Berfin Varışlı
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Berfin Varışlı has a total of 25 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- İris Kurdoğlu
Maltepe Üniversitesi
4 shared publications - Mikail Batu
Necmettin Erbakan Universitesi
2 shared publications - Su Ergin
Maltepe Üniversitesi
2 shared publications - Tule Gülteki̇n
Department of Gerontology, İstanbul University-Cerrahpaşa Faculty of Health Sciences, İstanbul, Türkiye
2 shared publications - Ahmet Erkasap
İstanbul Ticaret Üniversitesi
1 shared publication - Ayla Oktay1 shared publication
Latest Publications
- 10 November 2026
- Published by SAGE Publications in Current Sociology
Vulnerability of displaced older adults: Lived experiences after the 6 February 2023 Kahramanmaraş earthquakes in Türkiye
Natural disasters disproportionately affect older adults, exacerbating their physical, psychological, and social vulnerabilities through disrupted social networks, loss of place attachment, and prolonged grief. The 6 February 2023, Kahramanmaraş Earthquakes in Türkiye caused widespread post-disaster displacement, particularly impacting this vulnerable group. This qualitative study explored the lived experiences of vulnerability among older adults who migrated to Istanbul following the earthquakes. Semi-structured in-depth interviews were conducted with 20 older adults (aged ⩾65 years) who experienced post-disaster displacement. Participants were selected through purposive sampling, and data were analyzed using thematic analysis. The findings revealed multiple interconnected dimensions of vulnerability. Displacement weakened social ties and diminished the sense of spatial belonging, with participants expressing deep longing for their former communities and homes. Disruptions in living arrangements further interrupted daily routines and established relationships, intensifying feelings of loneliness and social exclusion. Limited access to healthcare services compounded these challenges. In addition, the loss of loved ones triggered prolonged and often unrelieved grief, significantly heightening psychosocial vulnerability in the post-disaster period. This study highlights how disasters amplify existing vulnerabilities among older adults through psychosocial pathways. The results underscore the need for age-sensitive disaster response policies that prioritize continuity of social support, place-based interventions, and mental health services for displaced older populations.
- 10 November 2026
- Published by SAGE Publications in Current Sociology
Vulnerability of displaced older adults: Lived experiences after the 6 February 2023 Kahramanmaraş earthquakes in Türkiye
Natural disasters disproportionately affect older adults, exacerbating their physical, psychological, and social vulnerabilities through disrupted social networks, loss of place attachment, and prolonged grief. The 6 February 2023, Kahramanmaraş Earthquakes in Türkiye caused widespread post-disaster displacement, particularly impacting this vulnerable group. This qualitative study explored the lived experiences of vulnerability among older adults who migrated to Istanbul following the earthquakes. Semi-structured in-depth interviews were conducted with 20 older adults (aged ⩾65 years) who experienced post-disaster displacement. Participants were selected through purposive sampling, and data were analyzed using thematic analysis. The findings revealed multiple interconnected dimensions of vulnerability. Displacement weakened social ties and diminished the sense of spatial belonging, with participants expressing deep longing for their former communities and homes. Disruptions in living arrangements further interrupted daily routines and established relationships, intensifying feelings of loneliness and social exclusion. Limited access to healthcare services compounded these challenges. In addition, the loss of loved ones triggered prolonged and often unrelieved grief, significantly heightening psychosocial vulnerability in the post-disaster period. This study highlights how disasters amplify existing vulnerabilities among older adults through psychosocial pathways. The results underscore the need for age-sensitive disaster response policies that prioritize continuity of social support, place-based interventions, and mental health services for displaced older populations.
- Open Access
- 31 August 2026
- Published by Wiley in Global Networks
- Vol. 26 (4)
Culinary Resistance Beyond Gastronationalism: Terroir, Smallholder Networks and the Ottoman Roots of Agrarian–Urban Solidarity in Turkey
Contemporary scholarship on culinary globalization has theorized homogenization and glocalization through urban consumption, leaving underexamined the transnational agro‐ecological networks that make culinary resistance materially possible. Drawing on qualitative interviews with thirty professional chefs in Istanbul, this study develops a generalizable framework for culinary resistance in post‐imperial societies, extending to contexts where imperial heritage, agrarian networks and global food regimes intersect. Culinary actors resist McDonaldization not only through gastronationalist reflexes, but through alternative food networks bypassing agro‐industrial supply chains for direct smallholder procurement. Three theoretical contributions are advanced: first, hybridity is the foundational condition of culinary culture in post‐imperial societies, rendering the homogenization–heterogenization binary insufficient; second, DeSoucey's gastronationalism is provincialized beyond its EU context, showing resistance operates through informal networks and agrarian–urban solidarities without regulatory scaffolding; third, the agrarian–urban solidarity matrix reframes the supply chain – rather than the kitchen – as the primary site of culinary resistance.
