Güler Duru Aşiret
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Güler Duru Aşiret has a total of 25 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Cemile Kütmeç Yilmaz
Aksaray Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümü
5 shared publications - Arzu Yüksel
Aksaray University
2 shared publications - Feride Gör
KARAMANOĞLU MEHMETBEY ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK HİZMETLERİ MESLEK YÜKSEKOKULU
2 shared publications - Hatice Tekin
Aksaray Üniversitesi
2 shared publications - İlKnur Gökşin
Department of Nursing, Faculty of Health Sciences, Aksaray University, Aksaray, Turkey
2 shared publications - Kadriye Sayin Kasar
AKSARAY ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 30 September 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (3) , 510-519
Tip 2 Diabetes Mellitus Hastalarının Bilgi Düzeyi ve Yaşanan Güçlükler Arasındaki İlişki
Amaç: Bu çalışmada, Tip 2 Diyabet hastalarının bilgi düzeyi ve diyabete bağlı yaşadığı güçlükler arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma, Şubat–Nisan 2024 tarihleri arasında bir eğitim araştırma hastanesinin dahiliye polikliniklerine başvuran 226 Tip 2 Diyabetli birey ile yürütülmüştür. Veriler, literatür doğrultusunda hazırlanan kişisel bilgi formu, Diyabet Bilgi Anketi ve DiyabetteGüçler ve Güçlükler Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizde tanımlayıcı istatistikler (ortalama, standart sapma, yüzde, minimum–maksimum) ile Student’s t testi, One Way Anova, Bonferroni testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmış, anlamlılık düzeyi p
- 30 September 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (3) , 510-519
Open AccessTip 2 Diabetes Mellitus Hastalarının Bilgi Düzeyi ve Yaşanan Güçlükler Arasındaki İlişki
Amaç: Bu çalışmada, Tip 2 Diyabet hastalarının bilgi düzeyi ve diyabete bağlı yaşadığı güçlükler arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma, Şubat–Nisan 2024 tarihleri arasında bir eğitim araştırma hastanesinin dahiliye polikliniklerine başvuran 226 Tip 2 Diyabetli birey ile yürütülmüştür. Veriler, literatür doğrultusunda hazırlanan kişisel bilgi formu, Diyabet Bilgi Anketi ve DiyabetteGüçler ve Güçlükler Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizde tanımlayıcı istatistikler (ortalama, standart sapma, yüzde, minimum–maksimum) ile Student’s t testi, One Way Anova, Bonferroni testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmış, anlamlılık düzeyi p
- 23 August 2026
- Published by Wiley in Psychogeriatrics
- Vol. 26 (5) , e70212
Perceptions of Alzheimer's Disease Among Cognitively Healthy, Community‐Dwelling Older Adults: A Metaphor Study
Background: Alzheimer's disease prevalence has risen. Although public perceptions of AD may influence attitudes toward cognitive decline and help‐seeking behaviours, little is known about how cognitively healthy older adults conceptualise the disease. This study explored older adults' metaphorical perceptions of Alzheimer's disease. Methods: This qualitative study employed a phenomenological design using metaphor analysis. Participants were 196 cognitively healthy, community‐dwelling older adults. Data were collected using a researcher‐developed questionnaire including sociodemographic questions and the prompt, ‘Alzheimer's disease is like … because …’ Content analysis was used to identify and categorise metaphors. Results: A total of 196 valid metaphors were identified and organised into four categories: Change and Loss, Hopelessness, Care Dependency and No Return Journey. Participants predominantly described Alzheimer's disease through metaphors reflecting memory and identity loss, helplessness, dependence on care and irreversible cognitive decline, indicating predominantly negative perceptions of the disease among cognitively healthy older adults. Conclusion: The findings suggest that cognitively healthy older adults understand Alzheimer's disease not only as a biomedical condition but also through culturally shared metaphorical meanings centred on loss, dependency and irreversibility. These perceptions may shape attitudes toward dementia before clinical diagnosis and highlight the importance of community‐based educational initiatives that address both factual knowledge and stigma surrounding Alzheimer's disease.
