Selahattin Çınar
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Research Subjects
Research Interests
Selahattin Çınar has a total of 30 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Mahir Özkurt
MUŞ ALPARSLAN ÜNİVERSİTESİ, UYGULAMALI BİLİMLER FAKÜLTESİ
4 shared publications - Rüştü Hatipoğlu
Kirsehir Ahi Evran Universitesi
4 shared publications Rüştü Hati̇poğlu
4 shared publicationsSezai Gökalp
3 shared publicationsTahsin Taşyürek
3 shared publications- Mustafa Avcı
Isparta Uygulamali Bilimler Universitesi
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 26 December 2024
- Published by Turkish Journal of Range and Forage Science, Society of Range and Forage Science in Turkish Journal of Range and Forage Science
- Vol. 5 (2) , 119-123
The Effect of the Roughage Production Project on Forage Crops Agriculture in Kırşehir
This study aimed to determine the effects of the Roughage Production Project on forage crop agriculture, which was carried out to introduce and extend forage crops to the region's producers and show how to produce cheap and high-quality roughage. In the research, a mixture of 70% Hungarian vetch and 30% triticale was grown on the lands of farmers selected from the region's producers, especially those engaged in animal production, during growing seasons between 2018 and 2024. Because forage crop agriculture is not sufficiently developed in the region, in the production carried out within the project's scope, one-on-one application was made to the producers in the field in all processes from planting to harvest. During the project, 1363 tons of quality roughage was produced on the areas of 6270 decares with 67 producers in seven production seasons. The Roughage Production Project practices have contributed not only to seed and fertilizer support for the producer but also to a change of habits through technical support provided at every stage of production, to producers' willingness to cultivate forage crops, and to the development of forage crop culture with mixtures created with species and varieties suitable for the ecology of the region. As a result, the Roughage Production Project has made a significant contribution to raising regional producers' awareness of producing their own quality roughage and establishing forage crop culture.
- 26 December 2024
- Published by Turkish Journal of Range and Forage Science, Society of Range and Forage Science in Turkish Journal of Range and Forage Science
- Vol. 5 (2) , 119-123
Open AccessThe Effect of the Roughage Production Project on Forage Crops Agriculture in Kırşehir
This study aimed to determine the effects of the Roughage Production Project on forage crop agriculture, which was carried out to introduce and extend forage crops to the region's producers and show how to produce cheap and high-quality roughage. In the research, a mixture of 70% Hungarian vetch and 30% triticale was grown on the lands of farmers selected from the region's producers, especially those engaged in animal production, during growing seasons between 2018 and 2024. Because forage crop agriculture is not sufficiently developed in the region, in the production carried out within the project's scope, one-on-one application was made to the producers in the field in all processes from planting to harvest. During the project, 1363 tons of quality roughage was produced on the areas of 6270 decares with 67 producers in seven production seasons. The Roughage Production Project practices have contributed not only to seed and fertilizer support for the producer but also to a change of habits through technical support provided at every stage of production, to producers' willingness to cultivate forage crops, and to the development of forage crop culture with mixtures created with species and varieties suitable for the ecology of the region. As a result, the Roughage Production Project has made a significant contribution to raising regional producers' awareness of producing their own quality roughage and establishing forage crop culture.
