Fahriye Oben Uru

Innovation is the process of creating commercial and social value from ideas. It is not an individual action, but rather a phenomenon that depends on the cooperation of many different people. It involves teamwork, with different people within an organization coming together in productive and creative ways. Increasingly, it is also related to connections between organizations, i.e. networks. Networks are defined as complex, interconnected groups or systems that perform specific tasks using this arrangement. Realizing innovation depends on networks established with multiple stakeholders. Through these networks, organizations can better understand their customers’ needs, collaborate with suppliers to offer innovative solutions, and create innovation systems. In the digital age, innovation is driven by fundamental network technologies, such as the internet, which reduce distances and offer exciting collaboration opportunities. However, possessing the technology to build a global network does not guarantee that organizations can implement innovation. The development of innovation hinges on the effective organization and management of these networks. Building successful innovation networks requires establishing relationships with global stakeholders through comprehensive networks and connections to deliver effective, integrated performance. The way information flows, is combined, and is used to achieve innovation is of fundamental importance in this process. As innovation becomes more complex, networks need to include a growing number of different actors, many of whom may be external to the company. For instance, large-scale projects such as the production of a new aircraft involve a significant increase in the number of actors and management challenges. The increasing virtualization of networks also adds to this complexity. Therefore, the effectiveness of innovation networks depends on their successful management. The prevalence of network formation in innovation is driven by factors such as collective efficiency, learning, risk-taking, and the intersection of different knowledge clusters. In this context, there are very few studies examining innovation networks in the defense industry. This study aims to address this gap by identifying innovation networks in the Turkish defense industry and examining the barriers to forming new networks, the challenges of managing them, their importance, and existing learning networks. Additionally, the study discusses how innovation networks can be developed within the Turkish defense industry. Qualitative research, case studies, and document analysis reveal that various innovation networks are active within the Turkish defense industry, and that sector-specific challenges exist in managing these networks. Networking plays a vital role in promoting innovation in the Turkish defense industry and learning networks involve collaborative efforts to share knowledge, thereby increasing skills, innovation, and efficiency. The importance of strategic efforts and the creation of a collaborative ecosystem for developing innovation networks are emphasized. This study aims to contribute theoretical and practical insights to the literature by identifying innovation networks and providing examples and cases related to innovation networks in the Turkish defense industry.

This study aims to identify the fundamental barriers to the implementation and success of green innovation practices in Turkey, a developing country, through in-depth interviews, as well as to determine strategies to address the causes of these barriers. Responses to semi-structured questions were collected through interviews of employees in management positions, and qualitative data analysis was performed using the content analysis module in the Maxquda24 program. Following interviews with 11 participants, a total of 150 codes were generated under four themes. Drawing on the participants’ experiences regarding how green innovation practices should be converted into competitive advantages from a broad perspective, possible strategies and solutions to emerging problems were examined under each theme. A review of the literature revealed that the vast majority of studies on green innovation practices are based on quantitative methods and do not include case studies; thus, there remains a lack of practical explanations. There are gaps in the literature regarding the steps followed and the types of strategies developed by companies that have successfully implemented green innovation practices. In particular, studies addressing the obstacles encountered in green innovation practices lack information on how to solve these problems.

Bu çalışmanın temel amacı, stratejik karar alma süreci (SKAS) özellikleri üzerindeki çevresel etkileri ortaya koymak ve stratejik karar alma süreci özelliklerinin stratejik kararın uygulama başarısı üzerindeki rolünü belirlemektir. Çalışmanın amacı doğrultusunda, stratejik karar alma sürecinin özellikleri, çevresel determinizm perspektifi ve stratejik kararların uygulama başarısı ile ilgili literatür incelenmiştir. Bu çalışma, SKAS özellikleri üzerindeki çevresel etkilerin ve SKAS özelliklerinin stratejik kararın uygulama başarısındaki rolünün kuramsal temellerini ortaya koymakta ve geliştirilen araştırma önermeleri ışığında kavramsal bir model sunmaktadır. Başka bir deyişle, bu nitel araştırmada metodoloji, literatürün sentezini içermekte ve çevresel faktörlerin SKAS üzerindeki doğrudan etkilerini ve SKAS özelliklerinin stratejik kararların uygulama başarısı üzerindeki rolünü araştıran bir çerçeve önermektedir. Bu çalışma aynı zamanda kuramsallaştırma, metodoloji ve yönetimsel çıkarımlarla ilgili olarak gelecek araştırmalara fayda sağlaması beklenen bir dizi alana değinmektedir.

