Ismail Ozer
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Ismail Ozer has a total of 39 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ece Eren Kural
ANKARA ÜNİVERSİTESİ, DİL VE TARİH COĞRAFYA FAKÜLTESİ, ANTROPOLOJİ BÖLÜMÜ
4 shared publications Erksin Güleç
Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coǧrafya Fakültesi, Antropoloji Bölümü, 06100 Sıhhiye, Ankara, Turkey
4 shared publications- Mehmet Sağir
Ankara Üniversitesi
4 shared publications - Başak Koca Özer
Ankara Üniversitesi
3 shared publications Kazumichi Katayama
3 shared publicationsAli Koçyiğit
Middle E Tech Univ, Dept Geol Engn, TR-06800 Ankara, Turkey
2 shared publications
Latest Publications
- 30 June 2026
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 52,p. 102-118
Geç Geometrik-Roma Dönemi Muğla Börükçü İskeletlerinde Bebek ve Çocuk Sağlığı
Bu çalışma, 2002–2009 yılları arasında Muğla ilinde yürütülen Geç Geometrik–Roma Dönemi Börükçü arkeolojik kazılarında açığa çıkarılan bebek ve çocuk bireylere ait iskelet materyali üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın temel amacı, Börükçü toplumuna mensup bebek ve çocuk bireylerin uzun kemiklerini makroskobik, metrik ve radyolojik yöntemlerle analiz ederek paleoantropolojik bir değerlendirme sunmak; ayrıca bu bireylerin yaş dağılımları, ölüm oranları ve büyüme-gelişme dinamiklerini belirleyerek sağlık durumlarını kapsamlı biçimde incelemektir. Börükçü kazısından elde edilen bebek ve çocuk iskeletleri hem çağdaş hem de farklı dönemlerde Anadolu’da yaşamış topluluklara ait verilerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş ve paleoantropolojik bağlamda konumlandırılmıştır. Demografik analizler sonucunda popülasyonda 90’ı bebek ve 68’i çocuk olmak üzere toplam 158 birey tespit edilmiştir. Osteolojik incelemeler kapsamında uzun kemikler (humerus, radius, ulna, femur, tibia ve fibula) analiz edilmiş ve yaş ile kemik uzunlukları arasında güçlü pozitif korelasyonlar saptanmıştır (p < 0,01). Yaklaşık 5–6 yaş sonrasında büyümede belirgin bir yavaşlama gözlenmiştir. Radyografik analizler özellikle tibia kemikleri üzerinde gerçekleştirilmiş ve Harris çizgilerinin varlığı ile dağılımı değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Börükçü toplumuna ait bebek ve çocuk bireylerin sağlık durumu ve demografik yapısının, diğer Anadolu topluluklarıyla karşılaştırıldığında belirgin farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Mortalite analizine göre bebek ve çocuk ölümleri %29,63 oranında olup, bu değer Anadolu toplumları içinde ortalama bir düzeye karşılık gelmektedir. Bulgular, neonatal ve erken çocukluk dönemlerini atlatabilen bireylerin çocukluk evresinde çevresel stres faktörleri ve enfeksiyon hastalıkları nedeniyle artan risk altında olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, büyüme ve gelişme dinamikleri ile sağlık durumuna ilişkin veriler, Börükçü toplumunda stresin akut ve yüksek şiddetli olmaktan ziyade çocukluk süreci boyunca kademeli olarak biriken bir yapı sergilediğini ortaya koymaktadır.
- 30 June 2026
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 52,p. 102-118
Geç Geometrik-Roma Dönemi Muğla Börükçü İskeletlerinde Bebek ve Çocuk Sağlığı
Bu çalışma, 2002–2009 yılları arasında Muğla ilinde yürütülen Geç Geometrik–Roma Dönemi Börükçü arkeolojik kazılarında açığa çıkarılan bebek ve çocuk bireylere ait iskelet materyali üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın temel amacı, Börükçü toplumuna mensup bebek ve çocuk bireylerin uzun kemiklerini makroskobik, metrik ve radyolojik yöntemlerle analiz ederek paleoantropolojik bir değerlendirme sunmak; ayrıca bu bireylerin yaş dağılımları, ölüm oranları ve büyüme-gelişme dinamiklerini belirleyerek sağlık durumlarını kapsamlı biçimde incelemektir. Börükçü kazısından elde edilen bebek ve çocuk iskeletleri hem çağdaş hem de farklı dönemlerde Anadolu’da yaşamış topluluklara ait verilerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş ve paleoantropolojik bağlamda konumlandırılmıştır. Demografik analizler sonucunda popülasyonda 90’ı bebek ve 68’i çocuk olmak üzere toplam 158 birey tespit edilmiştir. Osteolojik incelemeler kapsamında uzun kemikler (humerus, radius, ulna, femur, tibia ve fibula) analiz edilmiş ve yaş ile kemik uzunlukları arasında güçlü pozitif korelasyonlar saptanmıştır (p < 0,01). Yaklaşık 5–6 yaş sonrasında büyümede belirgin bir yavaşlama gözlenmiştir. Radyografik analizler özellikle tibia kemikleri üzerinde gerçekleştirilmiş ve Harris çizgilerinin varlığı ile dağılımı değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Börükçü toplumuna ait bebek ve çocuk bireylerin sağlık durumu ve demografik yapısının, diğer Anadolu topluluklarıyla karşılaştırıldığında belirgin farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Mortalite analizine göre bebek ve çocuk ölümleri %29,63 oranında olup, bu değer Anadolu toplumları içinde ortalama bir düzeye karşılık gelmektedir. Bulgular, neonatal ve erken çocukluk dönemlerini atlatabilen bireylerin çocukluk evresinde çevresel stres faktörleri ve enfeksiyon hastalıkları nedeniyle artan risk altında olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, büyüme ve gelişme dinamikleri ile sağlık durumuna ilişkin veriler, Börükçü toplumunda stresin akut ve yüksek şiddetli olmaktan ziyade çocukluk süreci boyunca kademeli olarak biriken bir yapı sergilediğini ortaya koymaktadır.
