GBGüzin Bi̇lİr

Güzin Bi̇lİr

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Güzin Bi̇lİr has a total of 15 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Arkeolojik Kazıların Turizm Değerine Katkısı: Konuralp Prusias ad Hypium Örneği

    by Güzin Bilir, İsa Bayhan, Seda Çiçekli Ayyıldız, Nida Bayhan, Kutay İşler, Niyazi Gümüş, Kemal Birdir, Sevda Sahilli Birdir, Fatih Bayhan, Gönül Akın, et al.

    Antik Çağ’da Bithynia Bölgesi sınırları içerisinde yer alan Prusias ad Hypium Antik Kenti, günümüzde Batı Karadeniz Bölgesi’nde, Düzce il merkezine yaklaşık 8 km uzaklıkta bulunan Konuralp Mahallesi sınırları içerisinde konumlanmaktadır. Türkiye'deki birçok antik kentte olduğu gibi, Prusias ad Hypium’da da çağlar boyunca kesintisiz bir yerleşim süreci yaşanmıştır. Ancak bu kent, süreklilik arz eden yerleşim yapısına rağmen arkeolojik mirasını büyük ölçüde koruyabilmiş olması bakımından benzer kentlerden daha avantajlı bir konumdadır. Yaklaşık iki bin beş yüz yıllık bir tarihsel geçmişe sahip olan Prusias ad Hypium, Helenistik ve Roma dönemlerine tarihlenen anıtsal tiyatrosu, geç dönem sur kapısı olan atlı kapı, Roma su kemerleri, Roma köprüsü ve surlarında devşirme malzeme olarak kullanılmış yazıtlı adak taşları gibi yapılarla dikkat çekmektedir. Ayrıca kentte Osmanlı Dönemi’ne ait yapı kalıntıları da gözlemlenmektedir. Bu çok katmanlı kültürel doku, Prusias ad Hypium’un tarihsel sürekliliğini belgeleyen somut bir miras niteliğindedir. Kentteki ilk bilimsel yüzey araştırması, 1948-1950 yılları arasında Arkeolog İsmail Kılıç Kökten tarafından gerçekleştirilmiştir. Ardından, 1948-1960 yılları arasında İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü Rüstem Duyuran tarafından arkeolojik kazılar yürütülmüştür. 1998 yılında yine İstanbul Arkeoloji Müzeleri tarafından kentte kurtarma kazıları yapılmıştır. Ancak kentte uzun bir aradan sonra gerçekleştirilen sistematik kazılar, 2013-2019 yılları arasında Düzce Üniversitesi Arkeoloji Bölümü ile Konuralp Müzesi Müdürlüğü iş birliğinde, antik tiyatro alanında başlatılmıştır. 2019 yılından itibaren ise kazılar, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü'nün bilimsel danışmanlığında, Konuralp Müzesi Başkanlığı ve Düzce Belediyesi’nin destekleriyle yılın on iki ayı kesintisiz olarak sürdürülmektedir. Bu kapsamda, 2016-2021 yılları arasında Konuralp Müzesi Müdürlüğü tarafından yürütülen çalışmalar sonucunda, kentin batısında yer alan Roma köprüsü ve çevresi kazılarla açığa çıkarılmış ve köprünün restorasyonu tamamlanmıştır. Aynı dönemde Aynalı Köyü’nde gerçekleştirilen kazılarda ise, dikkat çekici taban mozaikleri gün yüzüne çıkarılmıştır. Tüm bu arkeolojik buluntular ve koruma çalışmaları neticesinde, Prusias ad Hypium Antik Kenti “Batı Karadeniz’in Efes’i” olarak anılmaya başlanmış ve “kentsel arkeolojik sit alanı” ilan edilmiştir. Sahada ortaya çıkarılan çok sayıdaki taşınır ve taşınmaz kültür varlığı, Konuralp’in hem tarihsel kimliğini pekiştirmekte hem de bölgeyi kültürel miras turizmi açısından önemli bir destinasyon hâline getirmektedir. Bu bağlamda, Prusias ad Hypium Antik Kenti'nin arkeo-turizm potansiyeli oldukça yüksektir. Kentte sergilenen fiziksel buluntular yalnızca akademik çevreler için değil, aynı zamanda kültür turizmi kapsamında bölgeyi ziyaret eden turistler için de büyük ilgi çekmektedir. Kültürel mirasın turistik ürün olarak değerlendirilmesiyle hem yerel hem de ulusal ölçekte ekonomik katkı sağlanabileceği gibi, sürdürülebilir miras yönetimi anlayışı da desteklenmiş olacaktır. Bu çalışmada, Prusias ad Hypium Antik Kenti'nin sahip olduğu arkeolojik mirasın ortaya çıkarılması, korunması ve tanıtılması süreçlerinin turizm potansiyeline katkıları ele alınmakta; bu kadim yerleşimin kültürel ve ekonomik açıdan değerlendirilmesinin önemi vurgulanmaktadır.

