Bilal Şimşek

Bu çalışmanın amacı, artırılmış gerçeklik teknolojisinin dil öğretimindeki yansımalarını bütüncül bir çerçevede ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda TR Dizin, Web of Science, Scopus ve Google Scholar veri tabanlarında yer alan akademik çalışmalar kapsamlı bir biçimde taranmıştır. Elde edilen dokümanlar ölçüt temelli doküman incelemesi yaklaşımıyla seçilmiş ve içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma kapsamında incelenen örneklemler, okul öncesinden başlayarak üniversiteye kadar uzanan farklı eğitim kademelerini kapsamaktadır. Bulgular, artırılmış gerçekliğin özellikle okuduğunu anlama, kelime dağarcığı/hatırlama ve öğrenen motivasyonu üzerinde anlamlı iyileştirmeler sağladığını; yazma ve konuşma performanslarında da kayda değer gelişmeler sunduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, dinleme becerisine yönelik kanıtların sınırlı ve dağınık olduğu dikkat çekmektedir. Bilişsel yük açısından değerlendirildiğinde, uyarıcı tasarımına bağlı olarak hem azaltıcı hem de nötr ya da artırıcı etkilerin ortaya çıktığı görülmektedir. Bununla birlikte, teknik donanım maliyetleri, altyapı gereksinimleri, öğretmenlerin artırılmış gerçeklik ve dijital yeterlik düzeyleri ile uygulamaların sınıf süresine ek yük getirmesi, başlıca sınırlılıklar arasında yer almaktadır. Sonuç olarak, artırılmış gerçeklik dil öğretiminde pedagojik açıdan önemli fırsatlar sunmaktadır. Bununla birlikte, sürdürülebilir ve adil bir kullanım için öğretmen eğitiminin güçlendirilmesi, erişim ve altyapı olanaklarının geliştirilmesi gerekmektedir. Ayrıca, görev-tasarım ilkelerinin (bilişsel yükün denetlenmesi ve çoklu duyu bütünlemesinin dengeli kurulması) benimsenmesi önem arz etmektedir. Öte yandan, ana dil bağlamlarında ve farklı yaş ile dil düzeylerinde yürütülecek deneysel ve uzunlamasına araştırmaların artırılması önerilmektedir. Çalışma, uygulayıcılara artırılmış gerçekliğin dil öğretimine entegrasyonuna ilişkin yol gösterici bir çerçeve sunmaktadır. Bu çerçeve, özellikle kelime öğretimi ve okuduğunu anlama odaklı mikro-görevlerin yanı sıra yazma ve konuşma becerileri için yapılandırılmış geribildirim döngülerini ve düşük maliyetli araç setlerini içermektedir.

The purpose of this study is to examine the effect of the duration of students’ augmented reality (AR) experience on reading comprehension and cognitive load in reading activities carried out with an augmented reality storybook. The participants are 134 secondary school students aged between 11 and 12 attending a school in Antalya. They were divided into three groups. The same texts were designed with different AR durations producing three different AR storybooks. At the pre-test all groups read the coursebook texts in a traditional manner and then answered the comprehension items. At the post-test groups read the texts in accordance with their specific AR design and answered the items. In addition, the students completed the cognitive load survey after reading AR storybooks. The results of the within-group evaluations showed that the use of AR content had a strong effect on their reading comprehension. Therefore, it can be stated that augmented reality storybooks increase the reading comprehension performance of the children aged 11–12. In the comparisons between the groups, it is found that the comprehension scores of Group-2 (24–27 s) and Group-3 (37–39 s) were significantly higher than Group-1 (11–13 s). In addition, the cognitive loads of Group-2 and Group-3 are significantly lower than Group-1. On the other hand, it is found that the group with the lowest mental load was Group-2. These results suggest that the duration of AR content while reading a storybook has an impact on the students’ comprehension and cognitive load.

