MAMelike Ada

Melike Ada

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Melike Ada has a total of 28 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Comparative effects of foliar applied organic compounds on yield, quality, and nutritional traits in soilless grape production

    by Serpil Tangolar, Semih Tangolar, Mustafa Bülent Torun, Sevil Cantürk, Filiz Hallaç Türk, Melike Ada

    The soilless culture technique, widely used for vegetables and ornamentals, has also proven advantageous for grapevine cultivation under protected conditions. This study investigated the effects of foliar applications of different organic compounds diethylenetriaminepentaacetic acid (DTPA), ethylenediaminetetraacetic acid (EDTA), amino acids, humic acid, and fulvic acid on yield, fruit quality, and plant nutrition in soilless table grape production under greenhouse conditions in Çukurova, a warm Mediterranean region in 2021 and 2022 years. Four-year-old cv. Black Magic ( Vitis vinifera L . ) grapevines were grown under plastic cover in a pumice:cocopeat (1:1, v/v) substrate and irrigated with modified Hoagland nutrient solution. Organic substances were applied foliar at a concentration of 0.2% at three phenological stages (pre-flowering, fruit set, and veraison). The application concentration and phenological timing were chosen to coincide with critical stages of grapevine development and to maximize foliar uptake efficiency without inducing phytotoxicity. Control vines were sprayed with water only. Humic acid application increased yield by approximately 10–18% compared to the control in two growing seasons and also improved cluster weight, length, and size. Based on mean values, humic acid application increased berry weight by approximately 3–7% compared to the control across the two growing seasons. Significant treatment effects on must quality were observed mainly in the first growing season, in which amino acid and humic acid applications improved total soluble solids and maturity index compared to the control. Humic and fulvic acids enhanced leaf macro and micro nutrient concentrations by 15–35%, several nutrients into sufficient range during veraison. Humic acid and EDTA increased stomatal length by up to 45% and reduced stomatal density by approximately 15% compared to the control. Humic acid increased ascorbic acid content by approximately 150–170% and enhanced DPPH antioxidant activity by up to 8%. Fulvic acid increased total phenolic content by approximately 10–20% compared to the control.


  • Open Access

    Trakya İlkeren ve Early Cardinal Çeşitlerinde (Vitis vinifera L.) Yapraktan Potasyum ve Magnezyum Uygulamasının Verim ve Kalite Özellikleri ile Yaprakların Besin Element Konsantrasyonları, Sıcaklığı ve Klorofil Miktarına Etkisi

    by Semih Tangolar, Saleh Alomar, Melike Ada

    Potasyum ve magnezyum bağcılıkta önemli besin elementlerindendir. Bu çalışmada, potasyum sülfatın (K2SO4) %1, %2 ve %4 konsantrasyonları ile magnezyum sülfatın (MgSO4) %0.5, %1 ve %2 konsantrasyonlarının, ayrı ayrı ve kombinasyon halinde, yapraktan uygulamalarının, Early Cardinal ve Trakya İlkeren üzüm çeşitlerinin verim ve kalite özellikleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Gübre uygulamaları; çiçeklenme öncesi, tane tutumu ve ben düşme dönemlerinde gerçekleştirilmiştir. Verim, salkım özellikleri ve tane kalitesi açısından en iyi sonuçlar %1 MgSO4 + %2 K2SO4 uygulamasında elde edilmiştir. Klorofil düzeyi ve tane parlaklığı bazı uygulamalarla iyileşirken, besin maddelerine etkileri sınırlı kalmıştır. Optimize edilmiş yaprak uygulamalarının bağ performansını etkili bir şekilde artırdığı saptanmıştır.

  • Open Access

    Melezleme Islahı ile Elde Edilmiş Bazı Sofralık Üzüm Çeşitlerinde (V. vinifera L.) Göz Verimliliğinin Belirlenmesi

    by L Vinifera, Verimliliğinin Göz, Semih Belirlenmesi, Semih Tangolar, Serpil Tangolar, Sevil Cantürk, Melike Ada, Emine Korkmaz, Ö Asmada, Manisa Bu Çalışmada, et al.