- 23 August 2026
- Published by Wiley in Psychogeriatrics
- Vol. 26 (5) , e70212
Perceptions of Alzheimer's Disease Among Cognitively Healthy, Community‐Dwelling Older Adults: A Metaphor Study
Background: Alzheimer's disease prevalence has risen. Although public perceptions of AD may influence attitudes toward cognitive decline and help‐seeking behaviours, little is known about how cognitively healthy older adults conceptualise the disease. This study explored older adults' metaphorical perceptions of Alzheimer's disease. Methods: This qualitative study employed a phenomenological design using metaphor analysis. Participants were 196 cognitively healthy, community‐dwelling older adults. Data were collected using a researcher‐developed questionnaire including sociodemographic questions and the prompt, ‘Alzheimer's disease is like … because …’ Content analysis was used to identify and categorise metaphors. Results: A total of 196 valid metaphors were identified and organised into four categories: Change and Loss, Hopelessness, Care Dependency and No Return Journey. Participants predominantly described Alzheimer's disease through metaphors reflecting memory and identity loss, helplessness, dependence on care and irreversible cognitive decline, indicating predominantly negative perceptions of the disease among cognitively healthy older adults. Conclusion: The findings suggest that cognitively healthy older adults understand Alzheimer's disease not only as a biomedical condition but also through culturally shared metaphorical meanings centred on loss, dependency and irreversibility. These perceptions may shape attitudes toward dementia before clinical diagnosis and highlight the importance of community‐based educational initiatives that address both factual knowledge and stigma surrounding Alzheimer's disease.
- 16 October 2025
- Published by Taylor & Francis in Educational Gerontology
- Vol. 52 (10) , 1-13
Nursing students’ perceptions of Alzheimer’s disease: A metaphor study
- 16 October 2025
- Published by Taylor & Francis in Educational Gerontology
- Vol. 52 (10) , 1-13
Nursing students’ perceptions of Alzheimer’s disease: A metaphor study
- Open Access
- 30 September 2025
- Published by Panstwowa Akademia Nauk Stosowanych we Wloclawku in The Journal of Neurological and Neurosurgical Nursing
- Vol. 14 (3) , 103-110
Relationship between Illness Perception and Spirituality Levels and Their Influencing Factors in Stroke Patients
Introduction. A stroke can cause lasting brain damage, long-term disability, or even death. Although the symptoms experienced by patients due to stroke can vary, it is important to determine the patients’ illness perception and spirituality levels. Aim. This study aimed to examine the relationship between stroke patients’ illness perception and their levels of spirituality, as well as the factors influencing this relationship. Material and Methods. This descriptive study included 350 stroke patients hospitalized in a teaching and research hospital’s neurology department between June and October 2022. Data were collected using an Individual Identification Form, the Illness Perception Scale, and the Spiritual Well-Being Scale. Study data were analyzed using SPSS, with the Shapiro–Wilk test applied to assess normality for percentages, means, and standard deviations. Two-category variables were analyzed using the Mann–Whitney U test, whereas variables with more than two categories were assessed via the Kruskal–Wallis H test. Results. The mean age of participants was 62.9 years; 56.9% were male, 83.4% were married, 31.1% had completed primary school, 61.4% had chronic diseases, 93.1% were first-time stroke patients, and 64.3% suffered ischemic stroke. Most patients experienced balance problems and reported prayer as their primary coping mechanism for stroke-related challenges. Conclusions. Participants exhibited high spiritual well-being levels (123.77±5.56). A weak positive correlation was observed between Spiritual Well-Being Scale scores and each of the following Illness Perception Scale dimensions: disease type, duration (acute vs. chronic), consequences, personal control, treatment control, illness coherence, and emotional representations (p<0.05). Participants demonstrated both high anxiety and negative illness perceptions alongside elevated levels of spiritual well-being. (JNNN 2025;14(3):103–110)
