HTHaluk Tokgöz

Haluk Tokgöz

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Haluk Tokgöz has a total of 24 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Yield and yield components of fennel (Foeniculum vulgare var. dulce) under different fertilizer and irrigation managements

    by Köksal Aydinşakir, Başak Özyilmaz, Ahu Çinar, Mustafa Soysal, Ali Öztop, Haluk Tokgöz, İlKer Kurbetli, Murat Şimşek, Hüseyin Namal, Ertuğrul Taştekin


  • Open Access

    Effect of hot air drying process on color and antioxidant attributes of the flavedo of bitter orange (Citrus aurantium L.)

    by Demet Yıldız Turgut, Muharrem Gölükcü, Burcu Bozova, Haluk Tokgöz, Orçun Çınar, Ertuğrul Turgutoğlu

    This research investigated the effects of different drying temperatures (40, 50, and 60°C) on changes in color, total phenolic, total flavonoid, ascorbic acid, and antioxidant activity of bitter orange flavedo. In comparison to the fresh sample, the L* and a* values increased, while b* and h° values decreased at all air drying temperatures. The lowest total color change (TCC) values were achieved at drying temperatures of 40 and 60°C. Drying temperatures induced an increment in total phenolic and antioxidant activity, the highest total phenolic content (16.35±0.54 mg GAE g-1) and DPPH radical scavenging activity (IC50: 14.61±0.53 mg mg-1) were determined in flavedo dried at 40°C, and the highest FRAP value (52.19±1.49 mmol TE g-1) was achieved in flavedo dried at 50°C. However, the applied drying temperatures resulted in a decline in the flavedo's total flavonoid content (52.79–64.75%) and ascorbic acid content (36.63–45.54%). Based on the results obtained from this work, bitter orange flavedos can be dried at lower temperatures (40-50°C) to minimize color changes and enhance phenolic and antioxidative activity.


  • Effect of Different Drying Methods and Distillation Times on Essential Oil Composition and Antioxidant Content of Rosemary

    by Muharrem Gölükcü, Orçun Çınar, Haluk Tokgöz, Fatma Uysal Bayar, Temel Özek

    The aim of this study is to determine the effect of different drying methods and distillation times on the antioxidant and essential oil contents of rosemary. The essential oil content of rosemary extracts was determined using hydrodistillation and its composition by GC-FID/MS. The antioxidant content of deoiled materials was quantified on the LC-MS/MS. Carnosol and carnosic acid contents (LC/MS-MS) and essential oil compositions (GC-MS) were determined after each treatment. The highest essential oil (2.34%), carnosol (0.62%), and carnosic acid (0.85%) contents of dried samples were determined at 45C. Some variations were also observed in the essential oil composition of dried samples. These quality parameters showed significant variations over different distillation times. And, the distillation time of 120 min was determined more appropriate to obtain essential oils and antioxidant compounds at a high yield. To produce rosemary extracts with a high content of essential oils and antioxidant compounds, it is highly recommended that the fresh plants should be first dried at 45C, and then dried samples should be processed into essential oils by hydrodistillation for 120 min. The remnants of plant materials from the production of rosemary essential oil could be used to produce carnosol and carnosic acid. Eventually, essential oils and antioxidant compounds should be extracted from rosemary in an integrated manner.


  • Depolama Süresi ve Sıcaklığının Düşük Şekerli Turunç Kabuğu Marmelatının Fizikokimyasal ve Mikrobiyolojik Özelliklerine Etkisi

    by Demet Yıldız Turgut, Muslime Tanriseven, Arzu Bayır Yeğin, Muharrem Gölükcü, Haluk Tokgöz, Osman Kola

    Bu çalışmada düşük şekerli turunç kabuğu marmelatının bazı fizikokimyasal ve mikrobiyolojik özellikleri üzerine depolama sıcaklığı ve süresinin etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu kapsamda şeker içeriği %30 azaltılmış ve yerine Steviol glikozit rebaudioside A (Reb A) ikame edilerek üretilmiş turunç kabuğu marmelatı iki farklı depolama sıcaklığında (5-6℃/22-24℃) 12 ay süre ile depolanmıştır. Depolama süresi boyunca suda çözünür kuru madde (SÇKM), pH, titrasyon asitliği (TA), su aktivitesi (aw) renk değerleri (L*, a*, b*, C* ve h°), 5-Hidroksimetilfurfural (HMF) ve toplam küf-maya analizleri gerçekleştirilmiştir. SÇKM değerleri 5-6℃ sıcaklıkta depolanan örneklerde artmış, 22-24℃’de depolanan örneklerde ise depolama sonunda başlangıca göre %1,20 azalmıştır. Depolama başlangıcında 3,86 olan pH değeri 5-6℃’depolama koşulunda 3,82’ye, 22-24℃ depolama koşulunda 3,83’e düşmüştür. Depolama sonunda su aktivitesi değerleri azalış gösterirken, titrasyon asitliği artış göstermiştir. Renk değerleri açısından incelendiğinde genel olarak depolama süresi boyunca marmelat örneklerinin L* ve hue açısı değerleri azalmış, a*, b* ve kroma değerleri artmıştır. HMF miktarı başlangıca göre depolama süresi boyunca artmış, bu artış 22-24℃’de depolama sıcaklığında 57,53 kat, 5-6℃ sıcaklıkta 11,97 kat olarak gerçekleşmiştir. Depolama süresi içerisinde düşük şekerli turunç kabuğu marmelatında küf ve maya gelişimi gözlenmemiştir. Sonuç olarak, şeker içeriği %30 düşürülmüş turunç kabuğu marmelatının incelenen kalite parametreleri açısından 12 ay süre ile 5-6℃’de muhafaza edilmesi tavsiye edilmektedir.

