Bilge Sayıl Onaran
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Bilge Sayıl Onaran has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Elif Özgen
BOLU ABANT İZZET BAYSAL ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK FAKÜLTESİ
2 shared publications - İmRan Kavaz Altun
ERZURUM TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, MÜHENDİSLİK VE MİMARLIK FAKÜLTESİ
2 shared publications - Armağan Yüksekkaya
ÖZYEĞİN ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK VE TASARIM FAKÜLTESİ, İÇ MİMARLIK VE ÇEVRE TASARIMI BÖLÜMÜ
1 shared publication - Gülşah Şenocak
TOBB EKONOMİ VE TEKNOLOJİ ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK VE TASARIM FAKÜLTESİ, İÇ MİMARLIK VE ÇEVRE TASARIMI BÖLÜMÜ
1 shared publication - Kübra Malçok
Selcuk Universitesi
1 shared publication - Melike Yüksel
Hacettepe Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 22 June 2026
- Published by Istanbul Gedik University, DergiPark in Modular Journal
- Vol. 9 (1) , 319
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Geçiş Dönemi Sağlık Hizmetleri ve Mimarisi: Bolu Örneği
Çalışma, 1886 yılında Uğurlu Naip Tepe’de inşa edilen Bolu Memleket Hastanesi’ni, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde sağlık yapılarındaki dönüşümü anlamak amacıyla incelemektedir. Tanzimat Fermanı sonrası inşa edilen hastane, özellikle frengi tedavisiyle öne çıkmış ve sağlık hizmetlerinin değişen ihtiyaçlarına yanıt veren bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’nde inşa edilmesine rağmen yapısal özellikleri ve hizmet anlayışı ile Erken Cumhuriyet Dönemi’ne özgü nitelikler taşıdığı görülmektedir. Araştırma kapsamında sırasıyla literatür, arşiv kaynak tarama, verilerin analizi, kronolojik çerçeveleme ile karşılaştırmalı veri analizi ve sentez yöntemlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen veriler, hastanenin mimari dönüşümünü ve toplumsal etkilerini ortaya koyarken sağlık örgütlenmesi bağlamında dönemin sosyal ve kültürel yapılarına ışık tutmaktadır. Çalışma, Bolu’daki sağlık yapılarının tarihsel sürekliliğini belgeleyerek kültürel mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular, sürdürülebilirlik politikalarının gelişimine yönelik önemli akademik veriler sunmaktadır.
- 22 June 2026
- Published by Istanbul Gedik University, DergiPark in Modular Journal
- Vol. 9 (1) , 319
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Geçiş Dönemi Sağlık Hizmetleri ve Mimarisi: Bolu Örneği
Çalışma, 1886 yılında Uğurlu Naip Tepe’de inşa edilen Bolu Memleket Hastanesi’ni, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde sağlık yapılarındaki dönüşümü anlamak amacıyla incelemektedir. Tanzimat Fermanı sonrası inşa edilen hastane, özellikle frengi tedavisiyle öne çıkmış ve sağlık hizmetlerinin değişen ihtiyaçlarına yanıt veren bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’nde inşa edilmesine rağmen yapısal özellikleri ve hizmet anlayışı ile Erken Cumhuriyet Dönemi’ne özgü nitelikler taşıdığı görülmektedir. Araştırma kapsamında sırasıyla literatür, arşiv kaynak tarama, verilerin analizi, kronolojik çerçeveleme ile karşılaştırmalı veri analizi ve sentez yöntemlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen veriler, hastanenin mimari dönüşümünü ve toplumsal etkilerini ortaya koyarken sağlık örgütlenmesi bağlamında dönemin sosyal ve kültürel yapılarına ışık tutmaktadır. Çalışma, Bolu’daki sağlık yapılarının tarihsel sürekliliğini belgeleyerek kültürel mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular, sürdürülebilirlik politikalarının gelişimine yönelik önemli akademik veriler sunmaktadır.
- 22 June 2026
- Published by Istanbul Gedik University, DergiPark in Modular Journal
- Vol. 9 (1) , 246-275
Mekandan Yere: İç Mimarlık Stüdyosunda Yere Bağlılığın Biçimlenişi
Tasarım stüdyosu tasarım tabanlı pek çok disiplinin merkezi olduğu gibi iç mimarlık eğitiminin de merkezindeki öğrenme ortamıdır. Bu çalışma, iç mimarlık öğrencilerinin eğitim hayatları boyunca hem bireysel hem kolektif olarak öğrendikleri, tasarladıkları, ürettikleri, paylaştıkları, deneyimledikleri bir ekosistem olan stüdyo mekânıyla kurdukları bağların stüdyoyu nasıl anlamlı bir yere dönüştürdüğünü ve bununla birlikte stüdyonun sosyal, kültürel, fiziksel boyutlarının birbirleriyle nasıl ilişkilendiğinin anlaşılması amaçlanmaktadır. Çalışma 16 gönüllü iç mimarlık ve çevre tasarımı öğrencisiyle yürütülmüştür. Bu süreçte öğrencilerle odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiş olup veriler yorumlayıcı fenomenolojik analizle çözümlenmiştir. Bulgular öğrencilerin topluluk hissini pekiştirerek aidiyeti destekleyen sosyal ve kolektif deneyimleri ortaya çıkarırken bir yandan belli fiziksel boyutların günlük pratiği olumsuz etkilemesiyle stüdyoya duyulan bağlılığın zayıflayabileceğini göstermektedir. Stüdyo ve yere bağlılık arasındaki bu karşılıklı ilişkiyi anlamak ve bu doğrultuda öğrenme mekânlarını bilinçli olarak şekillendirmek, geleceğin tasarımcılarını yetiştirmenin en temel koşullarından biridir. Bu çalışma stüdyodaki yere bağlılığın, mekânın sosyal potansiyelleri ile fiziksel yeterlilikleri arasındaki örtüşmeyle mümkün olabildiğini göstermekte, bağlılığın öğrencinin öğrenme süreçlerini ve mesleki kimlik inşasını doğrudan etkilediğini temel alarak bu bağlamda öneriler sunmaktadır.