- 30 September 2025
- Published by Panstwowa Akademia Nauk Stosowanych we Wloclawku in The Journal of Neurological and Neurosurgical Nursing
- Vol. 14 (3) , 103-110
Open AccessRelationship between Illness Perception and Spirituality Levels and Their Influencing Factors in Stroke Patients
Introduction. A stroke can cause lasting brain damage, long-term disability, or even death. Although the symptoms experienced by patients due to stroke can vary, it is important to determine the patients’ illness perception and spirituality levels. Aim. This study aimed to examine the relationship between stroke patients’ illness perception and their levels of spirituality, as well as the factors influencing this relationship. Material and Methods. This descriptive study included 350 stroke patients hospitalized in a teaching and research hospital’s neurology department between June and October 2022. Data were collected using an Individual Identification Form, the Illness Perception Scale, and the Spiritual Well-Being Scale. Study data were analyzed using SPSS, with the Shapiro–Wilk test applied to assess normality for percentages, means, and standard deviations. Two-category variables were analyzed using the Mann–Whitney U test, whereas variables with more than two categories were assessed via the Kruskal–Wallis H test. Results. The mean age of participants was 62.9 years; 56.9% were male, 83.4% were married, 31.1% had completed primary school, 61.4% had chronic diseases, 93.1% were first-time stroke patients, and 64.3% suffered ischemic stroke. Most patients experienced balance problems and reported prayer as their primary coping mechanism for stroke-related challenges. Conclusions. Participants exhibited high spiritual well-being levels (123.77±5.56). A weak positive correlation was observed between Spiritual Well-Being Scale scores and each of the following Illness Perception Scale dimensions: disease type, duration (acute vs. chronic), consequences, personal control, treatment control, illness coherence, and emotional representations (p<0.05). Participants demonstrated both high anxiety and negative illness perceptions alongside elevated levels of spiritual well-being. (JNNN 2025;14(3):103–110)
- 26 August 2025
- Published by Association for Research and Development in Nursing in Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi
- Vol. 27 (2) , 142-156
Tip 2 Diyabet Hastalarının Sağlık Okuryazarlığı İle Öz Bakım Yönetimi Arasındaki İlişki
Giriş: Bu araştırma tip 2 diyabetli bireylerde sağlık okuryazarlığı ile öz bakım yönetimi arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç Ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı nitelikte olan bu araştırma, Ocak- Mayıs 2024 tarihleri arasında Aksaray Üniversitesi Araştırma ve Eğitim Hastanesi’ne tip 2 diyabet tanısı ile başvuran 250 diyabetli birey ile yürütülmüştür. Araştırma verileri “Tanıtıcı Bilgi Formu”, “Diyabet Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği” ve “Kronik Hastalıklarda Öz Bakım Yönetimi Ölçeği” kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Çalışma verilerinin analizi Kolmogorov Smirnov testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis Testi ve Spearman korelasyon analizi yöntemleri kullanılarak yapılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak alınmıştır. Bulgular: Çalışma kapsamındaki bireylerin Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği toplam puan ortalaması 40,39 ± 9,18 ve Kronik Hastalıklarda Öz Bakım Yönetimi Ölçeği toplam puan ortalamasının ise 120,33 ± 11,78 olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların yaş, eğitim durumu, diyabete ek kronik hastalık varlığı, yan etki yaşama durumu, düzenli egzersiz yapma ve ilaçlarını kullanma durumu ile sağlık okuryazarlığı ve öz bakım yönetimi düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p
