EÖElif Özgen

Elif Özgen

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Elif Özgen has a total of 5 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Geçiş Dönemi Sağlık Hizmetleri ve Mimarisi: Bolu Örneği

    by Elif Özgen, Bilge Sayıl Onaran

    Çalışma, 1886 yılında Uğurlu Naip Tepe’de inşa edilen Bolu Memleket Hastanesi’ni, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde sağlık yapılarındaki dönüşümü anlamak amacıyla incelemektedir. Tanzimat Fermanı sonrası inşa edilen hastane, özellikle frengi tedavisiyle öne çıkmış ve sağlık hizmetlerinin değişen ihtiyaçlarına yanıt veren bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’nde inşa edilmesine rağmen yapısal özellikleri ve hizmet anlayışı ile Erken Cumhuriyet Dönemi’ne özgü nitelikler taşıdığı görülmektedir. Araştırma kapsamında sırasıyla literatür, arşiv kaynak tarama, verilerin analizi, kronolojik çerçeveleme ile karşılaştırmalı veri analizi ve sentez yöntemlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen veriler, hastanenin mimari dönüşümünü ve toplumsal etkilerini ortaya koyarken sağlık örgütlenmesi bağlamında dönemin sosyal ve kültürel yapılarına ışık tutmaktadır. Çalışma, Bolu’daki sağlık yapılarının tarihsel sürekliliğini belgeleyerek kültürel mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular, sürdürülebilirlik politikalarının gelişimine yönelik önemli akademik veriler sunmaktadır.

  • Open Access

    Embodied Rituals and Healing Practices in Turkish Health Culture: Implications for Contemporary Healthcare Environments

    by Elif Özgen

    Throughout human history, movement has functioned not only as a physical activity but also as a ritual, considered a healing practice linked to meaning-making and social balance. Bodily performances and ritual-based practices—such as folk dances and mystical rituals—have historically supported the physical and emotional integrity of individuals. This paper examines the historical continuity of movement-based performative practices in Turkish health culture through religious and mystical rituals, folk dances, and music-associated healing traditions. The present analysis is structured around the relationships among ritual, movement, healing, and space, employing a conceptual, historical-comparative, and interpretive framework that draws on performance studies, health anthropology, art therapies, and architectural theory. The historical trajectory—from ancient rhythmic body practices to the multisensory spatial arrangements of Seljuk and Ottoman hospitals, and to contemporary complementary health approaches—reveals the continuity of healing through bodily experience and spatial interaction. Findings indicate that ritual components such as rhythm, repetition, breath, and centering can inform design strategies that promote sensory regulation, body awareness, and emotional balance in contemporary wellness spaces. Spatial elements, including music, soundscape, natural light, and rhythmic circulation, are highlighted as influential in shaping the healing experience. This interdisciplinary inquiry argues that embodied ritual and movement practices rooted in Turkish health culture provide a conceptual basis for human-centered, healing-oriented spatial approaches within contemporary health structures, emphasizing analytical design principles rather than reproducing cultural practices as a descriptive background.