The aim of this study is to analyse the effects of the multimodal texts created from print texts through addition of digital mode on the students’s summarizing skills. Through the ROAR the digital modes were integrated into the print texts and the multimodal texts were produced. There are two such texts, one of them is an informative text, and the other one is a narrative text. The participants of the study were 128 seventh grade secondary school students from Antalya province (Türkiye) whose ages range between 12 and 13. They were randomly assigned to the experimental and control groups. At the pre-test step both groups read and summarized the print texts. At the post-test step the experimental group read and summarized the multimodal texts created by adding a digital mode whereas the control group the print texts. The results showed that there was a significant difference in favor of the experimental group in the total scores and content scores concerning the informative and narrative texts. On the other hand, it is found that the form and style scores from the informative and narrative texts did not differ significantly between the groups. In addition, in the post-test results of the experimental group, there was a significant difference in favor of the narrative text. The results suggest that the use of the multimodal texts have positive effects on the participants’ summarizing skills.

Bu araştırmanın amacı Türkçe öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. İlişkisel tarama modeliyle yürütülen bu araştırmanın çalışma grubunu Antalya İl Millî Eğitim Müdürlüğüne bağlı ortaokullarda görev yapan 212 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Türkçe Öğretmenlerine Yönelik Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği” ve “21. Yüzyıl Öğrenmelerinde Teknoloji Yeterliliği Öz-değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma için gerekli izinler alındıktan sonra veriler toplanmış ve analiz aşamasına geçilmiştir. Verilerin analizi sürecinde öncelikle uç değer taraması yapılmış ardından normallik katsayıları kontrol edilmiştir. Normal dağılım gösteren veriler Pearson Korelasyon Testi, normal dağılım göstermeyen veriler ise Spearman Korelasyon Testi kullanılarak analiz edilmiştir. Analizlerden elde edilen sonuçlara göre Türkçe öğretmenlerinin teknoloji bilgisi, pedagoji bilgisi, alan bilgisi, pedagojik alan bilgisi, teknoloji destekli pedagoji ve alan bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Türkçe öğretmenlerinin teknoloji bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasında pozitif yönlü orta düzeyli, pedagoji bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasında pozitif yönlü orta düzeyli, alan bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasında pozitif yönlü düşük düzeyli, pedagojik alan bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasında pozitif yönlü düşük düzeyli, teknoloji destekli pedagoji ve alan bilgisi ile teknoloji öz-yeterlilikleri arasında ise pozitif yönlü düşük düzeyli anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sürecinde elde edilen sonuçlardan hareketle öneriler sunulmuştur.