- 31 August 2026
- Published by Wiley in Global Networks
- Vol. 26 (4)
Open AccessCulinary Resistance Beyond Gastronationalism: Terroir, Smallholder Networks and the Ottoman Roots of Agrarian–Urban Solidarity in Turkey
Contemporary scholarship on culinary globalization has theorized homogenization and glocalization through urban consumption, leaving underexamined the transnational agro‐ecological networks that make culinary resistance materially possible. Drawing on qualitative interviews with thirty professional chefs in Istanbul, this study develops a generalizable framework for culinary resistance in post‐imperial societies, extending to contexts where imperial heritage, agrarian networks and global food regimes intersect. Culinary actors resist McDonaldization not only through gastronationalist reflexes, but through alternative food networks bypassing agro‐industrial supply chains for direct smallholder procurement. Three theoretical contributions are advanced: first, hybridity is the foundational condition of culinary culture in post‐imperial societies, rendering the homogenization–heterogenization binary insufficient; second, DeSoucey's gastronationalism is provincialized beyond its EU context, showing resistance operates through informal networks and agrarian–urban solidarities without regulatory scaffolding; third, the agrarian–urban solidarity matrix reframes the supply chain – rather than the kitchen – as the primary site of culinary resistance.
- 15 August 2026
- Published by Sosyolojik Baglam Dergisi in Sosyolojik Bağlam Dergisi
- Vol. 7 (2) , 271-293
Dijital Episteme ve Algoritmik Doxa: Risk Toplumu’nda Yaşlılık, Kamusal Otomasyon ve Kurumsal Politikalar
Bu çalışma, demografik yaşlanma süreçleri ile kamusal hizmetlerin dijitalleşme hızı arasındaki yapısal mesafeyi ve bu mesafenin yaşlı bireyler üzerindeki toplumsal yansımalarını ele almaktadır. Ulrich Beck’in risk toplumu kuramı, Foucault’nun episteme kavramından türetilen dijital episteme ve Bourdieu’nün doxa kavramsallaştırmasından hareketle geliştirilen algoritmik doxa ve habitus ekseninde kurulan bu çalışma, dijital kamusal alanda ortaya çıkan epistemik kırılganlık olgusunu incelemektedir. Türkiye örneği bağlamında; e-Devlet, MHRS ve e-Nabız gibi entegre platformların yaygınlaşma süreçleri, güncel TÜİK verileri, aile içi sosyal ağların dönüşümü ekseninde çözümlenmektedir. Çalışma, dijital katılım süreçlerini salt bireysel bir okuryazarlık veya teknik uyum konusu olarak görmek yerine, kurumsal yapılar ile toplumsal katmanlar arasındaki asimetriler bağlamında değerlendirmeyi önermektedir. Bu alanda dünyadaki başarılı örnekler arasında sayılan İsveç, Estonya ve Singapur’ un dijital refah politikalarını karşılaştırmalı bir perspektifle değerlendiren çalışma; epistemik hakkaniyet ilkesi ve yaş dostu yapay zekâ mimarileri çerçevesinde; proaktif devlet mekanizmaları, mahalle ve muhtarlık ölçeğinde sürekli pedagojik destek altyapıları ile yasal düzenlemeleri içeren bütüncül bir politika önerisi geliştirmektedir.
- 15 August 2026
- Published by Sosyolojik Baglam Dergisi in Sosyolojik Bağlam Dergisi
- Vol. 7 (2) , 271-293
Dijital Episteme ve Algoritmik Doxa: Risk Toplumu’nda Yaşlılık, Kamusal Otomasyon ve Kurumsal Politikalar
Bu çalışma, demografik yaşlanma süreçleri ile kamusal hizmetlerin dijitalleşme hızı arasındaki yapısal mesafeyi ve bu mesafenin yaşlı bireyler üzerindeki toplumsal yansımalarını ele almaktadır. Ulrich Beck’in risk toplumu kuramı, Foucault’nun episteme kavramından türetilen dijital episteme ve Bourdieu’nün doxa kavramsallaştırmasından hareketle geliştirilen algoritmik doxa ve habitus ekseninde kurulan bu çalışma, dijital kamusal alanda ortaya çıkan epistemik kırılganlık olgusunu incelemektedir. Türkiye örneği bağlamında; e-Devlet, MHRS ve e-Nabız gibi entegre platformların yaygınlaşma süreçleri, güncel TÜİK verileri, aile içi sosyal ağların dönüşümü ekseninde çözümlenmektedir. Çalışma, dijital katılım süreçlerini salt bireysel bir okuryazarlık veya teknik uyum konusu olarak görmek yerine, kurumsal yapılar ile toplumsal katmanlar arasındaki asimetriler bağlamında değerlendirmeyi önermektedir. Bu alanda dünyadaki başarılı örnekler arasında sayılan İsveç, Estonya ve Singapur’ un dijital refah politikalarını karşılaştırmalı bir perspektifle değerlendiren çalışma; epistemik hakkaniyet ilkesi ve yaş dostu yapay zekâ mimarileri çerçevesinde; proaktif devlet mekanizmaları, mahalle ve muhtarlık ölçeğinde sürekli pedagojik destek altyapıları ile yasal düzenlemeleri içeren bütüncül bir politika önerisi geliştirmektedir.
