KKKadriye Sayin Kasar

Kadriye Sayin Kasar

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Kadriye Sayin Kasar has a total of 30 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Nursing interventions for the prevention of falls in elderly individuals: a scoping review

    by Kadriye Sayın Kasar

    Falls, which have negative effects on functional independence and quality of life in elderly individuals, are closely related to increased morbidity, mortality and health-related costs. The aim of this scoping review is to synthesise the current available information on nursing interventions for falls in elderly individuals and to provide a practical resource mapping for health professionals. Searches were queried using a combination of the keywords "falls in the elderly", "falls prevention" and "nursing intervention in falls prevention", including PubMed, SCOPUS, CINAHL, Medline and Google Scholar. The review included only English-language studies published in the last 5 years (between 2018 and 2023). All study types were assessed, including systematic reviews, case studies and clinical guidelines. As a result of the review, eleven relevant studies were selected and these were grouped under five main themes. The themes have been determined as assessing the elderly individual (identifying the individual at risk) (1), performing periodic examination/monitoring (2), making the environment safer (3), improving the self-efficacy/self-care of the elderly individual (4) and informing/educating (patient/family/caregiver/nurse) (5). According to the studies analysed, falls are important problems in elderly individuals and with a series of measures to be taken, individuals at risk can be identified and the size and number of injuries can be reduced. Protecting the health of the elderly and preventing injuries is one of the most important duties of all healthcare professionals, and some nursing interventions can contribute to the prevention and reduction of falls in elderly individuals.

  • Are Progressive Muscle Relaxation Exercises Effective on Pain, Kinesiophobia, and Functional Status in Fibromyalgia Patients? A Randomized Controlled Trial

    by Ahmet Karakoyun, Cemile Kütmeç Yilmaz, Kadriye Sayin Kasar

    Pain and pain‐related functional limitations are common in fibromyalgia patients. In this regard, attempts to cope with pain and related symptoms are important. This study was conducted to investigate the effect of progressive muscle relaxation exercises on pain, kinesiophobia and functional status in fibromyalgia patients. This randomized controlled study has been conducted with 85 individuals diagnosed with fibromyalgia between November 2022 and June 2023. The study consisted of experimental and control groups. Progressive relaxation exercise was applied to the experimental group 2 days a week for 8 weeks. Data have been collected with Descriptive Information Form, Visual Analogue Scale, Tampa Scale of Kinesiophobia, and Revised Fibromyalgia Impact Questionnaire. In this study, it has been determined that Visual Analogue Scale, Tampa Scale of Kinesiophobia and Fibromyalgia Impact Questionnaire total mean scores of the progressive muscle relaxation exercise group have decreased significantly compared to the control group ( p < 0.01). This study has shown that progressive muscle relaxation exercises improve pain, kinesiophobia and functional status in fibromyalgia patients. It is recommended to be applied by individuals with chronic pain and in clinics. Trial Registration: This study is registered in the Clinical Trial Registry (registration number NCT05695274).

  • Open Access

    Yetişkin bireylerin hipertansiyondan korunmaya yönelik tutumları ve etkileyen faktörlerin incelenmesi

    by Güler Kayabaşı, Kadriye Sayın Kasar

    Amaç: Bu araştırma yetişkin bireylerin hipertansiyondan korunmaya yönelik tutumları ve etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki çalışma, Ocak- Haziran 2023 tarihleri arasında Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesi dahiliye polikliniklerine (kardiyoloji, endokrinoloji, romatoloji, nefroloji, gastroenteroloji, göğüs vb.) çeşitli nedenlerle başvuran 18 yaş ve üzeri ve hipertansiyon tanısı olmayan 525 bireyle yürütülmüştür. Araştırmadaki verileri, “Birey Tanıtım Formu” ve “Hipertansiyondan Korunma Tutumları Ölçeği (HKTÖ)” ile yüz yüze görüşmeyle toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi, tek yönlü varyans analizi ve çoklu doğrusal regresyon modelinden yararlanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin %44,4’ünün yaşı 18-30 aralığında olup, %52,8’i kadın, %60’ı evli, %39,2’si üniversite mezunu ve %57,9’unun gelirlerinin giderlerine eşit olduğu bulunmuştur. Çalışmaya katılan bireylerin %66,3’ü kendisini hipertansiyon açısından riskli grupta görmediği, %60,4’ünün hipertansiyonu önlemek ile ilgili eğitim alma isteğinin olduğu ve %76,2’sinin sağlık kontrollerine zamanında gittiği bulunmuştur. Katılımcıların HKTÖ toplam puan ortalamasının 105,67±12,44 olduğu bulunmuştur. Katılımcıların HKTÖ toplam puanı ile değişkenler olarak kurulan çoklu doğrusal regresyon modeli üzerinde; medeni durum, eğitim durumu, gelir durumu, ruhsal durum, hipertansiyon açısından risk grubunda yer alma düşüncesi ve sağlık kontrollerine gitme durumunun istatistiksel açıdan anlamlı bir etkisinin olduğu bulunmuştur. Hipertansiyondan korunma tutum ölçeği puanları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkiye sahip olan değişkenler arasında en yüksek etkiye sahip olan değişkenin eğitim düzeyi (standardize edilmiş β katsayısı=-0,201) olduğu bulunmuştur. Sonuç: Katılımcıların hipertansiyondan korunma tutumları üzerinde bazı sosyodemografik ve sağlık/hastalık değişkenlerinin etkisinin olduğu belirlenmiştir. Hipertansiyondan korunmaya yönelik tutumların olumlu yönde gelişmesi için bireylere hipertansiyona yönelik bireysel eğitimlerin düzenlenmesi ve özellikle risk altındaki grupların farkındalığının sağlanmasının önemli olduğu düşünülmektedir.