- 22 June 2026
- Published by Istanbul Gedik University, DergiPark in Modular Journal
- Vol. 9 (1) , 246-275
Mekandan Yere: İç Mimarlık Stüdyosunda Yere Bağlılığın Biçimlenişi
Tasarım stüdyosu tasarım tabanlı pek çok disiplinin merkezi olduğu gibi iç mimarlık eğitiminin de merkezindeki öğrenme ortamıdır. Bu çalışma, iç mimarlık öğrencilerinin eğitim hayatları boyunca hem bireysel hem kolektif olarak öğrendikleri, tasarladıkları, ürettikleri, paylaştıkları, deneyimledikleri bir ekosistem olan stüdyo mekânıyla kurdukları bağların stüdyoyu nasıl anlamlı bir yere dönüştürdüğünü ve bununla birlikte stüdyonun sosyal, kültürel, fiziksel boyutlarının birbirleriyle nasıl ilişkilendiğinin anlaşılması amaçlanmaktadır. Çalışma 16 gönüllü iç mimarlık ve çevre tasarımı öğrencisiyle yürütülmüştür. Bu süreçte öğrencilerle odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiş olup veriler yorumlayıcı fenomenolojik analizle çözümlenmiştir. Bulgular öğrencilerin topluluk hissini pekiştirerek aidiyeti destekleyen sosyal ve kolektif deneyimleri ortaya çıkarırken bir yandan belli fiziksel boyutların günlük pratiği olumsuz etkilemesiyle stüdyoya duyulan bağlılığın zayıflayabileceğini göstermektedir. Stüdyo ve yere bağlılık arasındaki bu karşılıklı ilişkiyi anlamak ve bu doğrultuda öğrenme mekânlarını bilinçli olarak şekillendirmek, geleceğin tasarımcılarını yetiştirmenin en temel koşullarından biridir. Bu çalışma stüdyodaki yere bağlılığın, mekânın sosyal potansiyelleri ile fiziksel yeterlilikleri arasındaki örtüşmeyle mümkün olabildiğini göstermekte, bağlılığın öğrencinin öğrenme süreçlerini ve mesleki kimlik inşasını doğrudan etkilediğini temel alarak bu bağlamda öneriler sunmaktadır.
- 1 January 2026
- Published by Turkish Online Journal of Design, Art and Communication in Turkish Online Journal of Design Art and Communication
- Vol. 16 (1) , 144-158
SPATIAL STRATEGIES FOR STRENGTHENING THE SOCIAL PARTICIPATION OF OLDER ADULTS IN SHOPPING MALLS
Most of the studies conducted to date on the socialization of elderly users have focused on the creation of ideal spaces where older adults can interact exclusively with their own age group. However, designing environments that enable older adults to engage with all segments of society will significantly contribute to social sustainability. This study aims to identify the spatial design features of semi-public interiors that support intergenerational interaction and contribute to the sustainability of socialization. The field study was conducted in a shopping centre located in a densely populated district with a high concentration of elderly people in Ankara. A survey was conducted with 400 elderly people to question the design features of the selected shopping centre and its suitability for social interaction. In the questionnaire study, Kendall's tau-b correlation test was applied to the data to evaluate the connection between the design features of the space and the level of socialization. When the data obtained from the study were evaluated, it was revealed that elderly individuals, especially when alone in public interior spaces, were influenced by the spatial characteristics of the environment in enhancing their passive and temporary forms of socialization. The survey results indicated that a consciously designed and applied variety of colours, textures, and forms in shopping malls could enhance the spatial perception of elderly users and thereby contribute to different forms of socialization.
