ŞFŞakir Fural

Şakir Fural

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Şakir Fural has a total of 19 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Investigation of Sedimentary Indicators of Eutrophication and Trace Metal Pollution in the Southern Marmara Sea (Türkiye)

    by Serkan Kükrer, Şakir Fural, Dilek Aykır, Hilal Aydın, Nurettin Yakupoğlu

    This study evaluates the spatial and historical patterns of primary productivity proxies and trace elements in core and surface sediments from the southern Marmara Sea following the 2020 mucilage event, with emphasis on the Erdek and Bandırma Gulfs. Stratigraphic records reveal a sustained rise in eutrophication indicators and metal enrichment over the last ~ 200 years, coinciding with accelerated industrialization and urban expansion in the region. Surface sediments from the southern Erdek Gulf display pronounced accumulation of nitrogen, phosphorus, biogenic silica, organic carbon, and trace metals (As, Cd, Cr, Ni, Zn, Hg), primarily driven by terrestrial inputs associated with the Gönen River catchment. In the Bandırma Gulf, elevated contamination levels are attributed to maritime traffic, port operations, and industrial discharge, with the western shoreline representing the most impacted sector while northern coastal areas remain comparatively less contaminated. Anthropogenic enrichment of Cu, Cd, Zn, Ni, As, Cr, and Hg underscores the dual vulnerability of these systems to eutrophication and chemical pollution. Furthermore, this work provides the first characterization of dinoflagellate cyst assemblages during a mucilage episode in the area, identifying 15 taxa including harmful species ( Alexandrium sp. , Operculodinium centrocarpum, Lingulodinium machaerophorum) . Their presence indicates elevated ecological risk and potential for future harmful algal bloom development, particularly in the Bandırma Gulf.

  • Sediment tarama işlemi yapılan kentsel bir sulak alanda potansiyel toksik element kaynaklı ekolojik risk analizi: Mogan Gölü (Türkiye)

    by Şakir Fural, Dilek Aykır, Murat Poyraz, Serkan Kükrer, İsA Cürebal

    Mogan Gölü, Ankara kent merkezinin güneyinde Gölbaşı ilçesi sınırları içerisinde yer alan, 6.5 km2 alan kaplayan bir alüvyal set gölüdür. Son yıllarda gölde ortaya çıkan ve gözle görülür seviyelere ulaşan ekolojik bozulmalar nedeniyle 2017 – 2022 yılları arasında göl tabanında sediment tarama işlemi gerçekleştirilerek ekolojik bozulmaya uğramış sediment tabakası 50 cm kazınıp gölden çıkarılmıştır. Bu araştırma sediment kazıma işlemi yapılan ve yapılmayan bölgedeki ekolojik risk seviyesini karşılaştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında gölün farklı noktalarından 25 adet yüzey sedimenti alınmış, PTE konsantrasyonu, toplam organik karbon ve klorofil bozunma ürünleri analizleri gerçekleştirilmiştir. Ekolojik risk seviyesini ve antropojenik etkileri analiz etmek amacıyla zenginleşme faktörü, jeoakümülasyon indeksi, ekolojik risk faktörü ve potansiyel ekolojik risk faktörü hesaplamaları yapılmıştır. Analiz sonuçları mekânsal ve istatistiksel analizlere tabi tutulmuştur. PTE konsantrasyonu ortalama değerlere göre ppm olarak şu şekilde sıralanmıştır: Fe (21300) > Al (19900) > P (630) > Mn (513) > Ni (95) > Cr (62) > Zn (51) > Cu (27) > As (15) > Pb (14) > Mo (1.82) > Cd (0.12) > Hg (0.050). Antropojenik etki değerlendirmesi analizlerinde ortalama verilere göre Pb, Ni, Cu, Cr, Mo, Cd, Fe orta derecede zenginleşmiştir. Noktasal girdiler P ve Hg için orta derecede zenginleşmeye neden olmuştur. Ekolojik risk analizi Mogan Gölü’nde Cd ve Hg kaynaklı, orta derecede potansiyel ekolojik risk bulunduğunu göstermiştir. Çalışmada; gölde yerleşme, tarım ve endüstriyel faaliyetlerden kaynaklanan kirlilik yükünün arttığı, bunun da ötrofikasyonu hızlandırarak ekosistemi tehdit ettiği belirlenmiştir. Sediment tarama sonrası PTE konsantrasyonu ve ekolojik risk düzeylerinde azalma görülse de değerlerin hâlâ risk oluşturduğu, bu nedenle kentsel, endüstriyel ve tarımsal kaynaklı baskıların sıkı biçimde denetlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