This study aims to examine the effects of strategic agility and environmental dynamism on the relationship between organizational ambidexterity and digital transformation and competitive advantage in small-scale SMEs. A quantitative research method is used in the study. The research population is the managers of 17451 small-scale SMEs in the wholesale and retail trade sector within the provincial borders of Istanbul, which employ less than 50 employees annually and whose annual net sales revenue or financial balance sheet does not exceed 25 million Turkish Liras according to the data of the end of 2020. An online survey was sent to the managers of 450 small-scale SMEs reached by convenience sampling method and the data obtained from 366 valid surveys were analyzed through the Smart PLS program. According to the research results, organizational ambidexterity and digital transformation are positively related to competitive advantage. In addition, it is determined that digital transformation has a partial mediating role on the relationship between small-scale SMEs’ ambidexterity and competitive advantage, and strategic agility has a moderating role on this relationship. On the other hand, it is concluded that environmental dynamism does not have a moderating role on the relationship between small-scale SMEs’ ambidexterity and competitive advantage.

Son yıllarda, yaşanan teknolojik gelişmeler, özellikle sağlık sektöründe de beklendiği gibi köklü değişikliklere yol açmaktadır. Alanda uygulamaya konan yenilikler, artan toplumsal bilinç, kamusal düzenlemeler, sağlık hizmetlerine ulaşımın kolaylaşması, önleyici sağlık hizmetlerinin artması gibi unsurlar neticesinde, insan ömrü günden güne uzamaktadır. Buna bağlı olarak sağlık sigortalarına olan talep artmakta ve poliçe sahipliği süresi uzamaktadır. Kent nüfusunun artması, toplumsal değişimler, farklılaşan yaşam tarzları ve eğilimler, eğitim ve refah seviyesi gibi unsurlara bağlı olan sigorta bilincinin artmasında, son yıllarda yoğun bir şekilde tüm insanlığı birçok alanda derinden etkileyen Covid-19 pandemisinin yarattığı farkındalık önemli bir paya sahip olmuştur. Bu çalışma, sağlıkalanındaki güncel teknolojik gelişmeler ışığında uygulamaya konan yeniliklerin, müşteriye değer yaratacak şekilde sağlık sigortalarında yarattığı değişimi ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ayrıca çalışma, buna bağlı olarak geliştirilen yeni iş modelleri ve uygulamalar ile değişen sigortacılığı inceleyerek sektöre ışık tutmaktadır. Çalışmada sigorta şirketlerinin; teknoloji destekli yeni uygulamaları, web siteleri, sektörle ilgili süreli süresiz yayınlar, sektör bültenleri, makaleler ve benzeri kaynakların sektöre etkileri irdelenmektedir. Çalışma sonucunda tüm sektörlerde yoğun bir kullanım imkânı bulan yenilikçi teknolojik uygulamaların, sağlık alanında sağladığı birçok bireysel ve toplumsal fayda ortaya konmaktadır. Bununla birlikte, başta rekabet avantajı, karlılık ve verimliliğe sağladığı katkı olmak üzere iki sektör arasındaki kıyaslamanın sigorta sektörünün uygulama ve iş yapış şekillerinde önemli değişikliklere yol açtığı görülmektedir.