- 18 September 2021
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 9 (9)
Türkiye’de Sürdürülebilir Mera Islahı Olanakları
Forage produced from can notTurkey's current native pasture and meadow cattles areas as sheeps well as from forage crop production areas cannot meet the requirement of 73.7 million cattle and sheep. There are 14.6 million hectares of native meadow and pasture areas in Turkey. A significant amount of these areas need to be improved in order to increase the yield and quality of forage and ensure its sustainability. It has been calculated that a total budget of 45.6 billion TL is needed for the improvement of the native meadow and pasture areas and an average of 4 billion TL for annual maintenance. With the adoption of the Pasture Law No. 4342, the pasture areas that has been rehabilitated with Pasture Improvement and Management Projects are quite insufficient. In addition, due to non-compliance with the technical rules of pasture management in the improved areas, the process is not sustainable. Due to the insufficiency of available budget resources and the fact that pasture improvement by state facilities will take many years, there is a need for a new perspective and policy change in sustainable pasture improvement. In this article, some improvement and utilization models for the effective improvement and sustainable use of Turkey's pasture lands are discussed. With the proposal made, it has been suggested that rangelands larger than 1000 decares and pastures lager than 500 decares should be leased to the private sector and rehabilitated with the "improve and operate" system. It has been suggested that ¾ of the reclaimed area should be used by the private sector, and ¼ by the animal owners in the village where the pasture is allocated. In addition, it has been proposed that the rangelands with an area of less than 1000 decares and pastures with less than 500 decares must be leased to the Pasture Management Unions in the settlement where they are allocated, to ensure their rehabilitation and sustainable use. In cases where Pasture Management Unions are not willing to rent for improvement purposes, it has been suggested that these rangeland and pastures must be leased to the private sector regardless of the size of the area.
- 18 September 2021
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 9 (9)
Türkiye’de Sürdürülebilir Mera Islahı Olanakları
Forage produced from can notTurkey's current native pasture and meadow cattles areas as sheeps well as from forage crop production areas cannot meet the requirement of 73.7 million cattle and sheep. There are 14.6 million hectares of native meadow and pasture areas in Turkey. A significant amount of these areas need to be improved in order to increase the yield and quality of forage and ensure its sustainability. It has been calculated that a total budget of 45.6 billion TL is needed for the improvement of the native meadow and pasture areas and an average of 4 billion TL for annual maintenance. With the adoption of the Pasture Law No. 4342, the pasture areas that has been rehabilitated with Pasture Improvement and Management Projects are quite insufficient. In addition, due to non-compliance with the technical rules of pasture management in the improved areas, the process is not sustainable. Due to the insufficiency of available budget resources and the fact that pasture improvement by state facilities will take many years, there is a need for a new perspective and policy change in sustainable pasture improvement. In this article, some improvement and utilization models for the effective improvement and sustainable use of Turkey's pasture lands are discussed. With the proposal made, it has been suggested that rangelands larger than 1000 decares and pastures lager than 500 decares should be leased to the private sector and rehabilitated with the "improve and operate" system. It has been suggested that ¾ of the reclaimed area should be used by the private sector, and ¼ by the animal owners in the village where the pasture is allocated. In addition, it has been proposed that the rangelands with an area of less than 1000 decares and pastures with less than 500 decares must be leased to the Pasture Management Unions in the settlement where they are allocated, to ensure their rehabilitation and sustainable use. In cases where Pasture Management Unions are not willing to rent for improvement purposes, it has been suggested that these rangeland and pastures must be leased to the private sector regardless of the size of the area.
- Open Access
- 16 October 2020
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 8 (10) , 2191-2201
Türkiye, Doğu Anadolu Bölgesi ve Muş İlinde Çayır Mera Yem Bitkileri ve Hayvancılığın Bugünkü Durumu
Hayvancılıkta karlı bir üretim için, yem maliyetlerinin düşürülmesi gerekmektedir. 2018 yılı Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) resmi verileri üzerinden yapılan hesaplamalara göre, Türkiye 18,6 milyon büyükbaş hayvan birimine (BBHB) denk gelen hayvan varlığının toplam kaba yem ihtiyacı 85 milyon tondur. Ancak Türkiye‘nin toplam kaba yem üretimi toplamı 59 milyon ton olup, bunun 10 mil. tonu çayır meralardan, 18 milyon tonu yem bitkilerinden, 31 milyon tonu diğer bitkisel artıklardan karşılanmaktadır. Ülkedeki toplam kaba yem açığı 26 milyon ton olup, bu da toplam ülkenin toplam kaba yem ihtiyacının %30‘una tekabül etmektedir. Kaliteli kaba yem açığı ise bunun çok üzerindedir. Doğu Anadolu Bölgesinde ise kaba yem açığı 3,5 milyon ton (% 19) olarak hesaplanmıştır. Muş‘ta ise üretilen kaba yemin, mevcut hayvan varlığına yeterli olduğu belirlenmiştir. Hayvancılığın genel olarak meraya dayalı olarak yapıldığı Doğu Anadolu Bölgesinde üretilen yem bitkileri miktarı da Türkiye ortalamasının üzerindedir. Türkiye kaba yem açığının kapatılması için mera alanlarının ıslahı ve tekniğine uygun kullanılarak bu alanlardan daha yüksek verim alınması, tarla tarımı içerisinde yem bitkileri ekim alanlarının artırılması gerekmektedir. Kaba yem açığının kapatılması ile daha yüksek hayvansal üretim elde edilebilecek, girdi maliyetleri düşebilecek ve hayvan üreticilerin gelir seviyesi artacak ve hayvansal ürünlerin fiyatı düşebilecektir. Çalışmada Türkiye, Doğu Anadolu Bölgesi ve Muş İli çayır mera yem bitkileri durumu, kaba yem üretim durumu, kaba yem açığı konuları irdelenmeye çalışılmıştır.
