MGMünevver Göçmen

Münevver Göçmen

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Münevver Göçmen has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Assessment of Genetic Diversity and Relationships among Gypsophila and Silene Species from Türkiye based on SRAP Markers

    by Münevver Göçmen, Ayşe Serpil Kaya, Köksal Aydinşakir, Adnan Özçelik, İlKnur Polat

    Gypsophila is a member of the Caryophyllaceae family and its genus consists of approximately 150 species. Several species are grown commercially, including herbal medicine and food. Its most common use is as a cut flower worldwide. Gypsophila species are native and widely distributed in Türkiye, the main genetic resource center. In this study, Gypsophila L. genotypes were first collected from native areas in Türkiye. Secondly, genetic diversity using molecular markers provided valuable information for breeding programs and strategies of germplasm conservation. Sequence-related amplified polymorphism (SRAP) as a molecular marker was used to determine diversity and relationships among 41 Gypsophila (Caryophyllaceae) genotypes including 13 species (G. viscose, G. simonii, G. venusta, G. bicolor, G. simulator, G. bitlisensis, G. germanicopolitana, G. perfoliata, G. acrostic, G. eleganas, G. paniculata and G. aucheri) and two Silene types (S. vulgaris L. and Silene spp.) as outgroups. Results revealed that twenty primer combinations produced 153 scorable fragments, and all markers showed 100% polymorphism for 43 genotypes. The cophenetic correlation (r = 0.80) between the Dice similarity matrix and the corresponding dendrogram obtained by the SRAP marker revealed good compliance. The Gypsophila and Silene species were grouped according to subspecies and by region. Results indicated that SRAP markers were useful for investigating diversity and relationships among Gypsophila L. germplasm. Additionally, this data could be used to develop new Gypsophila L. varieties in the breeding program.


  • First report of damping-off on melon seedlings caused by Rhizoctonia solani AG 4 HG-II in Kyrgyzstan

    by İsMail Erper, Münevver Göçmen, Elif Yıldırım, Muharrem Türkkan, Mehtap Alkan, Göksel Özer


  • Open Access

    Phytophthora capsici'ye dayanıklı bazı biber genotiplerinin SRAP ve SSR belirteçlerle genetik farklılıklarının belirlenmesi

    by Münevver Göçmen, Kazım ABAK

    Dünyada biber yetiştiriciliğini sınırlayan en önemli hastalıklardan birisi, kök boğazı yanıklığıdır. Bazı başka türlerde olduğu gibi Capsicum annuum L. türüne ait farklı genotiplerde de etmene karşı dayanıklılık kaynakları mevcuttur. Dayanıklılık düzeyi farklı biber genotiplerinin genetik ilişkilerinin belirlenmesi, dayanıklılık ile ilgili gen/genlerin kültür çeşitlerine aktarılması açısından önemlidir. Bu çalışmada, P. capsici’ye karşı dayanıklılık düzeyi ve orijini farklı 12 dayanıklı ve 4 duyarlı biber genotipin filogenetik ilişkileri SRAP (Sequence Related Amplified Polymorphism) ve SSR (Simple SequenceRepeat) moleküler belirteçleriyle belirlenmiştir. Bunun için, 144 SRAP primer kombinasyonu ve 27 SSR primer çifti kullanılmıştır. Otuz iki SRAP primeri herhangi bir PCR ürünü vermemiştir. Elli primer kombinasyonunda yalnızca monomorfik DNA bantı oluşurken 31 primer kombinasyonu polimorfizm sağlamış toplam 254 DNA fragmenti elde edilmiş, bunların, 99’u (%39) monomorfik, 155’i (%61) polimorfik DNAbandı olarak değerlendirilmiştir. SRAP belirteçleri ile 16 biber genotipi birbirinden genetik olarak ayrılmıştır. SSR primerinin 15’i monomorfik bant oluşturmasına karşın 12 SSR primeri ile toplam 36 DNA bandı elde edilmiş bunların 33'ü (%93) polimorfik olmuştur. SSR belirteç sistemi ile 16 biber genotipinin bazıları (PM-217 KM2-11, Perennial LS-279, PBC-178, Sera Demre, PBC 179 KMAE-12) birbirinden ayrılamamıştır. SRAP ve SSR belirteç verileri birlikte değerlendirildiğinde, genotiplerin genetik ilişkisi, orijine göre kümelemesi daha bilgi verici olmuştur. P. capsici’ye karşı dayanıklılık genitörü olarak kullanılan CM 334'den, PM 702, Perennial, PM-217, Tayvan'da temin edilen PBC grubu (1364, 1365, 178, 179 ve 413) ile Kahramanmaraş biber populasyonundan selekte edilen KM211genotipleri genetik olarak farklı gruplarda yer aldığı belirlenmiştir.