ÖKÖmer Kara

Ömer Kara

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ömer Kara has a total of 37 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Impact of Land-use Change on Water Quality in Söğütlü Stream, Trabzon Province, Türkiye with a Geographic Information System– Based Assessment

    by Necla Koralay, Ömer Kara

    Water pollution is becoming an increasingly significant issue in both developed and developing countries. Land use change within a watershed directly affects water quality and aquatic ecosystems, making it essential to evaluate its impacts. This study examines the effects of land-use change on water quality in the Söğütlü stream watershed in the Eastern Black Sea Region and creates thematic maps of water quality parameters. Water samples were collected monthly from nine sampling stations between August 2019 and July 2020. These parameters include temperature (°C), pH, electrical conductivity (μS/cm), dissolved oxygen (mg/L), total dissolved solids (mg/L), salinity (ppt), and total suspended solids (mg/L). The obtained data were evaluated using water quality standards and statistical analyses. Oneway analysis of variance revealed significant differences among sampling stations for pH (F = 18.608, p < .001), electrical conductivity (F = 10.479, p < .001), total dissolved solids (F = 14.688, p < .001), and salinity (F = 13.652, p < .001), whereas temperature, dissolved oxygen, and total suspended solids showed no significant differences (p > .05). Duncan’s multiple range test indicated that pH, electrical conductivity, total dissolved solids, and salinity generally increased from upstream forest- and pasture-dominated areas toward downstream agricultural and residential areas. As a result, landuse change, sand quarries, and tunnel construction have adversely affected the water quality (especially total suspended solids, temperature, total dissolved solids, salinity, electrical conductivity), and quantity. The research findings demonstrate the importance of considering the impact of landuse change on water quality parameters for watershed planning in the Söğütlü stream watershed. Cite this article as: Koralay, N., & Kara, Ö. (2026). Impact of landuse change on water quality in Söğütlü stream, Trabzon province, Türkiye with a geographic information systems– based assessment. Forestist, 76, 0065, doi: 10.5152/ forestist.2026.25065.

  • Determination of biomass and carbon storage amounts in pure and mixed natural black pine (Pinus nigra subsp. pallasiana) stands: The case of Samsun

    by Ergün Kahveci, Ömer Kara

    In this study, the effects of different canopy closures and slopes on aboveground, soil, and belowground biomass (B) and carbon (C) storage in pure black pine (Pinus nigra subsp. pallasiana), mixed black pine - Scots pine (Pinus sylvestris), and black pine-Turkey oak (Quercus cerris) natural stands were investigated. The study was conducted in 88 sample areas selected using a selective sampling method within the boundaries of Atakum (Ada) and the Boğaziçi Forest Management Directorate in Samsun Province. Samples were taken for the aboveground, soil, and belowground components of these areas. The mean tree method was used to estimate tree C storage, while multiple variance analyses were applied to evaluate differences in B and C stocks. According to the obtained findings, average aboveground tree B in pure black pine, mixed black pine - Scots pine, and black pine - Turkey oak stands were 63.61 t/ha, 67.41 t/ha, and 86.51 t/ha, respectively; total vegetative mass was 102.97 t/ha, 101.43 t/ha, and 127.84 t/ha, respectively; aboveground tree C was calculated as 28.93 t/ha, 30.45 t/ha, and 36.49 t/ha, respectively. Similarly, total plant C amounts were 46.07 t/ha, 47.85 t/ha, and 53.08 t/ha; soil organic carbon (SOC) values were 119.42 t/ha, 103.07 t/ha, and 100.88 t/ha. While land slope had no significant effect on B and C storage, B and C storage varied with canopy closure. Additionally, it was found that stand structure, rather than soil properties, was a key determinant of C storage.