  • Geoheritage Potential of Karacabey Floodplain Forest (Türkiye): A Layered Assessment of Paleoecological and Geochemical Archives

    by Dilek Aykır, İsA Cürebal, Şakir Fural, Serkan Kükrer, Gülsen Erginal

  • Sedimantolojik Proksilere Göre Potansiyel Toksik Element Kaynaklı Ekolojik Risk Seviyesinin Analizi: Gölyazı Litoral Zonu (Uluabat Gölü – Bursa) Örneği / Analysis of Ecological Risk Levels Due to Potential Toxic Elements Based on Sedimentological Proxies: Gölyazı Littoral Zone (Uluabat Lake – Bursa) Example

    by Buse Öğreten, Ahmet Evren Erginal, Şakir Fural, Serkan Kükrer, Erdal Öztura

    Biyoçeşitlilik açısından oldukça önemli olan göl ekosistemlerinde son yıllarda hızla artan antropojenik faaliyetlerin yol açtığı degradasyonel değişimler dikkat çekmektedir. Göl ekosistemlerindeki ortam bozulmasında potansiyel toksik element (PTE) kontaminasyonunun rolü oldukça fazladır. Bu çalışma Türkiye’nin önemli sulak alanlarından biri olan Uluabat (Apolyont) Gölü’nde yer alan ve üzerinde Gölyazı yerleşmesinin yer aldığı tombolo kıyılarındaki ekolojik riske odaklanmıştır. Tombolo kıyısı boyunca göl tabanından alınan sediment örneklerinin organik karbon ve klorofil bozunma ürünleri analizleri yanı sıra ICP-MS ile belirlenen PTE değerlerinden zenginleşme faktörü (EF), kontaminasyon faktörü (CF), modifiye kontaminasyon faktörü (mCD), toksik risk indeksi (TRI), kirlilik yük indeksi (PLI), ekolojik risk indeksi (mER) ve potansiyel ekolojik risk indeksi (PER) hesaplamaları yapılmıştır. Elde edilen verilere göre; göl sedimentlerinde PTE konsantrasyonu açısından Fe (29.200) > Al (21.500) > Mn (962) > Ni (256) > Cr (101) > Zn (90)> As (39) > Pb (37) > Cu (31) > Co (20) şeklinde bir sıralanma söz konusudur. EF verilerine göre PTE’lerin zenginleşme düzeyi Ni (10,31) > As (8,24) > Pb (5.05) > Mn (3,12) > Cr (3,08) > Co (2,81) > Zn (2,58) > Fe (2,30) > Cu (1,88) şeklindedir. PTE kaynaklı ekolojik risk seviyesi Ni (51), Co (41), Pb (25), As (24), Cu (10) olup ortalama potansiyel ekolojik risk seviyesi 161’dir. Gölyazı yerleşmesi çevresindeki litoral zonda Cu hariç diğer tüm PTE’ler belirli miktarda zenginleşmiştir. Göldeki en riskli ekolojik risk kaynağı Ni olarak belirlenmiştir. Orta derecede ekolojik risk tespit edilen göldeki başlıca antropojenik risk kaynakları tarım, endüstri ve yerleşme atıklarıdır.