- 1 January 2026
- Published by Turkish Online Journal of Design, Art and Communication in Turkish Online Journal of Design Art and Communication
- Vol. 16 (1) , 144-158
SPATIAL STRATEGIES FOR STRENGTHENING THE SOCIAL PARTICIPATION OF OLDER ADULTS IN SHOPPING MALLS
Most of the studies conducted to date on the socialization of elderly users have focused on the creation of ideal spaces where older adults can interact exclusively with their own age group. However, designing environments that enable older adults to engage with all segments of society will significantly contribute to social sustainability. This study aims to identify the spatial design features of semi-public interiors that support intergenerational interaction and contribute to the sustainability of socialization. The field study was conducted in a shopping centre located in a densely populated district with a high concentration of elderly people in Ankara. A survey was conducted with 400 elderly people to question the design features of the selected shopping centre and its suitability for social interaction. In the questionnaire study, Kendall's tau-b correlation test was applied to the data to evaluate the connection between the design features of the space and the level of socialization. When the data obtained from the study were evaluated, it was revealed that elderly individuals, especially when alone in public interior spaces, were influenced by the spatial characteristics of the environment in enhancing their passive and temporary forms of socialization. The survey results indicated that a consciously designed and applied variety of colours, textures, and forms in shopping malls could enhance the spatial perception of elderly users and thereby contribute to different forms of socialization.
- Open Access
- 20 September 2025
- Published by Ataturk Universitesi in PLANARCH - Design and Planning Research
- Vol. 9 (2) , 339-353
Türkiye’de Yükseköğretim Kurumlarında İç Mimarlık Disiplini Üzerine Bir Araştırma
Bu araştırma, Türkiye’de yükseköğretim kurumları bünyesinde iç mimarlık disiplininin tarihsel gelişimini ve akademik yapılanmasını incelemeyi amaçlamaktadır. Mimarlık ve güzel sanatlar disiplinlerinin kesişiminde konumlanan iç mimarlık, 20. yüzyıl boyunca giderek bağımsız bir akademik kimliğe dönüşmüştür. Disiplin, çok disiplinli yaklaşımlar ve pedagojik çeşitlilik aracılığıyla analitik ve çağdaş tasarım becerileri kazandırmayı hedefleyen eleştirel bir eğitim alanına evrilmiştir. Araştırma, Türkiye’de iç mimarlık eğitiminin kurumsallaşmasına öncülük eden - Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Marmara Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi - üç kurucu devlet üniversitesi üzerine odaklanmaktadır. Çalışmada, akademik kadro yapılanmalarını ve kurumsal sürekliliği etkileyen “akademik kendileşme” (academic inbreeding) olgusu mevcut kadrolar üzerinden ele alınmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada, eğitim geçmişi ve kariyer yolculuğu açısından “kendileşmiş” kabul edilen akademisyenlerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış; elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Yazarlar tarafından görüşme sorularında oluşturulan temalar görüşmecilerin söylemleri doğrultusunda oluşturulan kodlar ve alt temalarla sistematik hale getirilmiştir. Bulgular, iç mimarlık eğitiminin yalnızca teknik bilgi aktarımıyla sınırlı kalmadığını; aynı zamanda kurum kültürünün, kurumsal sürekliliğin ve aidiyetin taşıyıcısı olduğunu ortaya koymaktadır. Akademik kendileşme, geleneksel yapının korunmasında avantaj sağlarken; yenilikçilik, çeşitlilik ve dışa açıklık açısından sınırlayıcı etkiler yaratabilmektedir. Araştırma, iç mimarlık disiplini özelinde akademik kendileşmeyi ele alan özgün bir katkı sunmakta ve gelecek çalışmalara önerilerde bulunmaktadır.
- 20 September 2025
- Published by Ataturk Universitesi in PLANARCH - Design and Planning Research
- Vol. 9 (2) , 339-353
Open AccessTürkiye’de Yükseköğretim Kurumlarında İç Mimarlık Disiplini Üzerine Bir Araştırma
Bu araştırma, Türkiye’de yükseköğretim kurumları bünyesinde iç mimarlık disiplininin tarihsel gelişimini ve akademik yapılanmasını incelemeyi amaçlamaktadır. Mimarlık ve güzel sanatlar disiplinlerinin kesişiminde konumlanan iç mimarlık, 20. yüzyıl boyunca giderek bağımsız bir akademik kimliğe dönüşmüştür. Disiplin, çok disiplinli yaklaşımlar ve pedagojik çeşitlilik aracılığıyla analitik ve çağdaş tasarım becerileri kazandırmayı hedefleyen eleştirel bir eğitim alanına evrilmiştir. Araştırma, Türkiye’de iç mimarlık eğitiminin kurumsallaşmasına öncülük eden - Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Marmara Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi - üç kurucu devlet üniversitesi üzerine odaklanmaktadır. Çalışmada, akademik kadro yapılanmalarını ve kurumsal sürekliliği etkileyen “akademik kendileşme” (academic inbreeding) olgusu mevcut kadrolar üzerinden ele alınmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada, eğitim geçmişi ve kariyer yolculuğu açısından “kendileşmiş” kabul edilen akademisyenlerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış; elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Yazarlar tarafından görüşme sorularında oluşturulan temalar görüşmecilerin söylemleri doğrultusunda oluşturulan kodlar ve alt temalarla sistematik hale getirilmiştir. Bulgular, iç mimarlık eğitiminin yalnızca teknik bilgi aktarımıyla sınırlı kalmadığını; aynı zamanda kurum kültürünün, kurumsal sürekliliğin ve aidiyetin taşıyıcısı olduğunu ortaya koymaktadır. Akademik kendileşme, geleneksel yapının korunmasında avantaj sağlarken; yenilikçilik, çeşitlilik ve dışa açıklık açısından sınırlayıcı etkiler yaratabilmektedir. Araştırma, iç mimarlık disiplini özelinde akademik kendileşmeyi ele alan özgün bir katkı sunmakta ve gelecek çalışmalara önerilerde bulunmaktadır.
