosyal politika düzenlemeleri gibi yapısal faktörlerle yakından ilişkilidir. Dolayısıyla babalığın ikincil konumu, bireysel tercihlerden ziyade kuramsal kabuller, kültürel normlar ve yapısal koşulların kesişiminde ortaya çıkan sistemik bir örüntü olarak değerlendirilmektedir. Çalışmada öncelikle ebeveynlik literatürünün kuramsal gelişimi ve bu literatürün toplumsal cinsiyet temelli yapısı ele alınmakta; ardından babalık rollerinin tarihsel dönüşümü ve baba katılımına ilişkin kuramsal yaklaşımlar incelenmektedir. Türkiye bağlamındaki araştırma bulguları doğrultusunda babalığın güncel konumu değerlendirilmektedir. Ayrıca babalığın ikincil konumunun aile sistemi üzerindeki etkileri; ebeveyn alt sisteminde rol ve sorumluluk dağılımı, bakım emeği ve zihinsel yükün paylaşımı, eş ebeveynlik dinamikleri ve çocukların toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin sosyalizasyon süreçleri bağlamında tartışılmaktadır. This study examines the secondary positioning of fatherhood within parenting roles from theoretical, structural, and family systems perspectives. A historical review of parenting research indicates that the field has been shaped largely by the experiences of motherhood, while fatherhood has often been conceptualized as a complementary, provider-oriented, or indirect parenting role. This pattern is closely related to structural factors such as the gendered division of care work, cultural norms, the organization of working life, and social policy arrangements. Accordingly, the secondary positioning of fatherhood can be understood as a systemic pattern emerging at the intersection of theoretical assumptions, cultural norms, and structural conditions rather than as a result of individual preferences. The chapter first reviews the theoretical development of the parenting literature and highlights its gendered foundations. It then discusses the historical transformation of fatherhood roles and theoretical approaches to father involvement. Drawing on research conducted in Türkiye, the contemporary positioning of fatherhood is evaluated. In addition, the implications of this secondary positioning for the family system are examined in terms of the distribution of roles within the parental subsystem, the unequal allocation of care work and mental load, coparenting dynamics, and children’s gender role socialization.
- Open Access
- 17 April 2026
- Published by Academician Publishing
Current Researches in Educational Sciences IX
- 17 April 2026
- Published by Academician Publishing
Open AccessCurrent Researches in Educational Sciences IX
- 28 April 2024
- Published by Dokuz Eylul University in Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 15 (1) , 350-372
Okul Psikolojik Danışmanlarının Şefkat Yorgunluklarının Duygu Düzenleme Becerileri Ve Ruminasyon Düzeylerine Göre Yordanması
U çalışmanın amacı; okul psikolojik danışmanlarının ruminasyon düzeyleri ve duygu düzenlemede yaşadıkları güçlüklerin şefkat yorgunluğunu yordamadaki rolünü incelemektir. Çalışmanın örneklemini 2021-2022 Eğitim öğretim yılında İzmir ilinde çalışmakta olan 180 okul psikolojik danışmanı oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan keşfedici korelasyon araştırma modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Şefkat Yorgunluğu Ölçeği”, “Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği” ve “Duygu Düzenlemede Zorluklar Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışma sonucunda şefkat yorgunluğu ile ruminasyon düzeyleri ve duygu düzenleme beceri arasındaki ilişki istatitiksel olarak pozitif ve anlamlı bulunmuştur. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre duygu düzenleme güçlüğü alt boyutları ve ruminatif düşünce biçimi okul psikolojik danışmanlarının şefkat yorgunluğundaki değişimin %39’unu açıkladığı saptanmıştır. Duygusal tepkilerin anlaşılmaması, olumsuz duygular deneyimlerken dürtülerin kontrolünde güçlük yaşama, duygusal tepkilerin kabul edilmemesi (açıklık güçlüğü, dürtü kontrolü güçlüğü ve kabulsüzlüğün artması) ve ruminatif düşünce biçimlerinin artması, şefkat yorgunluğunun da artmasına neden olmaktadır.