    Asmada bir yaşlı dallar, üzüm salkımlarını oluşturacak olan kış gözlerini taşımaları nedeniyle verimliliği belirleyen organlardır. Bu çalışmada, Manisa Bağcılık Araştırma Enstitüsü tarafından ıslah edilmiş ve Çukurova koşullarında yetiştirilen Beyra, Ece, Efem, Lidya, Manisa Pembesi, Mesir ve Spil Karası çeşitlerinde budama sırasında bir yaşlı dalda bırakılan ilk 10 adet kışlık gözün sürme ve verimlilik durumu ile salkım, tane ve şıra özellikleri incelenmiştir. Beyra ve Ece çeşitlerinde sürme oranının genel olarak tüm gözlerde yüksek ve dalların orta kısımlarındaki gözlerin daha verimli olduğu belirlenmiştir. Mesir’de de sürme oranı tüm gözlerde; verimlilik ise orta ve uçtaki gözlerde daha yüksek bulunmuştur. Efem’de sürme oranı ve verimlilik değerleri genel olarak incelenen bütün gözlerde yüksek çıkmıştır. Lidya ve Manisa Pembesi’nde birinci göz dışındaki tüm gözlerde yüksek sürme oranı ve verimlilik gözlenmiştir. Spil Karası’nda ilk göz dışındakilerde yüksek sürme oranı ile 1., 9. ve 10. gözler dışındakilerde birbirine yakın verimlilik değerleri belirlenmiştir. Bütün çeşitlerde salkım, tane ve şıra özellikleri gözlerin dal üzerinde bulundukları yere göre değişik düzeylerde farklılık göstermiştir. Salkımların Beyra, Mesir ve Spil Karası’ nda orta büyük ile büyük; Ece, Efem, Lidya ve Manisa Pembesi çeşidinde orta büyük oldukları görülmüştür. Taneler ise, Efem, Lidya ve Manisa Pembesi çeşitlerinde çok büyük ile büyük, Ece, Mesir ve Spil Karası’nda büyük, Beyra çeşidinde ise çok büyük sınıfına girmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçların, yeni üzüm çeşitlerimizin Çukurova bölgesinin üzüm üretim deseni içinde yer alma sürecine katkı sağlaması beklenmektedir.


  • Trakya İlkeren üzüm çeşidinde organik ve inorganik madde uygulamalarının verim ile bazı kalite ve ekofizyolojik özellikler üzerine etkisi

    by Ebru Balikçi, Semih Tangolar, Melike Ada

    Bu çalışmada, farklı organik ve inorganik madde uygulamalarının 1103 Paulsen anacı üzerine aşılı Trakya İlkeren üzüm çeşidi (Vitis vinifera L.) üzerine etkileri araştırılmıştır. Bu uygulamalar: kontrol (K; uygulama yok), bazaltik pomza (P), ticari kuru kompost (KK), asma budama artığı: çiftlik gübresi karışımı (v:v) (1: 2) kompostu (BA+ÇG), saman: çiftlik gübresi (v:v) (1: 2) kompostu (S+ÇG), P+KK, P+S+ÇG ve P+BA+ÇG olarak düzenlenmiştir. Sonuçta, en yüksek verim (4320 g asma-1) ve salkım ağırlığı (360.0 g) KK' da bulunmuş, bunu P+KK (sırasıyla 3874.5 g asma-1 ve 322.9 g) uygulaması takip etmiştir. Tane ağırlığı ve hacmi açısından en yüksek değerler (sırasıyla 446.7 g ve 423.3 mL) KK, P+KK ve P+(BA+ÇG)' den elde edilmiştir. Yaprakların makro ve mikro element içeriklerine göre, uygulamalar arasındaki farklılıklar Trakya İlkeren için N ve K' da istatistiksel olarak önemli bulunmuştur. En yüksek yaprak mineral besin değerinin elde edildiği uygulamalar elementlere göre değişmiştir. Tüm uygulamalardan saptanan makro ve mikro element konsantrasyonları genelde yeterlilik sınırları içinde bulunmuştur. Trakya İlkeren çeşidinde tam çiçeklenme ve olgunluk döneminde ölçülen yaprak sıcaklığı ve klorofil düzeyi (SPAD okumaları) uygulamalara göre farklılık göstermiştir. En yüksek SPAD değerleri; Tam çiçeklenme zamanında S+ÇG (32.4); olgunluk zamanı ölçümlerinde ise BA+ÇG (37.8) uygulamasından elde edilmiştir. En yüksek yaprak sıcaklığı değerleri tam çiçeklenmede P (32.3 oC), ve olgunlukta ise P+(S+ÇG) (41.0 oC) uygulamalarında ölçülmüştür. Genel değerlendirme, Kompost uygulamalarının yalnız veya Pomza ile karışım halindeki etkisinin bu tezde incelenen çoğu özelliklerde kontrole göre daha iyi sonuç verdiğini göstermiştir. Böyle olmasına rağmen, uygun materyal veya karışım önerileri yapabilmek için, böyle uygulamaların biriken etkilerinin değerlendirilmesinde yarar olacağı düşünülmektedir.