- 26 August 2025
- Published by Association for Research and Development in Nursing in Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi
- Vol. 27 (2) , 142-156
Tip 2 Diyabet Hastalarının Sağlık Okuryazarlığı İle Öz Bakım Yönetimi Arasındaki İlişki
Giriş: Bu araştırma tip 2 diyabetli bireylerde sağlık okuryazarlığı ile öz bakım yönetimi arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç Ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı nitelikte olan bu araştırma, Ocak- Mayıs 2024 tarihleri arasında Aksaray Üniversitesi Araştırma ve Eğitim Hastanesi’ne tip 2 diyabet tanısı ile başvuran 250 diyabetli birey ile yürütülmüştür. Araştırma verileri “Tanıtıcı Bilgi Formu”, “Diyabet Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği” ve “Kronik Hastalıklarda Öz Bakım Yönetimi Ölçeği” kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Çalışma verilerinin analizi Kolmogorov Smirnov testi, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis Testi ve Spearman korelasyon analizi yöntemleri kullanılarak yapılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak alınmıştır. Bulgular: Çalışma kapsamındaki bireylerin Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği toplam puan ortalaması 40,39 ± 9,18 ve Kronik Hastalıklarda Öz Bakım Yönetimi Ölçeği toplam puan ortalamasının ise 120,33 ± 11,78 olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların yaş, eğitim durumu, diyabete ek kronik hastalık varlığı, yan etki yaşama durumu, düzenli egzersiz yapma ve ilaçlarını kullanma durumu ile sağlık okuryazarlığı ve öz bakım yönetimi düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p
- Open Access
- 29 April 2025
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 18 (1) , 46-58
Geriatrik bireylerin yaşlılığa uyum düzeyi ile ağrı düzeyi arasındaki ilişki
Amaç: Bu araştırmada, geriatrik bireylerin yaşlılığa uyum düzeyi ile ağrı düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlandı. Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipteki bu araştırma, 65 yaş ve üzeri 420 geriatrik birey ile gerçekleştirildi. Çalışma verileri, Tanıtıcı Özellikler Formu, Yaşlılarda Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeği ve Geriatrik Ağrı Ölçeği ile çevrim içi toplandı. Veri analizinde, Shapiro-Wilk testi, Mann-Whitney U testi, Bonferroni düzeltmeli Kruskal-Wallis H testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 71.21±6.63 yıl olup, %56.2’si kadındır. Çoğunluğu (%87.6) son bir yıl içinde ağrı yaşadığını, %81.7’si ise son bir ay içerisinde ağrı yaşadığını belirtti. Yaşlılığa Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeğinden aldıkları puan (0.50±0.43) yaşlılığa uyum düzeylerinin iyi olduğunu gösterdi. Geriatrik Ağrı Ölçeğinden alınan puan (36.13±25.85) da orta düzey ağrı yaşadıklarını gösterdi. Kadınların, bekarların, kronik hastalığı olanların, düzenli ilaç kullananların, yarı bağımlı ve bağımlı olanların daha şiddetli ağrı yaşadığı ve yaşlılığa uyum düzeylerinin daha düşük olduğu saptandı. Yaşa göre yapılan değerlendirmede, yaş ilerledikçe bireylerin daha şiddetli ağrı yaşadığı ve yaşlılığa uyum düzeylerinin azaldığı belirlendi. Sonuç: Araştırma bulguları, geriatrik bireylerin yaşlılığa uyum düzeyi ile ağrı düzeyi arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğunu gösterdi.