  • Open Access

    Investigation of Insomnia Level and Affecting Factors in Patients Hospitalized in Internal Medicine Clinics: A Descriptive Study

    by Serkan Ay, Kadriye Sayin Kasar

    Amaç: Bu çalışma, dahiliye kliniklerinde yatan hastaların uykusuzluk düzeyini belirlemek ve etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırma Ocak-Mayıs 2024 tarihleri arasında, Aksaray Eğitim ve Araştırma Hastanesi dahiliye kliniklerinde yatan 210 hastayla yürütülmüştür. Veriler ''Kişisel Bilgi Formu'' ve ''Hastane Kaynaklı Uykusuzluk Ölçeği'' kullanılarak toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 26.0 programı kullanılarak 2 bağımsız grup arasında t-testi, Mann-Whitney U testi, varyans analizi ve Kruskal-Wallis analizi ile incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 63,26±8,90 ve %56,2'si kadındır. Hastaların %75,2'sinde hastanede yatarken uyku sürecinde değişiklik olduğunu ve yarıdan fazlası (%62,9) uyku ile ilgili sorun yaşadığını ifade etmektedir. Katılımcıların Hastane Kaynaklı Uykusuzluk Ölçeği toplam puan ortalaması 2,26±0,619 olarak saptanmıştır. Katılımcıların toplam ölçek puanlarının yattığı klinik, yatağa girdikten sonra uykuya dalma süresi, uyku ile ilgili sorun yaşama durumu, hastanede yatma süresi, hastanede yatarken uyku sürecinde değişiklik olma durumu, gürültü, kalabalık, aydınlatma, ışık, ortamın sıcaklığı\soğukluğu, hasta bakım ve tedavi uygulamaları\sık sık girip çıkma ve hastalık şiddeti gibi faktörlerden etkilendiği bulunmuştur (p0,05). Sonuç: Çalışma sonucunda, dahiliye kliniklerinde yatan hastaların yarıdan fazlası kötü uyku kalitesi ve yetersiz uyku süresi bildirdi. Bununla birlikte, hastanede uyku kalitesi ve düzeninin bazı çevresel ve demografik değişkenlerden etkilendiği bulundu. Hastanede yatan yetişkinlerden uyku düzeyinin düzenli olarak değerlendirilmesi ve özellikle risk altında olanların uyku kalitesini iyileştirmek için gerekli müdahalelerin yapılmasına ihtiyaç vardır.

  • Kronik Hastalığı Olan Bireylerin COVID-19 Aşısına Yönelik Tutumları ve Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi

    by Aysel Sesci̇, Kadriye Sayin Kasar

    ÖZ Amaç: Bu çalışma, kronik hastalığa sahip bireylerin COVID-19 aşısına yönelik tutumları ve etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırmanın örneklemi, 1 Ocak -1 Şubat 2022 tarihleri arasında bir eğitim ve araştırma hastanesinin dahiliye kliniklerinde yatan, dahiliye polikliniklerine başvuran ve dahil edilme kriterlerine uyan 224 bireyden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında, ‘Kişisel Bilgi Formu’ ve ‘COVID-19 Aşısına Yönelik Tutumlar Ölçeği’ kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Shapiro Wilk, Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis testi, Spearman sıra korelasyonu ve çoklu doğrusal regresyon modeli kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan kronik hastalıklı bireylerin yaşları 18-91 yaş aralığında ve medyan yaş 62 olup %59.8’i kadındır. Katılımcıların %26.8’i KOAH ya da astım, %23.7’si hipertansiyon ve %20.5’i diyabet hastalığına sahiptir. Çalışmaya katılan bireylerin %37.1’i COVID-19 geçirmiş olup %96’sı COVID-19 aşısı olmuştur. Katılımcıların COVID-19 Aşısına Yönelik Tutumlar Ölçeği toplam puanı 4.44 olarak bulunmuştur ve erkeklerin aşı ortalama puanları kadınlara göre 0.363 puan yüksektir. Aşı ortalaması üzerine etkili olan faktörlerin çoklu doğrusal regresyon analizine göre hasta yaşı arttıkça aşı ortalaması 0.013 puan artmaktadır. Sonuç: Sonuç olarak katılımcıların büyük bir çoğunluğunun en az bir doz COVID-19 aşısı olduğu ve COVID-19 aşısına yönelik olumlu yönde tutumlarının yüksek olduğu görülmektedir.Bununla birlikte; yaş,cinsiyet,meslek ve COVID-19 aşısı olma durumu aşı tutumu üzerinde etkili olduğu belirtilmektedir. Bu kapsamda kronik hastalığı olan bireylere yönelik düzenli COVID-19 aşılama programlarının yapılması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: COVID-19; kronik hastalık; covid-19 aşısı; aşı tutumu.