- 30 September 2025
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
- Vol. 25 (68) , 869-912
AİLE BAĞLARI, DİN VE SOSYAL SERMAYE: ASRIN AFETİ BELGESELİ ÜZERİNDEN 6 ŞUBAT DEPREMLERİNE DAİR BİR DEĞERLENDİRME
Toplumsal örgütlenmenin temel unsurlarından biri olan aile, bireysel ve toplumsal yaşamın sürekliliğinde merkezi bir rol oynamaktadır. Din kurumu da benzer şekilde, toplumsal düzeni sağlayan, ortak değerler ve inançlar etrafında birliği güçlendiren önemli bir yapıdır. Bu çalışma, aile ve din kurumlarının yapısal özellikleri ve işlevleri aracılığıyla 6 Şubat Depremlerinin etkisini azaltmadaki rolünü, “Asrın Afeti” (2024) belgeseli üzerinden değerlendirmektedir. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği çalışmada, veri kaynağı olarak seçilen belgesel, içerik analizi tekniğiyle incelenmiştir. Analiz sürecinde, “Asrın Afeti” belgeselinde yer alan söylem, anlatı ve görsel temsiller sistematik biçimde kodlanmış; aile ve din kurumları, sosyal sermayenin temel kaynakları olarak ele alınmıştır. Bu sermayenin 6 Şubat Depremleri bağlamındaki işleyişi ve görünürlüğü tematik bir çerçevede değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında yürütülen içerik analizinden elde edilen bulgular, aile içi dayanışma, dini aidiyet ve inanç temelli sosyal ilişkilerin, afet sonrası iyileşme sürecinde bireysel ve kolektif direnci güçlendirdiğini ortaya koymaktadır. Aile ve din kurumlarının sunduğu sosyal bağlar, güven, yardımlaşma ve kolektif anlam üretimi sosyal sermayeyi pekiştirmekte; bu da afete karşı toplumsal dirençliliğe katkı sağlamaktadır.
- 30 September 2025
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
- Vol. 25 (68) , 869-912
AİLE BAĞLARI, DİN VE SOSYAL SERMAYE: ASRIN AFETİ BELGESELİ ÜZERİNDEN 6 ŞUBAT DEPREMLERİNE DAİR BİR DEĞERLENDİRME
Toplumsal örgütlenmenin temel unsurlarından biri olan aile, bireysel ve toplumsal yaşamın sürekliliğinde merkezi bir rol oynamaktadır. Din kurumu da benzer şekilde, toplumsal düzeni sağlayan, ortak değerler ve inançlar etrafında birliği güçlendiren önemli bir yapıdır. Bu çalışma, aile ve din kurumlarının yapısal özellikleri ve işlevleri aracılığıyla 6 Şubat Depremlerinin etkisini azaltmadaki rolünü, “Asrın Afeti” (2024) belgeseli üzerinden değerlendirmektedir. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği çalışmada, veri kaynağı olarak seçilen belgesel, içerik analizi tekniğiyle incelenmiştir. Analiz sürecinde, “Asrın Afeti” belgeselinde yer alan söylem, anlatı ve görsel temsiller sistematik biçimde kodlanmış; aile ve din kurumları, sosyal sermayenin temel kaynakları olarak ele alınmıştır. Bu sermayenin 6 Şubat Depremleri bağlamındaki işleyişi ve görünürlüğü tematik bir çerçevede değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında yürütülen içerik analizinden elde edilen bulgular, aile içi dayanışma, dini aidiyet ve inanç temelli sosyal ilişkilerin, afet sonrası iyileşme sürecinde bireysel ve kolektif direnci güçlendirdiğini ortaya koymaktadır. Aile ve din kurumlarının sunduğu sosyal bağlar, güven, yardımlaşma ve kolektif anlam üretimi sosyal sermayeyi pekiştirmekte; bu da afete karşı toplumsal dirençliliğe katkı sağlamaktadır.
