AAAbdulvahap Akinci

Abdulvahap Akinci

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Abdulvahap Akinci has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    BİR DEMOKRASİYE GEÇİŞ SORUNU OLARAK BİRLEŞMİŞ MİLLETLER GÜVENLİK KONSEYİ’NİN MUTLAK VETO YETKİSİ

    by Abdulvahap Akıncı, Enes Konca

    Egemenlik ve eşitlik ilkeleri modern ulus devletlerin ortaya çıktığı dönemden sonra üzerinde en fazla durulan ilkeler arasında yer almaktadır. Demokrasi kavramı ise özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde üzerinde en fazla durulan kavramların başında gelmektedir. Uluslararası örgütlerin söylem ve eylemleri arasında bir çelişki olup olmadığı noktası üzerinde de ciddi tartışmalar yaşanmaktadır. Bu çalışma, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin daimi üyelerine tanınan mutlak veto yetkisinin, örgütün demokratikleşme sürecini nasıl engellediğini incelemektedir. Demokrasi kavramının tarihsel gelişimi ve demokrasiye geçiş dalgaları bağlamında uluslararası sistemin rolü tartışılmıştır. Dünyada demokrasiye geçiş sürecinde meydana gelen gelişmelerin Birleşmiş Milletler ile arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Ardından, Birleşmiş Milletler’in kuruluş süreci, temel organları ve bu organlar arasındaki güç dağılımı ele alınmıştır. Makalenin odak noktasını oluşturan Güvenlik Konseyi’nde beş daimi üyeye tanınmış mutlak veto hakkının hem karar alma süreçlerini tıkadığı hem de uluslararası sistemde hukuki ve siyasal eşitlik ilkelerini zedelediği sonucuna ulaşılmıştır. İsrail-Filistin meselesi gibi örneklerde veto kullanımının etkileri değerlendirilmiş; bu yetkinin örgütün meşruiyet krizini derinleştirdiği tespit edilmiştir. Ayrıca daimi üyelerin tarihsel ve siyasi konumlarının dünya nüfusunu temsil etmemesi, özellikle Müslüman ve Afrika ülkelerinin dışlanması, temsil sorunu bağlamında tartışılmıştır. Bu bağlamda ortaya çıkan antidemokratik uygulamalar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak çalışma, Güvenlik Konseyi’nin mevcut yapısının demokratikleşmenin önünde yapısal bir engel oluşturduğunu ve mutlak veto yetkisinin reforme edilmesinin zorunlu olduğunu savunmaktadır.

  • The Discursive Construction Of The Concept Of Coup In Akis Magazine (1957-1960)

    by Meryem İrEm Uzuner, Abdulvahap Akinci

    Demokrat Parti’nin 1957 genel seçimlerinden zaferle ayrılmasını takip eden süreç, Türk siyasal hayatında demokratik hoşgörünün daraldığı ve iktidar-muhalefet ilişkilerinin uzlaşmaz bir kutuplaşmaya evrildiği bir dönemi temsil etmektedir. Bu çalışma, söz konusu dönemin en etkili muhalif yayın organlarından biri olan Akis dergisi odağında, iktidara yöneltilen siyasal eleştirilerin mahiyetini ve bu eleştirilerin zaman içerisinde bir darbe meşruiyetine zemin hazırlayan söylemsel dönüşüm yaşayıp yaşamadığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın bilimsel zeminini, metinlerin satır aralarındaki ideolojik örüntüleri ve güç ilişkilerini ortaya çıkarmaya olanak tanıyan eleştirel söylem analizi yöntemi oluşturmaktadır. Bu metodolojik yaklaşım doğrultusunda; 1957 seçimlerinin hemen akabinde, Türk demokrasisinin kesintiye uğradığı 27 Mayıs 1960 tarihine kadar olan süreci kapsayan geniş bir arşiv taraması gerçekleştirilmiştir. Söz konusu periyotta haftalık olarak yayımlanan Akis dergisinin tüm sayıları; kullanılan metaforlar, tarihsel atıflar ve satır arası imalar bağlamında sistematik bir incelemeye tabi tutulmuştur. Yapılan nitel incelemeler neticesinde, derginin yayın politikasında mevcut siyasi tıkanıklığın aşılması noktasında ordunun bir çözüm odağı olarak konumlandırıldığı gözlemlenmiştir. Dergide yer alan doğrudan retorik veya örtük imalar, demokratik kanalların kapandığı yönündeki algıyı pekiştirerek, olası bir askeri darbeyi kamusal alanda görünür ve hatta kaçınılmaz bir seçenek haline getirmiştir. Özellikle dünya siyasetindeki diğer darbe örneklerinin ve rejim değişikliklerinin sunuluş biçimi, iç siyasetle kurulan kıyaslamalar vasıtasıyla halk nezdinde belirli bir zihinsel hazırlık süreci inşa etmiştir. Bu bağlamda çalışma; Akis dergisinin sadece bir haber kaynağı değil, aynı zamanda darbe kavramını hukuki bir çerçeveye oturtan ve bu askeri müdahalenin entelektüel/toplumsal meşruiyet zeminini kurgulayan bir özne olarak işlev gördüğünü ortaya koymaktadır.