Amaç–Bu çalışmanın amacı KOBİ’lerde örgütsel çift yönlülüğün ve dijital dönüşümün rekabet avantajına etkilerini çevresel olumsuzluk ve stratejik çevikliğin düzenleyici rolleri altında ortaya koymaktır.Yöntem–Çalışmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır.Araştırma evreni, Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) 2020 yılı sonu verilerine göre İstanbul il sınırları içerisindeki 50 kişiden az yıllık çalışan istihdam eden ve yıllık net satış hasılatı ya da mali bilançosu 25 Milyon Türk Lirasını aşmayan ve toptan ve perakende ticaret sektöründe yer alan 17451 küçük ölçekli KOBİ’lerin girişimci ve yöneticileridir.Bu kesitsel araştırmada, kolayda örnekleme yöntemiyle ulaşılan 450 küçük ölçekli KOBİ’leringirişimci ve yöneticilerine online anket gönderilmiş ve geçerli sayılan 366 anketten elde edilen verilerSmart PLSprogramı aracılığıyla analiz edilmiştir. Bulgular–Araştırmanın sonuçları örgütsel çift yönlülük ile dijital dönüşümün rekabet avantajı üzerindeki pozitif etkilerini doğrularken, aynı zamanda stratejik çevikliğin düzenleyici rolü olduğufakatçevresel olumsuzluğun bu değişkenler arasındaki ilişkiyi düzenlemediğinigöstermektedir. Diğer bir deyişle, bu çalışmanın sonuçları, dijital dönüşüm uygulamalarından üst seviyede yararlanabilen girişimcilerin/yöneticilerin sahip oldukları beceri ve yetkinlikleri aynı anda kullanabilme yetisine haiz olduklarında örgütlerine rekabet üstünlüğü kazandırdıklarını göstermektedir. Tartışma–Araştırma bulguları, KOBİ’lerin çift yönlülüklerinin dijital dönüşümlerini kolaylaştırarak arttırdığını, aynı zamanda hem çift yönlülüklerinin hem de dijital dönüşümlerinin rekabet avantajlarını arttırdığını göstermektedir. Buna ilaveten KOBİ’lerin çift yönlülüklerinin dijitaldönüşümleri aracılığıyla da rekabet avantajlarını arttırdığını ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçları, stratejik çevikliğe sahip KOBİ’lerin, dinamik süreçleri ve çevreye uyum sağlayarakdönüşebilmebecerileri sayesinde çiftyönlülüklerinin rekabet avantajlarınaolumlu etkilerini daha da arttırdığına işaret etmektedir. Buna karşın, yaşanan çevresel olumsuzlukların,KOBİ’lerinçift yönlülüklerinin rekabet avantajlarına olumlu etkilerini azaltmadığı tespit edilmiştir. Bu durum,çevresel olumsuzlukların olduğu pazarların aynı zamanda yeni radikal değişimleri gerçekleştirmeyi zorunlu kılması, daha proaktif, etkin ve güncel stratejileri teşvik etmesisebebiyle doğal olarak rekabet avantajına dönüşümün sağlanabilmesi şeklinde açıklanabilir.

Flexible working practices have become commonplace due to the emergence of the turbulent environment that emerged during the COVID-19 pandemic, which forced organizations to change their business models, structures, processes, and policies. In this context, organizations have started to reconfigure work in terms of flexible working practices that enable them to use the full potential of their employees and to provide the conditions for well-being at work and, as a result, competitive sustainability. This study aimed to explore the relationship between dimensions of work engagement, namely, vigor at work, dedication to work, and absorption in work, and organizational identification under the moderating roles of different working practices, namely, remote, hybrid, and onsite working, during the COVID-19 pandemic. In this cross-sectional study, 200 randomly chosen employees from the public insurance industry in Turkey formed the research sample. The results indicate that each dimension of work engagement, namely, vigor at work, dedication to work, and absorption in work, is positively associated with organizational identification. In addition, when the moderation effects of different working practices on this relationship were analyzed, it was apparent that the relationship between an employee’s absorption in their work and organizational identification was weaker in those working onsite, stronger in those working in a hybrid context, and strongest in those working remotely. Therefore, we suggest that work redesign towards remote working practices enhanced positive psychological and behavioral changes in employees, i.e., well-being at work, resulting in a strengthened relationship between absorption in work and organizational identification during the COVID-19 pandemic.

Digital change and transformation, affecting the economic and social context, paved the way for the emergence of many new phenomena and behavior patterns. One of these phenomena is digital mobbing, which is a serious type of digital bullying that harms the individual and forms the dark side of digitalization. In this chapter, the authors explained the phenomenon of digital mobbing, its types, and effects on individuals first. Then they conducted a field research to reveal employees' level of exposure to digital mobbing, its types, level, and suggestions for its prevention via snowball sampling method in Istanbul and Kocaeli with 578 white-collar employees in the healthcare, information technologies, security, and banking sectors through the Turkish adaptation of the “cyber-mobbing” scale developed in Germany. According to the results, they found that the vast majority of employees are exposed to high level and various forms of digital mobbing and they couldn't find authorities to apply for a solution other than legal remedies; so they also suggested for its prevention at last.