Arif Semerci
Research Subjects
Research Interests
Arif Semerci has a total of 20 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Duran Çelik
Mustafa Kemal University, Turkey
5 shared publications - Enver Ken
AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TARIM EKONOMİSİ (DR)
3 shared publications - Eylem Durmuş
ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIM EKONOMİSİ BÖLÜMÜ
3 shared publications - Arife Yurdugül Topal
Tarım ve Orman Bakanlığı
2 shared publications - Ahmed Mazid
International Center for Agricultural Research in the Dry Areas
1 shared publication Ahmet Altikat
¶General Directorate of Agricultural Research,Ankara,Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- 3 July 2026
- Published by Adnan Menderes University in Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (1) , 95-105
The Economics of White Gold: Dynamics in Global Cotton Production and Türkiye’s Position
Cotton is one of the most important agricultural commodities due to its role in the textile industry, rural employment, and agricultural income. This study aims to analyze the economic and structural dynamics of cotton production at both global and national levels and to evaluate Türkiye’s position in terms of production, cost structure, foreign trade, and support policies. The study is based on statistical data published by the International Cotton Advisory Committee (ICAC), the Turkish Statistical Institute (TURKSTAT), and other official institutions. A descriptive and comparative analysis approach was used, and time-series data covering the period 2000/2001–2022/2023 were examined. The data show that global cotton production has remained around 24–25 million tons, while cultivated areas remained relatively stable and production growth was mainly driven by yield increases. At the same time, high stock-to-use ratios indicate a structural surplus in the global cotton market, influenced by trade policies and government support programs. Cost analysis reveals significant differences among countries in terms of productivity, input use, and competitiveness. In Türkiye, declining cultivation areas and increasing domestic demand have led to a higher dependence on imports despite improvements in yield. The originality of this study lies in the joint evaluation of production, cost, trade, and policy indicators within a single analytical framework. The results indicate that long-term planning, efficient resource use, technological adoption, and stable support policies are essential for ensuring sustainable and competitive cotton production.
- 3 July 2026
- Published by Adnan Menderes University in Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (1) , 95-105
The Economics of White Gold: Dynamics in Global Cotton Production and Türkiye’s Position
Cotton is one of the most important agricultural commodities due to its role in the textile industry, rural employment, and agricultural income. This study aims to analyze the economic and structural dynamics of cotton production at both global and national levels and to evaluate Türkiye’s position in terms of production, cost structure, foreign trade, and support policies. The study is based on statistical data published by the International Cotton Advisory Committee (ICAC), the Turkish Statistical Institute (TURKSTAT), and other official institutions. A descriptive and comparative analysis approach was used, and time-series data covering the period 2000/2001–2022/2023 were examined. The data show that global cotton production has remained around 24–25 million tons, while cultivated areas remained relatively stable and production growth was mainly driven by yield increases. At the same time, high stock-to-use ratios indicate a structural surplus in the global cotton market, influenced by trade policies and government support programs. Cost analysis reveals significant differences among countries in terms of productivity, input use, and competitiveness. In Türkiye, declining cultivation areas and increasing domestic demand have led to a higher dependence on imports despite improvements in yield. The originality of this study lies in the joint evaluation of production, cost, trade, and policy indicators within a single analytical framework. The results indicate that long-term planning, efficient resource use, technological adoption, and stable support policies are essential for ensuring sustainable and competitive cotton production.
- 22 May 2026
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (3) , 923-939
Economic Efficiency of Fertilizer Use in Paddy, Canola, and Cotton Production: Evidence from Türkiye
This study analyzes the economic efficiency of fertilizer use in the production of paddy, canola, and cotton in Türkiye. The sampling methods used were; simple random sampling for cotton, stratified sampling for rice, and a complete enumeration method for canola. Primary data were collected from 74 paddy, 83 canola, and 136 cotton producers. The data used in the research pertain to the 2016 production season for cotton and the 2018 production season for rice and canola. Production functions were estimated based on the main input variables for each crop. In paddy production, the coefficient of determination (R²) was found to be 0.972, the sum of input elasticities (Σbi) was 1.002, and the elasticity coefficient of the fertilizer input was 0.243. The marginal efficiency of fertilizer use in paddy was calculated as 13.67. For canola production, the R² value was 0.919, the fertilizer elasticity coefficient was 0.662, and the total input elasticity (Σbi) was 1.004. The marginal efficiency coefficient of fertilizer in canola was found to be 9.39. In the cotton model, the coefficient of determination was 0.915, the elasticity of fertilizer input was 0.263, and the total input elasticity was 0.976. The marginal efficiency of fertilizer in cotton production was calculated as 4.18. In all three models, the fertilizer variable was statistically significant at the 5% level. Additionally, the high R² values and statistically significant F-statistics indicate the reliability of the estimated production functions. The results show that fertilizer is not used at an economically optimal level in the examined enterprises for any of the three crops. These findings imply that there is potential to increase both yield per unit area and farm income through improved fertilizer use. In conclusion, increasing the amount of fertilizer applied per unit area in paddy, canola, and cotton production can be considered an important strategy to enhance agricultural productivity and producer profitability.