- 16 October 2020
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 8 (10) , 2191-2201
Open AccessTürkiye, Doğu Anadolu Bölgesi ve Muş İlinde Çayır Mera Yem Bitkileri ve Hayvancılığın Bugünkü Durumu
Hayvancılıkta karlı bir üretim için, yem maliyetlerinin düşürülmesi gerekmektedir. 2018 yılı Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) resmi verileri üzerinden yapılan hesaplamalara göre, Türkiye 18,6 milyon büyükbaş hayvan birimine (BBHB) denk gelen hayvan varlığının toplam kaba yem ihtiyacı 85 milyon tondur. Ancak Türkiye‘nin toplam kaba yem üretimi toplamı 59 milyon ton olup, bunun 10 mil. tonu çayır meralardan, 18 milyon tonu yem bitkilerinden, 31 milyon tonu diğer bitkisel artıklardan karşılanmaktadır. Ülkedeki toplam kaba yem açığı 26 milyon ton olup, bu da toplam ülkenin toplam kaba yem ihtiyacının %30‘una tekabül etmektedir. Kaliteli kaba yem açığı ise bunun çok üzerindedir. Doğu Anadolu Bölgesinde ise kaba yem açığı 3,5 milyon ton (% 19) olarak hesaplanmıştır. Muş‘ta ise üretilen kaba yemin, mevcut hayvan varlığına yeterli olduğu belirlenmiştir. Hayvancılığın genel olarak meraya dayalı olarak yapıldığı Doğu Anadolu Bölgesinde üretilen yem bitkileri miktarı da Türkiye ortalamasının üzerindedir. Türkiye kaba yem açığının kapatılması için mera alanlarının ıslahı ve tekniğine uygun kullanılarak bu alanlardan daha yüksek verim alınması, tarla tarımı içerisinde yem bitkileri ekim alanlarının artırılması gerekmektedir. Kaba yem açığının kapatılması ile daha yüksek hayvansal üretim elde edilebilecek, girdi maliyetleri düşebilecek ve hayvan üreticilerin gelir seviyesi artacak ve hayvansal ürünlerin fiyatı düşebilecektir. Çalışmada Türkiye, Doğu Anadolu Bölgesi ve Muş İli çayır mera yem bitkileri durumu, kaba yem üretim durumu, kaba yem açığı konuları irdelenmeye çalışılmıştır.
