EKEnes Konca

Enes Konca

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Enes Konca has a total of 1 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    BİR DEMOKRASİYE GEÇİŞ SORUNU OLARAK BİRLEŞMİŞ MİLLETLER GÜVENLİK KONSEYİ’NİN MUTLAK VETO YETKİSİ

    by Abdulvahap Akıncı, Enes Konca

    Egemenlik ve eşitlik ilkeleri modern ulus devletlerin ortaya çıktığı dönemden sonra üzerinde en fazla durulan ilkeler arasında yer almaktadır. Demokrasi kavramı ise özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde üzerinde en fazla durulan kavramların başında gelmektedir. Uluslararası örgütlerin söylem ve eylemleri arasında bir çelişki olup olmadığı noktası üzerinde de ciddi tartışmalar yaşanmaktadır. Bu çalışma, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin daimi üyelerine tanınan mutlak veto yetkisinin, örgütün demokratikleşme sürecini nasıl engellediğini incelemektedir. Demokrasi kavramının tarihsel gelişimi ve demokrasiye geçiş dalgaları bağlamında uluslararası sistemin rolü tartışılmıştır. Dünyada demokrasiye geçiş sürecinde meydana gelen gelişmelerin Birleşmiş Milletler ile arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılmıştır. Ardından, Birleşmiş Milletler’in kuruluş süreci, temel organları ve bu organlar arasındaki güç dağılımı ele alınmıştır. Makalenin odak noktasını oluşturan Güvenlik Konseyi’nde beş daimi üyeye tanınmış mutlak veto hakkının hem karar alma süreçlerini tıkadığı hem de uluslararası sistemde hukuki ve siyasal eşitlik ilkelerini zedelediği sonucuna ulaşılmıştır. İsrail-Filistin meselesi gibi örneklerde veto kullanımının etkileri değerlendirilmiş; bu yetkinin örgütün meşruiyet krizini derinleştirdiği tespit edilmiştir. Ayrıca daimi üyelerin tarihsel ve siyasi konumlarının dünya nüfusunu temsil etmemesi, özellikle Müslüman ve Afrika ülkelerinin dışlanması, temsil sorunu bağlamında tartışılmıştır. Bu bağlamda ortaya çıkan antidemokratik uygulamalar ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak çalışma, Güvenlik Konseyi’nin mevcut yapısının demokratikleşmenin önünde yapısal bir engel oluşturduğunu ve mutlak veto yetkisinin reforme edilmesinin zorunlu olduğunu savunmaktadır.