- 22 May 2026
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (3) , 923-939
Economic Efficiency of Fertilizer Use in Paddy, Canola, and Cotton Production: Evidence from Türkiye
This study analyzes the economic efficiency of fertilizer use in the production of paddy, canola, and cotton in Türkiye. The sampling methods used were; simple random sampling for cotton, stratified sampling for rice, and a complete enumeration method for canola. Primary data were collected from 74 paddy, 83 canola, and 136 cotton producers. The data used in the research pertain to the 2016 production season for cotton and the 2018 production season for rice and canola. Production functions were estimated based on the main input variables for each crop. In paddy production, the coefficient of determination (R²) was found to be 0.972, the sum of input elasticities (Σbi) was 1.002, and the elasticity coefficient of the fertilizer input was 0.243. The marginal efficiency of fertilizer use in paddy was calculated as 13.67. For canola production, the R² value was 0.919, the fertilizer elasticity coefficient was 0.662, and the total input elasticity (Σbi) was 1.004. The marginal efficiency coefficient of fertilizer in canola was found to be 9.39. In the cotton model, the coefficient of determination was 0.915, the elasticity of fertilizer input was 0.263, and the total input elasticity was 0.976. The marginal efficiency of fertilizer in cotton production was calculated as 4.18. In all three models, the fertilizer variable was statistically significant at the 5% level. Additionally, the high R² values and statistically significant F-statistics indicate the reliability of the estimated production functions. The results show that fertilizer is not used at an economically optimal level in the examined enterprises for any of the three crops. These findings imply that there is potential to increase both yield per unit area and farm income through improved fertilizer use. In conclusion, increasing the amount of fertilizer applied per unit area in paddy, canola, and cotton production can be considered an important strategy to enhance agricultural productivity and producer profitability.
- 16 March 2026
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (2) , 740-754
Cost Analysis of Honey Production in Beekeeping Farms in Çanakkale Province of Türkiye
Beekeeping is an animal husbandry sub-sector that provides very important products in terms of human nutrition and health, also it is important for maintaining the natural balance and agricultural sustainability with pollination. Türkiye ranks second in honey production worldwide, after China. In this study, cost analysis of the honey production in Çanakkale province, and their current status and problems were explored. In this study, stratified sampling method was used to determine the sample volume. The data used in the research were obtained from 64 beekeeping farms in the Çanakkale province by face-to-face questionnaire method. The beekeeping farms were divided into three groups depend on the number of bees’ hives such as 0-74 hives, 75-149 hives, and 150 or more hives. According to the research results, 58% of the total production expenses were fixed expenses, while that of variable expenses was 42% in honey production. The production cost of honey per kg was $1.35, and selling price of honey per kg was $5.17, on average, and the net profit of honey production per kg was $3.72. Sample beekeeping farms produced 1965.16 kg of honey annually, resulting in $7310.99 net profit. The honey yield per beehive in Çanakkale province was 13.22 kg. Research results also showed that honey production in Çanakkale was a profitable and the relative profits and efficiency level of in small beekeeping farms were higher than that of other groups. The study suggests that accelerating R&D activities and creating brand for bee products may increase the income of beekeeping farms. According to the research findings, bee breeds with high-yield should be expanded, and technical training should be provided to the beekeepers in the province in order to increase the yield and income from beekeeping activity.
- 16 March 2026
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (2) , 740-754
Cost Analysis of Honey Production in Beekeeping Farms in Çanakkale Province of Türkiye
Beekeeping is an animal husbandry sub-sector that provides very important products in terms of human nutrition and health, also it is important for maintaining the natural balance and agricultural sustainability with pollination. Türkiye ranks second in honey production worldwide, after China. In this study, cost analysis of the honey production in Çanakkale province, and their current status and problems were explored. In this study, stratified sampling method was used to determine the sample volume. The data used in the research were obtained from 64 beekeeping farms in the Çanakkale province by face-to-face questionnaire method. The beekeeping farms were divided into three groups depend on the number of bees’ hives such as 0-74 hives, 75-149 hives, and 150 or more hives. According to the research results, 58% of the total production expenses were fixed expenses, while that of variable expenses was 42% in honey production. The production cost of honey per kg was $1.35, and selling price of honey per kg was $5.17, on average, and the net profit of honey production per kg was $3.72. Sample beekeeping farms produced 1965.16 kg of honey annually, resulting in $7310.99 net profit. The honey yield per beehive in Çanakkale province was 13.22 kg. Research results also showed that honey production in Çanakkale was a profitable and the relative profits and efficiency level of in small beekeeping farms were higher than that of other groups. The study suggests that accelerating R&D activities and creating brand for bee products may increase the income of beekeeping farms. According to the research findings, bee breeds with high-yield should be expanded, and technical training should be provided to the beekeepers in the province in order to increase the yield and income from beekeeping activity.
