Sezgi Çinar Pakyüz
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Sezgi Çinar Pakyüz has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Cansu Koşar Şahi̇n
Manisa Celal Bayar University
9 shared publications - Dilan Deniz Akan
Internal Medicine Nursing Department, Faculty of Health Sciences, Manisa Celal Bayar University, Manisa, Türkiye
6 shared publications - Esin Sevgi̇ Doğan
Manisa Celal Bayar Üniversitesi
5 shared publications - Ozden Dedeli̇ Caydam
Internal Medicine Nursing Department, Faculty of Health Sciences, Manisa Celal Bayar University, Manisa, Türkiye
5 shared publications - Azime Karakoç Kumsar
Biruni Üniversitesi
1 shared publication - Bilgesu Yurdakul
Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 22 January 2026
- Published by Academician Publishing
Hemodiyaliz Komplikasyonları ve Kanıta Dayalı Tedavi Bakım Uygulamaları
- 22 January 2026
- Published by Academician Publishing
Open AccessHemodiyaliz Komplikasyonları ve Kanıta Dayalı Tedavi Bakım Uygulamaları
- 26 April 2024
- Published by Ege Universitesi in Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi
- Vol. 40 (1) , 91-101
Hemşirelerin Tıbbi Hata Yapma Eğilimlerinin ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi
Amaç: Bu çalışma, hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir devlet hastanesi’ nde görev yapan 217 hemşire oluşturdu. Araştırma verileri “Hemşire Tanıtım Formu” ve “Hemşirelikte Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği (HTHEÖ)” kullanılarak, yüz yüze görüşme tekniği ile toplandı. Verilerin istatistiksel analizinde One Way Anova, t testi, Kruskal Wallis varyans analizi, ki-kare ve Pearson korelasyon testleri kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin %18,9 (n=41)’ unun tıbbi hata yaptığı, bu hatalardan %18 (n=39)’ inin ilaç uygulama ve %4,6 (n=10)’ sının “yanlış kayıt” (%4,6) olduğu belirlendi. Tıbbi hata kayıt bildirim oranı %4,9 olarak bulundu. Araştırmada, erkek hemşirelerin daha fazla tıbbi hata yaptığı, eğitim durumlarına göre üniversite mezunlarının daha az tıbbi hata yaptıkları belirlendi. Yaş, medeni durum, eğitim durumu, çalışılan servis ve çalışma şekillerine göre HTHEÖ puanları arasında anlamlı fark bulunmazken, kadın hemşirelere göre erkek hemşirelerin HTHEÖ puanları daha düşük bulundu. Sonuç: Araştırma sonuçları, hemşirelerde tıbbi hata yapma oranının yüksek ancak tıbbi hata yapma eğilimlerinin düşük olduğunu ancak hata bildirme konusunda isteksiz davrandıklarını gösterdi.
- 26 April 2024
- Published by Ege Universitesi in Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi
- Vol. 40 (1) , 91-101
Hemşirelerin Tıbbi Hata Yapma Eğilimlerinin ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi
Amaç: Bu çalışma, hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir devlet hastanesi’ nde görev yapan 217 hemşire oluşturdu. Araştırma verileri “Hemşire Tanıtım Formu” ve “Hemşirelikte Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği (HTHEÖ)” kullanılarak, yüz yüze görüşme tekniği ile toplandı. Verilerin istatistiksel analizinde One Way Anova, t testi, Kruskal Wallis varyans analizi, ki-kare ve Pearson korelasyon testleri kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin %18,9 (n=41)’ unun tıbbi hata yaptığı, bu hatalardan %18 (n=39)’ inin ilaç uygulama ve %4,6 (n=10)’ sının “yanlış kayıt” (%4,6) olduğu belirlendi. Tıbbi hata kayıt bildirim oranı %4,9 olarak bulundu. Araştırmada, erkek hemşirelerin daha fazla tıbbi hata yaptığı, eğitim durumlarına göre üniversite mezunlarının daha az tıbbi hata yaptıkları belirlendi. Yaş, medeni durum, eğitim durumu, çalışılan servis ve çalışma şekillerine göre HTHEÖ puanları arasında anlamlı fark bulunmazken, kadın hemşirelere göre erkek hemşirelerin HTHEÖ puanları daha düşük bulundu. Sonuç: Araştırma sonuçları, hemşirelerde tıbbi hata yapma oranının yüksek ancak tıbbi hata yapma eğilimlerinin düşük olduğunu ancak hata bildirme konusunda isteksiz davrandıklarını gösterdi.