  • Open Access

    Evaluation of the Relation Between Democracy and the Political Participation Over Türkiye

    by Abdulvahap Akıncı, Gizem Kabasakal

    Political participation is one of the most defining features of democratic practices that date back to ancient Greece. In this way, people can both express their demands and expectations and have a say in the administration through political participation. However, political participation is not always at the desired level and may encounter some problems. Although these problems vary from country to country, they may have different reasons such as population structure, gender view, and management approaches. With the change in the understanding of democracy, the forms of political participation have also differed. For example, it does not seem possible that the direct democracy model implemented in ancient Greece can be used today, yet with some exceptions. The scale and population structure of countries no longer allow direct democracy practice. However, in ancient Greece, only free male citizens were given political participation. Slaves and women did not have any say. On the other hand, in today's democracies there is no discrimination between men and women. In this study, the relation between democracy and political participation is examined. The obstacles to political participation and democracy in Turkey in the 1980s are examined and it is concluded that political participation was blocked after the military coup, and that there was a struggle to open ways for political participation with the transition to democracy.

  • Open Access

    Cumhuriyetin İlk Muhalefet Partisi: Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nın Tarihi ve İdeolojisi

    by Abdulvahap Akıncı, Eray Bayramoğlu

    Türk ulusal kurtuluş mücadelesi, bağımsızlığın sağlanması amacıyla farklı dünya görüşlerine sahip insanları bir araya getirmişti. Mücadelenin önder kadrosunun da görüşleri birbirlerinden farklılık göstermekte ancak bu farklılıklar, ortak payda doğrultusunda hareket edildiğinden diğer bir deyişle ulusun var olma mücadelesi söz konusu olduğundan mütevellit sorun teşkil etmemekteydi. Millî mücadelenin başarıya ulaşmasının ve uluslararası arenada tasdikinin ardından siyasi alanda başlayan mücadele, göz ardı edilen ayrılıkları da gün yüzüne çıkarmıştı. Siyasi alandaki savaşın, milli mücadelenin kahramanları arasında çıkması ise cumhuriyetin ilerleyeceği güzergahı doğrudan belirleyici bir nitelik taşımaktaydı. Millî mücadelenin öncü paşalarının ayrılıkları, başta şahsi husumetlerle ardından meclisteki hizipleşme ile ortaya çıkmış, nihayetindeyse yeni bir partinin doğuşuna yol açmıştır: Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası (TpCF). TpCF’nin kuruluşu, Cumhuriyet Halk Fırkası’nı da (CHF) etkilemiş; cumhuriyet, liberal demokrasiyi kısa süreli de olsa tecrübe edebilmiştir. Devlet, kurumlarını demokrasi çerçevesinde şekillendirme imkânına haiz olabilse de bu durum kalıcılığını koruyamamış, başlanılan noktaya geri dönülmüştür. Cumhuriyetin erken dönemlerinde deneyimlenen çok partililik yerini tek partiye bırakmıştır. Bu çalışmada milli mücadele sonrasının ilk siyasi kavgasının öznelerinden Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk yasal muhalefet partisi olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası’nın tarihi ve ideolojisi incelenecek; iktidar partisi Cumhuriyet Halk Fırkası’nın muhalefete bakışı, parti içindeki güç dengeleri ve devlet elitlerinin demokrasiye bakışları anlaşılır kılınmaya çalışılacaktır.