  • Open Access

    THE PERCEPTION OF DEATH FROM POLITHEISM TO MONOTHEISM IN LATE ANTIQUE

    by Güzin Bi̇li̇r

    20. yüzyıldan itibaren tarih literatüründe yerini alan Geç Antik Çağ, Antik Çağ’dan Erken Orta Çağ’a geçişi tanımlayan modern bir terimdir. Tam anlamıyla bir geçiş dönemi olan Geç Antik Çağ’da, Roma İmparatorluğu yönetimindeki Anadolu’nun inanç sisteminde köklü değişiklikler olmuş, pagan Roma İmparatorluk yönetimi Hristiyanlaşmaya başlamıştır. Bu makalenin konusunu, III-VII yüzyıllarda Roma İmparatorluğu’nun değişen dini yapısı ile bu dini yapısına uygun olarak, insanoğlunun değişen dünya görüşü ve ölüm algısı oluşturmaktadır. Ruhun bedenden ayrılması suretiyle kişinin maddi hayat kaynağını yitirmesi şeklinde tanımlanan ölüm ve ölüm sonrası hakkındaki algılama, inanış ve uygulamalar kültürden kültüre, devirden devire değişmektedir. Bu bağlamda makalede, politeizmden monoteizme geçilen bu zaman aralığında, insanoğlunun ölüm algısı ve ölü gömme uygulamalarındaki değişimler veya benzerlikler karşılaştırmalı olarak verilip bir sentez ortaya konulmuştur.


  • Open Access

    KLAUDIOPOLIS ANTİK KENTİ STADYUMU

    by Güzin Bi̇li̇r, Aysun Tuna

    Antik Çağ’dan günümüze, kentsel doku ve kent kimliğinin ayrılmaz bir parçası olan stadyumlar, spor etkinliklerinin yapıldığı ve bu etkinlikleri seyircilerin izlemesine olanak veren anıtsal yapılardır. Çalışmada, Bolu İli merkez ilçesine bağlı Akpınar Mahallesi’nde yer alan ve 2008 yılında Bolu Müzesi Müdürlüğü tarafından kurtarma kazısı gerçekleştirilen, Klaudiopolis Stadyumu antik yazıtlar ışığında kent için önemi belirlenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda stadyum yapısının antik çağdaki işlevi, önemi ve bugünün kent peyzajındaki yerine değinilmiştir.

  • ANTİK ÇAĞ'DA BİR SAĞLIK TURİZM MERKEZİ: KLAUDİOPOLİS(BOLU) ÖRNEĞİ

    by Güzin Bi̇lİr

    Çalışmanın amacı Bolu’nun Antik Çağ’daki termal turizm potansiyelinin, arkeolojik ve epigrafik verilerle değerlendirilmek ve olası antik lokasyona ilişkin bir çerçeve belirlemektir. Çalışmada öncelikle Antik Çağ’da bir tedavi yöntemi olarak termal suyun kullanımından bahsedilmiştir. Bu bağlamda Bithynion -Claudiopolis antik kentinin kaplıca potansiyeli belirlenmeye çalışılmıştır. Var olan kaplıca potansiyeliyle birlikte kentin Antik Çağ’daki sağlık turizm potansiyeli de sorgulanmıştır.


  • Open Access

    ANITSAL YAPILARDAKİ MEZAR ANLAYIŞI: HEROONDAN MARTYRİUMA

    by Güzin Bi̇lİr

    Anıtsal mezarlar, yapıldığı dönemlerin mimari disiplinlerini temel alırken, kişilerin ya da olayların unutulmamasını sağlamak amacıyla hafızalarda yer edecek boyutlarda ve formlarda yapılmışlardır. Bu mezar tipi, erken dönemlerde kentin kurucularına ya da kahramanlarına yapılırken, zamanla “kahramanlık” olgusundan çıkmış, maddi durum yeterliliğine göre sıradan vatandaşlar için de mezar yapısı olarak yapılmışlardır. 4. yüzyılda Hristiyanlığın kabulüyle birlikte anıt mezar/heroon anlayışı Klasik Dönem’deki gibi sadece savaş kahramanlarının, Roma İmparatorluk Dönemi’yle birlikte sadece zenginlerin veya asillerin değil, din şehitleri yani martyrlerin gömüldüğü martyriumlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Pagandaki kahraman kültü ve bu kültle birlikte oluşan heroonlar, erken 4. yüzyılla beraber martyr kültü ve martyrium yapılarının kökenini oluşturmuştur. Martyriumlar, tek tanrılı inanışa geçilen Geç Antik Çağ’da Hristiyanlık inancının kült yapılarından biri olarak zamanla kendi mimari tarzını ortaya koymuştur. Tüm bu farklılaşma sürecinin kahramanlık algısı üzerinde yarattığı değişimin yanı sıra genel mimari anlayışta da kendini gösterdiğini söylemek mümkündür.


  • Open Access

    Konuralp Müzesindeki Bir Grup Taş Baltanın P-XRF Yöntemi İle Eskiçağ’da Kullanım Alanının Araştırılması

    by Pınar Pinarcik, Güzin Bi̇lİr, Bengin Bi̇lİcİ, Evin Caner

    Çalışma konumuz, Düzce İli Merkez İlçe Yörükler Köyü Köprübaşı Mevkii’nde 1464 parselde Konuralp Müzesi’nin yaptığı tespit-sondaj kazıları sırasında Roma tabakasında ele geçen ve müzenin kuruluş aşamasında Afyonkarahisar Müzesi’nden gelen taş baltalardan oluşmaktadır. Çalışmada tahribatsız bir yöntem olan Taşınabilir X-Işını Florasans Spekrometresi (P-XRF) ile taş baltaların elementel içeriği incelenmiş ve kullanım alanları tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda Roma katmanında bulunan taş baltaların, erken dönem taş baltalar ile benzer özellik gösterdiği saptanmıştır. Antik kentlerde yapılan kazılarda, prehistorik çağlarda kullanılan taş baltaların ele geçmesi daha evvelden de görülmüştür. Bu türdeki aletler çoğu kazıda ve yüzey araştırmasında bolca ele geçmekte, müzelere satın alma yoluyla da girmektedir.