- Open Access
- 30 January 2024
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 9 (1) , 95-100
Kardiyovasküler Hastalığı Olan Bireylerin Gündüz Uykululuk Hali ve Yaşam Kaliteleri Arasındaki İlişki
Amaç: Bu araştırmanın amacı, kardiyovasküler hastalığı olan bireylerden gündüz uykululuk hali ve yaşam kalitesinin değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu araştırma, bir üniversite hastanesinin kardiyoloji servisinde yatarak tedavi gören 212 kardiyovasküler hastalığı olan birey oluşturdu. Araştırma verileri, Hasta Tanıtım Formu, Epworth Uykululuk Ölçeği (EUÖ) ve MacNew Kalp Hastalığına Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği (MKÖYKÖ) kullanılarak toplandı. Veriler, yüzdelik, sayı ile sunuldu. İki grup arasındaki fark bağımsız gruplarda t- testi ile üç ve daha fazla gruplar arasındaki fark ANOVA varyans analizi ile değerlendirildi. Değişkenler arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi ile incelendi. Tek değişkenli analiz sonrası anlamlı çıkan değişkenler ile çok değişkenli regresyon analizi uygulandı. Bulgular: Katılımcıların yarısından fazlası erkek (%54,2), kronik hastalık öyküsü (%69,8) olan, koroner arter hastalığı olan (%52,4) ve çoğunda gündüz uykululuk hali (%72,6) olan bireyler oluşturmaktaydı. Katılımcıları EUÖ puan ortalamalarının 6,46±4,85 (0-24) ve MKÖYKÖ puan ortalamalarının ölçeğin geneli için 4,11±1,10 (1,67-6,70) olduğu, ölçek puanları arasında negatif yönde puanları (r=-0,362/p=0,000) anlamlı korelasyon olduğu saptandı. Katılımcıların MKÖYKÖ puanlarının toplam varyansının %23,4’ünü gündüz uykululuk halinin açıkladığı bulundu. (F=10,454, P=0,000). Sonuç: Katılımcıların EUÖ ve MKÖYKÖ puan ortalamalarının orta düzeyde olduğu belirlendi. Hastaların EUÖ puan ortalamaları arttıkça MKÖYKÖ puan ortalamalarının azaldığı görüldü. Buna göre, kardiyovasküler hastalığı olan bireylerin yaşam kalitelerinde iyileşmeler sağlanabilmesi için yapılacak müdahale araştırmalarında hastaların gündüz uykululuk halinin değerlendirilmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Kalp hastalığı, gündüz uykululuk, yaşam kalitesi
- 30 January 2024
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 9 (1) , 95-100
Open AccessKardiyovasküler Hastalığı Olan Bireylerin Gündüz Uykululuk Hali ve Yaşam Kaliteleri Arasındaki İlişki
Amaç: Bu araştırmanın amacı, kardiyovasküler hastalığı olan bireylerden gündüz uykululuk hali ve yaşam kalitesinin değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu araştırma, bir üniversite hastanesinin kardiyoloji servisinde yatarak tedavi gören 212 kardiyovasküler hastalığı olan birey oluşturdu. Araştırma verileri, Hasta Tanıtım Formu, Epworth Uykululuk Ölçeği (EUÖ) ve MacNew Kalp Hastalığına Özgü Yaşam Kalitesi Ölçeği (MKÖYKÖ) kullanılarak toplandı. Veriler, yüzdelik, sayı ile sunuldu. İki grup arasındaki fark bağımsız gruplarda t- testi ile üç ve daha fazla gruplar arasındaki fark ANOVA varyans analizi ile değerlendirildi. Değişkenler arasındaki ilişki Pearson korelasyon analizi ile incelendi. Tek değişkenli analiz sonrası anlamlı çıkan değişkenler ile çok değişkenli regresyon analizi uygulandı. Bulgular: Katılımcıların yarısından fazlası erkek (%54,2), kronik hastalık öyküsü (%69,8) olan, koroner arter hastalığı olan (%52,4) ve çoğunda gündüz uykululuk hali (%72,6) olan bireyler oluşturmaktaydı. Katılımcıları EUÖ puan ortalamalarının 6,46±4,85 (0-24) ve MKÖYKÖ puan ortalamalarının ölçeğin geneli için 4,11±1,10 (1,67-6,70) olduğu, ölçek puanları arasında negatif yönde puanları (r=-0,362/p=0,000) anlamlı korelasyon olduğu saptandı. Katılımcıların MKÖYKÖ puanlarının toplam varyansının %23,4’ünü gündüz uykululuk halinin açıkladığı bulundu. (F=10,454, P=0,000). Sonuç: Katılımcıların EUÖ ve MKÖYKÖ puan ortalamalarının orta düzeyde olduğu belirlendi. Hastaların EUÖ puan ortalamaları arttıkça MKÖYKÖ puan ortalamalarının azaldığı görüldü. Buna göre, kardiyovasküler hastalığı olan bireylerin yaşam kalitelerinde iyileşmeler sağlanabilmesi için yapılacak müdahale araştırmalarında hastaların gündüz uykululuk halinin değerlendirilmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Kalp hastalığı, gündüz uykululuk, yaşam kalitesi
- 30 September 2023
- Published by Izmir Democracy University in Izmir Democracy University Health Sciences Journal
- Vol. 6 (2) , 311-325
DOES THE TRAINING PROVIDED BY THE NURSE AFFECT SYMPTOM CONTROL AND HEALTH BEHAVIOR IN PATIENTS WITH ACUTE CORONARY SYNDROME?
This study was designed as quasi-experimental to evaluate the effect of nurses' education on patients with acute coronary syndrome on symptom control and health behaviors. The study was conducted with a total of 80 patients with acute coronary syndrome which were 40 interventions and 40 controls, between January and August 2017. Data were collected through the Patient Information Form, Cardiovascular Limitation and Symptoms Profile (CLASP) and Healthy Lifestyle Behaviors Scale-II (HLSBS-II). Patients in the intervention group were given training on acute coronary syndrome, risk factors, protecting heart health and healthy lifestyle behaviors. No application was made to the patients in the control group. Eight weeks were waited to observe changes in symptoms, and then the same scales were applied again to assess changes in symptoms and lifestyle behaviors. When the CLASP and HLSBS-II scores of the patients in the intervention and control groups were compared before and after the intervention; It was observed that the CLASP scores of the intervention group decreased significantly (p <0.05) and the HLSBS-II scores increased significantly (p <0.05). In conclusion, nurse-delivered training reduced symptoms and improved health behaviors in patients with acute coronary syndrome. Therefore, we recommend that patients with acute coronary syndrome be trained by cardiology nurses. Bu çalışma, hemşirelerin akut koroner sendromlu hastalara verdiği eğitimin semptom kontrolü ve sağlık davranışlarına etkisini değerlendirmek amacıyla yarı deneysel olarak tasarlanmıştır. Çalışma, Ocak-Ağustos 2017 tarihleri arasında 40 girişim ve 40 kontrol olmak üzere toplam 80 akut koroner sendromlu hasta ile yürütüldü. Veriler Hasta Bilgi Formu, Kardiyovasküler Kısıtlılık ve Semptomlar Profili (CLASP), Sağlıklı Yaşam Tarzı Davranışları Ölçeği-II (HLSBS-II) ölçeği aracılığıyla toplandı. Girişim grubundaki hastalara akut koroner sendrom, risk faktörleri, kalp sağlığını koruma ve sağlıklı yaşam davranışları konularında eğitim verildi. Kontrol grubundaki hastalara herhangi bir uygulama yapılmadı. Semptomlardaki değişiklikleri gözlemlemek için sekiz hafta beklendi ve daha sonra semptom ve yaşam tarzı davranışlarındaki değişiklikleri değerlendirmek için aynı ölçekler tekrar uygulandı. Girişim ve kontrol grubundaki hastaların CLASP ve HLSBS-II puanları girişim öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında; girişim grubunun CLASP puanlarının anlamlı düzeyde düştüğü (p <0.05) ve HLSBS-II puanlarının anlamlı düzeyde arttığı (p <0.05) görüldü. Sonuç olarak, hemşire tarafından verilen eğitim akut koroner sendromlu hastalarda semptomları azalttı ve sağlık davranışlarını iyileştirdi. Bu nedenle akut koroner sendromlu hastalara kardiyoloji hemşireleri tarafından eğitim verilmesini öneriyoruz.