- 1 January 2020
- Published by ALOKI Ltd in Applied Ecology and Environmental Research
- Vol. 18 (1) , 401-416
DETERMINATION OF BOTANICAL COMPOSITION, HAY YIELD AND FORAGE QUALITY OF SOME NATURAL RANGELANDS IN KYRGYZSTAN’S CHUY REGION
- 1 January 2020
- Published by ALOKI Ltd in Applied Ecology and Environmental Research
- Vol. 18 (1) , 401-416
DETERMINATION OF BOTANICAL COMPOSITION, HAY YIELD AND FORAGE QUALITY OF SOME NATURAL RANGELANDS IN KYRGYZSTAN’S CHUY REGION
- Open Access
- 13 December 2019
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 7 (12) , 2282-2290
İklim Değişikliğinin Çayır-Meralar Üzerindeki Etkileri
İklim değişikliği küresel ısınma ile birlikte sera gazlarının artışını ve iklimde meydana gelen her tür değişikliği ifade eder. Son 50 yılda sera gazlarından CO2 konsantrasyonunun %30‘un üzerinde arttığı, gelecek yüzyılda ise bu artışın daha hızlı olacağı tahmin edilmektedir. İklim değişikliği yıl içerisinde ve yıllar arasında önemli sıcaklık ve yağış farklılıklarına neden olabilmektedir. İklim değişikliğine paralel olarak flora da değişmektedir. İklim değişikliği nedeniyle bazı alanlarda tür sayısının azaldığı saptanmış ve özellikle serin iklim türlerinin yüksek sıcaklıklara adapte olamamasından dolayı daha da azalacakları öngörülmektedir. İklim değişikliği meralarda verimi önemli derecede etkilemektedir. Batı yarım kürede verim artışı Doğu yarım küreden daha yüksek olurken, Kuzey Amerika, Orta Asya, Orta Afrika ve Okyanusya‘daki meraların iklim değişikliğine karşı hassasiyeti ortaya çıkmıştır. Yaz sıcaklıklarının yüksek olduğu alanlarda küresel ısınma hayvanlarda yem tüketim etkinliğini, canlı ağırlık artışını, süt verimini ve üremeyi olumsuz yönde etkilemektedir. Serin bölgelerde ise küresel ısınmanın etkisi daha az hissedilmektedir. İklim değişikliklerinin çayır meralar üzerindeki etkilerini araştırmak ve tahminlerde bulunmak için yoğun çaba harcanmaktadır. Gelecekle ilgili yüksek güvenirlikli tahminler yapabilmek için detaylı modelleme çalışmalarına ihtiyaç vardır. Yapılan tahminlere göre özellikle ülkemizde küresel ısınmanın etkili olacağı öngörülmektedir. Bundan dolayı çayır-mera yem bitkilerinde kurağa dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi, farklı ekolojik bölgelerimize adapte olabilecek C4 yem bitkisi türlerinin belirlenmesi ve bu türlerin yetiştirme tekniği ve ıslah çalışmalarına ihtiyaç vardır.
- 13 December 2019
- Published by Turkish Science and Technology Publishing (TURSTEP) in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
- Vol. 7 (12) , 2282-2290
Open Accessİklim Değişikliğinin Çayır-Meralar Üzerindeki Etkileri
İklim değişikliği küresel ısınma ile birlikte sera gazlarının artışını ve iklimde meydana gelen her tür değişikliği ifade eder. Son 50 yılda sera gazlarından CO2 konsantrasyonunun %30‘un üzerinde arttığı, gelecek yüzyılda ise bu artışın daha hızlı olacağı tahmin edilmektedir. İklim değişikliği yıl içerisinde ve yıllar arasında önemli sıcaklık ve yağış farklılıklarına neden olabilmektedir. İklim değişikliğine paralel olarak flora da değişmektedir. İklim değişikliği nedeniyle bazı alanlarda tür sayısının azaldığı saptanmış ve özellikle serin iklim türlerinin yüksek sıcaklıklara adapte olamamasından dolayı daha da azalacakları öngörülmektedir. İklim değişikliği meralarda verimi önemli derecede etkilemektedir. Batı yarım kürede verim artışı Doğu yarım küreden daha yüksek olurken, Kuzey Amerika, Orta Asya, Orta Afrika ve Okyanusya‘daki meraların iklim değişikliğine karşı hassasiyeti ortaya çıkmıştır. Yaz sıcaklıklarının yüksek olduğu alanlarda küresel ısınma hayvanlarda yem tüketim etkinliğini, canlı ağırlık artışını, süt verimini ve üremeyi olumsuz yönde etkilemektedir. Serin bölgelerde ise küresel ısınmanın etkisi daha az hissedilmektedir. İklim değişikliklerinin çayır meralar üzerindeki etkilerini araştırmak ve tahminlerde bulunmak için yoğun çaba harcanmaktadır. Gelecekle ilgili yüksek güvenirlikli tahminler yapabilmek için detaylı modelleme çalışmalarına ihtiyaç vardır. Yapılan tahminlere göre özellikle ülkemizde küresel ısınmanın etkili olacağı öngörülmektedir. Bundan dolayı çayır-mera yem bitkilerinde kurağa dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi, farklı ekolojik bölgelerimize adapte olabilecek C4 yem bitkisi türlerinin belirlenmesi ve bu türlerin yetiştirme tekniği ve ıslah çalışmalarına ihtiyaç vardır.
