EŞEmine Şener

Emine Şener

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Emine Şener has a total of 75 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Algoritmik Yönetişimden Tekno-Hikmetli Yönetişime: Yapay Zekâ Çağında Duygusal Adalet ve Hikmet Temelli Bir Yönetişim Modeli

    by Emine Şener

    Yapay zekâ, büyük veri ve algoritmik karar sistemlerinin yaygınlaşması, yönetim süreçlerini insan muhakemesinden veri temelli hesaplamaya doğru dönüştürmektedir. Bu dönüşüm verimlilik, hız ve tutarlılık sağlarken gözetim, özerklik kaybı, algoritmik kaygı, paranoya, tükenmişlik, güvensizlik ve yabancılaşma gibi duygusal ve etik sorunları da görünür hâle getirmektedir. Bu bölüm, algoritmik yönetişimin yalnızca davranışları değil, örgütsel duyguları da yapılandırdığı savından hareketle, “Algoritmik Duygusal Rejim” kavramını geliştirmekte ve mevcut sorumlu yapay zekâ yaklaşımlarının ötesine geçen “Tekno-Hikmetli Yönetişim Modeli”ni önermektedir. Modelin kuramsal zemini yönetim felsefesi, yönetsel bilgelik, yönetim antropolojisi, Duygusal Olaylar Kuramı ve güncel algoritmik yönetim araştırmalarının sentezine dayanmaktadır. Tekno-Hikmetli Yönetişim, algoritmaların hesaplama, sınıflandırma ve tahmin kapasitesini reddetmemekte, bu kapasitenin bağlamsal muhakeme, etik sorumluluk, insan onuru, ortak iyi ve duygusal sonuçları dikkate alan insan hikmetiyle tamamlanması gerektiğini savunmaktadır. Model, hikmet temelli muhakeme, algoritmik şeffaflık, insani muhakeme, duygusal adalet, dijital empati ve kamusal-toplumsal fayda olmak üzere altı boyuttan oluşmaktadır. Özellikle duygusal adalet, teknik olarak adil görünen kararların çalışanlarda korku, değersizlik veya yabancılaşma yaratması hâlinde, yönetsel açıdan yeterli sayılamayacağını ileri sürmektedir. Çalışma, insanın yalnızca ölçülebilir ve optimize edilebilir bir veri öznesi olarak görülemeyeceğini, duygusal, ilişkisel, ahlâki ve anlam üreten bir özne olduğunu vurgulamaktadır. Sonuç olarak model, algoritmaların insan muhakemesinin yerine geçmesini değil, algoritmik kapasite ile hikmet sahibi insan muhakemesinin bütünleştirilmesini önererek teknik rasyonaliteden insan merkezli, meşru ve sürdürülebilir bir yönetişim anlayışına geçiş için özgün bir kuramsal çerçeve sunmaktadır. Ayrıca model, insanın karar sürecinde yalnızca biçimsel bir denetleyici olarak bulunmasını yeterli görmeyerek, bağlamı yorumlayan ve insani sonuçları tartan etkin bir muhakeme aktörü olmasını gerekli kabul etmektedir.

  • Open Access

    Bilgi Yönetimi Literatüründe Toplumsal Cinsiyetin Söylemsel İnşası: Postyapısalcı Feminist Bir Analiz