- Open Access
- 25 June 2025
- Published by Istanbul Gedik University, DergiPark in Modular Journal
- Vol. 8 (1) , 1-21
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Geçiş Dönemi Sağlık Hizmetleri ve Mimarisi: Bolu Örneği
Çalışma, 1886 yılında Uğurlu Naip Tepe’de inşa edilen Bolu Memleket Hastanesi’ni, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde sağlık yapılarındaki dönüşümü anlamak amacıyla incelemektedir. Tanzimat Fermanı sonrası inşa edilen hastane, özellikle frengi tedavisiyle öne çıkmış ve sağlık hizmetlerinin değişen ihtiyaçlarına yanıt veren bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’nde inşa edilmesine rağmen yapısal özellikleri ve hizmet anlayışı ile Erken Cumhuriyet Dönemi’ne özgü nitelikler taşıdığı görülmektedir. Araştırma kapsamında sırasıyla literatür, arşiv kaynak tarama, verilerin analizi, kronolojik çerçeveleme ile karşılaştırmalı veri analizi ve sentez yöntemlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen veriler, hastanenin mimari dönüşümünü ve toplumsal etkilerini ortaya koyarken sağlık örgütlenmesi bağlamında dönemin sosyal ve kültürel yapılarına ışık tutmaktadır. Çalışma, Bolu’daki sağlık yapılarının tarihsel sürekliliğini belgeleyerek kültürel mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular, sürdürülebilirlik politikalarının gelişimine yönelik önemli akademik veriler sunmaktadır.
- 25 June 2025
- Published by Istanbul Gedik University, DergiPark in Modular Journal
- Vol. 8 (1) , 1-21
Open AccessOsmanlı’dan Cumhuriyet’e Geçiş Dönemi Sağlık Hizmetleri ve Mimarisi: Bolu Örneği
Çalışma, 1886 yılında Uğurlu Naip Tepe’de inşa edilen Bolu Memleket Hastanesi’ni, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde sağlık yapılarındaki dönüşümü anlamak amacıyla incelemektedir. Tanzimat Fermanı sonrası inşa edilen hastane, özellikle frengi tedavisiyle öne çıkmış ve sağlık hizmetlerinin değişen ihtiyaçlarına yanıt veren bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’nde inşa edilmesine rağmen yapısal özellikleri ve hizmet anlayışı ile Erken Cumhuriyet Dönemi’ne özgü nitelikler taşıdığı görülmektedir. Araştırma kapsamında sırasıyla literatür, arşiv kaynak tarama, verilerin analizi, kronolojik çerçeveleme ile karşılaştırmalı veri analizi ve sentez yöntemlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen veriler, hastanenin mimari dönüşümünü ve toplumsal etkilerini ortaya koyarken sağlık örgütlenmesi bağlamında dönemin sosyal ve kültürel yapılarına ışık tutmaktadır. Çalışma, Bolu’daki sağlık yapılarının tarihsel sürekliliğini belgeleyerek kültürel mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular, sürdürülebilirlik politikalarının gelişimine yönelik önemli akademik veriler sunmaktadır.
- Open Access
- 30 December 2024
- Published by Selcuk University in Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 55,p. 171-183
Çok Duyulu Mekân Kavramının Duyu Bütünleme Teorisi Üzerinden Tartışılması: Therme Vals Kaplıca Örneği
Bu çalışmada, duyu bütünleme kuramına ilişkin bilimsel çalışmalardan elde edilen verilerin, literatürde fiziksel mekân olarak tanımlanan mekânsal çevre ile kurduğumuz duyusal ilişkiye katkı sağlayıp sağlayamayacağı tartışılacaktır. Duyu bütünleme teorisi, beyindeki duyusal transfer süreci ile ilgilenmektedir. Bu alanda yapılan bilimsel çalışmalar duyular, duyular arasındaki etkileşimler ve duyu-çevre ilişkisi hakkında pek çok veri sunmaktadır. Duyular ve çevresel faktörler arasındaki güçlü ilişki tartışmasızdır. Bu bağlamda çalışmada söz konusu evrenden elde ettiğimiz bilgilerin, literatürde yer alan duyu-mekân ve çok duyulu mekân kavramları üzerine yapılan çalışmaların hangi noktalarda kesiştiği keşfedilmeye çalışılacaktır. Çalışmada yöntem olarak mekân ve duyu üzerine çalışmaları olan Marleau-Ponty, Pallasmaa ve Zumthor'un yaklaşımları bir araya getirilecek ve ilgili yaklaşımlar duyu bütünleme literatürü ile kesiştirilerek mekânın verileri ve ilişkileri üzerine kavramsal bir okuma denenecektir. Zumthor’un Therme Vals kaplıca yapısı tripadvisor web sitesinden alınan mekân deneyimine dayalı kullanıcı yorumları ile birlikte değerlendirilerek somut bir çerçeve sunulacaktır. Makalenin amacı, duyularımızın nasıl ve ne şekilde mekânsal çevre anlayışımızı şekillendirdiğini tartışmaktır. Bu bağlamda, teorik kavramların mekândaki yansımaları Therme Vals örneği üzerinden nitel bir metodoloji ile tartışılarak izlenecektir. Çalışma sonucunda ortaya konacak yaklaşımın çok duyulu mekân ile duyu bütünleme literatürü arasında bir köprü oluşturması beklenmekte ve bu yolla farklı bir bakış açısı sunabileceği düşünülmektedir.
