Çağdaş Türk resim sanatı tarihini incelediğimizde, Türk İslam sanatları içinde önemli bir yere sahip olan minyatür sanatının örneklerinin başlangıcına bakılacak olursa 15. yüzyılın başlarına kadar gitmek gerekmektedir (Geçen ve Kösem, 2019: 366) ve minyatürün 19. yüzyıla kadar etkinliğini de koruduğu görülmektedir. 18. yüzyılın başından itibaren yoğunlaşan batılılaşma hareketleri resim alanında da etkili olmuş, Osmanlı Devleti'ndeki ekonomik, sosyal ve siyasi gelişmeler ile resim sanatında da yenilik hareketleri görülmüştür. 19. yüzyılın başları tuval resmine geçişle başlamıştır. Bu dönemde eğitim almak için Avrupa'ya giden Türk ressamları bu gelişmeye öncülük etmişlerdir. Bu batılılaşma süreci içerisinde çağdaş Türk resminde D grubundan önce yer alan sanatsal faaliyetler bulunmaktadır. Bu faaliyetler arasında İlkel ressamların Türk resim sanatına katkıları, Sanayi-i Nefise Mektebi'nin açılması, 1914 kuşağı ressamlarının faaliyetleri, Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Derneği'nin kurulması sayılabilir. Kısa sürede gerçekleşen bu faaliyetler Türk resim sanatının gelişmesinde çok önemli bir yere sahip olmakla birlikte Batı sanatının sanat akımlarının gerisinde kalmıştır. 1933 yılında temelleri atılan D Grubu, Batı sanatı ile hızla bütünleşerek dönemin popüler sanat akımlarını Türkiye'ye taşımış ve ülkemizdeki çağdaş sanat akımlarını ve sanat görüşlerini yansıtmak için harekete geçmiştir. D Grubu, çağdaş Türk resminin en büyük kusurunun entelektüel yönü olduğunu savunmuş ve bu eksikliği gidermenin yollarını aramıştır. Bu bölümde ortaya çıktığı günden itibaren Türk resim sanatının modernleşmesinde kalıcı izler bırakan D Grubu'nun çağdaş Türk resim sanatına katkıları incelenmektedir. Tanzimat'la başlayan modernleşme ve yenilenme tarihsel bir dönüşüm olarak ne ifade ediyorsa, D Grubu'ndaki çağdaş Türk resmi için de o anlam ifade etmektedir. Avrupa'da aldıkları eğitim, duygu ve izlenimlerle yurda dönen Zeki Faik İzer, Zühdü Müridoğlu ve Cemal Tollu gibi yenilikçi sanatçılar, bulundukları sanat ortamında kübizm ve dışavurumculukla karşılaştılar. Ancak 1933 yılında sağduyu ile hareket edebilmek için D Grubu'nu kurdular. D Grubu'nun kurulmasıyla çağdaş Türk resminde yeni bir dönem başlamıştır. D Grubu dönemi dikkate alınmadan çağdaş Türk resminin modernleşme süreci tam olarak anlaşılamaz. Bu çalışmada D Grubu ressamlarının çağdaş Türk resim sanatının gelişimine katkılarının incelenmesi amaçlanmış ve literatür taraması yöntemiyle elde edilen veriler betimsel olarak bir araya getirilmiştir. When we examine the history of contemporary Turkish painting art, it is seen that the miniature art, which has an important place in Turkish Islamic arts, preserved its effectiveness until the 19th century. The westernization movements, which intensified since the beginning of the 18th century, were effective in the field of painting, and the economic, social and political developments in the Ottoman Empire and the innovation movements in the art of painting were also seen. It started with the transition to canvas painting at the beginning of the 19th century. During this period, Turkish painters who went to Europe to receive education pioneered this development. Within this westernization process, there are artistic activities that took place before the D group in contemporary Turkish painting. Among these activities, we can count the contributions of Primitive painters to Turkish painting art, the opening of the Sanayi-i Nefise School, the activities of the 1914 generation painters, the establishment of the Independent Painters and Sculptors Association. Although these activities, which took place in a short time, have a very important place for the development of Turkish painting art, they have lagged behind the art movements of Western art. Group D, which was founded in 1933, quickly integrated with Western art and brought the popular art movements of the period to Turkey and took action to reflect contemporary art movements and art views in our country. Group D argued that the greatest defect of contemporary Turkish painting is its intellectual aspect and sought ways to remedy this defect. In this section, the contributions of the D Group, which has left permanent traces in the modernization of Turkish painting art from the day it emerged, to the contemporary Turkish painting art are examined. What modernization and renewal, which started with the Tanzimat, mean as a historical transformation, is what it means for contemporary Turkish painting in Group D. Our young artists, who went to Europe to receive art education after 1926, were heavily...