    by Songül Temür, Emine Şener

    Bilgi yönetimi, örgütlerin rekabet avantajı elde etmelerinde stratejik bir unsur olarak öne çıkmakla birlikte, genellikle toplumsal cinsiyet boyutu ihmal edilmiştir. Oysa bilgiye erişim, paylaşım ve değer atfetme süreçleri toplumsal cinsiyet ilişkilerinden bağımsız değildir. Bu çalışma, 2015–2025 yılları arasında yayımlanan ve Scopus veri tabanında taranan onbeş makaleyi inceleyerek bilgi yönetimi literatüründe toplumsal cinsiyet söylemlerinin nasıl kurulduğunu araştırmaktadır. Araştırma, postyapısalcı feminist kuramın sunduğu kuramsal çerçeve ile Norman Fairclough’un diyalektik-ilişkisel yaklaşımına dayalı Eleştirel Söylem Analizi yöntemini birleştirmektedir. Analiz sonucunda kadınların bilgi yönetiminde çoğunlukla “eksik özne”, “kurumsal fayda üreticisi” ya da “tamamlayıcı kaynak” olarak temsil edildiği görülmüştür. Söylemler, kadınların riskten kaçınan, edilgen, duygusal ve bakım odaklı aktörler olarak inşasına yoğunlaşmakta, böylelikle ataerkil iş bölümü yeniden üretilmektedir. Bazı çalışmalar kadınların etik, şeffaf ve sürdürülebilirlik odaklı yönlerini görünür kılsa da bu söylemler de kadın emeğini araçsallaştıran neoliberal mantıkla iç içe geçmektedir. Ayrıca literatürde kadın deneyimlerinin çeşitliliği (yaş, sınıf, etnisite, sektör) büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. Bu bulgular, bilgi yönetimi literatüründe toplumsal cinsiyetin hâlâ yüzeysel ve kalıp yargılara dayalı biçimde işlendiğini göstermektedir.

  • Open Access

    Dijital çağda liderlik paradigması dönüştü mü? Metafor temelli bir eleştirel söylem analizi

    by Emine Şener

    This study aims to reveal whether a paradigmatic transformation has occurred in leadership discourse in the digital age through the lens of metaphors. It critically examines how leadership is represented in metaphors and what normative effects these representations produce. To this end, a two-stage qualitative research design was adopted. In the first stage, a systematic literature review was conducted in accordance with the PRISMA 2020 protocol. In the second stage, Fairclough's three-dimensional Critical Discourse Analysis (CDA) framework was employed. A total of 28 scholarly articles published between 2015 and 2025 in the Scopus database were selected through a systematic review and analysed within the CDA framework. The analysis focused on four key discursive functions of leadership metaphors: representation, legitimation, suppression, and discursive emergence. The findings indicate that while leadership metaphors have diversified in form under the influence of the digital age, they predominantly reproduce traditional, individual-centred, and hierarchical leadership norms. Although new metaphors such as the "cloud leader" or the "tango partner" suggest alternative leadership paradigms, they remain discursively marginal. To systematically examine these structures, the study proposes the Discursively Framed Normative Metaphor Model. The research concludes that a true paradigm shift in leadership has not yet occurred at the discursive level.