  • KENTSEL MEKÂNDA ÇOCUK KULLANICI DENEYİMİNİ BOLU ÖRNEĞİ ÜZERİNDEN OKUMA

    by Elif Özgen

    Çocuk kullanıcı, mekânı duyusal, bedensel ve sezgisel biçimde algılayarak şekillenen özgül bir deneyim alanına ihtiyaç duymaktadır. Bu nedenle çocukların kentsel mekânla kurduğu ilişkinin, planlı ve tanımlı alanların ötesinde, gündelik karşılaşmalar ve mekânsal izler aracılığıyla nasıl anlam kazandığı önemli bir okuma zemini oluşturmaktadır. Araştırmanın kapsamını, 2025 yılı güz döneminde Bolu ilinde gerçekleştirilen ve kent–çocuk ilişkisine odaklanan toplam on dört öğrenci çalışmasından oluşan görsel ve metinsel üretimler oluşturmaktadır. Her bir çalışma, çocuk varlığının doğrudan ya da dolaylı biçimde görünür olduğu kentsel sahneleri fotoğraf ve kısa metin birlikteliğiyle temsil etmektedir. Yöntem, nitel ve deneyim temelli bir yaklaşıma dayanmaktadır. Görsel ve metinsel veriler, yer deneyimi, ait olma, duyusal süreklilik, mekânsal iz, görünürlük ve deneyim fragmanları başta olmak üzere belirlenen sekiz kavramsal gösterge doğrultusunda kodlanarak analiz edilmektedir. Bulgular, görsel üretimlerin çocuk kullanıcı deneyimini metinsel anlatılara kıyasla daha yoğun biçimde görünür kıldığını ve özellikle yer deneyimi ile ait olma göstergelerinin öne çıktığını ortaya koymaktadır. Çalışma, Bolu örneği üzerinden çocuk kullanıcı deneyiminin kentsel mekân bağlamında nasıl okunabildiğine ilişkin analitik bir değerlendirme sunmakta; eğitim ortamında üretilen görsel anlatıların, kentsel mekânın kullanıcı odaklı ve deneyim temelli okunmasına yönelik araştırmalarda nasıl bir veri seti ve analiz zemini oluşturabileceğini göstermektedir.

  • Sınır Kavramının Kent Bileşenleri Üzerinden İncelenmesi: İzzet Baysal Kadın Doğum Hastanesi Örneği

    by Elif Özgen, Rukiye Demirer

    Sağlık yapıları yalnızca fiziksel işlevleriyle değil, kullanıcı deneyimini etkileyen sınır üretimleriyle de mimari açıdan önemli bir araştırma alanı sunmaktadır. Mekânın içsel organizasyonu kadar, çevresiyle kurduğu ilişki de sınırların tanımı ve algısıyla doğrudan ilişkilidir. Sınır, geleneksel olarak mekânları ayıran çizgiler olarak algılansa da, mimari bağlamda çok daha karmaşık bir yapıdadır; yön bulma, mahremiyet, güvenlik ve aidiyet gibi kullanıcı merkezli ihtiyaçlara da cevap vermektedir. Çalışma, kent deneyiminde sınırların nasıl tanımlandığını ve işlediğini sorgulamakta, Kevin Lynch (1960) ’in kent imgesi bileşenlerinden yararlanarak sınırların kent belleğindeki karşılıklarını ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırmanın uygulama alanı olarak seçilen İzzet Baysal Kadın Doğum Hastanesi ve çevresi, kentsel sınır örüntülerinin okunabilir olduğu özgül bir örneklem sunmaktadır. Kent bileşenleri alan çalışması kapsamında yollar, kenarlar, bölgeler, odak noktaları ve işaret öğeleri üzerinden niteliksel araştırma yöntemi kullanılarak, kullanıcı deneyimine dayalı bir haritalama yanı sıra belgeleme, fotoğraflama, analiz etme metotları ile yürütülmektedir. Elde edilen bulgular, sınırların yalnızca ayırıcı değil; yönlendirici, tanımlayıcı ve örgütleyici rollere sahip olduğunu göstermektedir. Kentin yapısal kurgusunda bu bileşenler arasında hiyerarşik bir işleyişin gözlemlendiği, özellikle sağlık yapılarının çevresel sınırlarının kullanıcı davranışları üzerinde belirgin etkiler yarattığı sonucuna ulaşılmaktadır. Çalışma, sınır kavramına dair mimari ve kentsel yorumların yeniden ele alınmasına katkıda bulunmakta; sağlık yapılarının yakın çevrelerinin daha bütüncül ve kullanıcı odaklı biçimde tasarlanabilmesine yönelik düşünsel bir zemin sunmaktadır.