  • Open Access

    GIS Analysis of spatial-temporal variation of the ecological risk caused by element and organic pollutants in Lake Marmara TURKIYE

    by Şakir Fural

    Located in western Anatolia (Turkey), Lake Marmara is a wetland with high ecological value. Lake Marmara, which was exposed to intense anthropogenic effects after 1940, is experiencing ecological deterioration in recent years. This study aimed to analyze the ecological risk level of the lake by using Enrichment Factor (EF), Toxic Risk Index (TRI), Modified Potential Ecological Risk Index (mER) etc. The research hypothesized that the discharge of water from the Gediz River and Kum Stream to the lake after 1940 triggered ecological risk problems. Moderate toxic risk, low potential ecological risk, moderate element contamination were detected throughout the lake. It was determined that Mo, P and Hg of anthropogenic origin and As, Ni, Cr, Cu of lithological origin created ecological risk at a regional scale. Domestic-industrial wastes and agriculture in the Gediz River basin and around the lake were identified as the dominant anthropogenic activity. The temporal variation of the ecological risk indices based on the elements did not reflect the anthropogenic traces of water discharge into the lake from the Gediz River basin. However, the temporal variation of TOC, N, P and CDP showed the effects of anthropogenic interventions in the lake. According to the threshold values; P is highly contaminated and N is close to the severely contaminated limit. The findings, while confirming the research hypothesis, showed that the dominant ecological risk factor in Lake Marmara is not elemental contamination, but organic pollutants, nitrogen and phosphate.


  • Kıyı ekosistemlerinde ekolojik riskin zamansal değişiminin izlenmesi: Edremit Lagünü (Balıkesir) örneği

    by Dilek Aykir, Şakir Fural, Serkan Kükrer, Yunus Emre Mutlu

    Kıyı oku gibi bir kum bariyeri ile denizden ayrılmış sığ su kütlesi olan lagünler, son derece zenginve hassas ekosistemlerdir. Ancak, son yıllarda yapılan bilimsel araştırmalar lagün ekosistemlerininantropojenik etkiler nedeniyle ekolojik risk sorunları yaşadığını göstermektedir. Bu çalışmanınamacı; Edremit ilçesi (Balıkesir, Türkiye) sınırlarında yer alan Edremit Lagünü’nde potansiyel toksikelement (PTE) kaynaklı ekolojik risk seviyesinin zamansal değişimini analiz etmektir. Çalışmakapsamında; lagünden 1 adet 28 cm uzunluğunda karot alınmıştır. Sediment örnekleri kullanılarakklorofil bozunma ürünleri, toplam organik karbon ve PTE konsantrasyonları analiz edilmiştir.Zenginleşme faktörü ve jeoakümülasyon indeksi ile PTE’lerin doğal-antropojenik kaynakları tespitedilmiştir. Modifiye ekolojik risk indeksi ve modifiye potansiyel ekolojik risk indeksiyle ekolojik riskseviyesi belirlenmiştir. Toksik risk seviyesi toksik risk indeksi ile analiz edilmiştir. PTE’lerin muhtemelkaynakları çok değişkenli istatistiksel analizlerle belirlenmiş, Arc – Map 10.5 yazılımıyla haritalamaişlemleri yapılmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen bulgulara göre; Mo ve Mn dışında hiçbirPTE zenginleşmemiştir. Cd hariç hiçbir PTE ekolojik risk yaratmamaktadır. Lagünde düşük seviyedeekolojik ve toksik risk bulunmaktadır. Hg, As ve Mn gelecekte ekolojik ve toksik riski arttırabilecekPTE’ler olarak tanımlanmıştır. Bu nedenle; Hg, As, Mn’nin lagün ekosistemine deşarjının sınırlandırılmasıiçin gerekli önlemlerin alınması önerilmektedir.