- 25 June 2026
- Published by Istanbul University in Anadolu Araştırmaları / Anatolian Research
- No. 34,p. 330-346
Reconstructing Dietary Patterns Through Dental Caries And Wear: Hamaç Höyük Assemblage
Dental caries and wear provide important evidence for reconstructing dietary habits, food preparation techniques, and subsistence strategies in past populations. Particularly in communities such as Hamaç Höyük, where dietary practices are insufficiently documented, these biological indicators provide important insights. This study investigates how diet and culinary practices influenced both the biological and social aspects of the settlement. Macroscopic examination revealed carious lesions in 10.9% of adult teeth, suggesting a diet rich in carbohydrates and sugars. Dental wear was can be considered as slight (grades 2–3, x̄ = 2.62) and demonstrated a significant positive correlation with advancing age, but differences between sexes were not statistically significant. Compared with contemporaneous medieval Anatolian populations, the prevalence of caries and the degree of wear broadly consistent however, the demographic predominance of middle adults in this sample may account for the relatively lower wear values. Overall, the results suggest a diet that may have included cariogenic foods, particularly carbohydrate-rich resources, while also indicating that dental wear and caries patterns are influenced by both subsistence strategies and demographic composition.
- 25 June 2026
- Published by Istanbul University in Anadolu Araştırmaları / Anatolian Research
- No. 34,p. 330-346
Reconstructing Dietary Patterns Through Dental Caries And Wear: Hamaç Höyük Assemblage
Dental caries and wear provide important evidence for reconstructing dietary habits, food preparation techniques, and subsistence strategies in past populations. Particularly in communities such as Hamaç Höyük, where dietary practices are insufficiently documented, these biological indicators provide important insights. This study investigates how diet and culinary practices influenced both the biological and social aspects of the settlement. Macroscopic examination revealed carious lesions in 10.9% of adult teeth, suggesting a diet rich in carbohydrates and sugars. Dental wear was can be considered as slight (grades 2–3, x̄ = 2.62) and demonstrated a significant positive correlation with advancing age, but differences between sexes were not statistically significant. Compared with contemporaneous medieval Anatolian populations, the prevalence of caries and the degree of wear broadly consistent however, the demographic predominance of middle adults in this sample may account for the relatively lower wear values. Overall, the results suggest a diet that may have included cariogenic foods, particularly carbohydrate-rich resources, while also indicating that dental wear and caries patterns are influenced by both subsistence strategies and demographic composition.