  • Open Access

    Yönetim Disiplininde Metaforla Düşünmek: Kavramsal Konforun Eleştirisi

    by Emine Şener

    Bu çalışma, yönetim literatüründe metafor kullanımını eleştirel bir bakışla inceleyerek metaforların çoğu zaman kavramsal indirgemeciliği aşamadığını savunmaktadır. Karmaşık örgütsel olguları anlaşılır kılma potansiyeline sahip olan metaforlar, aynı zamanda gerçekliği çarpıtma, anlamı daraltma ve tek boyutlu düşünce üretme riskleri taşımaktadır. Araştırmada nitel, yorumlayıcı ve eleştirel bir tasarım benimsemiştir. Bu doğrultuda Türkiye’de yönetim, liderlik ve örgüt bağlamında yapılmış metafor analizi çalışmaları Google Scholar ve Dergipark veri tabanlarında taranmıştır. Belirlenen altı çalışmadan yalnızca yönetim ve örgüt alanına odaklanan üçü ayrıntılı olarak incelenmiştir. Araştırmaya dahil edilen çalışmalarda katılımcılardan metafor üretimi isteme, içerik veya tematik analiz yapma ve yöntemi açık biçimde raporlama seçim kriteri olarak belirlenmiştir. İncelenen çalışmaların tamamında metaforların sistematik yöntemler yerine sezgisel yaklaşımlarla tespit edildiği, Kavramsal Metafor Teorisi, söylemsel bağlam analizi veya sistematik tanılama prosedürlerinin kullanılmadığı belirlenmiştir. Bu durum, bulguların kuramsal ve analitik derinliğini sınırlamakta; metaforların ideolojik ve normatif etkilerinin tartışılmaması ise bağlamsal üretim koşullarını görünmez kılmaktadır. Yöntemsel eksiklikler, kavramsal konfor alanları oluşturarak teorik görüş açısının kapanmasına neden olmaktadır. Çalışma, metaforların yönetim araştırmalarında indirgemeci biçimde değil, ampirik veriler ve disiplinler arası içgörülerle desteklenen modellerde kullanılmasını önermektedir. Gelecekte yapılacak araştırmalarda Kavramsal Metafor Teorisi, eleştirel söylem çözümlemesi ve sistematik tanılama tekniklerinin bütünleştirilmesi, metafor analizinin açıklıyıcılığını artırarak yönetim bilgisinin derinliğine ve geçerliliğine önemli katkılar sağlayacaktır.

  • Open Access

    The Role of Organisational Structure in the Effect of Holacracy Adoption Level on Resistance to Change and Innovative Behaviour Tendency in Türkiye Higher Education System

    by Emine Şener, Merve Turpçu, Muhammed Maruf

    This study aims to analyse the role of organizational structure in the effect of the level of adoption of holacracy on resistance to change and innovative behaviour tendency of academic staff in universities in Türkiye. The population of the study consists of academic staff working in universities in Türkiye. The data collection process was completed with volunteer academic staff without sample selection. In this direction, after obtaining the ethics committee’s permission for the research, the online questionnaire form was sent to the academic staff via e-mail, and 506 academic staff were reached. Structural equation modelling and mediation effect analysis were performed. According to the findings, it was concluded that organizational structure has a significant mediating effect on the effect of holacracy adoption level on innovative behaviour. Accordingly, as universities develop processes and practices to increase the perceptions of academic staff towards the organisational structure, they will also increase the effect of the level of adoption of holacracy on innovative behaviour. In addition, it was determined that the organisational structure did not have a mediating role in the effect of the level of adoption of holacracy on resistance to change.

  • Bir İdeoloji Olarak Yönetimciliğin Üniversitelere Yansıması: Özgünlük ve Performansın Kesişiminde Bir Eleştiri

    by Emine Şener

    Yirminci yüzyılın başında F. W. Taylor’ın öncülük ettiği yeni bir anlayış ile ele alınmaya başlanan yönetim yaklaşımı, zamanla Yeni Taylorist bir perspektife dönüşerek günümüzde yönetim ideolojisi haline gelmiştir. Bu çalışma, yönetimcilik ideolojisinin arka planını ve etkilerini ele alarak üniversitelere yansımasını incelemektedir. Süreç içerisinde verimlilik ve sonuç optimizasyonunu yönetsel uzmanlık ve tekniklerle sağlanabileceği inancına dayanarak bireyleri kontrol edilmesi gereken varlıklar olarak gören bir ideoloji haline gelen yönetimcilik olgusu, üniversite örneğinde eleştirel bir bakış açısıyla incelenmiştir. Çalışmada, yüksek nitelikli insan kaynakları ve karmaşık yapılarıyla yönetimcilik uygulamalarının incelenmesi açısından önemli bir bağlam sunan üniversiteler örnek olarak alınmış ve yönetimcilik ideolojisinin aktör, yapı ve süreçlere etkileri literatüre dayalı olarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda yönetimcilik ideolojisinin, üniversiteleri geleneksel eğitim ve araştırma merkezleri olmaktan çıkarıp piyasa mantığına dayalı kurumlara dönüştürdüğü tespit edilmiştir. Bu durum, yükseköğretimin geleceği için önemli bir sorgulama ve yeniden değerlendirme gerekliliği doğurmaktadır.