Yazma eğitimine yönelik çalışmaların günümüzde sıklığının arttığı ve alan yazında önemli çalışmaların yapıldığı görülmektedir. Bunun sonucunda çalışma alanlarının genişlediği görülen yazma eğitimi araştırmalarının sonuçlarının, uygulamaya yönelik olarak ortaya çıkarılması bir gereklilik hâlini almıştır. Yazma eğitiminde karşılaşılan sorunların azaltılabilmesi ve yazma eğitiminin niteliğinin artırılabilmesi amacıyla yazma eğitimi sürecine bütüncül bir bakış açısıyla yaklaşılması gerekmektedir. Bu çerçevede yürütülen araştırmanın amacı, yazma becerisini geliştirmeye yönelik gerçekleştirilen bilimsel makalelerin bütüncül bir bakış açısıyla incelenmesidir. Betimleyici nitel bir yöntemle yürütülen araştırmanın verilerine ulaşmak için farklı materyallerin gözden geçirilmesi ve değerlendirilmesi amacıyla kullanılan doküman incelemesinden faydalanılmıştır. Araştırma kapsamında yazma becerisini geliştirmeye yönelik üretilen makaleler veri kaynağı olarak belirlenmiş, söz konusu makalelerin tespitinde ULAKBİM tarafından oluşturulan TR Dizinde taranan dergiler esas alınmıştır. TR Dizin platformunda yapılan taramada 31.12.2022 tarihine kadar yayımlanmış ve çalışma kapsamına uygun olan makaleler esas alınmıştır. Yapılan taramada “yazı, yazma, yazma eğitimi, yazma becerisi, yazma yöntemleri, yazma teknikleri, yazma modelleri, betimleyici yazma, eleştirel yazma, ikna edici yazma, tartışmacı yazma, yaratıcı yazma, öyküleyici yazma, bilgilendirici yazma, şiir yazma” gibi kavramlar kullanılmıştır. Tarama sonucunda toplam 231 makale inceleme sürecine dâhil edilmiş, araştırmanın amaçları etrafında belirlenen 161 makale ile analiz sürecine geçilmiştir. Araştırmada betimsel analiz ve içerik analizi teknikleri bir arada kullanılmıştır. Araştırmanın öne çıkan bulgularında incelenen makalelerin genellikle belirli dergilerde yayımlandığı; uygulamalı yazma eğitimi makalelerinin özellikle 2012 yılından başlayarak 2022 yılına kadar daha çok sayıda çalışmanın yapıldığı, makalelerde genellikle ana dili öğretiminin hedef alındığı ve çoğunlukla Türkçe yayımlandığı, ağırlıklı olarak yaratıcı yazmanın kullanıldığı, genellikle nicel yöntemlerin benimsendiği, katılımcı grubu olarak ortaokul seviyesindeki öğrencilere yönelik çalışmaların öne çıktığı ve çalışmaların çoğunun sonucunda yazma başarısı ve akademik başarının geliştiği belirlenmiştir.

COVID-19 salgını nedeniyle toplumsal yaşamda sorunlar ortaya çıkmış, ülkeler çeşitli önlemler almak durumunda kalmıştır. Alınan önlemlerin bir kısmı ise eğitim alanında olmuştur. Söz konusu süreçte dünya genelinde uzaktan/çevrim içi eğitim gündeme gelmiş ve birçok ülkenin uzaktan/çevrim içi eğitime geçiş yaptığı görülmüştür. Bu süreç, Türk Devletleri Teşkilatına üye ülkelerde de benzer şekilde gelişmiştir. Öncelikle televizyon ve radyo kanalları gibi araçlar kullanılarak uzaktan başlatılan eğitim, ülkelerde geliştirilen dijital platformlarla desteklenmiş ardından farklı uygulamalar aracılığıyla çevrim içi eğitim seçeneği oluşturulmaya çalışılmıştır. Ayrıca öğretmen ve öğrencilere dijital araç dağıtımı yapılmış ve öğretmenlerin dijital ortamda ders anlatabilme becerilerini geliştirmeye yönelik kurslar verilmiştir. Yapılan araştırmalar ve yayımlanan raporlar incelendiğinde; Türk Devletleri Teşkilatına üye ülkelerde, fizikî ve teknolojik altyapının eksikliği, öğretmen-öğrenci ve velilerin uzaktan/çevrim içi eğitime yeterince hazırlıklı olmadığı, bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimli kullanılamadığı, derslere katılım oranlarının düşmesi, ders sürelerinin yetersizliği, dijital içerik eksikliği, geri bildirim sağlanamaması, ölçme ve değerlendirmenin sağlıklı yapılamaması ve motivasyon kaybı gibi sorunların yaşandığı tespit edilmiştir.