- 30 April 2026
- Published by Gaziantep University Journal of Social Sciences in Gaziantep University Journal of Social Sciences
- Vol. 25 (2) , 457-477
Demirci Göleti (Çanakkale) Geç Roma-Bizans Dönemi İskeletlerinde Ağız ve Diş Sağlığı
Çalışma kapsamında, Çanakkale İli, Gelibolu İlçesi, Demirci Göleti yakınında gerçekleştirilen kurtarma kazılarından elde edilen, Geç Roma-Bizans Dönemi’ne ait iskelet topluluğunun diş ve çene patolojileri, beslenme yapısı ile ağız ve diş sağlığının anlaşılması amacıyla incelenmiştir. Çalışmada, 30 iskelete (12 erkek, 10 kadın, 4 çocuk ve 4 bebek) ait 425 adet daimi diş ve 65 adet süt dişi olmak üzere toplam 490 adet diş, 358 adet soket ve 37 adet çene, diş ve çene patolojisi açısından incelenmiştir. Analizler sonucunda, Demirci Göleti iskeletlerinde daimi dişlerde diş çürüğü %18,3, diş aşınması %89 (aşınma derecesi ortalaması 2,95), diş taşı %42,9, hipoplazi %40, alveol kemik kaybı %87,9, apse %2,4, antemortem diş kaybı %3,3 oranında; süt dişlerinde de diş çürüğü %4,5, diş aşınması %38,6 (aşınma derecesi ortalaması 1,66), hipoplazi %3,1 oranında belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, iskelet topluluğunun ağırlıklı olarak çürük yapıcı, yumuşak besinler tükettiğini işaret ederken, yüksek oranda gözlenen hipoplazi oranı bireylerin gelişim dönemlerinde stres faktörlerinden etkilendiklerini göstermektedir. Süt dişlerinde patolojilerin düşük oranda gözlenmesi ise patolojilerin ileri aşamalara ulaşmadan bebek ve çocuk ölümlerinin gerçekleşmiş olabileceğine işaret etmektedir. Demirci Göleti iskeletlerinde gözlenen diş ve çene patolojilerinin görülme oranlarının Anadolu’da bulunan Roma, Bizans ve Orta Çağ toplumlarıyla karşılaştırılması sonucunda, Demirci Göleti iskeletlerinin genel olarak tarım toplumlarına benzerlik gösterdiği belirlenmiştir.
- 30 April 2026
- Published by Gaziantep University Journal of Social Sciences in Gaziantep University Journal of Social Sciences
- Vol. 25 (2) , 457-477
Demirci Göleti (Çanakkale) Geç Roma-Bizans Dönemi İskeletlerinde Ağız ve Diş Sağlığı
Çalışma kapsamında, Çanakkale İli, Gelibolu İlçesi, Demirci Göleti yakınında gerçekleştirilen kurtarma kazılarından elde edilen, Geç Roma-Bizans Dönemi’ne ait iskelet topluluğunun diş ve çene patolojileri, beslenme yapısı ile ağız ve diş sağlığının anlaşılması amacıyla incelenmiştir. Çalışmada, 30 iskelete (12 erkek, 10 kadın, 4 çocuk ve 4 bebek) ait 425 adet daimi diş ve 65 adet süt dişi olmak üzere toplam 490 adet diş, 358 adet soket ve 37 adet çene, diş ve çene patolojisi açısından incelenmiştir. Analizler sonucunda, Demirci Göleti iskeletlerinde daimi dişlerde diş çürüğü %18,3, diş aşınması %89 (aşınma derecesi ortalaması 2,95), diş taşı %42,9, hipoplazi %40, alveol kemik kaybı %87,9, apse %2,4, antemortem diş kaybı %3,3 oranında; süt dişlerinde de diş çürüğü %4,5, diş aşınması %38,6 (aşınma derecesi ortalaması 1,66), hipoplazi %3,1 oranında belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, iskelet topluluğunun ağırlıklı olarak çürük yapıcı, yumuşak besinler tükettiğini işaret ederken, yüksek oranda gözlenen hipoplazi oranı bireylerin gelişim dönemlerinde stres faktörlerinden etkilendiklerini göstermektedir. Süt dişlerinde patolojilerin düşük oranda gözlenmesi ise patolojilerin ileri aşamalara ulaşmadan bebek ve çocuk ölümlerinin gerçekleşmiş olabileceğine işaret etmektedir. Demirci Göleti iskeletlerinde gözlenen diş ve çene patolojilerinin görülme oranlarının Anadolu’da bulunan Roma, Bizans ve Orta Çağ toplumlarıyla karşılaştırılması sonucunda, Demirci Göleti iskeletlerinin genel olarak tarım toplumlarına benzerlik gösterdiği belirlenmiştir.
- Open Access
- 30 June 2025
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 50,p. 118-125
Sex estimation by metric analysis from the sternum bone in the Havuzdere (Yalova) Medieval population
The priority in creating biological profiles is sex estimation. The use of metric measurements in sex estimation has a long history. However, in the sex estimation studies using metric measurements, bones like the sternum have been less frequently examined compared to long bones. This study examined the accuracy rate of metric measurements taken from the sternum in sex estimation. A total of 62 adult individuals (24♀/38♂) from the Medieval Havuzdere (Yalova) population were examined. 4 different measurements (maximum manubrial width, manubrial width, manubrial length, corpus sterni length) were determined on the sternum bone, and 166 measurements were taken from a total of 62 sternum in the population. The data were analyzed using SPSS 23 program, applying the t-test, Wilks Lambda test, F-test, and Discriminant Function Analysis. Analysis results show that reliable accuracy was achieved in sex estimation based on sternum measurements. Accordingly, the manubrial width measurement at the sternum was 92.5% (93.8%♀/91.7%♂) respectively; corpus sterni length measurement was 85.3% (100%♀/78.3%♂); the manubrial length measurement was able to differentiate correctly at a rate of 74.5% (76.2%♀/73.3%♂). The lowest discrimination rate is the maximum manubrial width measurement with 73.8% (68.8%♀/76.9%♂). The accuracy of sex estimation was higher in 3 measurements for female and in 1 for male. When the measurements of the bones taken separately were evaluated together, the rate of correct sex determination generally increased. These findings highlight the potential of the sternum in sex estimation and contribute to forensic and bioarchaeological research.