- Open Access
- 24 July 2024
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 11 (3) , 597-615
Bitkisel Üretimde İşletme Büyüklüğünün Ürün Verimi, Üretim Değeri ve Ürün Maliyeti Üzerine Etkisi: Çeltik, Pamuk ve Kanola Üretimi Örneği
Tarım ürünleri ticaretinde ve ülkelerarası rekabet bağlamında birim alandan elde edilen verimin yüksekliği yanında üretilen ürünün maliyeti de önemli rol oynamaktadır. Bir tarım işletmesinin hem verim hem de maliyet avantajına sahip olabilmesi için belirli bir işletme büyüklüğüne sahip olması gerekmektedir. Bu çalışmada; pamuk üretiminde 136 işletmeden, çeltik üretiminde 74 işletmeden ve kanola üretiminde de 83 işletmeden elde edilen veriler işletme büyüklük grupları bazında verim değerleri ve ürün maliyetleri dikkate alınarak analiz edilmiştir. İncelenen işletmelerde işletme başına ortalama üretim alanları kanolada 83.14 da, çeltik üretiminde 141.36 da ve pamuk üretiminde ise 107.99 da olarak belirlenmiştir. Araştırmada; Çeltik üretiminde işletme başına ortalama verim 777.11 kg da-1 olup, en yüksek verim (797.20 kg da-1) ve ürün değeri ($446.46 da-1) büyük işletme büyük grupta yer alan işletmelerden sağlanmıştır. Yürütülen araştırmada pamuk üretiminde işletme başına ortalama verim 536.19 kg da-1, kanola üretimde ise 290.87 kg da-1 olarak hesaplanmıştır. Yapılan araştırma en yüksek verimin kanola üretiminde (309.23 kg da-1) ve pamuk üretiminde (538.53 kg da-1) küçük işletmelerin bulunduğu birinci gruptan elde edildiğini göstermiştir. Araştırma kapsamında işletme yöneticilerininin yaşı, mesleki tecrübesi ve genel eğitim düzeyi de işletme büyüklük grupları bazında analiz edilmiştir. Araştırma bulguları çeltik üretiminde üreticilerin ekonomi ilkelerine uygun olarak, diğer bir ifade ile rasyonel bir şekilde, işletmelerini yönettiklerini ortaya koymuştur. Pamuk ve kanola üreten işletmeler ise küçük işletme gruplarında hem verim hem de üretim değeri bakımından diğer gruplarda yer alan işletmelere göre daha yüksek performans göstermişlerdir. Bu durum pamuk ve kanola üretiminde orta ve büyük grupta yer alan işletmelerin büyük ölçekli işletme olmanın avantajlarından yeterince yararlanamadıklarını ortaya koymuştur.
- 24 July 2024
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 11 (3) , 597-615
Open AccessBitkisel Üretimde İşletme Büyüklüğünün Ürün Verimi, Üretim Değeri ve Ürün Maliyeti Üzerine Etkisi: Çeltik, Pamuk ve Kanola Üretimi Örneği
Tarım ürünleri ticaretinde ve ülkelerarası rekabet bağlamında birim alandan elde edilen verimin yüksekliği yanında üretilen ürünün maliyeti de önemli rol oynamaktadır. Bir tarım işletmesinin hem verim hem de maliyet avantajına sahip olabilmesi için belirli bir işletme büyüklüğüne sahip olması gerekmektedir. Bu çalışmada; pamuk üretiminde 136 işletmeden, çeltik üretiminde 74 işletmeden ve kanola üretiminde de 83 işletmeden elde edilen veriler işletme büyüklük grupları bazında verim değerleri ve ürün maliyetleri dikkate alınarak analiz edilmiştir. İncelenen işletmelerde işletme başına ortalama üretim alanları kanolada 83.14 da, çeltik üretiminde 141.36 da ve pamuk üretiminde ise 107.99 da olarak belirlenmiştir. Araştırmada; Çeltik üretiminde işletme başına ortalama verim 777.11 kg da-1 olup, en yüksek verim (797.20 kg da-1) ve ürün değeri ($446.46 da-1) büyük işletme büyük grupta yer alan işletmelerden sağlanmıştır. Yürütülen araştırmada pamuk üretiminde işletme başına ortalama verim 536.19 kg da-1, kanola üretimde ise 290.87 kg da-1 olarak hesaplanmıştır. Yapılan araştırma en yüksek verimin kanola üretiminde (309.23 kg da-1) ve pamuk üretiminde (538.53 kg da-1) küçük işletmelerin bulunduğu birinci gruptan elde edildiğini göstermiştir. Araştırma kapsamında işletme yöneticilerininin yaşı, mesleki tecrübesi ve genel eğitim düzeyi de işletme büyüklük grupları bazında analiz edilmiştir. Araştırma bulguları çeltik üretiminde üreticilerin ekonomi ilkelerine uygun olarak, diğer bir ifade ile rasyonel bir şekilde, işletmelerini yönettiklerini ortaya koymuştur. Pamuk ve kanola üreten işletmeler ise küçük işletme gruplarında hem verim hem de üretim değeri bakımından diğer gruplarda yer alan işletmelere göre daha yüksek performans göstermişlerdir. Bu durum pamuk ve kanola üretiminde orta ve büyük grupta yer alan işletmelerin büyük ölçekli işletme olmanın avantajlarından yeterince yararlanamadıklarını ortaya koymuştur.