- 30 September 2023
- Published by Izmir Democracy University in Izmir Democracy University Health Sciences Journal
- Vol. 6 (2) , 311-325
DOES THE TRAINING PROVIDED BY THE NURSE AFFECT SYMPTOM CONTROL AND HEALTH BEHAVIOR IN PATIENTS WITH ACUTE CORONARY SYNDROME?
This study was designed as quasi-experimental to evaluate the effect of nurses' education on patients with acute coronary syndrome on symptom control and health behaviors. The study was conducted with a total of 80 patients with acute coronary syndrome which were 40 interventions and 40 controls, between January and August 2017. Data were collected through the Patient Information Form, Cardiovascular Limitation and Symptoms Profile (CLASP) and Healthy Lifestyle Behaviors Scale-II (HLSBS-II). Patients in the intervention group were given training on acute coronary syndrome, risk factors, protecting heart health and healthy lifestyle behaviors. No application was made to the patients in the control group. Eight weeks were waited to observe changes in symptoms, and then the same scales were applied again to assess changes in symptoms and lifestyle behaviors. When the CLASP and HLSBS-II scores of the patients in the intervention and control groups were compared before and after the intervention; It was observed that the CLASP scores of the intervention group decreased significantly (p <0.05) and the HLSBS-II scores increased significantly (p <0.05). In conclusion, nurse-delivered training reduced symptoms and improved health behaviors in patients with acute coronary syndrome. Therefore, we recommend that patients with acute coronary syndrome be trained by cardiology nurses. Bu çalışma, hemşirelerin akut koroner sendromlu hastalara verdiği eğitimin semptom kontrolü ve sağlık davranışlarına etkisini değerlendirmek amacıyla yarı deneysel olarak tasarlanmıştır. Çalışma, Ocak-Ağustos 2017 tarihleri arasında 40 girişim ve 40 kontrol olmak üzere toplam 80 akut koroner sendromlu hasta ile yürütüldü. Veriler Hasta Bilgi Formu, Kardiyovasküler Kısıtlılık ve Semptomlar Profili (CLASP), Sağlıklı Yaşam Tarzı Davranışları Ölçeği-II (HLSBS-II) ölçeği aracılığıyla toplandı. Girişim grubundaki hastalara akut koroner sendrom, risk faktörleri, kalp sağlığını koruma ve sağlıklı yaşam davranışları konularında eğitim verildi. Kontrol grubundaki hastalara herhangi bir uygulama yapılmadı. Semptomlardaki değişiklikleri gözlemlemek için sekiz hafta beklendi ve daha sonra semptom ve yaşam tarzı davranışlarındaki değişiklikleri değerlendirmek için aynı ölçekler tekrar uygulandı. Girişim ve kontrol grubundaki hastaların CLASP ve HLSBS-II puanları girişim öncesi ve sonrası karşılaştırıldığında; girişim grubunun CLASP puanlarının anlamlı düzeyde düştüğü (p <0.05) ve HLSBS-II puanlarının anlamlı düzeyde arttığı (p <0.05) görüldü. Sonuç olarak, hemşire tarafından verilen eğitim akut koroner sendromlu hastalarda semptomları azalttı ve sağlık davranışlarını iyileştirdi. Bu nedenle akut koroner sendromlu hastalara kardiyoloji hemşireleri tarafından eğitim verilmesini öneriyoruz.
- Open Access
- 10 June 2023
- Published by Inonu University in İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi
- Vol. 11 (2) , 1358-1371
AKADEMİSYEN HEMŞİRELERİN BİREYSEL YENİLİKÇİLİK ÖZELLİKLERİNİN VE İŞ DOYUMLARININ KUŞAKLARA GÖRE KARŞILAŞTIRILMASI
Bu araştırmada amaç, üniversitedeki akademisyen hemşirelerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin ve iş doyumlarının kuşaklara göre karşılaştırılmasıdır. Analitik-kesitsel tipteki bu araştırma, Eylül 2018 – Şubat 2019 tarihleri arasında, ülkemizdeki devlet/vakıf üniversitelerinin sağlık bilimleri fakülteleri ve hemşirelik fakültelerinde çalışan akademisyen hemşireler ile yürütüldü. Örneklem grubunu, olasılıksız rastlantısal örnekleme yöntemi ile seçilen, araştırmaya katılım ölçütlerini karşılayan, araştırmaya katılmayı kabul eden ve online veri toplama formlarını eksiksiz dolduran 148 akademisyen hemşire oluşturdu. Verilerin toplanmasında, katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini içeren “Tanıtım Formu”, “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği” (BYÖ) ve “Minnesota İş Doyumu Ölçeği” (MİDÖ); verilerin analizinde ise tanımlayıcı istatistikler, Kruskall Wallis ve Mann Whitney U testi kullanıldı. Katılımcıların çoğunluğunu kadınlar (%94.6), evliler (%62.8) ve Y kuşağı (%79.7) bireyler oluşturmakta idi. Katılımcıların BYÖ puan ortalaması 74.81±8.82 iken; MİDÖ puan ortalaması 3.74±0.56 idi. Sonuç olarak, akademisyen hemşirelerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin “öncü” düzeyde olduğu, erkek akademisyenlerin deneyime açıklık alt boyut puanlarının daha yüksek olduğu, profesörlerin MİDÖ alt boyutlarından genel doyum ve içsel doyum puanlarının anlamlı derecede yüksek olduğu ve Y kuşağı akademisyen hemşirelerin iş doyum düzeylerinin X kuşağı akademisyen hemşirelere kıyasla daha düşük olduğu bulundu. Buna göre, akademisyen hemşirelerin bireysel yenilikçilik özelliklerinin geliştirilmesine ve iş doyumlarının arttırılmasına yönelik girişimlerin planlanmasının, bu planlamalar sırasında kuşak özelliklerinin göz önünde bulundurulmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.