- 30 June 2025
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 50,p. 118-125
Open AccessSex estimation by metric analysis from the sternum bone in the Havuzdere (Yalova) Medieval population
The priority in creating biological profiles is sex estimation. The use of metric measurements in sex estimation has a long history. However, in the sex estimation studies using metric measurements, bones like the sternum have been less frequently examined compared to long bones. This study examined the accuracy rate of metric measurements taken from the sternum in sex estimation. A total of 62 adult individuals (24♀/38♂) from the Medieval Havuzdere (Yalova) population were examined. 4 different measurements (maximum manubrial width, manubrial width, manubrial length, corpus sterni length) were determined on the sternum bone, and 166 measurements were taken from a total of 62 sternum in the population. The data were analyzed using SPSS 23 program, applying the t-test, Wilks Lambda test, F-test, and Discriminant Function Analysis. Analysis results show that reliable accuracy was achieved in sex estimation based on sternum measurements. Accordingly, the manubrial width measurement at the sternum was 92.5% (93.8%♀/91.7%♂) respectively; corpus sterni length measurement was 85.3% (100%♀/78.3%♂); the manubrial length measurement was able to differentiate correctly at a rate of 74.5% (76.2%♀/73.3%♂). The lowest discrimination rate is the maximum manubrial width measurement with 73.8% (68.8%♀/76.9%♂). The accuracy of sex estimation was higher in 3 measurements for female and in 1 for male. When the measurements of the bones taken separately were evaluated together, the rate of correct sex determination generally increased. These findings highlight the potential of the sternum in sex estimation and contribute to forensic and bioarchaeological research.
- Open Access
- 26 June 2025
- Published by Murat Serdar in Ortaçağ Araştırmaları Dergisi
- Vol. 8 (1) , 374-385
Sex Estimation Using Metric Analysis of the Patella Bone in the Medieval Population of Havuzdere (Yalova)
This study investigates the reliability of using patella bone measurements for estimating sex in human skeletal remains. A total of 123 adult individuals (49 females and 74 males) from the Havuzdere (Yalova-Türkiye) population, dating back to the Middle Ages, were examined. Three key measurements were taken from the patella bone: maximum height, width, and thickness, resulting in 346 measurements. The data were analyzed using statistical tests in SPSS 23, including the t-test, Wilks’ Lambda test, F-test, and Discriminant Function Analysis. The analysis demonstrated that patella measurements provide reliable accuracy for determining sex. Maximum patella height had the highest accuracy rate at 85.6% (82.2% females and 87.9% males), followed by maximum patella width at 81.4% (78.3% females and 83.6% males). The lowest accuracy was found in maximum patella thickness at 77.9% (83.7% females and 74.0% males). Sex estimation accuracy was higher for females in one measurement and for males in two measurements. When all measurements were evaluated together, the accuracy of correctly distinguishing sex increased. These findings highlight that metric measurements of the patella bone are a reliable method for sex estimation in anthropological, bioarchaeological, and forensic contexts. The study underscores the value of using patella measurements in cases where sex determination from skeletal remains is necessary, contributing to both academic research and practical applications in forensic investigations.
- 26 June 2025
- Published by Murat Serdar in Ortaçağ Araştırmaları Dergisi
- Vol. 8 (1) , 374-385
Open AccessSex Estimation Using Metric Analysis of the Patella Bone in the Medieval Population of Havuzdere (Yalova)
This study investigates the reliability of using patella bone measurements for estimating sex in human skeletal remains. A total of 123 adult individuals (49 females and 74 males) from the Havuzdere (Yalova-Türkiye) population, dating back to the Middle Ages, were examined. Three key measurements were taken from the patella bone: maximum height, width, and thickness, resulting in 346 measurements. The data were analyzed using statistical tests in SPSS 23, including the t-test, Wilks’ Lambda test, F-test, and Discriminant Function Analysis. The analysis demonstrated that patella measurements provide reliable accuracy for determining sex. Maximum patella height had the highest accuracy rate at 85.6% (82.2% females and 87.9% males), followed by maximum patella width at 81.4% (78.3% females and 83.6% males). The lowest accuracy was found in maximum patella thickness at 77.9% (83.7% females and 74.0% males). Sex estimation accuracy was higher for females in one measurement and for males in two measurements. When all measurements were evaluated together, the accuracy of correctly distinguishing sex increased. These findings highlight that metric measurements of the patella bone are a reliable method for sex estimation in anthropological, bioarchaeological, and forensic contexts. The study underscores the value of using patella measurements in cases where sex determination from skeletal remains is necessary, contributing to both academic research and practical applications in forensic investigations.