- 30 December 2024
- Published by Selcuk University in Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 55,p. 171-183
Open AccessÇok Duyulu Mekân Kavramının Duyu Bütünleme Teorisi Üzerinden Tartışılması: Therme Vals Kaplıca Örneği
Bu çalışmada, duyu bütünleme kuramına ilişkin bilimsel çalışmalardan elde edilen verilerin, literatürde fiziksel mekân olarak tanımlanan mekânsal çevre ile kurduğumuz duyusal ilişkiye katkı sağlayıp sağlayamayacağı tartışılacaktır. Duyu bütünleme teorisi, beyindeki duyusal transfer süreci ile ilgilenmektedir. Bu alanda yapılan bilimsel çalışmalar duyular, duyular arasındaki etkileşimler ve duyu-çevre ilişkisi hakkında pek çok veri sunmaktadır. Duyular ve çevresel faktörler arasındaki güçlü ilişki tartışmasızdır. Bu bağlamda çalışmada söz konusu evrenden elde ettiğimiz bilgilerin, literatürde yer alan duyu-mekân ve çok duyulu mekân kavramları üzerine yapılan çalışmaların hangi noktalarda kesiştiği keşfedilmeye çalışılacaktır. Çalışmada yöntem olarak mekân ve duyu üzerine çalışmaları olan Marleau-Ponty, Pallasmaa ve Zumthor'un yaklaşımları bir araya getirilecek ve ilgili yaklaşımlar duyu bütünleme literatürü ile kesiştirilerek mekânın verileri ve ilişkileri üzerine kavramsal bir okuma denenecektir. Zumthor’un Therme Vals kaplıca yapısı tripadvisor web sitesinden alınan mekân deneyimine dayalı kullanıcı yorumları ile birlikte değerlendirilerek somut bir çerçeve sunulacaktır. Makalenin amacı, duyularımızın nasıl ve ne şekilde mekânsal çevre anlayışımızı şekillendirdiğini tartışmaktır. Bu bağlamda, teorik kavramların mekândaki yansımaları Therme Vals örneği üzerinden nitel bir metodoloji ile tartışılarak izlenecektir. Çalışma sonucunda ortaya konacak yaklaşımın çok duyulu mekân ile duyu bütünleme literatürü arasında bir köprü oluşturması beklenmekte ve bu yolla farklı bir bakış açısı sunabileceği düşünülmektedir.
- Open Access
- 15 September 2024
- Published by Ataturk Universitesi in PLANARCH - Design and Planning Research
- Vol. 8 (2) , 250-259
İç Mimarlık Eğitiminde Deneyim Odaklı Malzeme Öğrenimi Üzerine
İç mimarın malzeme bilgisi, tasarlanan mekânın işlevselliğini, estetiğini, sürdürülebilirliğini ve genel başarısını doğrudan etkilemektedir. İç mekân tasarımında atmosfer ve konfor sağlayan doğru malzemeyi seçmek, doğru uygulama bilgisini ve malzemenin her açıdan tanınmasını gerektirir. İç mimaride malzeme bilgisinin edinilmesi deneyime dayalı bir metodolojiye yönelmektedir. Böylece deneyime ve duyuya dayalı, gerekli donanım ve mekânları içeren çok yönlü öğrenme yöntemleri geliştirilir. Bu çalışma, iç mimaride malzeme öğrenimine uygulanan deneyim odaklı yöntemlere odaklanmaktadır. Amaç, iç mimaride malzeme derslerinin uygulama açısından etkinliğinin artırılması gerekliliğini vurgulayarak, mevcut yöntemleri iki örnekle inceleyerek öneriler geliştirmektir. Araştırmada incelenen iki bölümdeki materyal dersler, ders içerikleri ve bunların diğer ders ve stüdyolarla ilişkileri incelenmiştir. Materyal derslerinin öğretim yöntemlerinden yola çıkarak Türkiye'de uygulanabilecek yöntemler konusunda öneriler geliştirilmiştir. Çalışmanın literatürdeki diğer çalışmalardan farkı, materyal derslerin neden uygulamalara, mekânlara ve yöntemlere ihtiyaç duyduğunu açıklığa kavuşturmaktır. Deneysel yöntemlerle materyal öğrenimi çok yönlü bir deneyim ve materyalin yapısını keşfetme fırsatı vermektedir.