- Open Access
- 24 July 2024
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 11 (3) , 616-629
Şeker Pancarı Üretiminde Kaynak Kullanım Etkinliğinin Analizi: Balıkesir İli Örneği
Dünyada ve Türkiye’de şeker pancarı üretimi; ekonomiye yaptığı pozitif etki yanında, yan sanayilere hammadde sağlaması, hayvansal üretimi teşvik etmesi nedeniyle önemli bir tarımsal faaliyet dalıdır. 2019/2020 döneminde dünya şeker üretimi 167 milyon ton olarak gerçekleşmiş olup, şeker pancarı üretiminde Türkiye Avrupa kıtasında 4. ve dünyada ise 5. ülke konumundadır. Tarımsal üretimde en önemli konuların başında üretim maliyeti ve girdilerin etkin kullanımı gelmektedir. Etkin kullanılmayan girdi ürün maliyetini artırdığı gibi faaliyet dalının rekabet gücünü de azaltmaktadır. Bu çalışmada Balıkesir ilinde Tam Sayım Yöntemi ile belirlenen 75 işletmeden elde edilen veriler yardımıyla şeker pancarı üretiminde girdi kullanım etkinliği analiz edilmiştir. İncelenen işletmelerde şeker pancarı ortalama ekim alanı 11.70 da olup, birim alandan elde edilen verim ise 7326.49 kg da-1 olarak tespit edilmiştir. Çalışmada şeker pancarı üretimine ilişkin oluşturulan fonksiyonda; gübre ve işgücü değişkenine ait üretim elastikiyeti katsayısı %1, tohum kullanım miktarı ve sulama sayısı faktörleri %5, tarımsal mücadele ilacı kullanım miktarı ve çapalama sayısı değişkenleri ise %10 ihtimal düzeyinde önemli bulunmuştur. Tahmin fonksiyona ilişkin üretim elastikiyetleri katsayıları toplamı (∑βi: 1.048) ölçeğe artan getiriyi vermektedir. Denklemde en yüksek marjinal etkinlik katsayısı (3.91) gübre değişkenine aittir. Yürütülen araştırmada faktörlerin marjinal etkinlik katsayılarına göre incelenen işletmelerde şeker pancarı üretiminin artırabilmesi için birim alanda kullanılan gübre (X2), tarımsal mücadele ilacı (X3) ve çapalama sayısının (X6) artırılması gerektiğini göstermiştir. Araştırma sonuçları şeker pancarı üretiminde sulama sayısı değişkeninin (X5) 0.88 katsayısı ile ekonomik optimum düzeye en yakın girdi olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte incelenen işletmelerin girdi kullanımında etkin olmadığı bu nedenle şeker pancarından sağlanan gelir üzerinde bu durumun olumsuz etki ettiği sonucuna varılmıştır. Yapılan araştırma şeker pancarı üretiminde daha yüksek verim ve daha karlı üretim yapılabilmesi için mutlaka üretim faktörlerinin etkin kullanılması gerektiğini ortaya koymuştur.
- 24 July 2024
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 11 (3) , 616-629
Open AccessŞeker Pancarı Üretiminde Kaynak Kullanım Etkinliğinin Analizi: Balıkesir İli Örneği
Dünyada ve Türkiye’de şeker pancarı üretimi; ekonomiye yaptığı pozitif etki yanında, yan sanayilere hammadde sağlaması, hayvansal üretimi teşvik etmesi nedeniyle önemli bir tarımsal faaliyet dalıdır. 2019/2020 döneminde dünya şeker üretimi 167 milyon ton olarak gerçekleşmiş olup, şeker pancarı üretiminde Türkiye Avrupa kıtasında 4. ve dünyada ise 5. ülke konumundadır. Tarımsal üretimde en önemli konuların başında üretim maliyeti ve girdilerin etkin kullanımı gelmektedir. Etkin kullanılmayan girdi ürün maliyetini artırdığı gibi faaliyet dalının rekabet gücünü de azaltmaktadır. Bu çalışmada Balıkesir ilinde Tam Sayım Yöntemi ile belirlenen 75 işletmeden elde edilen veriler yardımıyla şeker pancarı üretiminde girdi kullanım etkinliği analiz edilmiştir. İncelenen işletmelerde şeker pancarı ortalama ekim alanı 11.70 da olup, birim alandan elde edilen verim ise 7326.49 kg da-1 olarak tespit edilmiştir. Çalışmada şeker pancarı üretimine ilişkin oluşturulan fonksiyonda; gübre ve işgücü değişkenine ait üretim elastikiyeti katsayısı %1, tohum kullanım miktarı ve sulama sayısı faktörleri %5, tarımsal mücadele ilacı kullanım miktarı ve çapalama sayısı değişkenleri ise %10 ihtimal düzeyinde önemli bulunmuştur. Tahmin fonksiyona ilişkin üretim elastikiyetleri katsayıları toplamı (∑βi: 1.048) ölçeğe artan getiriyi vermektedir. Denklemde en yüksek marjinal etkinlik katsayısı (3.91) gübre değişkenine aittir. Yürütülen araştırmada faktörlerin marjinal etkinlik katsayılarına göre incelenen işletmelerde şeker pancarı üretiminin artırabilmesi için birim alanda kullanılan gübre (X2), tarımsal mücadele ilacı (X3) ve çapalama sayısının (X6) artırılması gerektiğini göstermiştir. Araştırma sonuçları şeker pancarı üretiminde sulama sayısı değişkeninin (X5) 0.88 katsayısı ile ekonomik optimum düzeye en yakın girdi olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte incelenen işletmelerin girdi kullanımında etkin olmadığı bu nedenle şeker pancarından sağlanan gelir üzerinde bu durumun olumsuz etki ettiği sonucuna varılmıştır. Yapılan araştırma şeker pancarı üretiminde daha yüksek verim ve daha karlı üretim yapılabilmesi için mutlaka üretim faktörlerinin etkin kullanılması gerektiğini ortaya koymuştur.