- Open Access
- 18 June 2025
- Published by Beykoz Akademi Dergisi in Beykoz Akademi Dergisi
- Vol. 13 (1) , 262-276
AKIŞKAN YAŞLILIK: POST-MODERN TOPLUMDA YAŞLILIĞI YENİDEN DÜŞÜNMEK
“Ağır”, “katı” ve “sağlam” olarak tabir ettiği moderniteden “hafif”, “sıvı” ve “akışkan” moderniteye geçişi inceleyen Zygmunt Bauman günümüz toplumunun durumunu “akışkan modernite” kavramıyla tanımlamaktadır. Hızla değişen, dönüşen, güvensizliğin, geçiciliğin ve belirsizliğin norm olarak kabul edildiği akışkan modernitede toplumsal olgular ve olaylar da olduğu yerde kalmamakta; küresel değişim sürecinde değişim ve dönüşümün hem öznesi hem de nesnesi olmaktadır. Mikro, mezzo ve makro düzlemde vuku bulan bu süreçte bireysel ve toplumsal yaşlılık da payına düşeni alır. Sanayi sonrası toplumlarda küreselleşme ve uluslararası hareketlilik ile birlikte sınırların flulaştığı ya da ortadan kaybolduğu yeni bir toplum düzeni olarak da açıklanabilecek akışkan modernitede, yaşlılık da bireysel ve toplumsal anlamda değişip dönüşmekte ve “akışkanlaşmaktadır”. Bu çalışma bireylerin gündelik yaşam pratikleri ve toplumsal gerçeklik ilişkiselliğinde yaşlılık deneyiminin bireysel ve toplumsal anlamda ve toplumun farklı kesimlerinde farklılaştığını, farklı toplumsal arenalarda yaşlılık deneyimi ve paralel olarak yaşlılık algısının da değişip dönüştüğünü ve esnediğini iddia etmektedir. Ortalama ömrün uzadığı, doğum oranlarının düştüğü günümüzde her bir yaşlının kendi yaşam serüveninde, beklenti ve ihtiyaçlarının farklılığı göz önüne alındığında yaşlılık sürecini biricik yaşadığı görülmektedir. Bu nedenle toplumun tüm kesimlerini kapsayan genel geçer bir yaşlılık tanımının mümkün ve/ya verimli olamayacağı düşünülmektedir. Dolayısıyla bu çalışma söz konusu dönüşümü açıklayabilmek için yeni bir kavram önerisi olarak “akışkan yaşlılık” kavramını ileri sürmektedir. “Akışkan yaşlılık” kavramıyla her biri biricik olan yaşlıların yaşlılık süreçlerini, deneyimlerini de biricik yaşadıkları fikrinden hareketle post-modern bir yaşlılık tahayyülüne ulaşılmak amaçlanmaktadır.
- 18 June 2025
- Published by Beykoz Akademi Dergisi in Beykoz Akademi Dergisi
- Vol. 13 (1) , 262-276
Open AccessAKIŞKAN YAŞLILIK: POST-MODERN TOPLUMDA YAŞLILIĞI YENİDEN DÜŞÜNMEK
“Ağır”, “katı” ve “sağlam” olarak tabir ettiği moderniteden “hafif”, “sıvı” ve “akışkan” moderniteye geçişi inceleyen Zygmunt Bauman günümüz toplumunun durumunu “akışkan modernite” kavramıyla tanımlamaktadır. Hızla değişen, dönüşen, güvensizliğin, geçiciliğin ve belirsizliğin norm olarak kabul edildiği akışkan modernitede toplumsal olgular ve olaylar da olduğu yerde kalmamakta; küresel değişim sürecinde değişim ve dönüşümün hem öznesi hem de nesnesi olmaktadır. Mikro, mezzo ve makro düzlemde vuku bulan bu süreçte bireysel ve toplumsal yaşlılık da payına düşeni alır. Sanayi sonrası toplumlarda küreselleşme ve uluslararası hareketlilik ile birlikte sınırların flulaştığı ya da ortadan kaybolduğu yeni bir toplum düzeni olarak da açıklanabilecek akışkan modernitede, yaşlılık da bireysel ve toplumsal anlamda değişip dönüşmekte ve “akışkanlaşmaktadır”. Bu çalışma bireylerin gündelik yaşam pratikleri ve toplumsal gerçeklik ilişkiselliğinde yaşlılık deneyiminin bireysel ve toplumsal anlamda ve toplumun farklı kesimlerinde farklılaştığını, farklı toplumsal arenalarda yaşlılık deneyimi ve paralel olarak yaşlılık algısının da değişip dönüştüğünü ve esnediğini iddia etmektedir. Ortalama ömrün uzadığı, doğum oranlarının düştüğü günümüzde her bir yaşlının kendi yaşam serüveninde, beklenti ve ihtiyaçlarının farklılığı göz önüne alındığında yaşlılık sürecini biricik yaşadığı görülmektedir. Bu nedenle toplumun tüm kesimlerini kapsayan genel geçer bir yaşlılık tanımının mümkün ve/ya verimli olamayacağı düşünülmektedir. Dolayısıyla bu çalışma söz konusu dönüşümü açıklayabilmek için yeni bir kavram önerisi olarak “akışkan yaşlılık” kavramını ileri sürmektedir. “Akışkan yaşlılık” kavramıyla her biri biricik olan yaşlıların yaşlılık süreçlerini, deneyimlerini de biricik yaşadıkları fikrinden hareketle post-modern bir yaşlılık tahayyülüne ulaşılmak amaçlanmaktadır.