- 10 June 2023
- Published by Inonu University in İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi
- Vol. 11 (2) , 1358-1371
Open AccessAKADEMİSYEN HEMŞİRELERİN BİREYSEL YENİLİKÇİLİK ÖZELLİKLERİNİN VE İŞ DOYUMLARININ KUŞAKLARA GÖRE KARŞILAŞTIRILMASI
Bu araştırmada amaç, üniversitedeki akademisyen hemşirelerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin ve iş doyumlarının kuşaklara göre karşılaştırılmasıdır. Analitik-kesitsel tipteki bu araştırma, Eylül 2018 – Şubat 2019 tarihleri arasında, ülkemizdeki devlet/vakıf üniversitelerinin sağlık bilimleri fakülteleri ve hemşirelik fakültelerinde çalışan akademisyen hemşireler ile yürütüldü. Örneklem grubunu, olasılıksız rastlantısal örnekleme yöntemi ile seçilen, araştırmaya katılım ölçütlerini karşılayan, araştırmaya katılmayı kabul eden ve online veri toplama formlarını eksiksiz dolduran 148 akademisyen hemşire oluşturdu. Verilerin toplanmasında, katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini içeren “Tanıtım Formu”, “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği” (BYÖ) ve “Minnesota İş Doyumu Ölçeği” (MİDÖ); verilerin analizinde ise tanımlayıcı istatistikler, Kruskall Wallis ve Mann Whitney U testi kullanıldı. Katılımcıların çoğunluğunu kadınlar (%94.6), evliler (%62.8) ve Y kuşağı (%79.7) bireyler oluşturmakta idi. Katılımcıların BYÖ puan ortalaması 74.81±8.82 iken; MİDÖ puan ortalaması 3.74±0.56 idi. Sonuç olarak, akademisyen hemşirelerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin “öncü” düzeyde olduğu, erkek akademisyenlerin deneyime açıklık alt boyut puanlarının daha yüksek olduğu, profesörlerin MİDÖ alt boyutlarından genel doyum ve içsel doyum puanlarının anlamlı derecede yüksek olduğu ve Y kuşağı akademisyen hemşirelerin iş doyum düzeylerinin X kuşağı akademisyen hemşirelere kıyasla daha düşük olduğu bulundu. Buna göre, akademisyen hemşirelerin bireysel yenilikçilik özelliklerinin geliştirilmesine ve iş doyumlarının arttırılmasına yönelik girişimlerin planlanmasının, bu planlamalar sırasında kuşak özelliklerinin göz önünde bulundurulmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.
- Open Access
- 26 May 2023
- Published by Izmir Democracy University in Izmir Democracy University Health Sciences Journal
- Vol. 6 (1) , 35-51
KRONİK HASTALIK YÖNETİMİNDE BİREYİN AKTİF OLMASINI ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Bu araştırmanın amacı kronik hastalık yönetiminde bireyin aktif olmasını etkileyen faktörlerin incelenmesidir. Tanımlayıcı kesitsel tipteki bu araştırmanın örneklemini primer tanısı diyabet, hipertansiyon, artrit, kalp yetersizliği, koroner arter hastalığı veya akut koroner sendrom olan, örnekleme dahil olma kriterlerini karşılayan ve araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 210 birey oluşturmuştur. Veriler sosyodemografik özellikler formu, kronik hastalığa ilişkin bilgi formu ve PAM (Hasta Aktiflik Düzeyi Ölçüm Aracı) ile toplandı. Örneklem grubunun kronik hastalık süresi ortalama 10,12±8,02 yıl olup, %31,9’unu diyebetes mellitus, %23,8’ini hipertansiyon, %14,8’ini artrit, %15,2’sini kalp yetersizliği ve %14,3’ünü korner arter hastalığı olan bireyler meydana getirmiştir. Örneklem grubunun PAM puan ortalaması 54,95±17,13 olup, %38,6’sının düzey 1, %15,7’sinin düzey 2, %28,1’inin düzey 3 ve %17,6’sının düzey 4’de yer aldığı saptanmıştır. Diyabetes mellitus grubunda sağlık personelinin önerdiği şekilde diyetine uyma ve doktorun önerdiği şekilde kontrollerine gitme ile PAM puan ortalaması arasında; KVS hastalık grubunda tabağa alınan yemeğe ilave tuz ekleme durumu ile PAM puan ortalaması arasında ve artrit grubunda yorgunluk/güçsüzlük düzeyleri ile PAM puan ortalaması arasında anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Kronik hastalığı olan bireylerin aktiflik düzeyleri arasında yaş, egzersiz sıklığı, yemek pişirirken eklenen tuz miktarı ve ayak muayenesi açısından anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Kronik hastalığı olan bireylerin yaş, ayak muayene sıklığı, kan basıncı kontrol sıklığı ve egzersiz sıklığı ile PAM puanı arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı; yemek pişirirken eklenen tuz miktarı ile PAM puanı arasında ise istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı korelasyonlar olduğu saptanmıştır. Kronik hasta popülasyonu dağılımı daha çok düzey 1 ve 3’de ağırlık göstermiştir. PAM puanı arttıkça yaş, ayak muayene sıklığı, kan basıncı kontrol sıklığı ve egzersiz sıklığında artış olduğu; yemek pişirirken eklenen tuz miktarında ise düşüş olduğu saptanmıştır.
