Jakub T. Mróz
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Jakub T. Mróz has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Małgorzata Wójcik
Uniwersytet SWPS
4 shared publications - Jacek Pyżalski
Adam Mickiewicz University in Poznan, Poland
2 shared publications Magdalena Poraj-Weder
Akademia Pedagogiki Specjalnej w Warszawie Wydział Nauk Stosowanych
1 shared publication- Paula Pustułka
SWPS University, Warsaw, Poland
1 shared publication
Latest Publications
- 12 May 2026
- Published by Edward Elgar Publishing
- p. 719-726
Poland
- Open Access
- 9 August 2025
- Published by Taylor & Francis in International Journal of Qualitative Studies in Education
- Vol. 39 (1)
“That’s how everything started to click” – the contextual factors shaping the bullying experience from the former victims’ perspective
- 9 August 2025
- Published by Taylor & Francis in International Journal of Qualitative Studies in Education
- Vol. 39 (1)
Open Access“That’s how everything started to click” – the contextual factors shaping the bullying experience from the former victims’ perspective
- 12 November 2024
- Published by Maria Grzegorzewska University in Psychologia Wychowawcza
- Vol. 71 (29) , 5-22
Od definicji do skutecznej interwencji: jak rozumieć zjawisko bullyingu?
W artykule dokonano analizy kryteriów definicyjnych zjawiska bullyingu (intencjonalność, powtarzalność, nierównowaga sił, kontekst społeczny) w odniesieniu do studium przypadku, akcentując praktyczne trudności z ich interpretacją i oceną. Omówiono również podział bullyingu ze względu na formę zachowania: fizyczny, werbalny, relacyjny, materialny, seksualny, cyber-, wskazując na ograniczenia wynikające z nadmiernej koncentracji na łatwych do zaobserwowania przejawach zjawiska, z pominięciem złożoności źródeł zachowań bullyingowych. Takie ujęcie ułatwia uporządkowanie pojęć i różnicowanie bullyingu od innych form przemocy rówieśniczej. Ponadto umożliwia zbudowanie pomostu pomiędzy konceptualizacją a jej praktycznym zastosowaniem, co wydaje się szczególnie ważne w kontekście wysokich wskaźników rozpowszechnienia bullyingu i potrzeby eliminacji jego dotkliwych i długofalowych skutków. Wnioski teoretyczne i praktyczne obejmują potrzebę bardziej złożonych modeli teoretycznych, zaawansowanych metod psychometrycznych oraz opracowywania strategii interwencyjnych, które uwzględniają złożoność zachowań jednostek oraz dynamikę grupy rówieśniczej.
- 12 November 2024
- Published by Maria Grzegorzewska University in Psychologia Wychowawcza
- Vol. 71 (29) , 5-22
Od definicji do skutecznej interwencji: jak rozumieć zjawisko bullyingu?
W artykule dokonano analizy kryteriów definicyjnych zjawiska bullyingu (intencjonalność, powtarzalność, nierównowaga sił, kontekst społeczny) w odniesieniu do studium przypadku, akcentując praktyczne trudności z ich interpretacją i oceną. Omówiono również podział bullyingu ze względu na formę zachowania: fizyczny, werbalny, relacyjny, materialny, seksualny, cyber-, wskazując na ograniczenia wynikające z nadmiernej koncentracji na łatwych do zaobserwowania przejawach zjawiska, z pominięciem złożoności źródeł zachowań bullyingowych. Takie ujęcie ułatwia uporządkowanie pojęć i różnicowanie bullyingu od innych form przemocy rówieśniczej. Ponadto umożliwia zbudowanie pomostu pomiędzy konceptualizacją a jej praktycznym zastosowaniem, co wydaje się szczególnie ważne w kontekście wysokich wskaźników rozpowszechnienia bullyingu i potrzeby eliminacji jego dotkliwych i długofalowych skutków. Wnioski teoretyczne i praktyczne obejmują potrzebę bardziej złożonych modeli teoretycznych, zaawansowanych metod psychometrycznych oraz opracowywania strategii interwencyjnych, które uwzględniają złożoność zachowań jednostek oraz dynamikę grupy rówieśniczej.