- 15 September 2024
- Published by Ataturk Universitesi in PLANARCH - Design and Planning Research
- Vol. 8 (2) , 250-259
Open Accessİç Mimarlık Eğitiminde Deneyim Odaklı Malzeme Öğrenimi Üzerine
İç mimarın malzeme bilgisi, tasarlanan mekânın işlevselliğini, estetiğini, sürdürülebilirliğini ve genel başarısını doğrudan etkilemektedir. İç mekân tasarımında atmosfer ve konfor sağlayan doğru malzemeyi seçmek, doğru uygulama bilgisini ve malzemenin her açıdan tanınmasını gerektirir. İç mimaride malzeme bilgisinin edinilmesi deneyime dayalı bir metodolojiye yönelmektedir. Böylece deneyime ve duyuya dayalı, gerekli donanım ve mekânları içeren çok yönlü öğrenme yöntemleri geliştirilir. Bu çalışma, iç mimaride malzeme öğrenimine uygulanan deneyim odaklı yöntemlere odaklanmaktadır. Amaç, iç mimaride malzeme derslerinin uygulama açısından etkinliğinin artırılması gerekliliğini vurgulayarak, mevcut yöntemleri iki örnekle inceleyerek öneriler geliştirmektir. Araştırmada incelenen iki bölümdeki materyal dersler, ders içerikleri ve bunların diğer ders ve stüdyolarla ilişkileri incelenmiştir. Materyal derslerinin öğretim yöntemlerinden yola çıkarak Türkiye'de uygulanabilecek yöntemler konusunda öneriler geliştirilmiştir. Çalışmanın literatürdeki diğer çalışmalardan farkı, materyal derslerin neden uygulamalara, mekânlara ve yöntemlere ihtiyaç duyduğunu açıklığa kavuşturmaktır. Deneysel yöntemlerle materyal öğrenimi çok yönlü bir deneyim ve materyalin yapısını keşfetme fırsatı vermektedir.
- Open Access
- 31 May 2024
- Published by Hacettepe テ從iversitesi Gテシzel Sanatlar Fakテシltesi in Sanat Yazıları
- No. 50,p. 82-103
PALİMPSEST MEKANLAR İÇİN ANALİTİK BİR İNCELEME ARACI ÖNERİSİ: ST PİERRE HAN ÖRNEĞİ
Bireyin mekân oluşturma faaliyeti, tarih boyunca en temel gereksinimlerinden biri olarak görülmüş ve farklı dönemlerde değişen ihtiyaçlar doğrultusunda mekanlar tasarlanmıştır. Bu mekanların kullanım süresi; işlevsellik, esneklik, dayanaklılık gibi belirli niteliklerin sağlanması ile birlikte artmış, bazı durumlarda ise mekanın dönüştürülmesi sonucu uzun yıllar farklı kullanıcı gruplarına hizmet etmiştir. Bu dönüşümler ve kullanım işlevleri çoğu zaman mekanda bıraktığı izler bakımından bireyler tarafından algılanmaktadır. Günümüzde, mekanda oluşan bu katmanlı kullanımlar palimpsest kavramı ile değerlendirilir. Edebiyat disiplininden türetilen bu metafor anlamsal karşılığına uyan mekanlar için kullanılırken palimpsest metinler ile benzerlik durumlarına göre açıklanmaktadır. Bu anlamda iç mimarlık disiplini içinde sistemli bir değerlendirme sürecinin eksikliği görülmüştür. Araştırma; bir mekanı palimpsest olarak nitelendirmek için kullanılacak analitik inceleme aracı önerisi sunmayı amaçlamaktadır. Böylece mekanların palimpsest olma durumları belirlenirken, bu şablona uygunluklarına göre değerlendirilmesi hedeflenir. Çalışmada oluşturulan analitik inceleme önerisi St Pierre Han örneği üzerinden değerlendirilmiş ve elde edilen bulgular üzerinden belirlenen aracın uygunluğu tartışılmıştır.
- 31 May 2024
- Published by Hacettepe テ從iversitesi Gテシzel Sanatlar Fakテシltesi in Sanat Yazıları
- No. 50,p. 82-103
Open AccessPALİMPSEST MEKANLAR İÇİN ANALİTİK BİR İNCELEME ARACI ÖNERİSİ: ST PİERRE HAN ÖRNEĞİ
Bireyin mekân oluşturma faaliyeti, tarih boyunca en temel gereksinimlerinden biri olarak görülmüş ve farklı dönemlerde değişen ihtiyaçlar doğrultusunda mekanlar tasarlanmıştır. Bu mekanların kullanım süresi; işlevsellik, esneklik, dayanaklılık gibi belirli niteliklerin sağlanması ile birlikte artmış, bazı durumlarda ise mekanın dönüştürülmesi sonucu uzun yıllar farklı kullanıcı gruplarına hizmet etmiştir. Bu dönüşümler ve kullanım işlevleri çoğu zaman mekanda bıraktığı izler bakımından bireyler tarafından algılanmaktadır. Günümüzde, mekanda oluşan bu katmanlı kullanımlar palimpsest kavramı ile değerlendirilir. Edebiyat disiplininden türetilen bu metafor anlamsal karşılığına uyan mekanlar için kullanılırken palimpsest metinler ile benzerlik durumlarına göre açıklanmaktadır. Bu anlamda iç mimarlık disiplini içinde sistemli bir değerlendirme sürecinin eksikliği görülmüştür. Araştırma; bir mekanı palimpsest olarak nitelendirmek için kullanılacak analitik inceleme aracı önerisi sunmayı amaçlamaktadır. Böylece mekanların palimpsest olma durumları belirlenirken, bu şablona uygunluklarına göre değerlendirilmesi hedeflenir. Çalışmada oluşturulan analitik inceleme önerisi St Pierre Han örneği üzerinden değerlendirilmiş ve elde edilen bulgular üzerinden belirlenen aracın uygunluğu tartışılmıştır.