- 29 April 2025
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 18 (1) , 46-58
Open AccessGeriatrik bireylerin yaşlılığa uyum düzeyi ile ağrı düzeyi arasındaki ilişki
Amaç: Bu araştırmada, geriatrik bireylerin yaşlılığa uyum düzeyi ile ağrı düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlandı. Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipteki bu araştırma, 65 yaş ve üzeri 420 geriatrik birey ile gerçekleştirildi. Çalışma verileri, Tanıtıcı Özellikler Formu, Yaşlılarda Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeği ve Geriatrik Ağrı Ölçeği ile çevrim içi toplandı. Veri analizinde, Shapiro-Wilk testi, Mann-Whitney U testi, Bonferroni düzeltmeli Kruskal-Wallis H testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 71.21±6.63 yıl olup, %56.2’si kadındır. Çoğunluğu (%87.6) son bir yıl içinde ağrı yaşadığını, %81.7’si ise son bir ay içerisinde ağrı yaşadığını belirtti. Yaşlılığa Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeğinden aldıkları puan (0.50±0.43) yaşlılığa uyum düzeylerinin iyi olduğunu gösterdi. Geriatrik Ağrı Ölçeğinden alınan puan (36.13±25.85) da orta düzey ağrı yaşadıklarını gösterdi. Kadınların, bekarların, kronik hastalığı olanların, düzenli ilaç kullananların, yarı bağımlı ve bağımlı olanların daha şiddetli ağrı yaşadığı ve yaşlılığa uyum düzeylerinin daha düşük olduğu saptandı. Yaşa göre yapılan değerlendirmede, yaş ilerledikçe bireylerin daha şiddetli ağrı yaşadığı ve yaşlılığa uyum düzeylerinin azaldığı belirlendi. Sonuç: Araştırma bulguları, geriatrik bireylerin yaşlılığa uyum düzeyi ile ağrı düzeyi arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğunu gösterdi.
- 26 September 2022
- Published by Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care in Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care
- Vol. 16 (3) , 550-558
Yaşlı Bireylerin COVID-19’a İlişkin Duygu ve Düşüncelerinin İncelenmesi
Giriş: Bu çalışmada yaşlı bireylerin COVID-19'a ilişkin duygu ve düşüncelerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan araştırma Mayıs-Ağustos 2021 tarihleri arasında 65 yaş ve üzeri, çalışmaya katılmayı kabul eden 303 birey ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından geliştirilen 'Tanıtıcı Bilgi Formu' ve 'Çok Boyutlu COVID-19 Ölçeği' kullanılarak online anket yöntemi ile toplanmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde ortalama, standart sapma, yüzde, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve t testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların Çok Boyutlu COVID-19 Ölçeği puan ortalaması 89.47±8.69’dur. Ölçek puanı ile cinsiyet, kronik hastalığı olma durumu, COVID-19 tanısı alan yakını olma durumu, COVID-19 pozitif olan bireylerin hastalığı boyunca evde dinlenme durumu arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken (p>0.05), yaş, eğitim durumu, COVID-19 testi yaptırma durumu ve son 6 ay içinde psikiyatrik hastalık tanısı alma durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Çalışmada yaşlı bireylerin COVID-19'a ilişkin duygu ve düşüncelerinin genel olarak olumsuz olduğu saptanmıştır. Çalışma kapsamındaki bireylerin psikolojik belirtiler yaşadıkları, belirsizliğe tahammülsüzlük seviyelerinin arttığını ve psikolojik sağlamlık düzeylerinin azaldığı belirlenmiştir.
- 26 September 2022
- Published by Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care in Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care
- Vol. 16 (3) , 550-558
Yaşlı Bireylerin COVID-19’a İlişkin Duygu ve Düşüncelerinin İncelenmesi
Giriş: Bu çalışmada yaşlı bireylerin COVID-19'a ilişkin duygu ve düşüncelerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan araştırma Mayıs-Ağustos 2021 tarihleri arasında 65 yaş ve üzeri, çalışmaya katılmayı kabul eden 303 birey ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından geliştirilen 'Tanıtıcı Bilgi Formu' ve 'Çok Boyutlu COVID-19 Ölçeği' kullanılarak online anket yöntemi ile toplanmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde ortalama, standart sapma, yüzde, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve t testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların Çok Boyutlu COVID-19 Ölçeği puan ortalaması 89.47±8.69’dur. Ölçek puanı ile cinsiyet, kronik hastalığı olma durumu, COVID-19 tanısı alan yakını olma durumu, COVID-19 pozitif olan bireylerin hastalığı boyunca evde dinlenme durumu arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmazken (p>0.05), yaş, eğitim durumu, COVID-19 testi yaptırma durumu ve son 6 ay içinde psikiyatrik hastalık tanısı alma durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Çalışmada yaşlı bireylerin COVID-19'a ilişkin duygu ve düşüncelerinin genel olarak olumsuz olduğu saptanmıştır. Çalışma kapsamındaki bireylerin psikolojik belirtiler yaşadıkları, belirsizliğe tahammülsüzlük seviyelerinin arttığını ve psikolojik sağlamlık düzeylerinin azaldığı belirlenmiştir.