  • Open Access

    Kantaron Yağı Üretim Parametrelerinin Optimizasyonu

    by Muharrem Gölükcü, Fatma Uysal Bayar, Emine Bayram, Orçun Çınar, Haluk Tokgöz, Arzu Bayır Yeğin, Fulya Yüceol

    Tıbbi ve aromatik bitkiler, bunlardan üretilen ürünler ile bu ürünlerin kullanım alanları ve etkileri konusuna olan ilgi sürekli olarak artma eğilimindedir. Bu ürünlerden birisi de kantaron yağı olup birçok amaçla kullanımı oldukça yaygındır. Kantaron yağı üretiminde kaliteyi etkileyen birçok parametre bulunmaktadır. Bu çalışma kapsamında kantaron yağı üretiminde yer alan bitki/zeytinyağı oranı, maserasyon ortam ve süresi parametrelerinin optimize edilmesi amaçlanmıştır. Optimizasyon ürün kalitesinde belirleyici olan hiperisin, hiperforin, pseudohiperisin etken maddeleri ile birlikte serbest yağ asitliği ve peroksit sayısı verileri dikkate alınarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma bulguları hiperforin, hiperisin ve pseudohiperisin etken madde miktarları açısından gölgede, %25 bitki oranı ve 30 günlük maserasyon süresinin en başarılı sonucu verdiğini göstermiştir. Ortalama değerlere göre gölgede üretilen örneklerde hiperforin, hiperisin ve pseudohiperisin miktarlarının sırasıyla 44.70 mg L-1, 0.104 mg L-1, 0.075 mg L-1, güneş altında üretime örneklerde ise yine aynı sıra ile 31.51 mg L-1, 0.079 mg L-1 ve 0.108 mg L-1 olarak tespit edilmiştir. Hiperforin (48.57 mg L-1), hiperisin (0.155 mg L-1) ve pseudohiperisin (0.162 mg/L) etken madde miktarları en yüksek %25 bitki oranında belirlenmiştir. Maserasyon sürelerine göre yapılan değerlendirmede de en yüksek hiperforin (69.30 mg/L), hiperisin (0.235 mg/L) ve pseudohiperisin (0.121 mg/L) etken maddeleri 30. gün örneklerinde tespit edilmiştir. Bu süreden sonra etken madde miktarlarında azalış olduğu görülmüştür.

  • Open Access

    DÜŞÜK ŞEKERLİ TURUNÇ MARMELATI ÜRETİMİNDE REBAUDİOSİDE A KULLANIMININ ARAŞTIRILMASI

    by Demet Yildiz Turgut, Muslime Tanri̇sEven, Arzu Bayir Yeği̇n, Muharrem Gölüklü, Haluk Tokgöz, Osman Kola