- 26 May 2023
- Published by Izmir Democracy University in Izmir Democracy University Health Sciences Journal
- Vol. 6 (1) , 35-51
Open AccessKRONİK HASTALIK YÖNETİMİNDE BİREYİN AKTİF OLMASINI ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Bu araştırmanın amacı kronik hastalık yönetiminde bireyin aktif olmasını etkileyen faktörlerin incelenmesidir. Tanımlayıcı kesitsel tipteki bu araştırmanın örneklemini primer tanısı diyabet, hipertansiyon, artrit, kalp yetersizliği, koroner arter hastalığı veya akut koroner sendrom olan, örnekleme dahil olma kriterlerini karşılayan ve araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 210 birey oluşturmuştur. Veriler sosyodemografik özellikler formu, kronik hastalığa ilişkin bilgi formu ve PAM (Hasta Aktiflik Düzeyi Ölçüm Aracı) ile toplandı. Örneklem grubunun kronik hastalık süresi ortalama 10,12±8,02 yıl olup, %31,9’unu diyebetes mellitus, %23,8’ini hipertansiyon, %14,8’ini artrit, %15,2’sini kalp yetersizliği ve %14,3’ünü korner arter hastalığı olan bireyler meydana getirmiştir. Örneklem grubunun PAM puan ortalaması 54,95±17,13 olup, %38,6’sının düzey 1, %15,7’sinin düzey 2, %28,1’inin düzey 3 ve %17,6’sının düzey 4’de yer aldığı saptanmıştır. Diyabetes mellitus grubunda sağlık personelinin önerdiği şekilde diyetine uyma ve doktorun önerdiği şekilde kontrollerine gitme ile PAM puan ortalaması arasında; KVS hastalık grubunda tabağa alınan yemeğe ilave tuz ekleme durumu ile PAM puan ortalaması arasında ve artrit grubunda yorgunluk/güçsüzlük düzeyleri ile PAM puan ortalaması arasında anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Kronik hastalığı olan bireylerin aktiflik düzeyleri arasında yaş, egzersiz sıklığı, yemek pişirirken eklenen tuz miktarı ve ayak muayenesi açısından anlamlı fark olduğu saptanmıştır. Kronik hastalığı olan bireylerin yaş, ayak muayene sıklığı, kan basıncı kontrol sıklığı ve egzersiz sıklığı ile PAM puanı arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı; yemek pişirirken eklenen tuz miktarı ile PAM puanı arasında ise istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı korelasyonlar olduğu saptanmıştır. Kronik hasta popülasyonu dağılımı daha çok düzey 1 ve 3’de ağırlık göstermiştir. PAM puanı arttıkça yaş, ayak muayene sıklığı, kan basıncı kontrol sıklığı ve egzersiz sıklığında artış olduğu; yemek pişirirken eklenen tuz miktarında ise düşüş olduğu saptanmıştır.
- Open Access
- 28 April 2023
- Published by Bolu Abant Izzet Baysal Universitesi, Tip Fakultesi, Abant Tip Dergisi in Abant Medical Journal
- Vol. 12 (1) , 41-50
Kronik Hastalığı Olan Bireylerin El Yıkama Alışkanlıklarının Belirlenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı, kronik hastalığı olan bireylerin el yıkama alışkanlıklarının belirlenmesidir. Yöntem: Araştırmanın örneklemini 210 kronik hastalığı olan birey oluşturdu. Araştırma Ocak- Mart 2019 tarihleri arasında bir devlet hastanesindeki dâhiliye servisinde yürütüldü. Araştırma verileri “Hasta Tanıtım Formu” ve “El Yıkama Alışkanlıkları Skoru” kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde sayı ve yüzde dağılımları, ortalama ve standart sapmalar ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılanları yaş ortalaması 63,07±14,40 yıl, %52,4’ü kadındır. Araştırmaya katılan bireylerin %72,4’ü tuvaletten sonra ellerini “daima” yıkadığını belirtti. “İnsanlarla tokalaştıktan sonra ellerini yıkama” durumuna katılımcıların verdikleri cevaplarda %28,6’sının “hiç bir zaman”, %14,3’ünün “daima” olduğu saptandı. Araştırma katılan bireylerin cinsiyeti ve mesleklerine göre “Hayvanlara dokunduktan sonra el yıkama”, “Bebeklerin bezi değişimi sonrası ellerini yıkama” ve “Ev temizliği yaptıktan sonra ellerini yıkama” durumları arasından fark bulundu. Ayrıca, katılımcıların primer tanılarına göre “yatmadan önce ellerini yıkama”, “hayvanlara dokunduktan sonra ellerini yıkama”, “sabah kalkınca ellerini yıkama”, “Ev temizliği yaptıktan sonra ellerini yıkama”, “Bulaşık yıkadıktan sonra ellerini yıkama” sıklıkları arasında anlamlı fark bulundu. Sonuç: Araştırmaya katılan bireylerin büyük çoğunluğunun tuvaletten sonra ellerini yıkadıkları, diyabeti olan bireylerin yatmadan önce, hayvanlara dokunduktan sonra, sabah kalınca ve ev temizliği yaptıktan sonra ellerini yıkama alışkanlıklarının hipertansiyon, artrit, kalp yetmezliği ve koroner arter hastalığı olan bireylere göre daha iyi olduğu görüldü. Araştırmaya katılan kronik hastalığı olan bireylerin insanlarla teması sonrasındaki el yıkama alışkanlıklarının yetersizdi. Buna göre, COVİD-19 pandemisinden önce yapılan bu araştırmasının tekrarlanması önerilmektedir
- 28 April 2023
- Published by Bolu Abant Izzet Baysal Universitesi, Tip Fakultesi, Abant Tip Dergisi in Abant Medical Journal
- Vol. 12 (1) , 41-50