  • Open Access

    ATATÜRK DÖNEMİ TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİNİN TEMEL ÖZELLİKLERİ

    by Abdulvahap Akinci

    Modern ulus devletlerin inşasında milliyetçilik bir harç olarak kullanılmıştır. Farklı etnik ve dini kökenden insanlardan meydana gelmiş olan Osmanlı Devleti bütün tebaanın padişaha ve dolayısı ile devlete aidiyetini sağlamak ve ülkenin dağılmasını engellemek için birçok adım attı. Sırası ile Osmanlıcılık, İslamcılık ve Türkçülük akımlarına uygun yöntemleri hayata geçirdi. Fakat bu politikalar bir millet inşasını sağlamada yetersiz kalmıştı. Yeni kurulan Cumhuriyet kendini Osmanlı Devleti’nin devamı olarak görmemekteydi. Batılı değerlerle uyumlu yeni bir toplum inşa edilmeye çalışıldı. Milliyetçilik yeni devletin temel ilkelerinden biri olarak kabul edildi. Çalışmanın amacı Atatürk döneminde uygulanan milliyetçilik politikasını, bu politikaya uluslararası konjonktürün etkilerini irdelemektir. Elde edilecek bulguların günümüz Türkiye’sinde yaşanan kimlik sorunlarının anlaşılmasına katkı sunması amaçlanmaktadır.


  • Open Access

    ANTİK ÇAĞIN TEHLİKELİ YÖNETİMİNDEN GÜNÜMÜZÜN VAZGEÇİLMEZ REJİMİNE: DEMOKRASİ

    by Abdulvahap Akinci, Emrullah Mert Koyuncu

    Günümüzde demokrasi denildiğinde, bir yönetim biçimi olmaktan ziyade, insan için en doğru, en iyi ve vazgeçilmez hatta ve hatta kutsal olan bir şey olarak anlaşılabiliyor. Hâlbuki tarihin farklı dönemlerinde demokrasi kavramına farklı anlamlar yüklenmiştir. Demokrasi kavramı doğduğu Antik Yunan’da Aristoteles ve Platon tarafından tehlikeli, sakıncalı veya doğru olandan bozulmuş bir yönetim biçimi olarak görülmüştür. 19. yüzyıl sorasında demokrasinin farklı çeşitleri ortaya çıkmıştır. Bu farklılıkları göz önünde bulundurunca acaba o günün demokrasisi ile bugünün demokrasisi aynı şey mi sorusu akla geliyor. Bu çalışmada Antik dönem demokrasisi ile modern dönem demokrasisi kıyaslanarak, karşılaştırmalı bir analiz yapılarak, demokrasi kavramının zaman içinde değişimi irdelenmeye çalışılmıştır.


  • Open Access

    The Effect of Official Ideology on Higher Education from Darülfünun to Istanbul University

    by Abdulvahap Akinci

    Modern devletler, vatandaşlarını inşa etmek, onlara bir kimlik vermek için eğitimi araç olarak kullanmıştır. Osmanlı Devleti de Avrupa’daki gelişmelere kayıtsız kalamazdı. Özellikle milliyetçiliğin gelişmesi ve ülkede farklı etnik, dinsel kökenden toplulukları etkilemeye başlaması ve ülkenin parçalanma kaygısı, ortak bir Osmanlı kimliği inşası için adımların atılmasını zorlunlulaştırmıştı. Bu çalışmanın amacı, Tanzimat döneminden erken Cumhuriyete uzanan süreçte resmî ideolojinin yükseköğretime etkisinin irdelenmesidir. Bu kapsamda, Osmanlı Devleti’nde yükseköğretim sisteminin gelişimi Darülfünun özelinde incelenmiştir. Cumhuriyet dönemiyle, yükseköğretim sistemindeki dönüşüm incelenerek, arkasında yatan ideolojik amaçlar değerlendirilecektir. Nitel araştırmanın tarihsel yönteminden yararlanılan çalışmanın temel bulgusu, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde oluşturulan yükseköğretim kurumlarının dönemin resmî ideolojisini yansıttığıdır.