  • Open Access

    Konya Karapınar Kumul Ağaçlandırmaları Alanında Ağaç Türü ve Arazi Kullanım Değişikliklerinin Toprak Özelliklerine Etkilerinin Tespiti

    by Bayram Hopur, Ömer Kara

    Bu araştırmada farklı kullanım ve bitkilendirme altındaki arazilerin toprak özelliklerinin değişikliğine yönelik etkileri açısından incelemeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma alanı Konya ili Karapınar ilçesi sınırlarında yer alan Karapınar Çölleşme ve Erozyon Araştırma Merkezi arazisini kapsamaktadır. Araştırma alanı ülkemizde çölleşme riskinin en yüksek olduğu alanlar arasındadır. Araştırma alanında farklı arazi kullanımları ibreli ağaçlandırma (Pinus nigra Arnold. ve Cedrus libani A. Rich), yapraklı ağaçlandırma (Robinia pseudoacacia L. ve Eleagnus sp. L.), mera, tarım ve kumul alanları ile temsil edilmiştir. Araştırmada farklı arazi kullanım şekilleri altındaki 60 toprak profilinden toplam 220 adet toprak örneği alınmış ve örneklere ilişkin tekstür (kum, toz, kil), toprak reaksiyonu (pH), elektriksel iletkenlik (EC), kireç oranı (CaCO3), değişebilir katyonlar (Ca++, Mg++, K+, Na+), organik madde, toplam azot ve yarayışlı fosfor analizleri gerçekleştirilmiştir. Toprakların genel olarak balçıklı kil, killi balçık tekstüründe olduğu ancak kumul alanında kil oranının ortalama %3,76 ile çok düşük seviyede olduğu tespit edilmiştir. Tüm alanlar çok yüksek kireçli sınıfta, alkali toprak reaksiyonu özelliğinde ve çok düşük elektriksel iletkenlik düzeyinde topraklara sahiptir. Kumul alanlarındaki organik madde düzeyi diğer alanlara göre daha düşük düzeyde tespit edilmiştir. İstatistiksel analizlere göre arazi kullanım faktörünün % kum, % toz, % kil, pH, CaCO3, elektriksel iletkenlik, Ca++, Mg++, K+ ve Na+ miktarları üzerinde istatistiksel olarak p


  • Open Access

    Sandıras dağlık kütlesi orman yetişme ortamı birimlerinin ayrılması üzerine araştırmalar

    by Salih Malkoçoğlu, Ömer Kara

    Bu çalışmada Sandıras dağlık kütlesinde orman ekosistemlerini sürekli etkisi altında bulunduran yetişme ortamı (YO) faktörlerinden yola çıkılarak yetişme ortamı birimleri (YOB) oluşturulmuştur. Bu kapsamda sistematik örneklemeyle kızılçam, karaçam ve kızılçam-karaçam karışık meşcerelerinde 144 adet örnek alanda konum, toprak, iklim ve yerel konum etmenleri belirlenmiştir. Herörnek alanda bitki örtüsü özellikleri Braun-Blanquet yöntemine göre belirlenerek kayı altına alınmıştır. Ayrıca kızılçam ve karaçam orman ekosistemlerinin yaprak alan indeksi (YAİ) SNAP yazılımıyla belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, 18 ekolojik toprak serisi (ETS) elde edilmiş ve YOB ayrımında toprakların hava-su ekonomileri kullanılmıştır. Bu yönteme göre Çok Kuru (ÇK), Kuru(K), Tazece (TZC) ve Taze (TZ) şeklinde dört YOB grubu elde edilmiştir. Belirlenen YOB gruplarının kontrolü; bitki örtüsü dağılışı, gösterge bitkile ve asli ağaç türlerinin YAİ değerleriyle sağlanmıştır. Kızılçam kuşağında Creteagus monogyna ÇK-K YOB gruplarının, Crepis sancta ise TZC-TZ YOB gruplarının önemli pozitif gösterge bitki türleri olmuştur. Karaçam kuşağındaGenista sandrasica veTeucrium sandrasicum ÇK-K YOB gruplarının, Genista anatolica, Cytisus gueneri, Verbascum cariense ise TZC-TZ YOB gruplarının önemli pozitif gösterge bitki türleri olmuştur. Kızılçam (F=11.881, p=0.000