- Open Access
- 28 February 2019
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 22 (1) , 143-152
Adana İli Tufanbeyli İlçesi Meralarının Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma
Bu araştırma, Adana İli Tufanbeyli ilçesinin 5 farklı köyünde bulunan meralarda, vejetasyon yapısının belirlenmesi amacıyla 2010 yılında yürütülmüştür. Vejetasyon etüdlerinde lup metodu kullanılarak meralardaki bitkilerin türleri, meraların bitki ile kaplı alan oranları, azalıcı, çoğalıcı ve istilacı türlerin oranları, mera kalite dereceleri ve mera durumları belirlenmiştir. Meralarda bitki ile kaplı alanda buğdaygiller oranı ortalaması % 36.9, baklagiller oranı ortalaması % 22.0 ve diğer familya bitkileri oranı ortalaması % 41.1, azalıcı türlerin oranı ortalama, % 20.9, çoğalıcı türlerin oranı % 11.9, istilacı türlerin oranı ise % 67.2, mera kalite derecelerinin 2.40-3.92 arasında değiştiği ve meraların durum sınıfının zayıf olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen meralar ve benzer ekolojik koşullardaki meralarda otlatmanın kontrol altına alınması ve toprak ve topoğrafik koşullarına bağlı olarak üstten tohumlama, mibzerle ekim veya doğal tohumlama yöntemlerinin tek başlarına veya diğer ıslah yöntemleri ile kombine edilerek ıslah edilebilmesi için uygun ıslah yöntemlerinin belirlenmesine yönelik yeni araştırmaların yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
- 28 February 2019
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 22 (1) , 143-152
Open AccessAdana İli Tufanbeyli İlçesi Meralarının Vejetasyon Yapısı Üzerine Bir Araştırma
Bu araştırma, Adana İli Tufanbeyli ilçesinin 5 farklı köyünde bulunan meralarda, vejetasyon yapısının belirlenmesi amacıyla 2010 yılında yürütülmüştür. Vejetasyon etüdlerinde lup metodu kullanılarak meralardaki bitkilerin türleri, meraların bitki ile kaplı alan oranları, azalıcı, çoğalıcı ve istilacı türlerin oranları, mera kalite dereceleri ve mera durumları belirlenmiştir. Meralarda bitki ile kaplı alanda buğdaygiller oranı ortalaması % 36.9, baklagiller oranı ortalaması % 22.0 ve diğer familya bitkileri oranı ortalaması % 41.1, azalıcı türlerin oranı ortalama, % 20.9, çoğalıcı türlerin oranı % 11.9, istilacı türlerin oranı ise % 67.2, mera kalite derecelerinin 2.40-3.92 arasında değiştiği ve meraların durum sınıfının zayıf olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen meralar ve benzer ekolojik koşullardaki meralarda otlatmanın kontrol altına alınması ve toprak ve topoğrafik koşullarına bağlı olarak üstten tohumlama, mibzerle ekim veya doğal tohumlama yöntemlerinin tek başlarına veya diğer ıslah yöntemleri ile kombine edilerek ıslah edilebilmesi için uygun ıslah yöntemlerinin belirlenmesine yönelik yeni araştırmaların yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