  • Ecological degradation and non-carcinogenic health risks of potential toxic elements: a GIS-based spatial analysis for Doğancı Dam (Turkey)

    by Şakir Fural, Serkan Kükrer, İsA Cürebal, Dilek Aykır

    This study was carried out to determine the ecological degradation and non-carcinogenic health risks at Doğancı Dam, Bursa, Turkey. Potentially toxic element (PTE) concentrations (ppm) were as follows: Fe (55.030) > Al (27.220) > Mn (1053) > Cr (181) > Ni (180) > Zn (95) > Cu (62) > As (17) > Pb (11) > Cd (0.20) > Hg (0.108). As, Pb, Cd, and Hg were enriched anthropogenically, while other PTEs were of natural origin. The contamination severity index (CSI) indicated a moderate PTE contamination in the dam, mostly due to lithogenic effects. According to the modified hazard quotient (mHQ), ecological risk was identified at the level of extreme severity for Ni of lithological origin, of high severity for Cr of considerable severity for As of anthropogenic origin, and of moderate severity for Cu. According to the ecological contamination index (ECI), the dam had an ecological risk of a slight-to-moderate contamination. Health risk index showed no non-carcinogenic health risks in the dam. Mining, highways, and agricultural activities were identified as the primary anthropogenic drivers to be monitored. The ongoing anthropogenic activities in the Nilüfer Stream basin and natural factors affect the ecological degradation and non-carcinogenic health risk level of the dam.


  • AKTAŞ GÖLÜ (ARDAHAN) ÇÖKELLERİNDE BİRİNCİL PALEO-ÜRETİM GÖSTERGELERİNİN ZAMANSAL DEĞİŞİMİNİN İNCELENMESİ

    by Serkan Kükrer, Şakir Fural, Dilek Aykir

    Aktaş Gölü; Türkiye – Gürcistan sınırında yer alan, 25.5 km2 alan kaplayan, suları sodalı olan tektonik kökenli bir sulak alandır. Bu çalışmanın amacı; birincil üretim göstergelerinin Aktaş Gölü’ndeki zamansal değişiminin analiz edilerek birbiriyle olan ilişkilerinin çok değişkenli istatistiksel analizlerle incelenerek ötrofikasyon ve aşırı alg çoğalması riskinin değerlendirilmesidir. Çalışma kapsamında Aktaş Gölü'nden alınan 57 cm uzunluğundaki karot kullanılmıştır. Karot, analizler öncesinde 5'er cm'lik dilimlere ayrılmıştır. Ardından klorofil bozunma ürünleri (CDP), toplam organik karbon (TOC), toplam karbon (TC), toplam inorganik karbon (TIC), biyojenik silika (BSi) ve toplam azot (TN) analizleri gerçekleştirilmiştir. Göllerde birincil üretimi temsil eden CDP ve TOC miktarında karotun tabanından yüzeyine doğru bariz bir artış olduğu tespit edilmiştir. Birincil üretimin önemli uyarıcılarından olan TN miktarının zamansal değişimi CDP ve TOC’un çizdiği trendle paralellik göstermektedir. Bu sonuçlara göre azot girdilerinin göldeki birincil üretimi arttırdığı söylenebilir. BSi, bitkisel üretim süreçlerini temsil eden CDP'den farklı olarak diyatome bolluğunu ifade etmektedir. Bu iki parametre arasında istatistiksel ilişki bulunmaması CDP'yi kontrol eden türlerin diyatome dışındaki gruplar olduğunu düşündürmektedir. C/N oranları göldeki birincil üretimin fitoplankton kaynaklı olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular, Aktaş Gölü’nde birincil üreticilerin artış eğiliminde olduğunu, antropojenik kaynaklı azot, organik madde ve diğer besin elementi girişlerinin sürmesi durumunda gelecek yıllarda ötrofikasyon sorunlarının büyüyebileceğini, alg çoğalmalarının sıklık ve etkisinin artabileceğini göstermektedir.