  • Open Access

    Risk assessment of soil erosion with RUSLE using geographic information system and organic carbon and total nitrogen loadings of suspended sediment in Sogutlu Stream Watershed of Trabzon, Turkey

    by Necla Koralay, Ömer Kara

    Erosion is a global problem that negatively affects the land structure, soil and crop productivity, water quality, and socio-economic stability of watersheds. Assessing the amount of soil loss and sediment delivery ratio (SDR) in a watershed is important for planning soil and water conservation efforts, as this information assists in evaluating erosion risk. In this study, soil loss and SDR values were determined in the Söğütlü Stream Watershed, and an erosion risk map was created. Using the RUSLE method in the ArcGIS program, the transported soil amount and SDR were calculated. Soil samples from the top 0–30 cm layer were collected from 123 points to calculate RUSLE-K. Annual suspended sediment (SS), organic carbon (C), and total nitrogen (TN) in SS were directly measured. Monthly water samples were collected from August 2019 to July 2020. The results showed an average soil loss of 1.91 tonsha−1 year−1,annual soil loss of 52,209.01 tonsyear−1, an SDR of 0.43, and a sediment yield of 0.82. The estimated sediment reaching the streams was 22,449.87 tonsyear−1, with C and TN calculated at 312.95 and 41.936 tonsyear−1. The measured sediment was lower at 12,549.82 tonsyear−1, with C and TN at 174.96 and 23.44 tonsyear−1. The findings of this study hold significant suggestions for future studies on soil and water conservation using ARCGIS, offering guidance to reduce soil erosion and improve water quality.


  • Dikimle Yetiştirilmiş Kayın Meşçerelerinde, Aralamanın Mikrobiyal Biyokütle Karbon ve Toprak Solunumuna Etkileri

    by Abdurrahman Semerci̇oĞlu, Filiz Yüksek, Ömer Kara, Arzu Aygün, Arife Saylam, Selvinaz Yilmaz

    Toprak solunumu atmosfere verilen karbondioksitin (CO2) önemli bir kaynağı olup küresel ısınma bakımından önemli bir ekosistem sürecidir. Yapılan ormancılık uygulamaları bu süreci önemli derecede etkileyebilmektedir. Bu çalışmada; Trabzon’da Doğu kayını (Fagus orientalis L.) ağaçlandırma alanında farklı aralama derecelerinin ve mevsimlerin, mikrobiyal biyokütle karbon, bazal solunum ve toprak solunumuna etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla iki farklı aralama şiddetinde (%25 ve %40) ve kontrolde, üç tekerrür ile toplam dokuz deneme alanı oluşturulmuştur. Ölçümlere bir yıl boyunca devam edilmiştir. Sonuçlar tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda ortalama toprak mikrobiyal biyokütle C içerikleri; %25 aralama yapılan parselde 469,57 𝜇g/g, kontrol parselinde 478,73 𝜇g/g ve %40 aralama yapılan parselde 541,06 𝜇g/g olarak bulunmuştur. ANOVA sonuçları %40 aralama parsellerindeki mikrobiyal biyokütle C içeriklerinin kontrol ve %25 aralama yapılan parsellerden anlamlı oranda yüksek olduğunu göstermektedir. Mikrobiyal biyokütle C içerikleri yaz mevsiminde diğer mevsimlerden anlamlı oranda yüksektir. Kontrol ile aralama yapılan topraklar arasında bazal solunum ve toprak solunumu değerleri bakımından anlamlı bir fark belirlenememiştir. Buna karşılık bazal solunum ve toprak solunumu mevsimlere göre anlamlı oranda değişim göstermiştir. Çalışma alanında su açığı olmadığı için değişimlerin nem yetersizliğinden çok, sıcaklık tarafından belirlendiği düşünülmektedir. Yapılan %25 aralama şiddeti karbon yönetimi açısından bakıldığında topraktaki karbon salımında anlamlı fark yaratacak düzeyde değildir. %40 oranında yapılan aralamada da CO2 salınımı yönünden yapılan müdahalenin mikrobiyal biyokütleyi olumlu yönde teşvik ettiği, topraktaki CO2 salımını ise anlamlı düzeyde değiştirmediği tespit edilmiştir. Dolayısıyla bu yörede kayın plantasyonlarında yapılan bu aralama çalışmalarının önemli ölçüde karbon salımına neden olmadığı, mikrobiyal biyoması teşvik ettiği için toprak sağlığı açısından yararlı olabileceği sonucuna varılmıştır.