- 2 January 2024
- Published by Türk Eskiçağ Bİlimleri Enstitüsü in Colloquium Anatolicum
- No. 22,p. 29-46
Kuzeybatı Anadolu'da Yeni Bir Paleolitik Dönem Buluntu Alanı: İnkaya Mağarası
İnkaya Mağarası (Çan/Çanakkale), 2016 yılında yapılan “Muğla ve Çanakkale İlleri Yüzey Araştırması” sırasında bulunmuştur. Mağaradaki araştırmalar 2017-2020 yılları arasında Troya Müzesi tarafından ger- çekleştirilen kısa süreli kazı çalışmalarının ardından 2021 yılında Ankara Üniversitesi tarafından yürü- tülen bir projeye dönüştürülmüştür. Geç Oligosen-Erken Miyosen dönemde oluşmuş ve kısmen yıkılmış bir kayalık sistemi içerisindeki İnkaya Mağarası yaklaşık 86.36 - 22.58 bin yılları arasına tarihlendirilen bir kültür katmanı içermektedir. Çakmaktaşı, bazalt ve andezitten üretilmiş yontmataş aletler içerisinde- ki yonga ağırlıklı üretim ve Levallois endüstrisi örnekleri mağaranın Orta Paleolitik dönem kullanımı ile uyumludur. Mağaranın farklı alanlarındaki bulguların yoğunluğu ve çeşitliliği mağaranın alan kullanımı hakkında bilgiler vermektedir. Örneğin batı bölümündeki yoğun yonga ve döküntüler bu alanın atölye olarak kullanılmış olabileceğini düşündürmektedir. Mağara, Orta Paleolitik Dönemde kuzey yarımküre- de hüküm süren buzul dönemlerinde yaşayan ve vadi sığınaklarında yaşam mücadelesi veren insanların Anadolu-Balkanlar arasındaki olası göçlerine açıklık getirecek bir potansiyeli taşımaktadır. Bu çalışmada kazı çalışmalarından elde edilen çeşitli veriler ışığında İnkaya Mağarası sakinleri hakkında kısa bir değer- lendirme yapılmaktadır.
- 2 January 2024
- Published by Türk Eskiçağ Bİlimleri Enstitüsü in Colloquium Anatolicum
- No. 22,p. 29-46
Kuzeybatı Anadolu'da Yeni Bir Paleolitik Dönem Buluntu Alanı: İnkaya Mağarası
İnkaya Mağarası (Çan/Çanakkale), 2016 yılında yapılan “Muğla ve Çanakkale İlleri Yüzey Araştırması” sırasında bulunmuştur. Mağaradaki araştırmalar 2017-2020 yılları arasında Troya Müzesi tarafından ger- çekleştirilen kısa süreli kazı çalışmalarının ardından 2021 yılında Ankara Üniversitesi tarafından yürü- tülen bir projeye dönüştürülmüştür. Geç Oligosen-Erken Miyosen dönemde oluşmuş ve kısmen yıkılmış bir kayalık sistemi içerisindeki İnkaya Mağarası yaklaşık 86.36 - 22.58 bin yılları arasına tarihlendirilen bir kültür katmanı içermektedir. Çakmaktaşı, bazalt ve andezitten üretilmiş yontmataş aletler içerisinde- ki yonga ağırlıklı üretim ve Levallois endüstrisi örnekleri mağaranın Orta Paleolitik dönem kullanımı ile uyumludur. Mağaranın farklı alanlarındaki bulguların yoğunluğu ve çeşitliliği mağaranın alan kullanımı hakkında bilgiler vermektedir. Örneğin batı bölümündeki yoğun yonga ve döküntüler bu alanın atölye olarak kullanılmış olabileceğini düşündürmektedir. Mağara, Orta Paleolitik Dönemde kuzey yarımküre- de hüküm süren buzul dönemlerinde yaşayan ve vadi sığınaklarında yaşam mücadelesi veren insanların Anadolu-Balkanlar arasındaki olası göçlerine açıklık getirecek bir potansiyeli taşımaktadır. Bu çalışmada kazı çalışmalarından elde edilen çeşitli veriler ışığında İnkaya Mağarası sakinleri hakkında kısa bir değer- lendirme yapılmaktadır.