- 30 December 2023
- Published by Elderly Issues Research Journal in Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi
- Vol. 16 (2) , 104-109
Demanslı Bireylerde Mekânsal Yönelim ve Yön Bulma: Tasarım İlkeleri ve Yaklaşımlar
Demans yaşlılığın getirdiği fizyolojik ve psikolojik değişikliklerin yanı sıra bireyin bilişsel kapasitesini de ciddi şekilde etkileyen ilerleyici bir süreçtir. Günlük yaşamı büyük ölçüde etkileyen bu sendrom, kişinin fiziki çevre ile kurduğu ilişkiyi de kısıtlar. Zamanla kişinin mekân içindeki bağımsız hareketini yönetme yeteneğini azaltır. Hafıza kaybı, görsel-mekânsal işlevlerdeki azalma ve mekânın fiziksel özellikleri demanslı bireylerde oryantasyon ve yön kaybına sebep olan başlıca etkenlerdendir. Belirtiler, başta tanıdık olmayan mekânlarda yön kaybı ile başlar ve ileri dönemde kendi evinin odalarını karıştırmaya kadar ilerleyebilir. Ancak, demanslı bireylerin çevreleri ile mümkün olduğunca bağımsız bir şekilde etkileşim kurmaya devam etmeleri kendileri ve bakım verenler için önemlidir. Yaşlılığın getirmiş olduğu fiziksel zorluklar, bilişsel yeteneklerin kısıtlanması ve bunlara bağlı olarak oluşan psikolojik zararlar ile günlük yaşamlarında kısıtlamalar yaşayan demanslı bireyler için hayatlarının geri kalanını mümkün olduğunca bağımsız ve stresten uzak bir şekilde yaşamalarında iç mekân tasarımının önemli bir katkısı olabileceğine dair inanç, bu çalışmanın temel vurgusunu oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, alandaki araştırmalardan edinilen bilgi ile demansa duyarlı yaşam alanlarında yönelim ve yön bulmayı destekleyecek tasarım ilkelerini ve yaklaşımları ele almak ve öneriler sunmaktır. İlk olarak demans ve yaşlılık konularında kavramsal açıklamalara yer verilmiş daha sonra demansın getirdiği değişiklikler ve bunların mekân kullanımına yansıması ele alınmıştır. Makale, demanslı bireylerin yönelim ve yön bulma yeteneklerini destekleyen tasarım kriterlerinin ele alınmasıyla devam etmektedir. Çalışma kapsamında demansa duyarlı mekânlarda yönelim ve yön bulmayı destekleyen kriterler mekânsal organizasyon, mekânsal algı, yönlendirme ve işaret sistemleri olmak üzere üç başlıkta ele alınmıştır.
- 30 December 2023
- Published by Elderly Issues Research Journal in Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi
- Vol. 16 (2) , 104-109
Demanslı Bireylerde Mekânsal Yönelim ve Yön Bulma: Tasarım İlkeleri ve Yaklaşımlar
Demans yaşlılığın getirdiği fizyolojik ve psikolojik değişikliklerin yanı sıra bireyin bilişsel kapasitesini de ciddi şekilde etkileyen ilerleyici bir süreçtir. Günlük yaşamı büyük ölçüde etkileyen bu sendrom, kişinin fiziki çevre ile kurduğu ilişkiyi de kısıtlar. Zamanla kişinin mekân içindeki bağımsız hareketini yönetme yeteneğini azaltır. Hafıza kaybı, görsel-mekânsal işlevlerdeki azalma ve mekânın fiziksel özellikleri demanslı bireylerde oryantasyon ve yön kaybına sebep olan başlıca etkenlerdendir. Belirtiler, başta tanıdık olmayan mekânlarda yön kaybı ile başlar ve ileri dönemde kendi evinin odalarını karıştırmaya kadar ilerleyebilir. Ancak, demanslı bireylerin çevreleri ile mümkün olduğunca bağımsız bir şekilde etkileşim kurmaya devam etmeleri kendileri ve bakım verenler için önemlidir. Yaşlılığın getirmiş olduğu fiziksel zorluklar, bilişsel yeteneklerin kısıtlanması ve bunlara bağlı olarak oluşan psikolojik zararlar ile günlük yaşamlarında kısıtlamalar yaşayan demanslı bireyler için hayatlarının geri kalanını mümkün olduğunca bağımsız ve stresten uzak bir şekilde yaşamalarında iç mekân tasarımının önemli bir katkısı olabileceğine dair inanç, bu çalışmanın temel vurgusunu oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, alandaki araştırmalardan edinilen bilgi ile demansa duyarlı yaşam alanlarında yönelim ve yön bulmayı destekleyecek tasarım ilkelerini ve yaklaşımları ele almak ve öneriler sunmaktır. İlk olarak demans ve yaşlılık konularında kavramsal açıklamalara yer verilmiş daha sonra demansın getirdiği değişiklikler ve bunların mekân kullanımına yansıması ele alınmıştır. Makale, demanslı bireylerin yönelim ve yön bulma yeteneklerini destekleyen tasarım kriterlerinin ele alınmasıyla devam etmektedir. Çalışma kapsamında demansa duyarlı mekânlarda yönelim ve yön bulmayı destekleyen kriterler mekânsal organizasyon, mekânsal algı, yönlendirme ve işaret sistemleri olmak üzere üç başlıkta ele alınmıştır.