  • Open Access

    Organik ve organomineral gübrelerin Prima üzüm çeşidinde verim, kalite ve bitki besleme üzerine etkileri

    by Serpil Tangolar, Serkan Demi̇r, Melike Ada, Ayfer Alkan Torun, Ebru Duymuş

    Organik ve organomineral sıvı gübrelerin, alternatif bitki besleme ürünleri olarak bahçe bitkilerinde kullanımı zamanla yaygınlaşmaktadır. Bu nedenle gübrelerin bağcılık bölgeleri için önemli yeni bazı üzüm çeşitlerinde etkilerinin denenmesinin faydalı olacağı düşünülmüştür. Bu araştırma, Prima üzüm çeşidinde yürütülmüştür. Çalışmada, yapraktan ve topraktan organik (BioGas, sırasıyla 400 cc 100 L-1 ve 4 L da-1) ve organomineral (AminoSEL-K, sırasıyla 300 cc 100 L-1 ve 4 L da-1), gübre uygulamalarının tek başına ve birlikte uygulanmasının etkilerine bakılmıştır. Araştırma sonucunda en yüksek verim, salkım ağırlığı, büyüklüğü ve suda çözünebilir kuru madde değerlerinin (sırasıyla 9251 g omca-1, 462.6 g ve %15.58) organomineral uygulamasında olduğu belirlenmiştir. Organik+organomineral uygulaması tane büyüklüğünü ayrı ayrı ve birlikte uygulandığında kontrol uygulamasına göre artırmıştır. Topraktan uygulamanın salkım ve tane büyüklüğünü artırdığı saptanmıştır. Topraktan ve yapraktan uygulama şekli toprak ve yaprağın besin maddesi kapsamında önemli farklılık oluşturmamıştır. Organik+organomineral gübre uygulamasında toprakta potasyum; yalnız organik uygulamasında toprakta magnezyum, demir, çinko ve bakır konsantrasyonları yüksek bulunmuştur. Sonuçta, Prima çeşidinde farklı gübre ve uygulama şekli uygulamalarının incelenen özelliklere göre farklı etkide bulunduğu saptanmıştır. Ancak, bu gübrelerin etkisi konusunda kesin yargıya varılabilmesi için çalışmanın izleyen yıllarda da sürdürülmesinin uygun olacağı kanısına varılmıştır.


  • Open Access

    Topraksız kültür üzüm yetiştiriciliğinde farklı besin çözeltilerinin ve yetiştirme ortamlarının verim ve kaliteye etkisi