- Open Access
- 31 December 2023
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 47,p. 60
Havuzdere (Yalova) Orta Çağ toplumu bebek ve çocuk iskeletlerinde ağız ve diş sağlığı
İskelet toplumlarında erişkin olmayan bireylerde gözlenen diş ve çene hastalıklarının değerlendirilmesi, bebek ve çocukların sağlık ve beslenme yapısı hakkında önemli bilgiler sağlamaktadır. Bu çalışmada, Havuzdere Orta Çağ toplumundaki bebek ve çocukların ağız ve diş sağlığı, beslenme yapısı, genel sağlık yapısı ve yaşam biçimlerinin anlaşılması amacıyla diş ve çene patolojileri incelenmiştir. Çalışmada Havuzdere toplumu bebek ve çocuklarına ait toplam 105 bireyin (89 çocuk ve 16 bebek) 2143 adet dişi (706 süt ve 1437 daimî diş) incelenmiştir. Diş ve çene patolojileri analizleri sonucunda, bebek ve çocuklarda diş çürüğü %9,6, diş aşınması %40,3, diş taşı %12, hipoplazi %30,3, alveol kemik kaybı %3, apse %0,2 ve antemortem diş kaybı %0,1 oranında gözlenmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bilgiler, Havuzdere toplumunda bebek ve çocukların erken yaşta anne sütünden kesildiğini, genellikle karbonhidrat ağırlıklı beslendiklerini ve gelişim dönemlerinde çevresel ve fizyolojik strese maruz kaldıklarını göstermektedir.
- 31 December 2023
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 47,p. 60
Open AccessHavuzdere (Yalova) Orta Çağ toplumu bebek ve çocuk iskeletlerinde ağız ve diş sağlığı
İskelet toplumlarında erişkin olmayan bireylerde gözlenen diş ve çene hastalıklarının değerlendirilmesi, bebek ve çocukların sağlık ve beslenme yapısı hakkında önemli bilgiler sağlamaktadır. Bu çalışmada, Havuzdere Orta Çağ toplumundaki bebek ve çocukların ağız ve diş sağlığı, beslenme yapısı, genel sağlık yapısı ve yaşam biçimlerinin anlaşılması amacıyla diş ve çene patolojileri incelenmiştir. Çalışmada Havuzdere toplumu bebek ve çocuklarına ait toplam 105 bireyin (89 çocuk ve 16 bebek) 2143 adet dişi (706 süt ve 1437 daimî diş) incelenmiştir. Diş ve çene patolojileri analizleri sonucunda, bebek ve çocuklarda diş çürüğü %9,6, diş aşınması %40,3, diş taşı %12, hipoplazi %30,3, alveol kemik kaybı %3, apse %0,2 ve antemortem diş kaybı %0,1 oranında gözlenmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bilgiler, Havuzdere toplumunda bebek ve çocukların erken yaşta anne sütünden kesildiğini, genellikle karbonhidrat ağırlıklı beslendiklerini ve gelişim dönemlerinde çevresel ve fizyolojik strese maruz kaldıklarını göstermektedir.
- Open Access
- 29 October 2023
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 46,p. 82-89
Çanakkale / Çan / İnkaya Mağarası Kazısı
Antropolojik çalışmalarda insan türlerinin ilk kez nerede ortaya çıktıkları ve yayılım alanları en önemli araştırma sorunlarından birini oluşturmaktadır. En eski insan türlerinin Afrika orijinli olarak ortaya çıktığı, sonrasında dalgalar halinde diğer kıtalara yayıldığına dair binlerce kanıt bulunmaktadır. Anadolu’nun, Afrika, Asya ve Avrupa kıtaları arasındaki konumu dolayısıyla bu konunun araştırılması oldukça önemlidir. Ülkemizin kuzeybatı kesiminde insan türlerinin yaşam ve yayılım alanlarının tespit edilmesine yönelik olarak yapılan yüzey araştırması sırasında keşfedilen İnkaya Mağarası’nda 2017 yılından beri kazı çalışmaları gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmada, Çanakkale ilinde 7 sezon boyunca gerçekleştirilen yüzey araştırmaları ve 6 sezon boyunca yapılan kazı çalışmaları hakkında değerlendirmeler yapılmaktadır. Geç Oligosen-Erken Miyosen Dönem’deki volkanik faaliyetlerle oluşmuş İnkaya Mağarası kayalık sisteminde yaklaşık 86 bin yıl öncesinden beri yaşamış olan insanlara ait kültür kalıntıları bulunmaktadır. Çakmaktaşı, bazalt ve andezitten üretilmiş yontmataş aletler mağaranın Orta Paleolitik Dönem’deki kullanımını yansıtmaktadır. İnkaya Mağarası, Paleolitik’te Kuzey Yarım Küre'de hüküm süren buzul dönemlerinde yaşayan ve göreceli olarak daha elverişli vadi sığınaklarını tercih eden fosil insanların Anadolu-Balkanlar arasındaki olası göçlerine açıklık getirecek bir potansiyeli taşımaktadır.