- 19 January 2024
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 12 (1)
Functional Analysis of Thyme Production in Denizli Province
- 19 January 2024
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 12 (1)
Functional Analysis of Thyme Production in Denizli Province
- Open Access
- 13 September 2023
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 21 (2) , 375-392
Kekik Üretiminde Girdi Kullanımı ve Maliyet Analizi-Denizli İli Türkiye Örneği
Bu çalışma, Denizli ilinde yer alan tarım işletmelerinde kekik üretiminde girdi kullanımının belirlenmesi ve üretim maliyetinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler Basit Tesadüfî Örnekleme Yöntemi’ne göre belirlenen 82 adet tarım işletmesinden anket uygulamasıyla elde edilmiştir. İncelenen işletmelerde tarımsal gayrisafi üretim değerinin %60.57’si, bitkisel üretim deseninin %65.54’ü ve bitkisel üretim değerinin de %73.89’unu kekik ve kekikten elde edilen üretim değerleri oluşturmaktadır. İşletmelerde ortalama kekik üretim alanı 45 da olup, birim alandan elde edilen verim 95.10 kg da-1 olarak tespit edilmiştir. Araştırma bulguları birim alandan ortalama 95.10 kg kekik ürünü elde edilebilmesi için dekar başına; 10,296 adet fide, 8.93 cc zirai mücadele ilacı, 52.34 kg kimyevi gübre ve 16.57 lt mazot tüketilmesi gerektiğini, bununla birlikte 4.49 saat makine işgücü ve 17.84 saat insan işgücüne ihtiyaç duyulduğu tespit edilmiştir. Yürütülen çalışmada kekik üretiminin ortalama üretim değeri 1.494,02 TL da-1 olarak hesaplanmış, en yüksek kekik üretim değeri 1.691,00 TL da-1 ile birinci grupta yer alan işletmelerden elde edilmiştir. Yürütülen araştırmada birim alanda ortalama kekik üretim maliyeti 1.101,36 TL da-1 olarak tespit edilmiş, en yüksek ürün maliyeti 1.175,83 TL da-1 ile birinci grupta yer alan işletmelerde gerçekleşmiştir. İşletmeler ortalaması dikkate alındığında, birim alanda kekik üretiminin brüt kârı 882.74 TL da-1, net kârı 392.66 TL da-1 ve nispi kâr oranı ise 1.36 olarak hesaplanmıştır. Nispi kar oranı birinci (1.44) ve ikinci (1.45) grupta yer alan işletmelerde birbirine oldukça yakın iken, en düşük nispi kâr 1.29 ile üçüncü grupta yer alan işletmelerden elde edilmiştir. Yapılan araştırma Denizli ilinde kekik üretimine ilişkin tarımsal bir örgütlenmenin olmadığını göstermiştir. Bu durum işletmelerin kekik üretiminden elde edebileceği geliri kısıtlamaktadır. Bununla birlikte coğrafi tescilli bir ürün olan kekikte il özelinde markalaşmaya gidilmesi halinde kekik üreticilerinin gelirinin de artması mümkündür.
- 13 September 2023
- Published by Tekirdag Ziraat Fakultesi Dergisi in Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 21 (2) , 375-392
Open AccessKekik Üretiminde Girdi Kullanımı ve Maliyet Analizi-Denizli İli Türkiye Örneği
Bu çalışma, Denizli ilinde yer alan tarım işletmelerinde kekik üretiminde girdi kullanımının belirlenmesi ve üretim maliyetinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada kullanılan veriler Basit Tesadüfî Örnekleme Yöntemi’ne göre belirlenen 82 adet tarım işletmesinden anket uygulamasıyla elde edilmiştir. İncelenen işletmelerde tarımsal gayrisafi üretim değerinin %60.57’si, bitkisel üretim deseninin %65.54’ü ve bitkisel üretim değerinin de %73.89’unu kekik ve kekikten elde edilen üretim değerleri oluşturmaktadır. İşletmelerde ortalama kekik üretim alanı 45 da olup, birim alandan elde edilen verim 95.10 kg da-1 olarak tespit edilmiştir. Araştırma bulguları birim alandan ortalama 95.10 kg kekik ürünü elde edilebilmesi için dekar başına; 10,296 adet fide, 8.93 cc zirai mücadele ilacı, 52.34 kg kimyevi gübre ve 16.57 lt mazot tüketilmesi gerektiğini, bununla birlikte 4.49 saat makine işgücü ve 17.84 saat insan işgücüne ihtiyaç duyulduğu tespit edilmiştir. Yürütülen çalışmada kekik üretiminin ortalama üretim değeri 1.494,02 TL da-1 olarak hesaplanmış, en yüksek kekik üretim değeri 1.691,00 TL da-1 ile birinci grupta yer alan işletmelerden elde edilmiştir. Yürütülen araştırmada birim alanda ortalama kekik üretim maliyeti 1.101,36 TL da-1 olarak tespit edilmiş, en yüksek ürün maliyeti 1.175,83 TL da-1 ile birinci grupta yer alan işletmelerde gerçekleşmiştir. İşletmeler ortalaması dikkate alındığında, birim alanda kekik üretiminin brüt kârı 882.74 TL da-1, net kârı 392.66 TL da-1 ve nispi kâr oranı ise 1.36 olarak hesaplanmıştır. Nispi kar oranı birinci (1.44) ve ikinci (1.45) grupta yer alan işletmelerde birbirine oldukça yakın iken, en düşük nispi kâr 1.29 ile üçüncü grupta yer alan işletmelerden elde edilmiştir. Yapılan araştırma Denizli ilinde kekik üretimine ilişkin tarımsal bir örgütlenmenin olmadığını göstermiştir. Bu durum işletmelerin kekik üretiminden elde edebileceği geliri kısıtlamaktadır. Bununla birlikte coğrafi tescilli bir ürün olan kekikte il özelinde markalaşmaya gidilmesi halinde kekik üreticilerinin gelirinin de artması mümkündür.