Open AccessKronik Hastalığı Olan Bireylerin El Yıkama Alışkanlıklarının Belirlenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı, kronik hastalığı olan bireylerin el yıkama alışkanlıklarının belirlenmesidir. Yöntem: Araştırmanın örneklemini 210 kronik hastalığı olan birey oluşturdu. Araştırma Ocak- Mart 2019 tarihleri arasında bir devlet hastanesindeki dâhiliye servisinde yürütüldü. Araştırma verileri “Hasta Tanıtım Formu” ve “El Yıkama Alışkanlıkları Skoru” kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde sayı ve yüzde dağılımları, ortalama ve standart sapmalar ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılanları yaş ortalaması 63,07±14,40 yıl, %52,4’ü kadındır. Araştırmaya katılan bireylerin %72,4’ü tuvaletten sonra ellerini “daima” yıkadığını belirtti. “İnsanlarla tokalaştıktan sonra ellerini yıkama” durumuna katılımcıların verdikleri cevaplarda %28,6’sının “hiç bir zaman”, %14,3’ünün “daima” olduğu saptandı. Araştırma katılan bireylerin cinsiyeti ve mesleklerine göre “Hayvanlara dokunduktan sonra el yıkama”, “Bebeklerin bezi değişimi sonrası ellerini yıkama” ve “Ev temizliği yaptıktan sonra ellerini yıkama” durumları arasından fark bulundu. Ayrıca, katılımcıların primer tanılarına göre “yatmadan önce ellerini yıkama”, “hayvanlara dokunduktan sonra ellerini yıkama”, “sabah kalkınca ellerini yıkama”, “Ev temizliği yaptıktan sonra ellerini yıkama”, “Bulaşık yıkadıktan sonra ellerini yıkama” sıklıkları arasında anlamlı fark bulundu. Sonuç: Araştırmaya katılan bireylerin büyük çoğunluğunun tuvaletten sonra ellerini yıkadıkları, diyabeti olan bireylerin yatmadan önce, hayvanlara dokunduktan sonra, sabah kalınca ve ev temizliği yaptıktan sonra ellerini yıkama alışkanlıklarının hipertansiyon, artrit, kalp yetmezliği ve koroner arter hastalığı olan bireylere göre daha iyi olduğu görüldü. Araştırmaya katılan kronik hastalığı olan bireylerin insanlarla teması sonrasındaki el yıkama alışkanlıklarının yetersizdi. Buna göre, COVİD-19 pandemisinden önce yapılan bu araştırmasının tekrarlanması önerilmektedir
- 30 September 2022
- Published by Izmir Democracy University in Izmir Democracy University Health Sciences Journal
- Vol. 5 (2) , 607-619
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN DİYABET RİSKLERİNİN BELİRLENMESİ
Amaç: Çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin diyabet risklerini belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte planlanan araştırmanın örneklemini 271 hemşirelik öğrencisi oluşturdu. Veriler, “Öğrenci Tanıtım Formu” ve “FINDRISK Anketi“ ile toplandı. Verilerin istatistiksel analizinde sayı yüzde dağılımı, Mann Whitney U, Kruskall Wallis ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalamasının 19,53±1,15, %76,8’inin kadın, %52,8’inin birinci sınıf öğrencisi olduğu belirlendi. Öğrencilerin ağırlık ortalaması 62,15±11,91 kg, boy ortalamaları 167,35±7,72 cm, bel ölçüsü ortalamaları 74, 13±10,90 idi. Öğrencilerin %17,2’si sigara kullandığını, %19,2’si alkol kullandığını, %38,4’ü boş zamanlarından günde en az 30 dakika yürüyüş yaptığını, %45’i her gün düzenli olarak sebze ve meyve tükettiğini, %31,8’inin birinci ve ikinci derece akrabalarında diyabet hastası olduğunu belirtti. Öğrencilerin 10 yıllık tip-2 diyabet riskinin puan ortalamaları 4,43±3,25 olup, %82, 1’inde düşük %12,6’sında hafif ve %5,3’ünde orta ve yüksek düzeyde olduğu saptandı. Sonuç: Öğrencilerin büyük çoğunluğunun 10 yıllık tip-2 diyabet riskinin düşük olmasına rağmen, yaklaşık yarısının düzenli beslenmediği, yaklaşık %40’ının düzenli egzersiz yapmadığı belirlendi. Bu bağlamda, öğrencilerin akrabalarındaki diyabet oranı da dikkate alındığında düzenli egzersiz ve beslenme konusunda desteklenmesi ve bu araştırmanın retrospektif olarak öğrencilerin tüm öğrenim yaşamı boyunca takip edilecek şekilde planlanması önerilmektedir.
- 30 September 2022
- Published by Izmir Democracy University in Izmir Democracy University Health Sciences Journal
- Vol. 5 (2) , 607-619
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN DİYABET RİSKLERİNİN BELİRLENMESİ
Amaç: Çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin diyabet risklerini belirlemektir. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte planlanan araştırmanın örneklemini 271 hemşirelik öğrencisi oluşturdu. Veriler, “Öğrenci Tanıtım Formu” ve “FINDRISK Anketi“ ile toplandı. Verilerin istatistiksel analizinde sayı yüzde dağılımı, Mann Whitney U, Kruskall Wallis ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalamasının 19,53±1,15, %76,8’inin kadın, %52,8’inin birinci sınıf öğrencisi olduğu belirlendi. Öğrencilerin ağırlık ortalaması 62,15±11,91 kg, boy ortalamaları 167,35±7,72 cm, bel ölçüsü ortalamaları 74, 13±10,90 idi. Öğrencilerin %17,2’si sigara kullandığını, %19,2’si alkol kullandığını, %38,4’ü boş zamanlarından günde en az 30 dakika yürüyüş yaptığını, %45’i her gün düzenli olarak sebze ve meyve tükettiğini, %31,8’inin birinci ve ikinci derece akrabalarında diyabet hastası olduğunu belirtti. Öğrencilerin 10 yıllık tip-2 diyabet riskinin puan ortalamaları 4,43±3,25 olup, %82, 1’inde düşük %12,6’sında hafif ve %5,3’ünde orta ve yüksek düzeyde olduğu saptandı. Sonuç: Öğrencilerin büyük çoğunluğunun 10 yıllık tip-2 diyabet riskinin düşük olmasına rağmen, yaklaşık yarısının düzenli beslenmediği, yaklaşık %40’ının düzenli egzersiz yapmadığı belirlendi. Bu bağlamda, öğrencilerin akrabalarındaki diyabet oranı da dikkate alındığında düzenli egzersiz ve beslenme konusunda desteklenmesi ve bu araştırmanın retrospektif olarak öğrencilerin tüm öğrenim yaşamı boyunca takip edilecek şekilde planlanması önerilmektedir.