- 31 December 2017
- Published by ALOKI Ltd in Applied Ecology and Environmental Research
- Vol. 16 (5) , 7139-7154
QUALITY CHARACTERISTICS OF THE MIXTURES OF SOME WARM SEASON PERENNIAL GRASSES WITH ALFALFA (MEDICAGO SATIVA L.) UNDER IRRIGATED CONDITIONS IN THE MEDITERRANEAN REGION OF TURKEY
- 31 December 2017
- Published by ALOKI Ltd in Applied Ecology and Environmental Research
- Vol. 16 (5) , 7139-7154
QUALITY CHARACTERISTICS OF THE MIXTURES OF SOME WARM SEASON PERENNIAL GRASSES WITH ALFALFA (MEDICAGO SATIVA L.) UNDER IRRIGATED CONDITIONS IN THE MEDITERRANEAN REGION OF TURKEY
- 26 December 2017
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 20, 83-87
Orta ve Geçit Bölgelerine Uygun Otlak Ayrığı (Agropyron cristatum (L.) Gaertn.) Çeşitlerinin Geliştirilmesi
Bu araştırma, 2013-2015 yılları arasında Tokat ve Sivas ekolojik koşullarında otlak ayrığı ( Agropyron cristatum (L.) Gaertn. ) çeşit adayının ot verimi ve ot kalitesini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, bir çeşit adayı ve iki popülasyon, materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler iki lokasyonda (Tokat Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Sivas-Şarkışla Yem Bitkileri Üretim İstasyonu), dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen populasyon ve çeşit adayının ot verimlerinin ve ot kalitelerinin önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Çeşit adayı verim yönü ile öne çıkmıştır. Geliştirilen çeşit adayı 2016 yılı içerisinde tescil edilmek üzere TTSM’ye sunulmuştur.
- 26 December 2017
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 20, 83-87
Orta ve Geçit Bölgelerine Uygun Otlak Ayrığı (Agropyron cristatum (L.) Gaertn.) Çeşitlerinin Geliştirilmesi
Bu araştırma, 2013-2015 yılları arasında Tokat ve Sivas ekolojik koşullarında otlak ayrığı ( Agropyron cristatum (L.) Gaertn. ) çeşit adayının ot verimi ve ot kalitesini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, bir çeşit adayı ve iki popülasyon, materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler iki lokasyonda (Tokat Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Sivas-Şarkışla Yem Bitkileri Üretim İstasyonu), dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen populasyon ve çeşit adayının ot verimlerinin ve ot kalitelerinin önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Çeşit adayı verim yönü ile öne çıkmıştır. Geliştirilen çeşit adayı 2016 yılı içerisinde tescil edilmek üzere TTSM’ye sunulmuştur.
