20. yüzyıldan itibaren tarih literatüründe yerini alan Geç Antik Çağ, Antik Çağ’dan Erken Orta Çağ’a geçişi tanımlayan modern bir terimdir. Tam anlamıyla bir geçiş dönemi olan Geç Antik Çağ’da, Roma İmparatorluğu yönetimindeki Anadolu’nun inanç sisteminde köklü değişiklikler olmuş, pagan Roma İmparatorluk yönetimi Hristiyanlaşmaya başlamıştır. Bu makalenin konusunu, III-VII yüzyıllarda Roma İmparatorluğu’nun değişen dini yapısı ile bu dini yapısına uygun olarak, insanoğlunun değişen dünya görüşü ve ölüm algısı oluşturmaktadır. Ruhun bedenden ayrılması suretiyle kişinin maddi hayat kaynağını yitirmesi şeklinde tanımlanan ölüm ve ölüm sonrası hakkındaki algılama, inanış ve uygulamalar kültürden kültüre, devirden devire değişmektedir. Bu bağlamda makalede, politeizmden monoteizme geçilen bu zaman aralığında, insanoğlunun ölüm algısı ve ölü gömme uygulamalarındaki değişimler veya benzerlikler karşılaştırmalı olarak verilip bir sentez ortaya konulmuştur.