Göç olgusu, sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi çok sayıda toplumsal dinamiği bünyesinde barındırarak hem hedef ülkenin hem de kaynak ülkenin siyasi yapısını dönüştürmektedir. Göçün sahip olduğu bu karmaşıklığı ve çok boyutlu özelliklerden dolayı göç alan ülkelerin siyasi aktörleri ve yerel halkı tarafından tedirginlikle takip edilmektedir. Dünya üzerinde yer alan tüm sosyal yapıları etkileme gücüne sahip olan bu durum karşısında siyasi aktörler ise göçe ve göçmenlere yönelik yeni ve kalıcı politikalar geliştirmek mecburiyetinde kalmaktadır. Uygulanan her politika ve alınan her yeni karar, bazı dönemlerde hükümetlerin kalıcılığını sağlarken, bazen de iktidar alanlarının kaybedilmesiyle neticelenebilmektedir. Türkiye gibi yoğun göç alan ülkelerde ise bu durum giderek daha belirgin hale gelmiştir. Özellikle yakın dönemlerde başlayan göç süreci, Türkiye'nin hem iç hem de dış siyasetinde bazı değişikliklere yol açmıştır. Bu bağlamda; siyasilerin göçü yönetme tartışmaları ile yerel halkın göç politikalarına etki etme tartışmaları siyasi gündemi meşgul etmeye başlamıştır. Göçmenlerin kalış süresinin uzaması, bu grupların ekonomik yük olarak nitelendirilmesi ve kayıt dışı göçmenlerin sayısındaki artış, yerel halkta da güvenlik kaygıların artmasına sebep olmuştur. Bu kaygılar ise siyasi tartışmalara yansımıştır. Gündelik yaşamda göçmenlere yönelik belirginleşen nefret söylemi, medyada ve sosyal mecralarda sık sık paylaşılan olumsuz söylemler, yerel halk ile göçmenler arasında patlak veren çatışmalar ise söz konusu tartışmaların sürekli gündemde kalmasını sağlamıştır. Tüm bu tartışmalar ışığında göçün Türkiye siyasetine etkisinin incelendiği bu çalışmada; göçmenlere yönelik uygulanan politikaların toplumsal yansımaları üzerinde durulmuş ve göçmen grupların, temsili demokrasinin temel unsurları olan seçimler ve seçmenler üzerindeki etkileri tartışmaya açılmıştır.