- Open Access
- 15 July 2022
- Published by E-Journal of Dokuz Eylul University Nursing Faculty in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
- Vol. 15 (3) , 258-269
Tıp ve Hemşirelik İntörnlerinin Hekim Hemşire Çatışma Nedenlerine ve Hemşirelik İmajina Yönelik Algıları
Giriş: Çatışma sağlıklı iletişimin sürdürülmesini engelleyen bir etken niteliğindedir. Hekim ve hemşireler arasında etkin iletişim, ekip işbirliğinin sürdürülerek çatışmanın önlenmesini sağlayabilecek temel bir faktördür. Literatürde yer almamakla birlikte hekim ve hemşirelerinhemşirelik imajına yönelik algılarının da çatışmaya götürebileceği düşünülmektedir. Buna bağlı olarak iki meslek grubunun çatışmanedenlerinin ve hemşirelik imajına yönelik algılarının saptanması önem taşımaktadır. Amaç: Bu araştırmanın amacı, tıp fakültesi ve hemşirelikbölümü intörn öğrencilerinin, hekim hemşire çatışma nedenlerine ve hemşirelik imajına yönelik algılarını karşılaştırarak değerlendirmektir.Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırmanın evrenini Mart – Mayıs 2019 tarihleri arasında bir kamu üniversitesinin Tıp Fakültesi(n = 200) ve Hemşirelik (n = 182) Bölümü’nde öğrenim görmekte olan toplam 382 intörn öğrenci oluşturmuştur. Örneklemi dahil edilmekriterlerini karşılayan toplam 158 öğrenci oluşturmuştur. Veriler tanıtıcı özellikler formu, Hekim-Hemşire Çatışma Nedenleri Ölçeği veHemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Örneklemde yer alan toplam 158 intörn öğrencinin %71,5’i (n = 113)hemşirelik, %28,5’i (n = 45) tıp fakültesi intörn öğrencilerinden oluşmuştur. Tıp intörnlerinin Hemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği puanortalaması 106.55 ± 1.50 iken, hemşirelik intörnlerinin 105.42 ± 1.10 olarak saptanmıştır. Hem hemşirelik hem de tıp intörn öğrencileri içinhemşirelik mesleğine yönelik imajın zayıf düzeyde olduğu saptanmıştır. Tıp ve hemşirelik intörn grupları arasında Hekim-Hemşire ÇatışmaNedenleri Ölçeği’nin Meslek Algısı (p = .000) ve İletişim (p = .000) alt boyutu puanları ile Hemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği’ninMesleki Nitelik (p = .000), Çalışma Koşulları (p = .000), Cinsiyet (p = .000), Eğitim (p = .000) ve Dış Görünüm (p = .000) puanları açısındananlamlı fark olduğu saptanmıştır. Hemşirelik bölümü intörnleri hekimin meslek algısı ve iletişime dayanan özelliklerini; tıp fakültesi intörnleriise işlerin çok yoğun olması, dengesiz nöbet dağılımı, yoğun çalışma saatleri ile yetki ve sorumluluk dengesizliğini daha fazla çatışma nedeniolarak göstermiştir. Sonuç: Hemşirelik ve tıp intörn öğrencilerinin hemşirelik mesleğine yönelik imaj algısı zayıf düzeydedir. Çatışma nedeniolarak tıp intörnleri daha çok çalışma koşullarına odaklanırken, hemşirelik intörnlerinin hekim hemşire arasındaki meslek algısı ve iletişimdenkaynaklanan problemleri çatışma nedeni olarak gördüğü saptanmıştır.