  • Open Access

    Geleneksel Örgütlerden Dijital Örgütlere Dönüşüm Üzerine Bir Araştırma

    by Esra Erdoğmuş, Gönül Gül, Mustafa Bayram, Emine Şener, Gül Bilen, Neslihan Duman, Kasım Yılmaz, Zeynep Akkuş, Fatih Denizli, Zühal Kınış, et al.

    Günümüzde örgüt kültürleri geçmişten gelen uygulamalar, prosedürler ile gitmediği gözler önündedir. Örgütlerin kültürlerini oluşturan unsurların değerler, normal, hikayeler, efsaneler, mitler ve varsayımlar gibi temel kavramlardan oluşmaktadır. Örgüt kültürü bu unsurların geçmişten günümüze aktarılarak gelmektedir. Geleneksel örgütlerde eski usul ile yönetildiği bunların günümüzde önemini kaybettiğini görmektedir. Dijitalleşmenin hemen her örgütte uygulanmaya alınması ile birlikte prosedürlerin, iş yapış biçimlerin dönüştüğü görülmektedir. Örgütlerin çağın ihtiyacına göre dönüşüme ayak uydurabilmesi kaçınılmaz hale gelmiştir. En güzel örneğini COVID salgını esnasında görüldü. Dijitalleşmeye geçebilen örgütler varlığını devam ettirebilir iken, dijitalleşmeden uzak olan örgütler varlığını devam ettiremedi. Örgütte çalışan personelin evden çalışma koşullarını adapte olması ile hizmeti örgüt dışından verme kolaylığı sağlandı. Dijitalleşme ile dönüşen kurumların da prosedürleri ve kültürleri yeni dönüşüm ile şekillenmektedir. Dijital dönüşümün hem kuruma hem de personele avantajları vardır. Rakip örgütlere göre varlığını koruyabilmesi ve rekabet edebilmesi için dönüşüm elzem ve tercih edilebilir kriterlerdir.

  • Open Access

    Dijital Örgütler Bağlamında Sağlık Kurumlarında Değişim Mühendisliği

    by Fatih Denizli, Zühal Kınış, Gönül Gül, Esra Erdoğmuş, Mustafa Bayram, Emine Şener, Gül Bilen, Neslihan Duman, Kasım Yılmaz, Zeynep Akkuş, et al.

    Değişim mühendisliği (Business Process Reengineering – BPR), örgütlerin mevcut iş süreçlerini köklü biçimde yeniden tasarlayarak verimlilik, kalite, hız ve maliyet alanlarında radikal iyileşmeler sağlamayı amaçlayan bir yönetim yaklaşımıdır. 1990’larda Hammer ve Champy tarafından geliştirilen bu kavram, yalnızca süreçleri değil, kurum kültürünü, liderliği ve müşteri odaklılığı da dönüştürmeyi hedefler. Günümüzde değişim mühendisliği, dijital dönüşüm süreciyle bütünleşerek organizasyonların rekabet avantajı elde etmesini kolaylaştırmaktadır. Özellikle sağlık sektöründe, elektronik kayıt sistemleri, yapay zekâ tabanlı karar destek araçları ve dijital otomasyon uygulamalarıyla birlikte süreçlerin yeniden yapılandırılması; hizmet kalitesini artırma, hata oranlarını düşürme ve kaynak kullanımını optimize etme açısından önemli katkılar sunmaktadır. Türkiye’de kamu ve özel sektörde birçok kurum, bu yaklaşımı benimseyerek dijitalleşme ve sürdürülebilir performans yönetimi hedeflerine ulaşmıştır. Değişim mühendisliği, dijital çağda çevik, veriye dayalı ve yenilikçi kurum yapılarının inşasında stratejik bir araç olarak önemini korumaktadır.