- 30 December 2023
- Published by Cukurova Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi in Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- Vol. 32 (3) , 246-264
İNSANİ YARDIM BARINMA ALANINDA İÇ MİMARLIK: “SHELTER PROJECTS” ÖRNEKLERİ
Yaşanan herhangi bir acil durum insanları yaşadıkları yerlerden uzaklaşmak durumunda bırakıyorsa, kriz yönetiminde ortaya çıkan en temel gereksinimlerden biri barınma olmaktadır. Her yıl gerek doğal afetlerden gerek insani felaketlerden kaynaklı bu tip krizler doğmaktadır. Yerinden edilmiş insanların temel gereksinimlerini karşılamak amacıyla çeşitli barınma projeleri ortaya konmaktadır. Acil durum ve barınma kendi başına uzmanlaşması gereken bir çalışma alanıdır. İç mimarlık sadece lüks tüketime yönelik bir disiplin değil, yaşam kalitesini artırmaya çalışan, barınma gereksinimine çözüm üretmeyi amaçlayan temel çalışma alanını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, dünyadaki aktif sahalardan gelen acil durum barınma projeleri incelenerek, raporlarda ifade edilen tasarım ölçütleri ile acil durum barınma alanında iç mekan tasarım kriterleri arasındaki ilişkinin ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma acil durum barınma alanı ile iç mimarlık disiplininin çalışma sahasının kesiştiğini ortaya koymaya yöneliktir. Global Shelter Cluster (GSC) platformu tarafından yayımlanan “Shelter Projects” raporlarının sekizinci kitapçığı çalışmanın örneği olarak ele alınmıştır. Raporda yer alan 15 projenin analiz verileri, acil durum barınma alanında mekan tasarımına yönelik kriterler üzerinden okunmuştur. Yürütülen nitel araştırma betimleyici içerik analizi kullanarak, iç mimarlık disiplininin literatür ile acil durum barınma pratiği arasındaki bağını irdelemektedir. Yapılan değerlendirme ile iç mimarlık tasarım pratiğinin alandaki yeri ve önemi belirlenmeye çalışılmıştır.
- 30 December 2023
- Published by Cukurova Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi in Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- Vol. 32 (3) , 246-264
İNSANİ YARDIM BARINMA ALANINDA İÇ MİMARLIK: “SHELTER PROJECTS” ÖRNEKLERİ
Yaşanan herhangi bir acil durum insanları yaşadıkları yerlerden uzaklaşmak durumunda bırakıyorsa, kriz yönetiminde ortaya çıkan en temel gereksinimlerden biri barınma olmaktadır. Her yıl gerek doğal afetlerden gerek insani felaketlerden kaynaklı bu tip krizler doğmaktadır. Yerinden edilmiş insanların temel gereksinimlerini karşılamak amacıyla çeşitli barınma projeleri ortaya konmaktadır. Acil durum ve barınma kendi başına uzmanlaşması gereken bir çalışma alanıdır. İç mimarlık sadece lüks tüketime yönelik bir disiplin değil, yaşam kalitesini artırmaya çalışan, barınma gereksinimine çözüm üretmeyi amaçlayan temel çalışma alanını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, dünyadaki aktif sahalardan gelen acil durum barınma projeleri incelenerek, raporlarda ifade edilen tasarım ölçütleri ile acil durum barınma alanında iç mekan tasarım kriterleri arasındaki ilişkinin ortaya konması amaçlanmıştır. Araştırma acil durum barınma alanı ile iç mimarlık disiplininin çalışma sahasının kesiştiğini ortaya koymaya yöneliktir. Global Shelter Cluster (GSC) platformu tarafından yayımlanan “Shelter Projects” raporlarının sekizinci kitapçığı çalışmanın örneği olarak ele alınmıştır. Raporda yer alan 15 projenin analiz verileri, acil durum barınma alanında mekan tasarımına yönelik kriterler üzerinden okunmuştur. Yürütülen nitel araştırma betimleyici içerik analizi kullanarak, iç mimarlık disiplininin literatür ile acil durum barınma pratiği arasındaki bağını irdelemektedir. Yapılan değerlendirme ile iç mimarlık tasarım pratiğinin alandaki yeri ve önemi belirlenmeye çalışılmıştır.