- Open Access
- 15 April 2022
- Published by E-Journal of Dokuz Eylul University Nursing Faculty in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
- Vol. 15 (2) , 117-127
Hemşirelerin COVID-19’a Yönelik Tamamlayıcı ve Alternatif Tedavi Kullanım Durumu ve Tutumu
Giriş: Tüm dünyayı kısa sürede etkileyen Koronavirüs (COVID-19) salgınıyla mücadelede hemşireler ön saflarda yer almaktadır. Bu süreçte hemşirelerin sağlıklarını koruyabilmeleri ve sürdürebilmeleri önem arz etmektedir. Amaç: Bu çalışmada hemşirelerin COVID-19’a yönelik tamamlayıcı tedavi yöntemlerini kullanım durumu ve tutumunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, ülkemizde Ocak-Mart 2021 tarihleri arasında COVID-19 sürecinde kamu hastanelerinde hizmet veren ve Türkiye genelinde il sınırlaması olmaksızın sanal kartopu örnekleme yöntemiyle yürütülen online ankete yanıt veren 385 hemşire ile yürütülmüştür. Araştırmanın verilerinin toplanmasında, Birey Tanıtım Formu ve Tamamlayıcı Tedavileri Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği (TTTÖ) kullanılmıştır. “Google Forms” uygulaması kullanılarak hazırlanan veri toplama formunun online anket linki hemşirelere e-posta veya WhatsApp uygulaması üzerinden gönderilerek araştırmanın verileri toplanmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde ortalama, standart sapma, yüzde, bağımsız gruplarda t testi ve ikiden fazla grupların karşılaştırılmasında One-way ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: Bu çalışmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 29.67 ± 7.27 ve %76.1’i kadındır. Hemşirelerin %32.5’inin en az bir tane tamamlayıcı tedavi yöntemi kullandığı ve en sık tercih edilen tamamlayıcı tedavi yönteminin bitkisel ürün kullanımı olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin Tamamlayıcı Tedavileri Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği toplam puan ortalamasının 22.16 ± 6.06 olduğu saptanmıştır. Bu çalışmada kadın, 31-41 yaş grubunda olan ve COVID-19’da doktor önerisi dışında tedavi kullanan hemşirelerin Tamamlayıcı Tedavileri Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği toplam puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır (p < .05). Sonuç: Bu çalışmada hemşirelerin tamamlayıcı tedavi yöntemi kullanım oranı düşük olmasına rağmen tamamlayıcı tedavi yöntemlerine ilişkin tutumunun olumlu olduğu saptanmıştır. Bu nedenle hemşirelerin hem hastaları hem de kendileri için tamamlayıcı tedavi yöntemlerine ilişkin bilgilerini güncellemeleri ve bu yöntemlere ilişkin planlı eğitimler yapılması önerilmektedir.