- 31 December 2024
- Published by Nisantasi Universitesi Sosyal Bilimler Dergisi in Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 12 (Özel Sayı) , 204-221
DİJİTAL GÖÇEBELİK: SOSYOLOJİK BİR PERSPEKTİF
Bu çalışma, dijital göçebelik kavramını sosyolojik bir perspektifle ele almaktadır. Dijital göçebeler, internet üzerinden çalışabilen ve herhangi bir mekâna bağlı olmadan işlerini sürdürebilen bireylerdir. Özellikle Covid-19 pandemisinden sonra dijital göçebelik hızla yaygınlaşmış ve iş yapma biçimlerinde köklü değişimlere yol açmıştır. Dijital göçebelik, bireylere esneklik ve özgürlük sunarken, sosyal güvencelerin eksikliği, iş güvencesizliği gibi zorluklar da barındırmaktadır. Bu çalışma, dijital göçebeliğin avantajlarını ve karşılaşılan sorunları incelemekte; aynı zamanda bu yaşam biçiminin toplumsal ve ekonomik etkilerini değerlendirmektedir. Dijital göçebeler, işverenler açısından daha geniş bir yetenek havuzuna erişim imkânı sunarken, bireyler açısından da farklı kültürleri deneyimleme ve seyahat etme fırsatı yaratmaktadır. Ancak bu esnek çalışma modelinin sosyal güvence eksiklikleri ve vergi düzenlemeleri gibi belirsizlikler içerdiği de vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, dijital göçebelik, modern iş dünyasında önemli bir yer edinmiş olup, gelecekte iş yapma biçimlerinin evrilmesinde rol oynayacaktır
- 31 December 2024
- Published by Nisantasi Universitesi Sosyal Bilimler Dergisi in Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 12 (Özel Sayı) , 204-221
DİJİTAL GÖÇEBELİK: SOSYOLOJİK BİR PERSPEKTİF
Bu çalışma, dijital göçebelik kavramını sosyolojik bir perspektifle ele almaktadır. Dijital göçebeler, internet üzerinden çalışabilen ve herhangi bir mekâna bağlı olmadan işlerini sürdürebilen bireylerdir. Özellikle Covid-19 pandemisinden sonra dijital göçebelik hızla yaygınlaşmış ve iş yapma biçimlerinde köklü değişimlere yol açmıştır. Dijital göçebelik, bireylere esneklik ve özgürlük sunarken, sosyal güvencelerin eksikliği, iş güvencesizliği gibi zorluklar da barındırmaktadır. Bu çalışma, dijital göçebeliğin avantajlarını ve karşılaşılan sorunları incelemekte; aynı zamanda bu yaşam biçiminin toplumsal ve ekonomik etkilerini değerlendirmektedir. Dijital göçebeler, işverenler açısından daha geniş bir yetenek havuzuna erişim imkânı sunarken, bireyler açısından da farklı kültürleri deneyimleme ve seyahat etme fırsatı yaratmaktadır. Ancak bu esnek çalışma modelinin sosyal güvence eksiklikleri ve vergi düzenlemeleri gibi belirsizlikler içerdiği de vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, dijital göçebelik, modern iş dünyasında önemli bir yer edinmiş olup, gelecekte iş yapma biçimlerinin evrilmesinde rol oynayacaktır
- 30 November 2024
- Published by Akdeniz Kadin Calismalari ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi in Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi
- Vol. 7 (2) , 828-859
Yaşlanmamayı Seçenler: Yaşlanma Karşıtı Uygulamalar ve Estetik Operasyonlarla Kadın Bedeninin Yeniden İnşası
Bu çalışma, genç ve sağlıklı kalmayı yürütülebilecek bir mücadele süreci şeklinde kurgulayan günümüzün popüler yaşlanma karşıtı söylemi ve bu söylemi çevreleyen sağlıklı yaşam önerileri ile bu söylem ve önerilere ilişkin pratik ve uygulama alanlarını “biyopolitika” ve “tıbbileştirme” literatürünün kavramsal çerçevesinden hareketle ve nitel bir araştırma temelinde ele almaktadır. Bu çerçevede çalışma, amaçlı örnekleme yolu ve kartopu tekniği ile ulaşılan, İstanbul’da yaşayan farklı yaş gruplarından ve farklı sosyo-ekonomik statüden 40 kadının görüşleri doğrultusunda insan yaşamının