  • Open Access

    Ladin Meşcereleri Üst Topraklarında Derinliğe Göre Cmic ve Nmic 'in Değişimi

    by Kamil Çakiroğlu, Ömer Kara, İlYas Bolat

    Bu çalışmada saf doğu ladini (Picea orientalis L.) ormanı altındaki toprakların özellikle organik C, toplam N, ayrışma oranı (Corg/Ntoplam), mikrobiyal biyokütle C (Cmic) ve N (Nmic) gibi karakteristiklerinin toprak derinliği ile değişimi araştırılmıştır. Araştırma sahası Trabzon ili Vakfıkebir ve Tonya İlçeleri sınırlarında bulunan Fol Deresi Mikro Havzası’nda yer almaktadır. Çalışma alanında alanı temsilen, rastgele 10 adet örnek nokta belirlenmiş ve bu noktalardan farklı iki derinlik kademesinden (0–15 cm ve 15–30 cm derinlik) toprak örneklemesi yapılmıştır. Alandan toprakların bazı fiziksel, kimyasal ve mikrobiyal analizleri için her derinlik kademesinden 10’ar örnek olacak şekilde toplamda 20 adet toprak örneği alınmıştır. Çalışma sonunda toprak derinliğine göre, % kum ve % toz içerikleri istatistiki olarak birbirinden farklılık (P<0,05) göstermiştir. Benzer olarak organik C, toplam N ve (Corg/Ntoplam) değerlerinin her iki derinlik kademesine göre istatistiksel olarak birbirinden farklı (P < 0,05) olduğu ortaya çıkmıştır. Toprakların Cmic içerikleri, 0-15 cm derinlik kademesinde 437,40–1315,20 μg g-1 ve 15-30 cm derinlik kademesinde 194,20–578,20 μg g-1 arasında değişim gösterdiği tespit edilmiştir. Toprakların Nmic içerikleri, 0–15 cm derinlik kademesinde ortalama 88,08  8,08 μg g-1 ve 15–30 cm derinlik kademesinde ortalama 41,17  4,32 μg g-1’dır. Toprakların hem Cmic hem de Nmic içeriklerinin toprak derinliğine göre istatistiksel farklılık (P<0,05) gösterdiği ortaya çıkmıştır. Ayrıca toprakların organik C ve toplam N içeriği ile Cmic ve Nmic arasında pozitif ve anlamlı bir korelasyonun olduğu belirlenmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, toprak derinliğine göre değişen toprak özelliklerinin Cmic ve Nmic içerikleri üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.

  • Open Access

    Trabzon Değirmendere Çatak alt havzasının erozyon risk haritasının oluşturulması ve sediment iletim oranının belirlenmesi

