Abstract
W 2023 r. w Polsce 66% nastolatków (11–17 lat) doświadczyło przemocy rówieśniczej. Jedną z jej form jest szkolny bullying, potocznie nazywany prześladowaniem i dręczeniem rówieśniczym. Według danych WHO bullyingu doświadcza średnio 42% chłopców i 37% dziewcząt z krajów rozwijających się. Ze względu na swoją charakterystykę: powtarzalność, intencjonalność, nierównowagę sił i społeczny charakter, zjawisko to powoduje wiele negatywnych konsekwencji dla zdrowia somatycznego i psychicznego wszystkich zaangażowanych osób (ofiar, sprawców, świadków). Z tego powodu konieczne jest wdrażanie metod interwencji o udowodnionej naukowo skuteczności. Zarówno w przypadku poziomu bullyingowej wiktymizacji, jak i sprawstwa rożne formy zaangażowania rodziców zwiększały sumaryczną siłę efektu interwencji. Dowiedziono też istnienia związku pomiędzy poziomem wsparcia rodzica w sytuacji bullyingu a zgłaszanymi przez dzieci objawami depresyjnymi. W prezentowanym badaniu dokonano eksploracji czynnikow rodzicielskiej interwencji antybullyingowej. Ramę stanowiła teoria systemów ekologicznych. Przeprowadzono 19 indywidualnych częściowo ustrukturyzowanych wywiadów z rodzicami (14 matek, 5 ojców) dzieci doświadczających bullyingu w szkole podstawowej. Refleksyjnaanaliza tematyczna ujawniła siedem tematów (trzy podtematy) opisujących czynniki ułatwiające/hamujące podejmowane przez rodziców interwencje antybullyingowe:(1) komunikacja w mikrosystemie rodzinnym,(2) rola zaufania w walce z bullyingiem,(3) czujna obserwacja i rozumienie perspektywy dziecka, (4) wspierający klimat mikrosystemu rodzinnego (okazywane wsparcie, konsensus antybullyingowy, trudności w rodzinie), (5) bezsilność, rozczarowanie i brak wiary w skuteczność,(6) rola adekwatnego reagowania w procesie interwencji, (7) strategie wzmacniania szkolnych interwencji.Wyniki tego badania podkreślają znaczenie rozumienia wielu mikrosystemowych wpływów, ułatwiających bądź hamujących podjęcie przez rodzica interwencji, a także wzmacniających jej skuteczność. Ponieważ badanie ma charakter eksploracyjny, wyznacza potencjalne kierunki badań dotyczące sposobów zapobiegania zjawisku bullyingu w szkołach poprzez zwiększenie zaangażowania rodziców.