- 12 November 2024
- Published by Maria Grzegorzewska University in Psychologia Wychowawcza
- Vol. 71 (29) , 68-94
„Coś się dzieje w naszej rodzinie” – analiza jakościowa mikrosystemowych uwarunkowań rodzicielskich interwencji antybullyingowych
W 2023 r. w Polsce 66% nastolatków (11–17 lat) doświadczyło przemocy rówieśniczej. Jedną z jej form jest szkolny bullying, potocznie nazywany prześladowaniem i dręczeniem rówieśniczym. Według danych WHO bullyingu doświadcza średnio 42% chłopców i 37% dziewcząt z krajów rozwijających się. Ze względu na swoją charakterystykę: powtarzalność, intencjonalność, nierównowagę sił i społeczny charakter, zjawisko to powoduje wiele negatywnych konsekwencji dla zdrowia somatycznego i psychicznego wszystkich zaangażowanych osób (ofiar, sprawców, świadków). Z tego powodu konieczne jest wdrażanie metod interwencji o udowodnionej naukowo skuteczności. Zarówno w przypadku poziomu bullyingowej wiktymizacji, jak i sprawstwa rożne formy zaangażowania rodziców zwiększały sumaryczną siłę efektu interwencji. Dowiedziono też istnienia związku pomiędzy poziomem wsparcia rodzica w sytuacji bullyingu a zgłaszanymi przez dzieci objawami depresyjnymi. W prezentowanym badaniu dokonano eksploracji czynnikow rodzicielskiej interwencji antybullyingowej. Ramę stanowiła teoria systemów ekologicznych. Przeprowadzono 19 indywidualnych częściowo ustrukturyzowanych wywiadów z rodzicami (14 matek, 5 ojców) dzieci doświadczających bullyingu w szkole podstawowej. Refleksyjnaanaliza tematyczna ujawniła siedem tematów (trzy podtematy) opisujących czynniki ułatwiające/hamujące podejmowane przez rodziców interwencje antybullyingowe:(1) komunikacja w mikrosystemie rodzinnym,(2) rola zaufania w walce z bullyingiem,(3) czujna obserwacja i rozumienie perspektywy dziecka, (4) wspierający klimat mikrosystemu rodzinnego (okazywane wsparcie, konsensus antybullyingowy, trudności w rodzinie), (5) bezsilność, rozczarowanie i brak wiary w skuteczność,(6) rola adekwatnego reagowania w procesie interwencji, (7) strategie wzmacniania szkolnych interwencji.Wyniki tego badania podkreślają znaczenie rozumienia wielu mikrosystemowych wpływów, ułatwiających bądź hamujących podjęcie przez rodzica interwencji, a także wzmacniających jej skuteczność. Ponieważ badanie ma charakter eksploracyjny, wyznacza potencjalne kierunki badań dotyczące sposobów zapobiegania zjawisku bullyingu w szkołach poprzez zwiększenie zaangażowania rodziców.