- 28 April 2024
- Published by Dokuz Eylul University in Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 15 (1) , 350-372
Okul Psikolojik Danışmanlarının Şefkat Yorgunluklarının Duygu Düzenleme Becerileri Ve Ruminasyon Düzeylerine Göre Yordanması
U çalışmanın amacı; okul psikolojik danışmanlarının ruminasyon düzeyleri ve duygu düzenlemede yaşadıkları güçlüklerin şefkat yorgunluğunu yordamadaki rolünü incelemektir. Çalışmanın örneklemini 2021-2022 Eğitim öğretim yılında İzmir ilinde çalışmakta olan 180 okul psikolojik danışmanı oluşturmaktadır. Yapılan çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan keşfedici korelasyon araştırma modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Şefkat Yorgunluğu Ölçeği”, “Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği” ve “Duygu Düzenlemede Zorluklar Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışma sonucunda şefkat yorgunluğu ile ruminasyon düzeyleri ve duygu düzenleme beceri arasındaki ilişki istatitiksel olarak pozitif ve anlamlı bulunmuştur. Çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre duygu düzenleme güçlüğü alt boyutları ve ruminatif düşünce biçimi okul psikolojik danışmanlarının şefkat yorgunluğundaki değişimin %39’unu açıkladığı saptanmıştır. Duygusal tepkilerin anlaşılmaması, olumsuz duygular deneyimlerken dürtülerin kontrolünde güçlük yaşama, duygusal tepkilerin kabul edilmemesi (açıklık güçlüğü, dürtü kontrolü güçlüğü ve kabulsüzlüğün artması) ve ruminatif düşünce biçimlerinin artması, şefkat yorgunluğunun da artmasına neden olmaktadır.
- 1 November 2022
- Published by SAGE Publications in Journal of Visual Impairment & Blindness
- Vol. 116 (6) , 817-829
COVID-19 and Turkish University Students With Visual Impairments: An In-Depth Inquiry
Introduction: The purpose of this study was to investigate the effect of COVID-19 on the academic life, psychological well-being, social relations, and physical health of university students with visual impairments via their personal judgments. Methods: A qualitative research design was utilized with 19 participants studying at 10 Turkish universities located across seven cities. Personal online semi-structured interviews were held in January 2021. The audio-taped qualitative data were analyzed deductively in light of four predetermined themes: academic life, physical health, psychological well-being, and social relations. Results: Findings revealed the negative effects of the lockdown on daily and, specifically, campus life. Most participants claimed their preference for traditional over online education due to certain academic, psychological, and social difficulties, stating also that campus life had many academic and social advantages compared to online education. Physical health issues including access to medical treatments and lack of activity/mobility were also stressed. Discussion: It was interesting to observe that despite the interviews’ focus on daily life, students provided views on the benefits of traditional education and how and why their individual needs should be met by universities, much more than expected. Implications for Practitioners: It may be concluded that several developmental domains of students with visual impairments are affected by attendance at a university and that offices of disability services of higher education institutions and university counseling centers should take thoughtful actions to meet the specific needs of this student population tailored to both online and traditional education.
- 1 November 2022
- Published by SAGE Publications in Journal of Visual Impairment & Blindness
- Vol. 116 (6) , 817-829
COVID-19 and Turkish University Students With Visual Impairments: An In-Depth Inquiry
Introduction: The purpose of this study was to investigate the effect of COVID-19 on the academic life, psychological well-being, social relations, and physical health of university students with visual impairments via their personal judgments. Methods: A qualitative research design was utilized with 19 participants studying at 10 Turkish universities located across seven cities. Personal online semi-structured interviews were held in January 2021. The audio-taped qualitative data were analyzed deductively in light of four predetermined themes: academic life, physical health, psychological well-being, and social relations. Results: Findings revealed the negative effects of the lockdown on daily and, specifically, campus life. Most participants claimed their preference for traditional over online education due to certain academic, psychological, and social difficulties, stating also that campus life had many academic and social advantages compared to online education. Physical health issues including access to medical treatments and lack of activity/mobility were also stressed. Discussion: It was interesting to observe that despite the interviews’ focus on daily life, students provided views on the benefits of traditional education and how and why their individual needs should be met by universities, much more than expected. Implications for Practitioners: It may be concluded that several developmental domains of students with visual impairments are affected by attendance at a university and that offices of disability services of higher education institutions and university counseling centers should take thoughtful actions to meet the specific needs of this student population tailored to both online and traditional education.
- 20 June 2022
- Published by Academician Publishing
Güncel Psikoloji Araştırmaları
Akademisyen Yayınevi yöneticileri, yaklaşık 30 yıllık yayın tecrübesini, kendi tüzel kişiliklerine aktararak uzun zamandan beri, ticarî faaliyetlerini sürdürmektedir. Anılan süre içinde, başta sağlık ve sosyal bilimler, kültürel ve sanatsal konular dahil 1000 kitabı yayımlamanın gururu içindedir. Uluslararası yayınevi olmanın alt yapısını tamamlayan Akademisyen, Türkçe ve yabancı dillerde yayın yapmanın yanında, küresel bir marka yaratmanın peşindedir. Bilimsel ve düşünsel çalışmaların kalıcı belgeleri sayılan kitaplar, bilgi kayıt ortamı olarak yüzlerce yılın tanıklarıdır. Matbaanın icadıyla varoluşunu sağlam temellere oturtan kitabın geleceği, her ne kadar yeni buluşların yörüngesine taşınmış olsa da, daha uzun süre hayatımızda yer edineceği muhakkaktır.