olağan döngülerinden biri olan yaşlılığın günümüzde bireysel ve sosyal bir sorun olarak tanımlanıp kaçınılması, önlenmesi ve/veya geciktirilmesi gereken bir olguya dönüştürülmesini sosyolojik bağlamda tartışmayı hedeflemiştir. Yaşlanma süreci ile ortaya çıkan belirtilerden kaçınmak bireyler için önemli bir soruna dönüşmüştür zira günümüz koşullarında mevcut yaşam stratejisi ölümü bir anlamda yapısöküme uğratmak olmuştur. Bu bağlamda özellikle son yıllarda hâkim olan popüler yaşlanma karşıtı söylem ve o söylemi çevreleyen sağlıklı yaşam önerileri, gündelik hayatta birçok farklı kanaldan geçerek sağlıklı veya genç görünen bedenlerden söz etmekte ve beden sağlığını tercihlerin veya tercih edilmeyenlerin somut bir göstergesi olarak kurgulamaktadır. Tüm bunların bir sonucu olarak günümüzde bireyler düzenli sağlık kontrolleri, beslenmenin düzenlenmesi, kilo kontrolü, egzersiz gibi aktif yaşam stratejileri ile estetik operasyonlar ve yaşlanma karşıtı uygulamalar aracılığıyla yaşlanma sürecinde oluşabilecek olumsuzluklarının üstesinden gelmeyi hedeflemektedir. Bu hususlar dahilinde bu çalışmanın amacı, günümüz toplumsallığında mevcut popüler söylemler ve öneriler temelinde bedene ilişkin toplumsal algıların, değerlerin ve gündelik hayat pratiklerinin nasıl değiştiğine odaklanıp bedenin tüketim toplumu içinde dönüşen anlamını irdelemektir.
- 30 November 2024
- Published by Akdeniz Kadin Calismalari ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi in Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi
- Vol. 7 (2) , 828-859
Yaşlanmamayı Seçenler: Yaşlanma Karşıtı Uygulamalar ve Estetik Operasyonlarla Kadın Bedeninin Yeniden İnşası
Bu çalışma, genç ve sağlıklı kalmayı yürütülebilecek bir mücadele süreci şeklinde kurgulayan günümüzün popüler yaşlanma karşıtı söylemi ve bu söylemi çevreleyen sağlıklı yaşam önerileri ile bu söylem ve önerilere ilişkin pratik ve uygulama alanlarını “biyopolitika” ve “tıbbileştirme” literatürünün kavramsal çerçevesinden hareketle ve nitel bir araştırma temelinde ele almaktadır. Bu çerçevede çalışma, amaçlı örnekleme yolu ve kartopu tekniği ile ulaşılan, İstanbul’da yaşayan farklı yaş gruplarından ve farklı sosyo-ekonomik statüden 40 kadının görüşleri doğrultusunda insan yaşamının olağan döngülerinden biri olan yaşlılığın günümüzde bireysel ve sosyal bir sorun olarak tanımlanıp kaçınılması, önlenmesi ve/veya geciktirilmesi gereken bir olguya dönüştürülmesini sosyolojik bağlamda tartışmayı hedeflemiştir. Yaşlanma süreci ile ortaya çıkan belirtilerden kaçınmak bireyler için önemli bir soruna dönüşmüştür zira günümüz koşullarında mevcut yaşam stratejisi ölümü bir anlamda yapısöküme uğratmak olmuştur. Bu bağlamda özellikle son yıllarda hâkim olan popüler yaşlanma karşıtı söylem ve o söylemi çevreleyen sağlıklı yaşam önerileri, gündelik hayatta birçok farklı kanaldan geçerek sağlıklı veya genç görünen bedenlerden söz etmekte ve beden sağlığını tercihlerin veya tercih edilmeyenlerin somut bir göstergesi olarak kurgulamaktadır. Tüm bunların bir sonucu olarak günümüzde bireyler düzenli sağlık kontrolleri, beslenmenin düzenlenmesi, kilo kontrolü, egzersiz gibi aktif yaşam stratejileri ile estetik operasyonlar ve yaşlanma karşıtı uygulamalar aracılığıyla yaşlanma sürecinde oluşabilecek olumsuzluklarının üstesinden gelmeyi hedeflemektedir. Bu hususlar dahilinde bu çalışmanın amacı, günümüz toplumsallığında mevcut popüler söylemler ve öneriler temelinde bedene ilişkin toplumsal algıların, değerlerin ve gündelik hayat pratiklerinin nasıl değiştiğine odaklanıp bedenin tüketim toplumu içinde dönüşen anlamını irdelemektir.