- 29 October 2023
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 46,p. 82-89
Open AccessÇanakkale / Çan / İnkaya Mağarası Kazısı
Antropolojik çalışmalarda insan türlerinin ilk kez nerede ortaya çıktıkları ve yayılım alanları en önemli araştırma sorunlarından birini oluşturmaktadır. En eski insan türlerinin Afrika orijinli olarak ortaya çıktığı, sonrasında dalgalar halinde diğer kıtalara yayıldığına dair binlerce kanıt bulunmaktadır. Anadolu’nun, Afrika, Asya ve Avrupa kıtaları arasındaki konumu dolayısıyla bu konunun araştırılması oldukça önemlidir. Ülkemizin kuzeybatı kesiminde insan türlerinin yaşam ve yayılım alanlarının tespit edilmesine yönelik olarak yapılan yüzey araştırması sırasında keşfedilen İnkaya Mağarası’nda 2017 yılından beri kazı çalışmaları gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmada, Çanakkale ilinde 7 sezon boyunca gerçekleştirilen yüzey araştırmaları ve 6 sezon boyunca yapılan kazı çalışmaları hakkında değerlendirmeler yapılmaktadır. Geç Oligosen-Erken Miyosen Dönem’deki volkanik faaliyetlerle oluşmuş İnkaya Mağarası kayalık sisteminde yaklaşık 86 bin yıl öncesinden beri yaşamış olan insanlara ait kültür kalıntıları bulunmaktadır. Çakmaktaşı, bazalt ve andezitten üretilmiş yontmataş aletler mağaranın Orta Paleolitik Dönem’deki kullanımını yansıtmaktadır. İnkaya Mağarası, Paleolitik’te Kuzey Yarım Küre'de hüküm süren buzul dönemlerinde yaşayan ve göreceli olarak daha elverişli vadi sığınaklarını tercih eden fosil insanların Anadolu-Balkanlar arasındaki olası göçlerine açıklık getirecek bir potansiyeli taşımaktadır.
- Open Access
- 30 June 2023
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 45,p. 81-95
Havuzdere (Yalova) Orta Çağ toplumu bebek ve çocuk iskeletlerinde ağız ve diş sağlığı
İskelet toplumlarında erişkin olmayan bireylerde gözlenen diş ve çene hastalıklarının değerlendirilmesi, bebek ve çocukların sağlık ve beslenme yapısı hakkında önemli bilgiler sağlamaktadır. Bu çalışmada, Havuzdere Orta Çağ toplumundaki bebek ve çocukların ağız ve diş sağlığı, beslenme yapısı, genel sağlık yapısı ve yaşam biçimlerinin anlaşılması amacıyla diş ve çene patolojileri incelenmiştir. Çalışmada Havuzdere toplumu bebek ve çocuklarına ait toplam 105 bireyin (89 çocuk ve 16 bebek) 2143 adet dişi (706 süt ve 1437 daimî diş) incelenmiştir. Diş ve çene patolojileri analizleri sonucunda, bebek ve çocuklarda diş çürüğü %9,6, diş aşınması %40,3, diş taşı %12, hipoplazi %30,3, alveol kemik kaybı %3, apse %0,2 ve antemortem diş kaybı %0,1 oranında gözlenmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bilgiler, Havuzdere toplumunda bebek ve çocukların erken yaşta anne sütünden kesildiğini, genellikle karbonhidrat ağırlıklı beslendiklerini ve gelişim dönemlerinde çevresel ve fizyolojik strese maruz kaldıklarını göstermektedir.
- 30 June 2023
- Published by Antropoloji in Antropoloji
- No. 45,p. 81-95
Open AccessHavuzdere (Yalova) Orta Çağ toplumu bebek ve çocuk iskeletlerinde ağız ve diş sağlığı
İskelet toplumlarında erişkin olmayan bireylerde gözlenen diş ve çene hastalıklarının değerlendirilmesi, bebek ve çocukların sağlık ve beslenme yapısı hakkında önemli bilgiler sağlamaktadır. Bu çalışmada, Havuzdere Orta Çağ toplumundaki bebek ve çocukların ağız ve diş sağlığı, beslenme yapısı, genel sağlık yapısı ve yaşam biçimlerinin anlaşılması amacıyla diş ve çene patolojileri incelenmiştir. Çalışmada Havuzdere toplumu bebek ve çocuklarına ait toplam 105 bireyin (89 çocuk ve 16 bebek) 2143 adet dişi (706 süt ve 1437 daimî diş) incelenmiştir. Diş ve çene patolojileri analizleri sonucunda, bebek ve çocuklarda diş çürüğü %9,6, diş aşınması %40,3, diş taşı %12, hipoplazi %30,3, alveol kemik kaybı %3, apse %0,2 ve antemortem diş kaybı %0,1 oranında gözlenmiştir. Çalışma kapsamında elde edilen bilgiler, Havuzdere toplumunda bebek ve çocukların erken yaşta anne sütünden kesildiğini, genellikle karbonhidrat ağırlıklı beslendiklerini ve gelişim dönemlerinde çevresel ve fizyolojik strese maruz kaldıklarını göstermektedir.