The aim of this study is to compare reading comprehension levels of two groups of students—an experimental and a control group—who read the same texts in course books using either augmented reality technique or traditional reading technique. Barrett's taxonomy, which proposes a classification of reading comprehension, consisting of literal comprehension, reorganization, inferential comprehension, evaluation and appreciation, was used to determine the reading comprehension levels of the students. The texts based on the augmented reality were produced with an augmented reality application developed by the authors using the Kotlin programming language. The participants of the study were 120 students aged 11–12 who attend a secondary school in Antalya (Turkey). In the pre‐test phase, both the experimental and control groups read the same texts from the course book and answered the comprehension questions. In the post‐test, the experimental group read the augmented reality texts using tablets while the control group read the texts in the traditional way. Then both groups answered comprehension questions. The results of the pre‐test revealed that there was no significant difference between the two groups in terms of their total comprehension scores and their reading comprehension levels. The post‐test results indicated that the experimental group's overall comprehension scores were much higher than those of the control group. In terms of reading comprehension levels, no difference was found between the two groups in terms of literal comprehension levels. However, the experimental group is found to be much more successful in terms of the reorganization, inferential comprehension, evaluation and appreciation. These findings suggest that the augmented reality content may contribute to the students' reading comprehension performances. Practitioner notes: What is already known about this topic? There is limited research that augmented reality applications can support reading comprehension in general. Little is known about the effect of augmented reality applications on reading comprehension levels. In the researches examining the effect of augmented reality applications on the reading comprehension levels of students, the existing augmented reality applications were generally preferred. What this paper adds? This study aims to develop an augmented reality application that can be integrated into the textbooks used in schools. In this study, Barrett's taxonomy was used to reveal which levels of reading comprehension the augmented reality application could support. Augmented reality supported reading activity supports students' reorganization, inferential comprehension, evaluation and appreciation levels. Augmented reality supported reading activity does not make a difference in students' literal comprehension levels. Implications for practice and/or policy The developed augmented reality application can be used as a teaching tool in schools. The study provides an example of how augmented reality can be used in reading activity in schools. The data of this study can be used by teachers who want to support students' levels of reorganization, inferential comprehension, evaluation and appreciation comprehension.

Purpose: Turkey has gained a new education policy together with the introduction of 2023 Educational Vision. With this motivation, the Antalya Provincial

Yabancı dil olarak Türkçe öğrenme sürecinde kültür aktarımına yönelik öğrenci görüşlerinin incelenmesi amacıyla yürütülen bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme tekniği kullanılmış ve bir devlet üniversitesine bağlı Türkçe Uygulama ve Araştırma Merkezi (TÖMER) bünyesinde eğitim gören, C1 dil düzeyine erişmiş 52 öğrenci çalışma grubuna dâhil edilmiştir. Araştırma sürecinde verilerin toplanması için yarı-yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Görüşmeler 15-20 dakika aralığında sürmüş, görüşmelerde kültür aktarımı sürecinin derinlemesine incelenmesi ve konunun detaylandırılması için sonda sorular da sorulmuştur. Elde edilen verilerin analizi üç araştırmacı tarafından gerçekleştirilmiş, analiz sürecinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçları genel olarak ele alındığında; katılımcıların çoğunluğunun Türkçe öğrenim sürecinde Türk kültürünü öğrenmeyi bir gereklilik olarak gördükleri ve bu konuda hevesli oldukları söylenebilir. Bunun yanında Türk kültürü ögelerinin öğretilmesini savunan katılımcıların Türkçeyi daha amaçlı bir şekilde öğrendiği düşünülmektedir. Nitekim Türkiye’de yaşamak, eğitim almak gibi amaçların ön plana çıktığı ancak evrensel ve öz kültür ögelerini tercih eden katılımcıların bu tarz amaçları dillendirmediği görülmektedir. Ayrıca Türkçe haricinde yabancı dil bilen katılımcılar, yabancı dil öğrenme süreçlerini karşılaştırmıştır. Karşılaştırma sonucunda; hedef dilin konuşulduğu ülkede öğrenilmesinin kültür aktarımına faydası olduğu, Türkçe öğretim kitaplarında evrensel kültür ögelerine daha sık yer verildiği ancak İngilizce öğretim kitaplarında daha çok İngiliz/Amerikan kültür ögelerine yer verildiği, Türkçe ve İngilizce öğretim süreçlerinde kültür aktarımının yoğun olduğu ortaya çıkmıştır.