    Bu çalışmada düşük şekerli turunç marmelatı üretiminde doğal tatlandırıcı olarak steviol glikozit Rebaudioside A (Reb A)’ nın kullanılabilirliğini ortaya koymak ve farklı formülasyonlarda üretilen marmelatların bazı kalite özelliklerini incelemek amaçlanmıştır. Bu kapsamda standart turunç marmelatı (kontrol) ve 15 farklı formülasyonda düşük şekerli turunç marmelatı üretilmiş ve bu ürünlerde fizikokimyasal ve duyusal analizler gerçekleştirilmiştir. Turunç marmelatlarının toplam kuru madde, suda çözünür kuru madde, pH ve titrasyon asitliği değerleri sırasıyla %44.11-78.30, 38.63-70.08 °Bx, 3.15-3.67 ve %0.09-0.28 olarak belirlenmiştir. Marmelat örneklerinde glikoz, fruktoz, sakkaroz, toplam şeker ve HMF içerikleri 20.35-20.61 g/100 g, 28.54-28.56 g/100 g, 20.70-20.75 g/100 g, 69.64-69.87 g/100 g ve 0.22-11.80 mg/kg aralığında bulunmuştur. Marmelat örneklerinin renk, lezzet, kıvam ve genel kabul edilebilirlik özelliklerini içeren duyusal analizleri hedonik test yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Genel kabul edilebilirlik açısından en fazla tercih edilen örneklerin suda çözünür kuru madde (SÇKM) içeriği % 25 azaltılmış 100 mg Reb A içeren marmelat, SÇKM’si %25 azaltılmış 150 mg Reb A içeren marmelat ve SÇKM’si %30 azaltılmış 100 mg Reb A içeren marmelat örnekleri olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak SÇKM içeriği %25 ve 30 oranında azaltılmış, tatlandırıcı olarak 100 ve 150 mg Reb A içeren marmelat örneklerinin gerek fizikokimyasal gerekse duyusal özellikler bakımından üstün özellikler gösterdiği belirlenmiştir.


  • Open Access

    Essential Oil Composition of Rosemary (Rosmarinus officinalis) with Respect to Location and Harvesting Time

    by Muharrem Gölükcü, Orçun Çinar, Haluk Tokgöz, Fatma Uysal Bayar

    Biberiyenin uçucu yağ içeriği bitkiden elde edilecek ürün kalitesi üzerinde belirleyici rol oynamaktadır. Bitkisel materyallerde uçucu yağ bileşimini etkileyen birçok parametre bulunmaktadır. Çalışmanın amacı bitkisel materyalin alındığı lokasyon ve hasat zamanına göre biberiye uçucu yağı bileşiminden meydana gelen değişimi belirlemektir. Çalışma kapsamında değerlendirmeye alınan bitkisel materyaller biberiye üretiminin yaygın olduğu Akdeniz Bölgesi’nde üç farklı lokasyondan (Karaisalı, Adana; Tarsus, Mersin ve Döşemealtı, Antalya) yıl boyunca aylık olarak temin edilmiştir. Örneklerin uçucu yağ bileşimleri gaz kromatografisi-kütle spektrometresi/alev iyonizasyon dedektörü (GC-MS/FID) cihazı ile kapiler kolon kullanılarak analiz edilmiştir. Biberiye uçucu yağının ana bileşenleri 1,8-sineol, kamfor, α-pinen, borneol ve α-terpineol olarak tespit edilmiştir. Araştırma bulguları örneklerin uçucu yağ miktar ve bileşimi üzerine lokasyon ve hasat zamanının istatistiksel olarak önemli etkisi olduğunu göstermiştir. Lokasyon bazında bir değerlendirme yapıldığında Adana ve Mersin örneklerinde uçucu yağ bileşimleri benzerlik göstermiş ve ana bileşen olan 1,8-sineol oranı sırasıyla %52.56-58.26 ve %54.76-61.54 aralığında değişim göstermiş, Antalya lokasyonundan temin edilen örnekte ise kamfor (%16.31-21.11), 1,8-sineol (%15.00-16.95), α-pinen (%14.38-17.88), verbenon (%10.94-13.57) ve borneol (%9.04-12.19) bileşenleri öne çıkmıştır. Hasat zamanına göre de biberiye uçucu yağ bileşimde farklılıklar oluşmuş, ancak lokasyonlar arasındaki farklılığa göre bu değişim daha dar bir aralıkta olmuştur. Sonuç olarak biberiye uçucu yağında lokasyon ve hasat zamanına göre farklılıklar oluşabileceği dikkate alınmalıdır.

  • Bütün ve Parça Meyvelerden Üretilen Kamkat Reçellerinin Fizikokimyasal ve Fitokimyasal Özellikleri