- 1 January 2023
- Published by ASOS Yayinevi in JOURNAL OF ACADEMIC SOCIAL RESOURCES
- Vol. 8 (Cilt 8 Say) , 2482-2487
The Frequency of Metopic Suture Variants in the Roman Period Individuals of Çanakkale Lapseki
İnsan kafatasındaki frontal kemik doğumdan önce ve doğumdan sonra metopik sutur ile ayrılan iki parçadan oluşmaktadır. Metopik sutur 9 ay-8 yaş arasında kaynaşarak yetişkinlik dönemindeki frontal kemiği tek parça haline getirmektedir. Metopik suturun, frontal kemiğin glabellar bölgesinde kapanmasından sonra karmaşık kemikleşme sürecinin sonucunda oluşan ikincil bir kısa sutur kalıntısı görülmektedir. Bu ikincil sutu rmetopik sutur varyantı veya supranasal sutur olarak isimlendirilmektedir. Metopik sutur varyantı; “çizgisel (I)”, “H”, “V”, “U” ve“zikzak” olmak üzere 5 şekilde sınıflandırılmıştır. Çalışmanın amacı, Lapseki Lahit’inden çıkarılan kafataslarında gözlenen metopik sutur varyantı tiplerinin frekanslarını belirlemektir. Çalışmada Roma dönemine ait 38 bireyin kafatasına bakılmıştır. 18 kafatasında frontal kemiğin yokluğu veya kırık olmasından dolayı varyanta bakılamamıştır. 6 kafatasında tam metopik sutur kaynaşmaması (metopizm) tespit edilmiştir ve değerlendirme 14 kafatası üzerinden yapılmıştır. 14 kafatasının 8 (%57,14)’i “zikzak” 5 (%35,72)’i “I” ve 1 (%7,14)’i “U” biçimindedir. Eski Anadolu toplumlarından Van Kalesi Höyüğü ile karşılaştırıldığında “zikzak” biçimli metopik sutur varyantı her ikisinde de en yüksek orandadır. Anatomik çalışmalarda daha çok “I” biçimli sutur varyantı gözlenmektedir. Metopik varyant sutur şekli açısından cinsiyetler arası bir anlamlılık bulunamamıştır. 3 kadın kafatasının 2’sinde “I” ve 1’inde “zikzak” biçimi gözlenirken, 11 erkek kafatasının 3’ünde “I”, 7’sinde “zikzak” ve 1’inde “U” biçimi varyant tespit edilmiştir.
- 1 January 2023
- Published by ASOS Yayinevi in JOURNAL OF ACADEMIC SOCIAL RESOURCES
- Vol. 8 (Cilt 8 Say) , 2482-2487
The Frequency of Metopic Suture Variants in the Roman Period Individuals of Çanakkale Lapseki
İnsan kafatasındaki frontal kemik doğumdan önce ve doğumdan sonra metopik sutur ile ayrılan iki parçadan oluşmaktadır. Metopik sutur 9 ay-8 yaş arasında kaynaşarak yetişkinlik dönemindeki frontal kemiği tek parça haline getirmektedir. Metopik suturun, frontal kemiğin glabellar bölgesinde kapanmasından sonra karmaşık kemikleşme sürecinin sonucunda oluşan ikincil bir kısa sutur kalıntısı görülmektedir. Bu ikincil sutu rmetopik sutur varyantı veya supranasal sutur olarak isimlendirilmektedir. Metopik sutur varyantı; “çizgisel (I)”, “H”, “V”, “U” ve“zikzak” olmak üzere 5 şekilde sınıflandırılmıştır. Çalışmanın amacı, Lapseki Lahit’inden çıkarılan kafataslarında gözlenen metopik sutur varyantı tiplerinin frekanslarını belirlemektir. Çalışmada Roma dönemine ait 38 bireyin kafatasına bakılmıştır. 18 kafatasında frontal kemiğin yokluğu veya kırık olmasından dolayı varyanta bakılamamıştır. 6 kafatasında tam metopik sutur kaynaşmaması (metopizm) tespit edilmiştir ve değerlendirme 14 kafatası üzerinden yapılmıştır. 14 kafatasının 8 (%57,14)’i “zikzak” 5 (%35,72)’i “I” ve 1 (%7,14)’i “U” biçimindedir. Eski Anadolu toplumlarından Van Kalesi Höyüğü ile karşılaştırıldığında “zikzak” biçimli metopik sutur varyantı her ikisinde de en yüksek orandadır. Anatomik çalışmalarda daha çok “I” biçimli sutur varyantı gözlenmektedir. Metopik varyant sutur şekli açısından cinsiyetler arası bir anlamlılık bulunamamıştır. 3 kadın kafatasının 2’sinde “I” ve 1’inde “zikzak” biçimi gözlenirken, 11 erkek kafatasının 3’ünde “I”, 7’sinde “zikzak” ve 1’inde “U” biçimi varyant tespit edilmiştir.