- 15 July 2022
- Published by E-Journal of Dokuz Eylul University Nursing Faculty in Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi
- Vol. 15 (3) , 258-269
Open AccessTıp ve Hemşirelik İntörnlerinin Hekim Hemşire Çatışma Nedenlerine ve Hemşirelik İmajina Yönelik Algıları
Giriş: Çatışma sağlıklı iletişimin sürdürülmesini engelleyen bir etken niteliğindedir. Hekim ve hemşireler arasında etkin iletişim, ekip işbirliğinin sürdürülerek çatışmanın önlenmesini sağlayabilecek temel bir faktördür. Literatürde yer almamakla birlikte hekim ve hemşirelerinhemşirelik imajına yönelik algılarının da çatışmaya götürebileceği düşünülmektedir. Buna bağlı olarak iki meslek grubunun çatışmanedenlerinin ve hemşirelik imajına yönelik algılarının saptanması önem taşımaktadır. Amaç: Bu araştırmanın amacı, tıp fakültesi ve hemşirelikbölümü intörn öğrencilerinin, hekim hemşire çatışma nedenlerine ve hemşirelik imajına yönelik algılarını karşılaştırarak değerlendirmektir.Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırmanın evrenini Mart – Mayıs 2019 tarihleri arasında bir kamu üniversitesinin Tıp Fakültesi(n = 200) ve Hemşirelik (n = 182) Bölümü’nde öğrenim görmekte olan toplam 382 intörn öğrenci oluşturmuştur. Örneklemi dahil edilmekriterlerini karşılayan toplam 158 öğrenci oluşturmuştur. Veriler tanıtıcı özellikler formu, Hekim-Hemşire Çatışma Nedenleri Ölçeği veHemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Örneklemde yer alan toplam 158 intörn öğrencinin %71,5’i (n = 113)hemşirelik, %28,5’i (n = 45) tıp fakültesi intörn öğrencilerinden oluşmuştur. Tıp intörnlerinin Hemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği puanortalaması 106.55 ± 1.50 iken, hemşirelik intörnlerinin 105.42 ± 1.10 olarak saptanmıştır. Hem hemşirelik hem de tıp intörn öğrencileri içinhemşirelik mesleğine yönelik imajın zayıf düzeyde olduğu saptanmıştır. Tıp ve hemşirelik intörn grupları arasında Hekim-Hemşire ÇatışmaNedenleri Ölçeği’nin Meslek Algısı (p = .000) ve İletişim (p = .000) alt boyutu puanları ile Hemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği’ninMesleki Nitelik (p = .000), Çalışma Koşulları (p = .000), Cinsiyet (p = .000), Eğitim (p = .000) ve Dış Görünüm (p = .000) puanları açısındananlamlı fark olduğu saptanmıştır. Hemşirelik bölümü intörnleri hekimin meslek algısı ve iletişime dayanan özelliklerini; tıp fakültesi intörnleriise işlerin çok yoğun olması, dengesiz nöbet dağılımı, yoğun çalışma saatleri ile yetki ve sorumluluk dengesizliğini daha fazla çatışma nedeniolarak göstermiştir. Sonuç: Hemşirelik ve tıp intörn öğrencilerinin hemşirelik mesleğine yönelik imaj algısı zayıf düzeydedir. Çatışma nedeniolarak tıp intörnleri daha çok çalışma koşullarına odaklanırken, hemşirelik intörnlerinin hekim hemşire arasındaki meslek algısı ve iletişimdenkaynaklanan problemleri çatışma nedeni olarak gördüğü saptanmıştır.
- 6 December 2021
- Published by SAGE Publications in Journal of Research in Nursing
- Vol. 27 (5) , 449-464
A scale development study: Hemodialysis comfort scale version II
Aim: Aim of this study was to develop a valid and reliable measuring tool in order to evaluate comfort of patients receiving hemodialysis treatment. Background: There has been available a scale developed to evaluate comfort of hemodialysis patients “HDCS (Hemodialysis Comfort Scale).” Due to HDCS consisted of nine items and evaluated comfort in two sub-dimensions, researchers who developed HDCS, stated that number of scale items and dimensions is not sufficient to fully evaluate comfort. Therefore, (Hemodialysis Comfort Scale Version II) HDCS-II was developed with this research and its development process were discussed in this article. Materials and Methods: Sample of this methodological research was consisted of 436 chronic hemodialysis patients, treated at five hemodialysis centers between October 2018 and May 2019. In process of creation item pool, comfort theory and literature was examined. The items in the old scale were also revised and included. Thereby a new question pool of 87 items was created. This draft scale was sent for expert opinion. In validity of scale; content validity index, exploratory and confirmatory factor analysis were used. In reliability study; Item analysis, cronbach’s alpha reliability coefficient, parallel form reliability and item analysis based on upper-lower group averages were used. Results: There was consistency between expert views relating to items in scale. According to exploratory factor analysis, scale consisted of six dimensions. Cronbach alpha coefficient of 26-item scale was 0.79. Alpha values of the six factor in scale were, respectively; for physical relief 0.83, for physical ease 0.71, for psychospiritual ease 0.87, for psychospiritual transcendence 0.85, for environmental transcendence 0.82, and for sociocultural ease 0.61. Conclusion: HDCS-II is a 5-point likert type and consists of 26 items and 6 factors. This scale is a valid and reliable measurement tool that can be used to determine comfort of patients undergoing hemodialysis treatment.
- 6 December 2021
- Published by SAGE Publications in Journal of Research in Nursing
- Vol. 27 (5) , 449-464
A scale development study: Hemodialysis comfort scale version II
Aim: Aim of this study was to develop a valid and reliable measuring tool in order to evaluate comfort of patients receiving hemodialysis treatment. Background: There has been available a scale developed to evaluate comfort of hemodialysis patients “HDCS (Hemodialysis Comfort Scale).” Due to HDCS consisted of nine items and evaluated comfort in two sub-dimensions, researchers who developed HDCS, stated that number of scale items and dimensions is not sufficient to fully evaluate comfort. Therefore, (Hemodialysis Comfort Scale Version II) HDCS-II was developed with this research and its development process were discussed in this article. Materials and Methods: Sample of this methodological research was consisted of 436 chronic hemodialysis patients, treated at five hemodialysis centers between October 2018 and May 2019. In process of creation item pool, comfort theory and literature was examined. The items in the old scale were also revised and included. Thereby a new question pool of 87 items was created. This draft scale was sent for expert opinion. In validity of scale; content validity index, exploratory and confirmatory factor analysis were used. In reliability study; Item analysis, cronbach’s alpha reliability coefficient, parallel form reliability and item analysis based on upper-lower group averages were used. Results: There was consistency between expert views relating to items in scale. According to exploratory factor analysis, scale consisted of six dimensions. Cronbach alpha coefficient of 26-item scale was 0.79. Alpha values of the six factor in scale were, respectively; for physical relief 0.83, for physical ease 0.71, for psychospiritual ease 0.87, for psychospiritual transcendence 0.85, for environmental transcendence 0.82, and for sociocultural ease 0.61. Conclusion: HDCS-II is a 5-point likert type and consists of 26 items and 6 factors. This scale is a valid and reliable measurement tool that can be used to determine comfort of patients undergoing hemodialysis treatment.