- Open Access
- 19 July 2023
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (1) , 46-57
Sofralık Domates Üretiminde Gelir, Verim ve Maliyet Faktörlerinin Farklılık Analizleri: Çanakkale İli Örneği
Bu çalışmanın amacı Çanakkale ilinin bitkisel üretim deseni içinde önemli bir yere sahip olan sofralık domates yetiştiriciliğinde işletme büyüklük grupları itibariyle gelir, verim ve maliyet faktörlerinde farklılıkların olup olmadığının incelenmesidir. Bu amaçla sofralık domates üretimi yapan 99 adet tarım işletmesi ile görüşülmüş olup, örnek hacmin belirlenmesinde Tabakalı Örnekleme Yöntemi kullanılmıştır. İşletme büyüklük grupları arasında gelir, verim, birim alana kullanılan girdi miktarları ve girdilere ilişkin harcamalar arasındaki farkların belirlenmesinde Tukey HDS Testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları birim alana kullanılan girdi miktarı bakımından; verim, tarımsal mücadele ilacı kullanımı ve mazot kullanımında farklılıklar olduğunu göstermektedir. Verim bakımından 1. grup ile 4. grup arasında, tarımsal mücadele ilacında 1. grup ile 3. grup arasında ve mazot kullanım miktarında ise 1. grup ile 4. grup arasında istatistiki açıdan %5 önem düzeyinde farklılık tespit edilmiştir. Gelir ve birim alana kullanılan girdilerin parasal büyüklükleri dikkate alındığında ise birim alandan elde edilen gelirde 2.grup ile 4.grup arasında %10, makine çekigücü masrafında 2.grup ile 4. grup arasında %1, 1.grup ile 4.grup ve 2.gup ile 3.grup arasında %10 düzeyinde, mazot masrafında 1.grup ile 4.grup arasında %5, işgücü masrafında 1.grup ile 4.grup ve 2.grup ile 4.grup arasında %5 önem düzeyinde istatistiki açıdan farklılık olduğu anlaşılmıştır.
- 19 July 2023
- Published by COMU Ziraat Fakultesi Dergisi in ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (1) , 46-57
Open AccessSofralık Domates Üretiminde Gelir, Verim ve Maliyet Faktörlerinin Farklılık Analizleri: Çanakkale İli Örneği
Bu çalışmanın amacı Çanakkale ilinin bitkisel üretim deseni içinde önemli bir yere sahip olan sofralık domates yetiştiriciliğinde işletme büyüklük grupları itibariyle gelir, verim ve maliyet faktörlerinde farklılıkların olup olmadığının incelenmesidir. Bu amaçla sofralık domates üretimi yapan 99 adet tarım işletmesi ile görüşülmüş olup, örnek hacmin belirlenmesinde Tabakalı Örnekleme Yöntemi kullanılmıştır. İşletme büyüklük grupları arasında gelir, verim, birim alana kullanılan girdi miktarları ve girdilere ilişkin harcamalar arasındaki farkların belirlenmesinde Tukey HDS Testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları birim alana kullanılan girdi miktarı bakımından; verim, tarımsal mücadele ilacı kullanımı ve mazot kullanımında farklılıklar olduğunu göstermektedir. Verim bakımından 1. grup ile 4. grup arasında, tarımsal mücadele ilacında 1. grup ile 3. grup arasında ve mazot kullanım miktarında ise 1. grup ile 4. grup arasında istatistiki açıdan %5 önem düzeyinde farklılık tespit edilmiştir. Gelir ve birim alana kullanılan girdilerin parasal büyüklükleri dikkate alındığında ise birim alandan elde edilen gelirde 2.grup ile 4.grup arasında %10, makine çekigücü masrafında 2.grup ile 4. grup arasında %1, 1.grup ile 4.grup ve 2.gup ile 3.grup arasında %10 düzeyinde, mazot masrafında 1.grup ile 4.grup arasında %5, işgücü masrafında 1.grup ile 4.grup ve 2.grup ile 4.grup arasında %5 önem düzeyinde istatistiki açıdan farklılık olduğu anlaşılmıştır.