- 12 November 2024
- Published by Maria Grzegorzewska University in Psychologia Wychowawcza
- Vol. 71 (29) , 68-94
„Coś się dzieje w naszej rodzinie” – analiza jakościowa mikrosystemowych uwarunkowań rodzicielskich interwencji antybullyingowych
W 2023 r. w Polsce 66% nastolatków (11–17 lat) doświadczyło przemocy rówieśniczej. Jedną z jej form jest szkolny bullying, potocznie nazywany prześladowaniem i dręczeniem rówieśniczym. Według danych WHO bullyingu doświadcza średnio 42% chłopców i 37% dziewcząt z krajów rozwijających się. Ze względu na swoją charakterystykę: powtarzalność, intencjonalność, nierównowagę sił i społeczny charakter, zjawisko to powoduje wiele negatywnych konsekwencji dla zdrowia somatycznego i psychicznego wszystkich zaangażowanych osób (ofiar, sprawców, świadków). Z tego powodu konieczne jest wdrażanie metod interwencji o udowodnionej naukowo skuteczności. Zarówno w przypadku poziomu bullyingowej wiktymizacji, jak i sprawstwa rożne formy zaangażowania rodziców zwiększały sumaryczną siłę efektu interwencji. Dowiedziono też istnienia związku pomiędzy poziomem wsparcia rodzica w sytuacji bullyingu a zgłaszanymi przez dzieci objawami depresyjnymi. W prezentowanym badaniu dokonano eksploracji czynnikow rodzicielskiej interwencji antybullyingowej. Ramę stanowiła teoria systemów ekologicznych. Przeprowadzono 19 indywidualnych częściowo ustrukturyzowanych wywiadów z rodzicami (14 matek, 5 ojców) dzieci doświadczających bullyingu w szkole podstawowej. Refleksyjnaanaliza tematyczna ujawniła siedem tematów (trzy podtematy) opisujących czynniki ułatwiające/hamujące podejmowane przez rodziców interwencje antybullyingowe:(1) komunikacja w mikrosystemie rodzinnym,(2) rola zaufania w walce z bullyingiem,(3) czujna obserwacja i rozumienie perspektywy dziecka, (4) wspierający klimat mikrosystemu rodzinnego (okazywane wsparcie, konsensus antybullyingowy, trudności w rodzinie), (5) bezsilność, rozczarowanie i brak wiary w skuteczność,(6) rola adekwatnego reagowania w procesie interwencji, (7) strategie wzmacniania szkolnych interwencji.Wyniki tego badania podkreślają znaczenie rozumienia wielu mikrosystemowych wpływów, ułatwiających bądź hamujących podjęcie przez rodzica interwencji, a także wzmacniających jej skuteczność. Ponieważ badanie ma charakter eksploracyjny, wyznacza potencjalne kierunki badań dotyczące sposobów zapobiegania zjawisku bullyingu w szkołach poprzez zwiększenie zaangażowania rodziców.
- 20 August 2024
- Published by Edward Elgar Publishing
- p. 107-120
Bullying theory, research, and practice: one-sided coin?
School bullying is a serious global issue, causing both immediate and long-term consequences encompassing somatic health, mental health, and the overall level of well-being. Despite the increasing number of studies on the phenomenon, the reported effectiveness of anti-bullying programs is far from satisfactory. In this chapter, we focus on specific issues related to the interaction between research and practice, highlighting areas of risk and potential for improvement. Assessing our knowledge in terms of effectively altering the real-world trajectory of the phenomenon, we analyze how certain theoretical conceptualizations and operationalizations affect the possibility of reliable measurement, and consequently, the effectiveness of practical implications. We present the consequences of discrepancies between researchers’ approaches, highlight the potential link between the limited efficacy of anti-bullying interventions and insufficient integration of existing knowledge, and finally conduct a conceptual analysis of the potential of the salutogenic approach, which might fill gaps in existing anti-bullying solutions.
- 20 August 2024
- Published by Edward Elgar Publishing
- p. 107-120
Bullying theory, research, and practice: one-sided coin?
School bullying is a serious global issue, causing both immediate and long-term consequences encompassing somatic health, mental health, and the overall level of well-being. Despite the increasing number of studies on the phenomenon, the reported effectiveness of anti-bullying programs is far from satisfactory. In this chapter, we focus on specific issues related to the interaction between research and practice, highlighting areas of risk and potential for improvement. Assessing our knowledge in terms of effectively altering the real-world trajectory of the phenomenon, we analyze how certain theoretical conceptualizations and operationalizations affect the possibility of reliable measurement, and consequently, the effectiveness of practical implications. We present the consequences of discrepancies between researchers’ approaches, highlight the potential link between the limited efficacy of anti-bullying interventions and insufficient integration of existing knowledge, and finally conduct a conceptual analysis of the potential of the salutogenic approach, which might fill gaps in existing anti-bullying solutions.