- 29 March 2024
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
- Vol. 24 (62) , 115-136
DEĞİŞEN TOPLUMDA DÜNYA AİLELERİ: AİLE ÖRÜNTÜLERİ VE HASTALIKTA, SAĞLIKTA EVLİLİKLER
Günümüzde dünya genelindeki toplumsal ilişkilerin birbiriyle bağlantılı olacak şekilde yoğunlaşmasının bir ifadesi olan küreselleşme süreçleriyle birlikte yaşanan hızlı değişim, toplumsal yapıyı ve yaşamı belirleyen kurumların değişimine neden olmaktadır. Aile, bu değişimi, yapısı ve örüntüleriyle derinden hisseden kurumların başında gelmektedir. Sanayileşme, modernleşme, kentleşme ve toplumsal rollerde gerçekleşen dönüşümler geleneksel ailenin işlevlerinin giderek farklılaşan süreçlerle karşılaşmasına, bu süreçlerin zorunlu bir sonucu olarak çekirdek aile modelinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Çekirdek aile, mevcut kültürel değerlerin bir kısmını bünyesinde barındırsa da günümüz toplumlarının bireyselleşmiş yaşam deneyimlerinin bir sonucu ve geleneğin otoritesinde yaşanan değişime paralel olarak temelinde farklı ülkelerden ve kültürlerden gelen ya da farklı ülkelerde yaşayan bireyler arasında kurulan yeni aileler ortaya çıkmıştır. Bu yeni postmodern aileler, Ulrich Beck ve Elisabeth Beck-Gernsheim tarafından dünya aileleri olarak tanımlanmıştır. Dünya aileleri, günümüzde yapısal ve mekânsal sınırların belirsizleşmesi ile mümkün hale gelmiştir. Bununla birlikte günümüzde boşanma, küresel bir olguya dönüşmekte, yeniden evlenmelerse daha yaygın hale gelmektedir. Bu çalışmada dünya aileleri kavramından hareketle Türkiye’de ve dünyada ailenin değişen yapısı ve örüntüleri OECD ve TÜİK verilerinin desteğiyle incelenerek günümüz ailelerinin, dünya aileleri kavramı kapsamında değerlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.
- 29 March 2024
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
- Vol. 24 (62) , 115-136
DEĞİŞEN TOPLUMDA DÜNYA AİLELERİ: AİLE ÖRÜNTÜLERİ VE HASTALIKTA, SAĞLIKTA EVLİLİKLER
Günümüzde dünya genelindeki toplumsal ilişkilerin birbiriyle bağlantılı olacak şekilde yoğunlaşmasının bir ifadesi olan küreselleşme süreçleriyle birlikte yaşanan hızlı değişim, toplumsal yapıyı ve yaşamı belirleyen kurumların değişimine neden olmaktadır. Aile, bu değişimi, yapısı ve örüntüleriyle derinden hisseden kurumların başında gelmektedir. Sanayileşme, modernleşme, kentleşme ve toplumsal rollerde gerçekleşen dönüşümler geleneksel ailenin işlevlerinin giderek farklılaşan süreçlerle karşılaşmasına, bu süreçlerin zorunlu bir sonucu olarak çekirdek aile modelinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Çekirdek aile, mevcut kültürel değerlerin bir kısmını bünyesinde barındırsa da günümüz toplumlarının bireyselleşmiş yaşam deneyimlerinin bir sonucu ve geleneğin otoritesinde yaşanan değişime paralel olarak temelinde farklı ülkelerden ve kültürlerden gelen ya da farklı ülkelerde yaşayan bireyler arasında kurulan yeni aileler ortaya çıkmıştır. Bu yeni postmodern aileler, Ulrich Beck ve Elisabeth Beck-Gernsheim tarafından dünya aileleri olarak tanımlanmıştır. Dünya aileleri, günümüzde yapısal ve mekânsal sınırların belirsizleşmesi ile mümkün hale gelmiştir. Bununla birlikte günümüzde boşanma, küresel bir olguya dönüşmekte, yeniden evlenmelerse daha yaygın hale gelmektedir. Bu çalışmada dünya aileleri kavramından hareketle Türkiye’de ve dünyada ailenin değişen yapısı ve örüntüleri OECD ve TÜİK verilerinin desteğiyle incelenerek günümüz ailelerinin, dünya aileleri kavramı kapsamında değerlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.