- 15 April 2022
- Published by E-Journal of Dokuz Eylul University Nursing Faculty in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
- Vol. 15 (2) , 117-127
Open AccessHemşirelerin COVID-19’a Yönelik Tamamlayıcı ve Alternatif Tedavi Kullanım Durumu ve Tutumu
Giriş: Tüm dünyayı kısa sürede etkileyen Koronavirüs (COVID-19) salgınıyla mücadelede hemşireler ön saflarda yer almaktadır. Bu süreçte hemşirelerin sağlıklarını koruyabilmeleri ve sürdürebilmeleri önem arz etmektedir. Amaç: Bu çalışmada hemşirelerin COVID-19’a yönelik tamamlayıcı tedavi yöntemlerini kullanım durumu ve tutumunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, ülkemizde Ocak-Mart 2021 tarihleri arasında COVID-19 sürecinde kamu hastanelerinde hizmet veren ve Türkiye genelinde il sınırlaması olmaksızın sanal kartopu örnekleme yöntemiyle yürütülen online ankete yanıt veren 385 hemşire ile yürütülmüştür. Araştırmanın verilerinin toplanmasında, Birey Tanıtım Formu ve Tamamlayıcı Tedavileri Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği (TTTÖ) kullanılmıştır. “Google Forms” uygulaması kullanılarak hazırlanan veri toplama formunun online anket linki hemşirelere e-posta veya WhatsApp uygulaması üzerinden gönderilerek araştırmanın verileri toplanmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde ortalama, standart sapma, yüzde, bağımsız gruplarda t testi ve ikiden fazla grupların karşılaştırılmasında One-way ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: Bu çalışmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 29.67 ± 7.27 ve %76.1’i kadındır. Hemşirelerin %32.5’inin en az bir tane tamamlayıcı tedavi yöntemi kullandığı ve en sık tercih edilen tamamlayıcı tedavi yönteminin bitkisel ürün kullanımı olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin Tamamlayıcı Tedavileri Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği toplam puan ortalamasının 22.16 ± 6.06 olduğu saptanmıştır. Bu çalışmada kadın, 31-41 yaş grubunda olan ve COVID-19’da doktor önerisi dışında tedavi kullanan hemşirelerin Tamamlayıcı Tedavileri Kullanmaya Yönelik Tutum Ölçeği toplam puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır (p < .05). Sonuç: Bu çalışmada hemşirelerin tamamlayıcı tedavi yöntemi kullanım oranı düşük olmasına rağmen tamamlayıcı tedavi yöntemlerine ilişkin tutumunun olumlu olduğu saptanmıştır. Bu nedenle hemşirelerin hem hastaları hem de kendileri için tamamlayıcı tedavi yöntemlerine ilişkin bilgilerini güncellemeleri ve bu yöntemlere ilişkin planlı eğitimler yapılması önerilmektedir.
- 1 February 2022
- Published by Elsevier in Primary Care Diabetes
- Vol. 16 (1) , 41-48
The effect of model-based telephone counseling on HbA1c and self-management for individuals with type 2 diabetes: A randomized controlled trial
- 1 February 2022
- Published by Elsevier in Primary Care Diabetes
- Vol. 16 (1) , 41-48
The effect of model-based telephone counseling on HbA1c and self-management for individuals with type 2 diabetes: A randomized controlled trial
- Open Access
- 15 July 2021
- Published by E-Journal of Dokuz Eylul University Nursing Faculty in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
- Vol. 14 (3) , 179-187
Tip 2 Diyabetes Mellituslu Bireylerin Hipoglisemi Korkusunun İncelenmesi