    by Serpil Tangolar, Ayfer Alkan Torun, Güzin Tarim, Melike Ada, Oğuzhan Aydin

    Bu çalışma, Early Sweet ve Trakya İlkeren üzüm çeşitlerinde, 3 farklı katı yetiştirme Perlit:Torf (2:1), Kokopit ve Pomza (Bazaltik Pomza), 2 farklı değiştirilmiş Hoagland besin çözeltisinin (A ve B) bitkilerin vejetatif büyümeleri yanında yaprakların besin elementi ve klorofil düzeyleri ile verim ve kalite özellikleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. İki çeşitte de farklı fenolojik zamanlarda ölçülen gövde çapları üzerine farklı ortam ve besin çözeltisi uygulamasının önemli bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Üzümlerin olgunluk zamanında ölçülen SPAD değerleri bakımından yetiştirme ortamları arasındaki farklılığın önemli; besin çözeltileri arasındaki farklılığın ise önemsiz olduğu görülmüştür. En yüksek SPAD değerleri, Early Sweet’ de aynı istatistiksel grupta yer alan Pomza (47.37) ve Perlit:Torf (46.32) ortamlarında; Trakya İlkeren çeşidinde ise Pomza (43.62) ortamındaki bitkilerde ölçülmüştür. En yüksek verim ve salkım ağırlıkları Early Sweet çeşidinde Pomza (sırasıyla 2066 g omca-1 ve 344.4 g); Trakya İlkeren’de Perlit:Torf (sırasıyla 1981 g omca-1 ve 495.1 g) ortamından elde edilmiştir. Her iki çeşitte de verim ve salkım ağırlığının B besin çözeltisi uygulaması altında daha yüksek olduğu saptanmıştır. Trakya İlkeren çeşidi yaprak örneklerinde azot (N), fosfor (P), potasyum (K) ve magnezyum (Mg) konsantrasyonları ortam ve besin çözeltisine göre farklılık göstermiştir. Tüm uygulamalarda kalsiyum (Ca)’un noksan; çinko (Zn), mangan (Mn) ve bakır (Cu) ‘ın yeterli, Early Sweet'de ise N, P, Mg ve demir (Fe)’in fazla; K ve Ca'un noksan, Zn, Mn ve Cu’ın yeterli olduğu değerlendirilmiştir. Sonuç olarak topraksız üzüm yetiştiriciliği için uygun ortamın çeşitlere göre değişebileceği, B besin çözeltisi (makro element miktarını yüksek, mikro element miktarını daha düşük düzeyde içeren) kullanılmasının verim ve kaliteyi arttırdığı belirlenmiştir.


  • Open Access

    Bağ toprağına uygulanan organik materyallerin verim, kalite ve besin elementleri alımına etkisi

    by Semih Tangolar, Serpil Tangolar, Ayfer Alkan Torun, Melike Ada, Oğuzhan Aydin

    Bu çalışmada, bağ toprağına farklı organik materyal uygulamalarının (Kontrol (K), Bazaltik Pomza (P), Kuru kompost (KK), Budama odunu artığı+çiftlik gübresi kompostu (BA+ÇG), Saman+Çiftlik gübresi kompostu (S+ÇG), Bazaltik Pomza+Kuru kompost (P+KK), Bazaltik Pomza+Saman+Çiftlik gübresi kompostu (P+S+ÇG) ve Bazaltik Pomza+Budama odunu artığı+Çiftlik gübresi kompostu (P+BA+ÇG)) Çukurova koşullarında yetiştirilen Early Sweet çeşidinin üzüm verimi ile salkım, tane ve şıra özellikleri yanında yaprak makro ve mikro element düzeyleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Sonuçta; çalışmanın birinci yılında verim ve salkım ağırlığında en iyi sonuç S+ÇG uygulamasından (sırasıyla 4474 g omca-1 - 2980 kg da-1 ve 447.4 g); ikinci yılda ise Pomza (sırasıyla 3799 g omca-1 - 2530 kg da-1 ve 422.1 g) uygulamasından elde edilmiştir. En düşük verim ve salkım ağırlığı değerleri çalışmanın birinci yılında kontrol; ikinci yılında ise aynı istatistiki grupta yer alan Kontrol, KK ve BA+ÇG uygulamalarından alınmıştır. Birinci yıl BA+ÇG; ikinci yıl S+ÇG, P+KK, P+S+ÇG ve P+BA+ÇG uygulamalarında yaprak azot düzeyi daha yüksek çıkmıştır. İki deneme yılında da en yüksek fosfor ve potasyum değerleri Pomza uygulamasından elde edilmiştir. Her iki yılda da en yüksek demir düzeyi P+S+ÇG uygulamasında, mangan konsantrasyonu ise P+BA+ÇG uygulamasında saptanmıştır. Bütün uygulamalarda azot, fosfor, kalsiyum, demir ve mangan konsantrasyonunun yeterli, potasyum, magnezyum ve çinko değerlerinin ise noksanlık sınırları içerisinde yer aldığı belirlenmiştir. Organik materyal uygulamalarının, incelenen özellikler açısından kontrole göre genel olarak bir miktar iyileşme sağladığı saptanmıştır. Uygun materyal önerisi için, uygulamaların sürdürülerek materyallerin biriken etkisinin gözlenmesinde yarar görülmektedir.