- Open Access
- 23 February 2024
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
Değişen Toplumda Dünya Aileleri: Aile Örüntüleri Ve Hastalıkta, Sağlıkta Evlilikler
Günümüzde dünya genelindeki toplumsal ilişkilerin birbiriyle bağlantılı olacak şekilde yoğunlaşmasının bir ifadesi olan küreselleşme süreçleriyle birlikte yaşanan hızlı değişim, toplumsal yapıyı ve yaşamı belirleyen kurumların değişimine neden olmaktadır. Aile, bu değişimi, yapısı ve örüntüleriyle derinden hisseden kurumların başında gelmektedir. Küreselleşme süreçlerine paralel olarak gerçekleşen sosyo-kültürel değişimlerle aile ve evlilik yapısal bir değişim ve dönüşüm geçirmektedir. Özellikle sanayileşme, modernleşme, kentleşme ve toplumsal rollerde gerçekleşen dönüşümler geleneksel ailenin işlevlerinin giderek farklılaşan süreçlerle karşılaşmasına, bu süreçlerin zorunlu bir sonucu olarak çekirdek aile modelinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Çekirdek aile, mevcut kültürel değerlerin bir kısmını bünyesinde barındırsa da günümüzde bireyselleşmenin bir sonucu ve geleneğin otoritesinde yaşanan değişime paralel olarak temelinde farklı ülkelerden ve kültürlerden gelen ya da farklı ülkelerde yaşayan bireyler arasında kurulan yeni aile türleri özelinde farklı toplumsal modeller ortaya çıkmıştır. Oluşan yeni aileler, Ulrich Beck ve Elisabeth Beck-Gernsheim tarafından dünya aileleri olarak tanımlanmıştır. Dünya aileleri, günümüzde yapısal ve mekânsal sınırların flulaşmasıyla mümkün hale gelmiştir. Bununla birlikte günümüzde boşanma, küresel bir olguya dönüşmekte, yeniden evlenmelerse daha yaygın hale gelmektedir. Bu çalışmada dünya aileleri kavramından hareketle Türkiye’de ve dünyada ailenin değişen yapısı ve örüntüleri, BM, OECD ve TÜİK verilerinin desteğiyle incelenerek günümüz ailelerinin, dünya aileleri kavramı kapsamında değerlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.
- 23 February 2024
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
Open AccessDeğişen Toplumda Dünya Aileleri: Aile Örüntüleri Ve Hastalıkta, Sağlıkta Evlilikler
Günümüzde dünya genelindeki toplumsal ilişkilerin birbiriyle bağlantılı olacak şekilde yoğunlaşmasının bir ifadesi olan küreselleşme süreçleriyle birlikte yaşanan hızlı değişim, toplumsal yapıyı ve yaşamı belirleyen kurumların değişimine neden olmaktadır. Aile, bu değişimi, yapısı ve örüntüleriyle derinden hisseden kurumların başında gelmektedir. Küreselleşme süreçlerine paralel olarak gerçekleşen sosyo-kültürel değişimlerle aile ve evlilik yapısal bir değişim ve dönüşüm geçirmektedir. Özellikle sanayileşme, modernleşme, kentleşme ve toplumsal rollerde gerçekleşen dönüşümler geleneksel ailenin işlevlerinin giderek farklılaşan süreçlerle karşılaşmasına, bu süreçlerin zorunlu bir sonucu olarak çekirdek aile modelinin ortaya çıkmasına yol açmıştır. Çekirdek aile, mevcut kültürel değerlerin bir kısmını bünyesinde barındırsa da günümüzde bireyselleşmenin bir sonucu ve geleneğin otoritesinde yaşanan değişime paralel olarak temelinde farklı ülkelerden ve kültürlerden gelen ya da farklı ülkelerde yaşayan bireyler arasında kurulan yeni aile türleri özelinde farklı toplumsal modeller ortaya çıkmıştır. Oluşan yeni aileler, Ulrich Beck ve Elisabeth Beck-Gernsheim tarafından dünya aileleri olarak tanımlanmıştır. Dünya aileleri, günümüzde yapısal ve mekânsal sınırların flulaşmasıyla mümkün hale gelmiştir. Bununla birlikte günümüzde boşanma, küresel bir olguya dönüşmekte, yeniden evlenmelerse daha yaygın hale gelmektedir. Bu çalışmada dünya aileleri kavramından hareketle Türkiye’de ve dünyada ailenin değişen yapısı ve örüntüleri, BM, OECD ve TÜİK verilerinin desteğiyle incelenerek günümüz ailelerinin, dünya aileleri kavramı kapsamında değerlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.