- 25 April 2023
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (2) , 380-397
Çanakkale İli Arıcılık İşletmelerinin Sosyo-Ekonomik Analizi
Arıcılık, insan beslenmesi ve sağlık açısından önemli ürünler ortaya koyan, bitkilerin tozlaşması yoluyla doğal dengenin korunmasında ve tarımsal üretimde önemli rol oynayan, nispeten daha az emek gerektiren bir hayvancılık alt sektörüdür. Türkiye hem kovan varlığı hem de bal üretimi açısından dünyanın en önemli üreticilerinden biridir. Ülke 8120000 adet arı kovanı ve 117000 ton üretim ile 2019 yılı itibarıyla dünyada ikinci sıradadır. Araştırma alanı olarak belirlenen Çanakkale ili 84000 adet kovanı ve 1700 ton bal üretimi ile ülke toplam bal üretiminde %1.65’lik paya sahiptir. Bu çalışmada Çanakkale ilinde Tabakalı Örnekleme Yöntemi ile 64 arıcılık işletmesi belirlenmiştir. Çalışmada arıcılık işletmelerinin 2019 yılı faaliyetlerinin sosyo-ekonomik yönden analizi yapılmıştır. Araştırma kapsamında işletmeler 74 kovan ve altı, 75-149 kovan ile 150 ve üzeri kovana sahip işletmeler olmak üzere üç büyüklük grubunda değerlendirilmiştir. İncelenen işletmelerde işletme sahiplerinin yaş ortalaması 53.7 yıl, ortalama eğitim süresi 5.68 yıl; ortalama arıcılık deneyimi 16.52 yıl ve hane halkı büyüklüğü de 3.18 kişidir. İşletmelerin %20.30’u arıcılık faaliyetleri için kredi kullandıklarını, %57.90’ının da işletmesini sigorta ettirdiklerini beyan etmişlerdir. Yürütülen araştırmada; işletme başına ortalama bal üretimi 2196.50 kg, kovan başına ortalama verim ise 14.77 kg olarak tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre arıcılık faaliyetine ilişkin maliyetin %58’i sabit masraflar ve %42’si de değişir masraflardan oluşmaktadır. Yapılan araştırma işletme başına ortalama brüt karın 67400.61 TL, net karın 54442.77 TL, kovan başına brüt kar değerinin 453.27 TL ve net kar değerinin de 366.12 TL olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma bulgularına göre işletmeler ortalaması nispi kar oranı 3.42 olup, bu oran işletme büyüklüklerine göre sırasıyla 4.24, 3.27 ve 3.21 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular küçük ölçekli işletmelerin büyük ölçekli işletmelere göre daha yüksek brüt ve net kar değerleri ile nispi kar oranına sahip olduğunu ortaya koymuştur. Bu durum küçük ölçekli işletmelerde kaynak kullanım etkinliğinin orta ve büyük ölçekli işletmelere göre daha yüksek düzeyde olduğunu göstermektedir. Arıcılıkta kovan başına elde edilen verim ve gelirin artırılması için verimi yüksek arı ırkları ile çalışılması ve arıcıların teknik eğitimden geçirilmesi gerekmektedir.
- 25 April 2023
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (2) , 380-397
Çanakkale İli Arıcılık İşletmelerinin Sosyo-Ekonomik Analizi
Arıcılık, insan beslenmesi ve sağlık açısından önemli ürünler ortaya koyan, bitkilerin tozlaşması yoluyla doğal dengenin korunmasında ve tarımsal üretimde önemli rol oynayan, nispeten daha az emek gerektiren bir hayvancılık alt sektörüdür. Türkiye hem kovan varlığı hem de bal üretimi açısından dünyanın en önemli üreticilerinden biridir. Ülke 8120000 adet arı kovanı ve 117000 ton üretim ile 2019 yılı itibarıyla dünyada ikinci sıradadır. Araştırma alanı olarak belirlenen Çanakkale ili 84000 adet kovanı ve 1700 ton bal üretimi ile ülke toplam bal üretiminde %1.65’lik paya sahiptir. Bu çalışmada Çanakkale ilinde Tabakalı Örnekleme Yöntemi ile 64 arıcılık işletmesi belirlenmiştir. Çalışmada arıcılık işletmelerinin 2019 yılı faaliyetlerinin sosyo-ekonomik yönden analizi yapılmıştır. Araştırma kapsamında işletmeler 74 kovan ve altı, 75-149 kovan ile 150 ve üzeri kovana sahip işletmeler olmak üzere üç büyüklük grubunda değerlendirilmiştir. İncelenen işletmelerde işletme sahiplerinin yaş ortalaması 53.7 yıl, ortalama eğitim süresi 5.68 yıl; ortalama arıcılık deneyimi 16.52 yıl ve hane halkı büyüklüğü de 3.18 kişidir. İşletmelerin %20.30’u arıcılık faaliyetleri için kredi kullandıklarını, %57.90’ının da işletmesini sigorta ettirdiklerini beyan etmişlerdir. Yürütülen araştırmada; işletme başına ortalama bal üretimi 2196.50 kg, kovan başına ortalama verim ise 14.77 kg olarak tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre arıcılık faaliyetine ilişkin maliyetin %58’i sabit masraflar ve %42’si de değişir masraflardan oluşmaktadır. Yapılan araştırma işletme başına ortalama brüt karın 67400.61 TL, net karın 54442.77 TL, kovan başına brüt kar değerinin 453.27 TL ve net kar değerinin de 366.12 TL olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma bulgularına göre işletmeler ortalaması nispi kar oranı 3.42 olup, bu oran işletme büyüklüklerine göre sırasıyla 4.24, 3.27 ve 3.21 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular küçük ölçekli işletmelerin büyük ölçekli işletmelere göre daha yüksek brüt ve net kar değerleri ile nispi kar oranına sahip olduğunu ortaya koymuştur. Bu durum küçük ölçekli işletmelerde kaynak kullanım etkinliğinin orta ve büyük ölçekli işletmelere göre daha yüksek düzeyde olduğunu göstermektedir. Arıcılıkta kovan başına elde edilen verim ve gelirin artırılması için verimi yüksek arı ırkları ile çalışılması ve arıcıların teknik eğitimden geçirilmesi gerekmektedir.