- 26 December 2017
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 20, 93-96
Çukurova Koşullarında Farklı Yonca (Medicago sativa L.) Genotiplerinin Klonal Yolla Çoğaltılması Üzerine Bir Araştırma
Bu araştırma, Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü’nde yürütülen Yonca Islah Araştırmaları projesi kapsamında çeşit geliştirme amacıyla seçilen 16 farklı yonca genotipinin klonal yolla çoğaltılmasında uygun yöntemin tespit edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Klonal çoğaltma işlemleri tarla koşullarında ve kum havuzunda olmak üzere iki ortamda yürütülmüştür. Araştırmada yer alan genotiplerin sap parçaları ve kök tacı sürgünleri 2010 yılı Nisan ayı içerisinde Indole 3 Butirik Asit (IBA) çözeltisi uygulayarak veya ve IBA uygulanmadan dikilmişlerdir. Dikim alanlarında tutan ve tutmayan klonların sayım işlemi yapılmıştır. Araştırma bulguları uygulamalar ve genotipler arasında istatistiksel olarak çok önemli farkların olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçlarına göre Çukurova ekolojik koşullarında yoncanın klonal yolla çoğaltılmasında kum ortamında sap parçaları, tarla koşullarında ise kök tacı sürgünlerine IBA uygulandıktan sonra dikilmesinin incelenen genotiplerde köklenme oranını önemli derecede artırdığı ve bu uygulamaların yoncanın klonal çoğaltılmasında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
- 26 December 2017
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 20, 93-96
Çukurova Koşullarında Farklı Yonca (Medicago sativa L.) Genotiplerinin Klonal Yolla Çoğaltılması Üzerine Bir Araştırma
Bu araştırma, Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü’nde yürütülen Yonca Islah Araştırmaları projesi kapsamında çeşit geliştirme amacıyla seçilen 16 farklı yonca genotipinin klonal yolla çoğaltılmasında uygun yöntemin tespit edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Klonal çoğaltma işlemleri tarla koşullarında ve kum havuzunda olmak üzere iki ortamda yürütülmüştür. Araştırmada yer alan genotiplerin sap parçaları ve kök tacı sürgünleri 2010 yılı Nisan ayı içerisinde Indole 3 Butirik Asit (IBA) çözeltisi uygulayarak veya ve IBA uygulanmadan dikilmişlerdir. Dikim alanlarında tutan ve tutmayan klonların sayım işlemi yapılmıştır. Araştırma bulguları uygulamalar ve genotipler arasında istatistiksel olarak çok önemli farkların olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçlarına göre Çukurova ekolojik koşullarında yoncanın klonal yolla çoğaltılmasında kum ortamında sap parçaları, tarla koşullarında ise kök tacı sürgünlerine IBA uygulandıktan sonra dikilmesinin incelenen genotiplerde köklenme oranını önemli derecede artırdığı ve bu uygulamaların yoncanın klonal çoğaltılmasında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
- 26 December 2017
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 20, 78-82
Orta ve Geçit Bölgelerine Uygun Kılçıksız Brom (Bromus İnermis Leyss ) Çeşitlerinin Geliştirilmesi
Bu araştırma, 2013-2015 yılları arasında Tokat ve Sivas ekolojik koşullarında bazı kılçıksız bromun (Bromus inermis) çeşit adaylarının ot verimi ve ot kalitesini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, iki çeşit adayı ve iki popülasyon, materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler iki lokasyonda (Tokat Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Sivas-Şarkışla Yem Bitkileri Üretim İstasyonu), dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen populasyon ve çeşit adaylarının ot verimlerinin ve ot kalitelerinin önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. 2 nolu çeşit adayı verim, 1 nolu çeşit adayı ise kalite yönü ile öne çıkmıştır. Her iki çeşit adayı 2016 yılı içerisinde tescil edilmek üzere TTSM’ye sunulmuştur.
- 26 December 2017
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 20, 78-82
Orta ve Geçit Bölgelerine Uygun Kılçıksız Brom (Bromus İnermis Leyss ) Çeşitlerinin Geliştirilmesi
Bu araştırma, 2013-2015 yılları arasında Tokat ve Sivas ekolojik koşullarında bazı kılçıksız bromun (Bromus inermis) çeşit adaylarının ot verimi ve ot kalitesini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, iki çeşit adayı ve iki popülasyon, materyal olarak kullanılmıştır. Denemeler iki lokasyonda (Tokat Orta Karadeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma İstasyonu Müdürlüğü, Sivas-Şarkışla Yem Bitkileri Üretim İstasyonu), dört tekrarlamalı, tesadüf blokları deneme desenine uygun olarak yürütülmüştür. Araştırmanın sonuçları, incelenen populasyon ve çeşit adaylarının ot verimlerinin ve ot kalitelerinin önemli derecede farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. 2 nolu çeşit adayı verim, 1 nolu çeşit adayı ise kalite yönü ile öne çıkmıştır. Her iki çeşit adayı 2016 yılı içerisinde tescil edilmek üzere TTSM’ye sunulmuştur.