    by Demet Yildiz Turgut, Haluk Tokgöz, Muharrem Gölükcü

    Bu çalışmada bütün meyve ve meyve parçalarından kamkat reçeli üretilmiştir. Reçel üretiminde “Nagami” çeşidine ait (Fortunella margarita Swingle) kamkat meyveleri kullanılmıştır. Reçel prosesinde geleneksel üretim tekniği kullanılmıştır. Reçeller toplam kuru madde, suda çözünür kuru madde, pH, titrasyon asitliği, su aktivitesi, renk özellikleri, toplam fenolik madde miktarı, toplam flavonoid miktarı, askorbik asit içerikleri, şeker, organik asit bileşenleri ve antioksidan aktivite [2,2-difenil-1-pikrilhidrazil (DPPH) radikali süpürme aktivitesi ve oksijen radikali absorbans kapasitesi (ORAC)] açısından incelenmiştir. Kamkat reçellerinin toplam kuru madde, suda çözünür kuru madde, su aktivitesi, pH ve titrasyon asitliği değerleri sırasıyla 75.36-76.35 g/100 g, 70.25-70.32°Bx, 0.803-0.809, 3.39-3.43 ve %0.40-0.55 olarak belirlenmiştir. Reçel örneklerinin glukoz, fruktoz, sakkaroz ve toplam şeker içerikleri sırasıyla 20.35-20.61 g/100 g, 28.54-28.56 g/100 g, 20.70-20.75 g/100 g ve 69.64-69.87 g/100 g aralığında değişim göstermiştir. Reçel örneklerinde majör organik asitlerin sitrik (0.15-0.19 g/100 g) ve okzalik (0.08-0.14 g/100 g) asit olduğu belirlenmiştir. Genel olarak en yüksek toplam fenolik madde (87.79 mg GAE/ 100 g), toplam flavonoid (37.71 mg CE/100 g), askorbik asit içeriği (108.33 mg/100 g) ile IC50 ( 630.44 mg/mg) ve ORAC (33.22 µmol TE/g) değerleri bütün meyveden üretilen kamkat reçeli örneğinde tespit edilmiştir.


  • PHYSICO-CHEMICAL AND ANTIOXIDANT PROPERTIES OF TRADITIONAL CITRUS PEEL JAMS SOME QUALITY CHARACTERISTICS OF CITRUS PEEL JAMS

    by Demet Yildiz Turgut, Haluk Tokgöz, Muharrem Gölükçü, Arzu Bayir Yeği̇n

    Bu çalışmada, turunç (Citrus aurantium), bergamot (Citrus bergamia) ve altıntop (Citrus paradisi) kabukları ve bunlardan geleneksel olarak üretilen reçellerin fiziko-kimyasal ve antioksidan özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Turunçgil kabuk reçellerinin toplam kuru madde, suda çözünür kuru madde, pH ve titrasyon asitliği değerleri sırasıyla 78.23 – 80.01 g/100 g, 70.15 - 70.87 °Bx, 3.36 - 3.49 ve %0.26 – 0.27 arasında belirlenmiştir. Turunçgil kabuk reçellerinin toplam fenolik madde miktarları 22.38 - 38.21 mg GAE/100 g, toplam flavonoid miktarları ise 2.45 - 6.30 mg CE/100 olarak tespit edilmiştir. Kabukların reçele işlenmesi ile askorbik asit içeriği %82.47 - 84.50 oranında azalarak 13.91 - 16.43 mg/100 g olarak belirlenmiştir. En yüksek toplam fenolik madde miktarı altıntop kabuğu reçelinde bulunmuştur. Turunç kabuğu reçelinin ise en yüksek toplam flavonoid ve askorbik asit içeriğine sahip olduğu belirlenmiştir. Reçel prosesi ile birlikte DPPH radikali süpürme aktivitesi önemli oranda düşmüştür.


  • Bazı soya (Glycine max) çeşit ve hatlarının yağ içeriği ile yağ asitleri bileşimlerinin araştırılması

    by Muharrem Gölükcü, Haluk Tokgöz, Mehmet Kocatürk

    Soya dünyada tarımı en fazla yapılan yağlı tohumlardan birisidir. Bu çalışmada Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından tescil ettirilen üç çeşit soya (BATEM-Erensoy, Umut-2002, Ataem-7) ile ıslah çalışmaları neticesinde geliştirilen ve çeşit adayı olarak belirlenen ileri kademedeki (F8-F9) 11 adet soya hattının (BATEM-201, BATEM-202, BATEM-204, BATEM-208, BATEM-214, BATEM-215, BATEM-301, BATEM-306, BATEM-308, BATEM-322, BATEM-323) yağ içeriği ile yağ asitleri bileşimini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Örneklerin yağ içeriği soxhelet yağ ekstraksiyon cihazı ile, yağ asitleri bileşimi de GC-MS/FID cihazı ile belirlenmiştir. Araştırma kapsamına incelenen çeşit ve hatların yağ içeriği %19.91 (BATEM-204) ile %21.76 (BATEM-322) arasında değişmektedir. Örneklerin tamamında baskın yağ asidi linoleik asit (%49.99-55.28) olup bu yağ asidini sırasıyla oleik (%22.68-27.92), palmitik (%11.28-11.99), linolenik (%5.38-6.61), stearik asit (%3.62-4.46) ve 11-eikosenoik asit (%0.11 ile %0.24) takip etmiştir. Araştırma bulguları mevcut çeşit ve hatlarda yağ ve yağ asitleri bileşimi bakımından geniş bir varyasyon olduğunu göstermektedir.