  • SAĞLIK YAPILARINDA DEPREM RİSKİNE KARŞI İÇ MEKAN TASARIM YAKLAŞIMLARI

    by Elif Özgen, Esra Orhan Yılmaz

    2023 yılında Türkiye'de meydana gelen ve "Kahramanmaraş Depremleri" olarak adlandırılan büyük afet, sağlık yapılarının deprem dayanıklılığı ve iç mekân tasarımına ilişkin önemli eksiklikleri ortaya çıkarmıştır. Deprem nedeniyle 42 ağır hasarlı ve 94 az hasarlı hastanenin hizmet veremez hale gelmesi, sağlık hizmetlerinin sürdürülebilirliğini ciddi biçimde aksatmıştır. Bu durum, sağlık yapılarını depreme dayanıklı kılmanın yalnızca yapısal müdahalelerle sınırlı kalmaması gerektiğini, iç mekân düzenlemelerinin de kritik öneme sahip olduğunu göstermiştir. Mühendislik ve mimarlık alanlarında deprem riskleri geniş biçimde ele alınırken, iç mimarlık disiplininde sağlık yapılarının iç mekânlarının deprem risklerine yönelik standartlarının yeterince geliştirilmediği görülmektedir. Mevcut yönetmelikler, iç mekân parametrelerini yeterli ölçüde kapsamamakta ve kullanıcı odaklı çözümler sunamamaktadır. Bu çalışmanın amacı, deprem sırasında ve sonrasında sağlık hizmetlerinin kesintisiz sürdürülebilmesi için iç mekân tasarımında güvenliğin artırılmasına yönelik kriterler geliştirmek ve sağlık yapılarının iç mekân tasarımında faydacı yaklaşımların benimsenmesini sağlamaktır. Araştırma kapsamında Türkiye, İngiltere ve ABD'de uygulanan sağlık yapıları tasarım kılavuzları incelenmiş; yapıların afet sonrasında kesintisiz hizmet sunabilmesi için iç mekân tasarımında gerekli standartların oluşturulması gerektiği sonucuna varılmıştır. Özellikle mobilya ve tıbbi ekipmanların sabitlenmesi, acil çıkışların açık ve güvenli tutulması, yangın dayanımı yüksek malzemelerin kullanılması gibi öneriler sunulmuştur. Sağlık yapılarının tasarımında disiplinler arası bütüncül yaklaşımların benimsenmesi, yapısal ve iç mekânsal bileşenlerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Bu bağlamda çalışma, sağlık yapılarının iç mekân tasarımına yönelik standartların geliştirilmesi konusunda literatüre ve uygulamaya katkı sağlamayı hedeflemektedir.

  • Open Access

    Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Geçiş Dönemi Sağlık Hizmetleri ve Mimarisi: Bolu Örneği

    by Elif Özgen, Bilge Sayıl Onaran

    Çalışma, 1886 yılında Uğurlu Naip Tepe’de inşa edilen Bolu Memleket Hastanesi’ni, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde sağlık yapılarındaki dönüşümü anlamak amacıyla incelemektedir. Tanzimat Fermanı sonrası inşa edilen hastane, özellikle frengi tedavisiyle öne çıkmış ve sağlık hizmetlerinin değişen ihtiyaçlarına yanıt veren bir yapı olarak değerlendirilmiştir. Geç Osmanlı Dönemi’nde inşa edilmesine rağmen yapısal özellikleri ve hizmet anlayışı ile Erken Cumhuriyet Dönemi’ne özgü nitelikler taşıdığı görülmektedir. Araştırma kapsamında sırasıyla literatür, arşiv kaynak tarama, verilerin analizi, kronolojik çerçeveleme ile karşılaştırmalı veri analizi ve sentez yöntemlerinden faydalanılmıştır. Elde edilen veriler, hastanenin mimari dönüşümünü ve toplumsal etkilerini ortaya koyarken sağlık örgütlenmesi bağlamında dönemin sosyal ve kültürel yapılarına ışık tutmaktadır. Çalışma, Bolu’daki sağlık yapılarının tarihsel sürekliliğini belgeleyerek kültürel mirasın korunmasına katkı sağlamayı hedeflemektedir. Bulgular, sürdürülebilirlik politikalarının gelişimine yönelik önemli akademik veriler sunmaktadır.