  • Open Access

    Tip 2 Diyabetli Bireylerin Yaşadıkları Sorunların Öz-Bakım Düzeyleri İle İlişkisi: Tanımlayıcı Bir Çalışma

    by Ülkü Nur Karakuş, Kadriye Sayin Kasar

    Bu çalışma, tip 2 diyabetli bireylerin yaşadıkları sorunların öz-bakımları ile ilişkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, Mart - Mayıs 2021 tarihleri arasında araştırmaya katılmayı kabul eden 210 diyabetli birey ile yürütülmüştür. Araştırma verileri ‘‘Hasta Tanıtım Formu’’, ‘‘Diyabette Problem Alanları Ölçeği (DPAÖ)’’ ve ‘‘Diyabet Öz-Bakım Ölçeği (DÖBÖ)’’ kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirmesinde bağımsız örneklem T testi, Tek yönlü varyans analizi ve pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 56,3±14 yıl ve %57,6’sı kadındır. Hastaların %38,1’i 6-11 yıldır diyabet hastasıdır ve yarıdan fazlasının (%64,3) HbA1c değeri 6,5-7,9 aralığındadır. Hastaların DPAÖ toplam puan ortalaması 53,88 ±19,91, DÖBÖ puan ortalaması ise 79,96 ±13,13 olup, DPAÖ ve DÖBÖ toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (r=0,135; p= 0,102). Hastaların yaş, eğitim durumu, diyabet hastası olma süresi, komplikasyonları bilme durumu ve hastaneye yatma durumunun DPAÖ puanlarını; eğitim durumu, gelir durumu, HbA1c değeri, diyabet kontrol sıklığı ve hastaneye yatma durumunun ise DÖBÖ puanlarını etkilediği bulunmuştur (p


  • Open Access

    COVID-19 Pandemisi Sırasında Yetişkin Bireylerde El Hijyen Davranışları: Ne Değişti?

    by Kadriye Sayin Kasar, Emine Karaman, Yasemin Yildirim

    Giriş: El yıkama, salgın dönemlerinde etkenin kişiden kişiye yayılmasını önlemek ve pandeminin bireylerin yaşamı, sağlığı, geçim kaynakları ve sağlık sistemi üzerindeki etkisini azaltmak için hayati önem taşımaktadır. Amaç: Bu çalışma, COVID-19 pandemi döneminde yetişkinlerin el hijyeni davranışlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırma 15 Ekim 2020 - 30 Kasım 2020 arasında Google Forms aracılığıyla 627 yetişkin birey ile tamamlanmıştır. Veriler, ilgili literatür taraması sonucunda araştırmacılar tarafından oluşturulan anket formu ile toplanmıştır. Bulgular: Pandemi döneminde katılımcıların %91.4’ü el yıkama alışkanlığının arttığını belirtmektedir. Katılımcıların pandemi sürecinde el yıkama durumlarının yaş grubu, cinsiyet ve salgınla mücadelede el hijyenine önem verenlere göre değiştiği görülmektedir (p<.05). Katılımcıların COVID-19 pandemisi sırasında el yıkama davranışları incelendiğinde, katılımcıların sadece %14.5’inin tuvalete girmeden önce ellerini yıkadığı tespit edilmiştir. Katılımcıların %96.7’si tuvaleti kullandıktan sonra, %92.7’si dışarıdan geldikten sonra, %84.1’i alışveriş yaptıktan sonra ve yarısından fazlası (%52.2) arkadaş veya akraba ile görüştükten sonra ellerini yıkadığını belirtmiştir. Sonuç: COVID-19 pandemisi sırasında yetişkin bireylerin uygun el hijyeninin önemine ilişkin farkındalıkları değişmiştir. Pandemi döneminde toplumdaki bireylerin el yıkama davranışları değişmekte ve bu durum özellikle sağlık profesyonellerinin dikkatini gerektirmektedir. Background: Hand washing is vital to prevent the spread of the agent from person to person during epidemic periods and to reduce the impact of the pandemic on people’s lives, health, livelihoods and health system. Objective: This study was conducted to examine the hand hygiene behavior of adults during the COVID-19 pandemic period. Methods: This descriptive and cross-sectional study was completed between 15 October 2020 and 30 November 2020 via Google Forms with 627 adult individuals. The data were collected with a questionnaire form created by the researchers as a result of the relevant literature review. Results: During the pandemic period, 91.4% of the participants stated that the habit of hand washing increased. It was observed that handwashing status of participants during the pandemic process changed in terms of age group, gender and those who considerg hand hygiene important in combating the epidemic (p<.05). When handwashing behavior of the participants during the COVID-19 pandemic was examined, it was found that only 14.5% of the participants washed their hands before entering a toilet. Nearly all of the participants (96.7%) stated that they wash their hands after using a toilet, 92.7% after coming from outside, 84.1% after shopping, and more than half (52.2%) after meeting with friends or relatives. Conclusions: During the COVID-19 pandemic, awareness of adult individuals about the importance of proper hand hygiene has changed. Handwashing behaviors of individuals in the society change during the pandemic period and this requires the attention of health professionals in particular.