Giriş: Diyabetes mellitusun görülme oranının artmasıyla birlikte çoğu hasta bireylerin sıklıkla karşılaştığı semptomlardan biri olan hipoglisemiye yönelik korkuları da artmaktadır. Amaç: Bu araştırma Tip 2 diyabetes mellitus tanısı olan hastaların hipoglisemi korkusunun belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı olarak yapılan araştırmanın örneklemini Ocak – Mart 2020 tarihleri arasında bir eğitim araştırma hastanesinin dahili kliniklerinde Tip 2 diyabetes mellitus tanısı ile tedavi alan, 18 yaş üzerinde olan 250 hasta oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında, Tanıtıcı Bilgi Formu ve Hipoglisemi Korku Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde ortalama, standart sapma, ortanca, yüzde (%) ve sayı (n), bağımsız gruplarda t testi ve ikiden fazla gruplarda karşılaştırmalarda One-way Anova testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma kapsamındaki hastalarının yaş ortalamasının 59.71 ± 7.41, %50.8’inin kadın ve %81.6’sının evli olduğu belirlenmiştir. Hipoglisemi Korku Ölçeği’nin toplam puan ortalamasının 87.49 ± 13.42, Davranış alt boyutu puan ortalamasının 49.30 ± 7.59 ve Korku alt boyutu puan ortalamasının 38.19 ± 9.46 olduğu belirlenmiştir. Bireylerin tanımlayıcı özellikleri ile Hipoglisemi Korku Ölçeği toplam puan ortalaması karşılaştırıldığında; erkeklerin, tanı süresi sekiz yıldan daha uzun olanların, diyabet ile ilgili eğitim alanların, hipoglisemi değerini bilenlerin ve nöropatisi/nefropatisi olanların Hipoglisemi Korku Ölçeği toplam puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, diyabetli bireylerin hipoglisemiden korktuğu görülmektedir. Hastaların korkusunu azaltmak için etkili ve güvenli tedavi seçeneklerine ek iyi bir diyabet ve hipoglisemi eğitimi alması, bilgilerinin güncel olup olmadığının takip edilmesi ve sık kontrol yapılması gerekmektedir.
- 15 July 2021
- Published by E-Journal of Dokuz Eylul University Nursing Faculty in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
- Vol. 14 (3) , 179-187
Open AccessTip 2 Diyabetes Mellituslu Bireylerin Hipoglisemi Korkusunun İncelenmesi
Giriş: Diyabetes mellitusun görülme oranının artmasıyla birlikte çoğu hasta bireylerin sıklıkla karşılaştığı semptomlardan biri olan hipoglisemiye yönelik korkuları da artmaktadır. Amaç: Bu araştırma Tip 2 diyabetes mellitus tanısı olan hastaların hipoglisemi korkusunun belirlenmesi amacı ile yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı olarak yapılan araştırmanın örneklemini Ocak – Mart 2020 tarihleri arasında bir eğitim araştırma hastanesinin dahili kliniklerinde Tip 2 diyabetes mellitus tanısı ile tedavi alan, 18 yaş üzerinde olan 250 hasta oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında, Tanıtıcı Bilgi Formu ve Hipoglisemi Korku Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde ortalama, standart sapma, ortanca, yüzde (%) ve sayı (n), bağımsız gruplarda t testi ve ikiden fazla gruplarda karşılaştırmalarda One-way Anova testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma kapsamındaki hastalarının yaş ortalamasının 59.71 ± 7.41, %50.8’inin kadın ve %81.6’sının evli olduğu belirlenmiştir. Hipoglisemi Korku Ölçeği’nin toplam puan ortalamasının 87.49 ± 13.42, Davranış alt boyutu puan ortalamasının 49.30 ± 7.59 ve Korku alt boyutu puan ortalamasının 38.19 ± 9.46 olduğu belirlenmiştir. Bireylerin tanımlayıcı özellikleri ile Hipoglisemi Korku Ölçeği toplam puan ortalaması karşılaştırıldığında; erkeklerin, tanı süresi sekiz yıldan daha uzun olanların, diyabet ile ilgili eğitim alanların, hipoglisemi değerini bilenlerin ve nöropatisi/nefropatisi olanların Hipoglisemi Korku Ölçeği toplam puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, diyabetli bireylerin hipoglisemiden korktuğu görülmektedir. Hastaların korkusunu azaltmak için etkili ve güvenli tedavi seçeneklerine ek iyi bir diyabet ve hipoglisemi eğitimi alması, bilgilerinin güncel olup olmadığının takip edilmesi ve sık kontrol yapılması gerekmektedir.