- 25 April 2023
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (2) , 410-419
Çeltik Üretiminde Üreticilerin Bazı Sosyo-Ekonomik Özelliklerinin Verim Üzerine Etkisi: Çanakkale İli Örneği
Çanakkale ili ekim alanlarındaki %9.35, üretim miktarındaki %9.81’lik pay ile çeltik üretiminde Türkiye genelinde 4.sırada yer almaktadır. Çeltik ürünü, yıllık yaklaşık 500 milyon TL’lik getirisi ve tarımsal üretim değerindeki %5.59’luk pay ile il ekonomisine katkısı bakımından 5.sırada yer almaktadır. Bu çalışmada araştırma alanı olarak belirlenen Çanakkale ilinde örnekleme yöntemiyle belirlenen işletmelerdeki çeltik üreticilerin yaşları, aldıkları eğitim düzeyleri ve çeltik üretimindeki tecrübeleri incelenmiştir. Çalışmada yer alan veriler 2018 yılı üretim döneminde 74 çeltik üretim işletmesinden elde edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; işletme sahiplerinin yaş ortalaması 52.78 yıl, aldıkları eğitim süresi 8.27 yıl ve çeltikteki üretim tecrübesi de 19.6 yıldır. Araştırma sonuçları; düşük yaş grubundaki işletmelerden elde edilen verim değerinin yüksek yaş grubundaki işletmelerden %6.33 daha yüksek olduğunu göstermiştir. Eğitim seviyesi yüksek işletmelerdeki verim değeri ise diğer gruba göre %16.78 daha fazla bulunmuştur. Yapılan araştırma çeltik üretiminde tecrübe ile birim alandan elde edilen verim değeri arasında negatif bir korelasyon olduğunu göstermiştir. Yürütülen araştırma; çeltik üretim tecrübesi daha düşük olan işletmelerde birim alandan elde edilen verim değerinin iş tecrübesi daha yüksek olan işletmelere göre %14.98 oranında daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Çalışma kapsamında yapılan fonksiyonel analiz sonuçlarına göre; çeltik üretiminde üreticinin tecrübesi verim değeri üzerine olumsuz etki yaparken, üreticinin eğitim düzeyinin artması birim alandan elde edilen üretim miktarını artırmaktadır. Bu durum çeltik üretiminde geleneksel üretim yöntemlerinden ziyade daha modern yöntemlerle üretim yapılmasını işaret etmektedir. Bu bağlamda araştırma alanında birim alandan elde edilen çeltik üretiminin artırılabilmesi için projelerde önceliğin yeniliklere açık üreticilere verilmesi ve üretim tekniğine yönelik eğitim faaliyetlerinin artarak devam etmesi gerekmektedir.
- 25 April 2023
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (2) , 410-419
Çeltik Üretiminde Üreticilerin Bazı Sosyo-Ekonomik Özelliklerinin Verim Üzerine Etkisi: Çanakkale İli Örneği
Çanakkale ili ekim alanlarındaki %9.35, üretim miktarındaki %9.81’lik pay ile çeltik üretiminde Türkiye genelinde 4.sırada yer almaktadır. Çeltik ürünü, yıllık yaklaşık 500 milyon TL’lik getirisi ve tarımsal üretim değerindeki %5.59’luk pay ile il ekonomisine katkısı bakımından 5.sırada yer almaktadır. Bu çalışmada araştırma alanı olarak belirlenen Çanakkale ilinde örnekleme yöntemiyle belirlenen işletmelerdeki çeltik üreticilerin yaşları, aldıkları eğitim düzeyleri ve çeltik üretimindeki tecrübeleri incelenmiştir. Çalışmada yer alan veriler 2018 yılı üretim döneminde 74 çeltik üretim işletmesinden elde edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; işletme sahiplerinin yaş ortalaması 52.78 yıl, aldıkları eğitim süresi 8.27 yıl ve çeltikteki üretim tecrübesi de 19.6 yıldır. Araştırma sonuçları; düşük yaş grubundaki işletmelerden elde edilen verim değerinin yüksek yaş grubundaki işletmelerden %6.33 daha yüksek olduğunu göstermiştir. Eğitim seviyesi yüksek işletmelerdeki verim değeri ise diğer gruba göre %16.78 daha fazla bulunmuştur. Yapılan araştırma çeltik üretiminde tecrübe ile birim alandan elde edilen verim değeri arasında negatif bir korelasyon olduğunu göstermiştir. Yürütülen araştırma; çeltik üretim tecrübesi daha düşük olan işletmelerde birim alandan elde edilen verim değerinin iş tecrübesi daha yüksek olan işletmelere göre %14.98 oranında daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Çalışma kapsamında yapılan fonksiyonel analiz sonuçlarına göre; çeltik üretiminde üreticinin tecrübesi verim değeri üzerine olumsuz etki yaparken, üreticinin eğitim düzeyinin artması birim alandan elde edilen üretim miktarını artırmaktadır. Bu durum çeltik üretiminde geleneksel üretim yöntemlerinden ziyade daha modern yöntemlerle üretim yapılmasını işaret etmektedir. Bu bağlamda araştırma alanında birim alandan elde edilen çeltik üretiminin artırılabilmesi için projelerde önceliğin yeniliklere açık üreticilere verilmesi ve üretim tekniğine yönelik eğitim faaliyetlerinin artarak devam etmesi gerekmektedir.