  • Open Access

    Pozantı Koşullarında Yetiştirilen Semillon ve Carignane Üzüm Çeşitlerinde Kısıntılı Sulamanın Verim, Kalite ve Taç Gelişimi Üzerine Etkilerinin Belirlenmesi

    by Serpil Tangolar, Semih Tangolar, Güzin Tarim, Melike Ada

    En tr In this study carried out in 2016 and 2017, Semillon and Carignane wine grape varieties grown in Pozantı district of Adana province were used as plant material. In the study, the effects of two different deficit irrigation practices (KS50 and KS75) with full watering (TS100) and rainfed viticulture which are traditional applications in the region were investigated. Irrigation was started when the midday leaf water potential (LWP) rose to 10 bars in the experiment area. The amount of irrigation water applied in different irrigation subjects was calculated weekly according to the cumulative evaporation values obtained from the Class A Evaporation Pool (Epan). For KS50, KS 75 and TS 100 applications, relatively 50, 75 and 100 % of Epan were taken into consideration and the rainfed subject was also examined for control. It was investigated effects of applications on grape yield, bunch and berry weight, soluble solids content, titratable acidity, pH and juice yield. In addition, leaf area index (LAI) measurements of plants with LWP values were performed at different water level conditions. As a result, it was seen that the KS50 application was the most important in terms of grape yield and cluster weight, but there were no significant differences between applications in other characteristics, but the values were found to be adequate levels. Weekly measured LWP values were found to be higher in non-irrigated vines than those of irrigated vines, especially when measurements were realized near the time of maturity. The effect of the watering on the canopy development, which is expressed as LAI here, is not clear. Bitki materyali olarak Semillon ve Carignane şaraplık üzüm çeşitlerinin kullanıldığı bu çalışma, Adana ili Pozantı İlçesinde 2016 ve 2017 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada yörede geleneksel uygulama olan yağışa bağlı yetiştiricilik ve tam sulama (TS100) ile iki farklı kısıntılı sulama (KS50, KS75) uygulamasının etkileri incelenmiştir. Deneme alanında sulamaya gün ortası yaprak su potansiyeli (YSP) 10 bar’a yükseldiğinde başlanmış ve farklı sulama konularında uygulanan sulama suyu miktarları için A Sınıfı Buharlaşma Havuzundan (Epan) elde edilen haftalık yığışımlı buharlaşma değerlerinden yararlanılmıştır. KS50 konusunda Epan’ın %50’si; KS75 konusunda Epan’ın %75’i; ve TS100 konusunda ise Epan’ın %100’ü dikkate alınmış, ayrıca sulamasız konu da kontrol amaçlı incelenmiştir. Uygulamaların asmaların üzüm verimi, salkım ve tane ağırlığı, suda çözünebilir kuru madde, asitlik, pH ve şıra verimi üzerine etkileri incelenmiştir. Ayrıca, farklı su düzeyi koşullarında YSP değerleri ile bitkilerin yaprak alan indeksi (YAI) ölçümleri yapılmıştır. Sonuç olarak, üzüm verimi ve salkım ağırlığı bakımından KS50 uygulamasının öne çıktığı, diğer özelliklerde uygulamalar arasında önemli farklılık saptanmadığı ancak değerlerin yeterli seviyelerde olduğu görülmüştür. Haftalık ölçülen YSP değerleri, özellikle olgunluğa yakın ölçümlerde sulanmayan asmalarda sulananlardan daha yüksek bulunmuştur. Sulamanın çalışmamızda YAI olarak ifade edilen taç gelişimi üzerine belirgin bir etkisi görülmemiştir.