- 20 June 2022
- Published by Academician Publishing
Güncel Psikoloji Araştırmaları
Akademisyen Yayınevi yöneticileri, yaklaşık 30 yıllık yayın tecrübesini, kendi tüzel kişiliklerine aktararak uzun zamandan beri, ticarî faaliyetlerini sürdürmektedir. Anılan süre içinde, başta sağlık ve sosyal bilimler, kültürel ve sanatsal konular dahil 1000 kitabı yayımlamanın gururu içindedir. Uluslararası yayınevi olmanın alt yapısını tamamlayan Akademisyen, Türkçe ve yabancı dillerde yayın yapmanın yanında, küresel bir marka yaratmanın peşindedir. Bilimsel ve düşünsel çalışmaların kalıcı belgeleri sayılan kitaplar, bilgi kayıt ortamı olarak yüzlerce yılın tanıklarıdır. Matbaanın icadıyla varoluşunu sağlam temellere oturtan kitabın geleceği, her ne kadar yeni buluşların yörüngesine taşınmış olsa da, daha uzun süre hayatımızda yer edineceği muhakkaktır.
- Open Access
- 15 January 2019
- Published by Kastamonu Egitim Dergisi in Kastamonu Eğitim Dergisi
- Vol. 27 (1) , 281-287
Saldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?
Tr en Bu çalışmanın amacı, DEHB alt tiplerinde saldırganlık biçimindeki farklılıkların değerlendirilmesidir. DEHB olan ve saldırgan davranışları olan toplam 326 erkek öğrenci çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çocukların yaş ortalaması 9.95 ± 2.03 şeklindedir. Saldırgan davranışların DEHB + DVB grubunda, kullanılan tüm değerlendirme ölçeklerinde DEHB ve DEHB + KOKGB tanı grupları ile karşılaştırıldığında anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptanmıştır. DEHB + KOKGB, sözel saldırganlık ile daha fazla ilişkilidir, ancak DEHB + DVB genellikle daha şiddetli saldırgan davranışlarla ilişkilidir. KOKGB+ DEHB'li hastalarda görülen saldırgan davranışlar ciddi olarak ele alınmalıdır çünkü DVB tanısını yordamada önemli bir noktadır. The aim of this study is to evaluate the differences in aggression patterns in subtypes of ADHD. A total of 326 boys with ADHD and aggressive behaviors were included. Mean age of the patients was 9.95±2.03 years. Aggressive behaviors were found to be significantly higher in ADHD+CD group, when compared to ADHD type and ADHD+ODD in all evaluation scales used. ADHD+ODD is more related with verbal aggressiveness, but ADHD+CD is generally related with more severe aggressive behaviors. ODD may predict the progression to more severe aggression and a diagnosis of CD in patients with ADHD.
- 15 January 2019
- Published by Kastamonu Egitim Dergisi in Kastamonu Eğitim Dergisi
- Vol. 27 (1) , 281-287
Open AccessSaldırganlık Tüm DEHB´li Erkek Çocuklarında Aynı Biçimde midir?
Tr en Bu çalışmanın amacı, DEHB alt tiplerinde saldırganlık biçimindeki farklılıkların değerlendirilmesidir. DEHB olan ve saldırgan davranışları olan toplam 326 erkek öğrenci çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Çocukların yaş ortalaması 9.95 ± 2.03 şeklindedir. Saldırgan davranışların DEHB + DVB grubunda, kullanılan tüm değerlendirme ölçeklerinde DEHB ve DEHB + KOKGB tanı grupları ile karşılaştırıldığında anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptanmıştır. DEHB + KOKGB, sözel saldırganlık ile daha fazla ilişkilidir, ancak DEHB + DVB genellikle daha şiddetli saldırgan davranışlarla ilişkilidir. KOKGB+ DEHB'li hastalarda görülen saldırgan davranışlar ciddi olarak ele alınmalıdır çünkü DVB tanısını yordamada önemli bir noktadır. The aim of this study is to evaluate the differences in aggression patterns in subtypes of ADHD. A total of 326 boys with ADHD and aggressive behaviors were included. Mean age of the patients was 9.95±2.03 years. Aggressive behaviors were found to be significantly higher in ADHD+CD group, when compared to ADHD type and ADHD+ODD in all evaluation scales used. ADHD+ODD is more related with verbal aggressiveness, but ADHD+CD is generally related with more severe aggressive behaviors. ODD may predict the progression to more severe aggression and a diagnosis of CD in patients with ADHD.