    by Necla Koralay, Ömer Kara

    Toprak erozyonu doğal kaynakların sürdürebilirliğini, sosyal ve ekonomik gelişmeyi ve karasal ile sucul ekosistemleri tehdit eden dünya çapında çevresel bir sorundur. Ülkemizde insanların doğal kaynaklar üzerine baskısının artmasıyla erozyon miktarı artmış ve yaşamsal ekosistem üzerinde olumsuz etkilere neden olmuştur. Meydana gelen bu etkileri azaltmaya yönelik önlemler alınabilmesi için bir havzada toprak kaybı miktarının belirlenmesi gerekmektedir. Çalışma alanı, Türkiye’nin Doğu Karadeniz Bölgesi’nde Trabzon ili sınırları içerisinde yer alan Değirmendere Çatak alt havzası seçilmiştir. Çalışmada toprak erozyonu miktarının hesaplanmasında Evrensel Toprak Kaybı Denklemi (Revised Universal Soil Loss Equation -RUSLE) ve Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, ortalama yağış erosivite (R), toprak erodibilite (K), arazi eğimi ve uzunluğu (LS) ve bitki örtüsü yönetimi (C) değişken değerleri sırasıyla 324.65 MJ ha-1 mm saat-1 yıl-1, 0,029 t ha saat ha-1 MJ-1 mm-1, 11,23 ve 0,038 olarak belirlenmiştir. Bu verilere göre, Çatak alt havzasında yıllık ortalama toprak kaybı 3,28 ton/ha/yıl, sediment iletim oranı (SİO) 0,44 ve sediment verimi 1,46 ton/ha/yıl olarak bulunmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen veriler erozyon kontrol çalışmalarında toprak ve su koruma planlamaları için altlık teşkil edecek ve uygulayıcılara yol gösterici niteliktedir.


  • Open Access

    Enabling Self-Organizing TDMA Scheduling for Aerial Swarms

    by Esin Ece Aydın, Omer Kara, Furkan Cakir, Berna Simsek Cansiz, Gokhan Secinti, Berk Canberk

    With the proliferation of affordable VTOL drones, application domain of aerial swarms expands everyday, spanning from public drone art to offensive military operations. Orchestrating these systems towards a successful mission, especially in contested environments, requires strict synchronization and reliable communication among network entities. Although using a ground controller with a long range link provides a cost-effective solution, it is extremely vulnerable to single-point of failure and/or jamming attacks. Thus, in contested environments, adapting ad-hoc policies is one of the most promising approaches, mitigating these vulnerabilities. However, existing ad-hoc approaches fail to sustain multi-hop connections, suffering from frequent topology changes and intermittent links due to dynamic environment. In this paper, we propose self-organizing TDMA (STDMA) protocol for aerial swarms in order to ensure reliable communication through efficient network management. We also partially implement our protocol on a small-scale test-bed and show that how drones are able to self-configure upon joining the network without any prior information. Our proposed STDMA protocol improves the overall channel utilization up to 55 percent with less control traffic overhead compared to the existing studies.


  • Effects of morphometric characteristics on flood in Degirmendere sub-watersheds, Northeastern Turkey

    by Necla Koralay, Ömer Kara

    Watershed morphometry refers to the connections between systems of a watershed, such as hydrology, geology, vegetation, and topographic structure. The topographic and hydrological characteristics of the watershed have a great impact on vegetation, retention of rainwater in the soil, and its transformation into runoff, flood, and landslide occurring in the watershed. In this study, watershed morphometric analysis of the Altindere, Zigana and Çatak subwatersheds located upstream of the Degirmendere watershed in Turkey was conducted, and the potential of producing floods related to these features was investigated. As the study area, Trabzon Degirmendere subwatersheds were chosen due to flood and landslide events that have occurred in the past and caused loss of life and property damage. By considering the linear, areal, and relief morphometric properties of each subwatershed, their flood effect levels and potentials are revealed. ArcGIS software was used in the analysis. Digital Elevation Model (DEM) with a resolution of 10 m produced from 1:25000 scale topographic maps was used as a base for the evaluation of these parameters. As a result of this study, when evaluated in terms of the morphometric properties of the watersheds, it was determined that the Zigana subwatershed has the greatest impact on flood production. This study is intended to guide decision-makers to anticipate floods and flood events that will occur in the watersheds in the future.