    • 1 March 2023
      • Vol. 42  (1) , 16-22

    An Overlooked Detail: Sleep and Quality of Life in Patients with Atrial Fibrillation

    by Kadriye Sayin Kasar, Serap Ozer

    Objective: The aim of this study was to investigate sleep quality and quality of life, sociodemographic variables that may affect sleep quality, and the relationship between sleep and quality of life in patients with atrial fibrillation (AF).Materials and Methods: This descriptive cross-sectional study had a sample of 84 individuals (AF patients from April 2019-January 2020). The Patient Description Form, life instrument were used to collect data.Results: The mean total PSQI score was 10.72 (+/- 2.73), we found that most of the participants (90.5%) had poor sleep quality. While there was a significant difference between the sleep quality and employment status of the patients, there was no significant difference between age, gender, marital status, education level and income status, comorbidity, family history of AF, continuously used medication, non-drug AF treatment, and AF duration (P > .05). The sleep quality of those working in any job was better than of their non-working counterparts. Regarding the correlation between sleep quality and quality of life, a medium-level negative correlation was found between the patients' total mean PSQI and EQ-5D visual analogue scale scores. However, no significant correlation was found between the total mean PSQI and EQ-5D scores.Conclusion: We found that sleep quality in patients with AF was poor. In these patients, sleep quality should be evaluated and taken into consideration as a factor that affects quality of life. [P R Health Sci J 2023;42(1):16-22]


  • Open Access

    Hemşirelerin Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışlarının Klinik Karar Vermeye Etkisi

    by Saadet Erzincanlı, Kadriye Sayın Kasar

    Amaç: Çalışma, hemşirelerin yaşam sonu bakıma yönelik tutum ve davranışlarının klinik karar vermeye etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırma Nisan 2019-Ağustos 2019 tarihleri arasında, bir eğitim ve araştırma hastanesinin yoğun bakım ünitelerinde çalışan 84 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında “Birey Tanıtım Formu", "Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışları ölçeği” ile “Hemşirelikte Klinik Karar Verme ölçeği” kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan yoğun bakım hemşirelerinin yaş ortalaması 33,13±5,79 yıl olup, %89,3’ü kadın, %64,3’ü lisans mezunu idi. Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışları ölçeği toplam puan ortalaması 57,91±10,53, Hemşirelikte Klinik Karar Verme ölçeği toplam puan ortalaması 140,64±23,52 olarak belirlendi. Yüksek lisans eğitim düzeyine sahip hemşirelerin Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışları ölçeği toplam puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek olduğu bulundu. Ayrıca yaşam sonu bakıma yönelik eğitim alan hemşirelerin Hemşirelikte Klinik Karar Verme ölçeği toplam puan ortalamasının daha yüksek olduğu saptandı. Yoğun bakım hemşirelerinin Yoğun Bakım Hemşirelerinin Yaşam Sonu Bakıma Yönelik Tutum ve Davranışları ölçeği puan ortalaması ile Hemşirelikte Klinik Karar Verme ölçeği puan ortalaması arasında pozitif yönde düşük düzeyde bir ilişki olduğu saptandı. Sonuç: Hemşirelerin yaşam sonu bakıma yönelik tutum ve davranışları ile klinik karar verme düzeyi arasında düşük düzeyde ilişki olduğu ve hemşirelerin yaşam sonu bakıma yönelik tutum ve davranışlarının klinik karar verme düzeyini etkilediği söylenebilir.