  • Open Access

    SELÇUKLU DEVLETİ KURULUŞ DÖNEMİNDE (1040-1092) TÜRK DEVLET ANLAYIŞINDA PERS ETKİLERİ

    by Abdulvahap Akinci, Ahmet Burak

    Devletlerin yönetim anlayışları tarihi süreç içerisinde elde ettikleri birikim ve karşılaşılan diğer devletlerin etkisi ile olgunlaşır. Günümüz devlet geleneklerini ve bu geleneklerde etkili olan faktörleri anlamak için tarihi sürecin irdelenmesi gerekmektedir. Binlerce yıllık Türk tarihinde de devlet anlayışı zaman içerisinde olgunlaşmış ve günümüze gelmiştir. Türk devlet geleneği üzerinde etkili olan devlet anlayışlarından biri de Fars medeniyeti olmuştur. Büyük Selçuklu Devleti kuruluş döneminde iki farklı millet ve medeniyetin yönetim anlamında birbirinden neden ve ne şekilde etkilendiğinin izah edilmesi hedeflenen bu çalışmada, Türklerin ve Farslıların milli özellikleri de incelenmiştir. Tarihte imparatorluk hüviyetine sahip ilk devlet olan Persler ve Orta Asya göçebe toplumu döneminden başlayarak Türklerin, toplumun devlet aygıtına bakışı kapsamında ve devletin ayakta kalması adına uygulamaları ele alınmış, netice itibariyle aralarındaki benzerlikler ortaya konulmuştur. Coğrafi alanın ortaklığı gibi farklı etmenler ışığında oluşan kültürel etkileşimin kuruluş dönemi Büyük Selçuklu Devleti’nden günümüz Türkiye’sine kadar uzanan ve ortak ve kadim İslam medeniyetinin etkisi ile Türkiye – İran ilişkileri üzerine değerlendirmeler yapılmıştır.

  • Modern Türkiye’de İslami Cemaatlerin Kimlik Bunalımı

    by Abdulvahap Akinci, Oğuzcan Acar

    Toplumlar incelenirken, üzerinde durulması gereken konulardan birisi ve belki de en önemlisi, din ve dinin toplumsal hayattaki yansımalarıdır. Gerek Batı dünyasın-da gerekse İslam dünyasında geleneksel yapı ile modern dönemde ortaya çıkan durum, ciddi bir kopuş ve değişimi barındırmaktadır. Söz konusu durum, din açı-sından da geçerlidir. Geleneksel olarak kendini dini kimliği ile tanımlayan birey-ler, modern dönemle birlikte farklı kimliklerle ve aidiyet duygusuyla ortaya çık-maktadır. Modernleşmenin söz konusu etkisi, dinin görünürlüğünü ve yansımala-rını da ciddi ölçüde etkilemiştir. Türklerin gerek Müslüman oluşlarında, gerekse sonraki dönemlerde çok büyük bir yere sahip olan tarikat ve cemaatler, Osmanlı Devleti’nin sonlarından başlayarak ciddi bir krizin içerisine girdi. Cumhuriyet Türkiye’si, tarikat ve cemaatleri yasak-layarak, laik bir toplumsal yapı inşa etmeye çalıştı. Bu süreçte gizli olarak faaliyeti-ni sürdürmek zorunda kalan tarikatlar, kontrolsüz bir şekilde toplumsal hayatta etkilerini sürdürmeye devam ettiler. Özellikle 28 Şubat süreci ve 15 Temmuz darbe kalkışması sonrasında, tarikat ve cemaatler ciddi bir şekilde eleştirilerin ve sorgu-lamanın odağında yer aldılar. Uzun yıllar boyu hem toplumsal hem siyasi olarak etkinliği değişmekte olan dini gruplar, modern Türkiye’de nihai hali neredeyse eskisine zıt olan bir kimlik değişimi yaşamıştır. Eskinin içe dönük ve mistik yapıla-rı, yeni dönemde dışa açık ve aleni bir yapı halini almıştır.