  • Open Access

    Basic Design Education Approach Example and Comparative Analysis

    by Elif Özgen, Mine Tunçok Sarıberberoğlu

    The architectural education process in most state and foundation universities in our country is generally based onthe backbone of 'Basic Design Education'. The study is based on the course outputs of Bolu Abant İzzet BaysalUniversity in the Fall Semester of the 2023-2024 academic year. Within the scope of the course, although a similarcourse operation was determined for two different branches, different activities were deliberately carried out,especially in the concept development process. With this approach, the students of one branch were given a largenumber of assignments and applications to experience the design process through various experiments withdifferent disciplines. In the other branch, the scope was broader and the emphasis was on examples, assignments,and applications within architecture. The methodology outlined in this study is qualitative in approach and dealswith a comparative analysis of the approaches between the branches. The study aims to contribute to theimprovement of the learning-oriented model in the process of Basic Design Education in Architecture undergraduateeducation, as well as to create a discussion environment on the linear or inverse proportions of the educationalapproach that requires more effort, time and labor in quantitative terms on the results.

  • Open Access

    Healing Applications in Hospital Interiors: Ceramic Art

    by Elif Özgen, Pınar Biçici Çetinkaya

    Healthcare facilities include complex partnerships that accommodate different types of users to meet the needs of the healthcare sector and require the collaboration of many disciplines to meet these needs. Hospitals, which contain the outputs of different fields of expertise from city scale to industrial product scale, are fed by the fields of engineering, architecture, and interior architecture in terms of space. Interior design, on the other hand, is divided into theoretical and practical specializations related to building types. The fact that health buildings have significant differences from other buildings due to their function and the obligations that would be met is of great importance in terms of the benefit to be provided to the public by the studies to be carried out in the field. Hospital buildings and spaces are constructed and designed according to the standards determined by the shade's laws, regulations, or guidelines where they are to be built. In this context, the study aims to provide a public contribution with art outputs that would positively affect the recovery of the user for the spaces that are generally open to the use of users in hospital interiors by researching the standards in the framework of international standards. However, since traditional and modern art contents have different spatial needs; ceramic art outputs, which are included in traditional art, focus on the specific evaluation of the research with its visual and tactile character. Using qualitative research methods; hospital construction guidelines and literature research were carried out by data collection and inductive methods. The research aims to make theoretical and practical contributions to the healing space with ceramic artworks/objects in the field of architecture and design.

  • HASTANE İÇ MEKAN TASARIMINDA MALZEME KULLANIMI

    by Elif Özgen

    İç mekan tasarımı çalışma alanı, belirlenmiş olan mekanın; işlevsel, pratik, estetik olarak ihtiyaçlarının karşılanmasına ilişkin bir çözüm arayışıdır. Mekan tasarımı; sanat ve bilimden beslenerek, oldukça geniş bir sahada, teorik ve pratik olarak gelişim göstermektedir. Yapının türü ve belirlenen tür için kullanıcı ihtiyaçları, inceleme sahasına göre mekan tasarımı konusu farklı uzmanlık alanlarına ayrılmaktadır. Yapı tipleri arasından özellikle sağlık mekanları; tıbbi müdahalenin gerçekleşmesi sebebi ile diğer yapı gruplarından farklılaşmaktadır. Sağlık sektörü için kapsamlı bir yapı bütününü içeren hastaneler ise; birbirinden farklı gereksinimleri karşılaması zorunluluğunu taşımaktadır. Çalışma konusunun sınırları; tıbbi pratik içermeyen ancak kullanıcıyı karşılayan, hasta, hasta yakını, personel gibi kullanıcı tiplerinin tamamını kapsayan, hastane genel mekanları olarak belirlenmiştir. Nitel araştırma yöntemi ve betimsel değerlendirme tekniği kullanılarak tümevarımcı bir analiz ile sağlık yapıları iç mekan bitiş malzemelerine ilişkin teorik bir altlık oluşturulmaya çalışılmaktadır. Belirlenen sınırlar çerçevesinde, tasarım pratiğine; yönetmelik koşulları ile teorik bilgilerin analizi ve yorumu ile mimari uygulamaya ilişkin literatüre katkı sağlanması amaçlanmaktadır.