AAAdem Arslan

Adem Arslan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Adem Arslan has a total of 32 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Aile Bütünlüğü Değeri: Kuramsal Bir İnceleme ve Etkinlik Temelli Uygulama Önerileri

    by Adem Arslan

    Aile, bireyin kişilik gelişimini şekillendiren ve toplumsal sürekliliği sağlayan en temel kurumdur. Aile içinde değerlerin etkili biçimde aktarılması, çocuğun karakter gelişimini desteklemekte ve yaşam boyu sürdürülecek sosyal-duygusal becerilerin temelini oluşturmaktadır. Çocuğun doğuştan getirdiği olumlu eğilimlerin desteklenmesi, uygun davranış örüntülerinin kazandırılması ve güvenli bağlanma ortamının sağlanması, aile bütünlüğü değerinin gelişiminde belirleyici unsurlar arasında yer almaktadır. Türkiye bağlamında aile kurumunun sahip olduğu kültürel ve toplumsal önem dikkate alındığında, aile bütünlüğü değerinin 2024 Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında ele alınması anlamlıdır. Aile içinde sevgi, saygı, dayanışma ve bağlılık temelinde kurulan ilişkiler, çocuğun kendisini değerli ve güvende hissetmesine katkı sağlayarak aile birliğinin sürdürülebilirliğini desteklemektedir. Bununla birlikte aile bütünlüğü değerinin gelişimi; aile içi eğitim süreçleri, okul temelli değer aktarımı, dijital medya deneyimleri, akran ilişkileri ve sosyal çevre gibi çok boyutlu etkenlerden etkilenmektedir. Değer öğretiminin etkinlik temelli yaklaşımlar doğrultusunda yürütülmesi, öğrencilerin değeri fark etmelerini, anlamlandırmalarını ve davranışa dönüştürerek içselleştirmelerini kolaylaştırmaktadır. Bu çalışma, temel eğitim bağlamında aile bütünlüğü değerinin önemini kuramsal bir çerçevede ele almakta ve bu değerin kazandırılmasına yönelik etkinlik temelli uygulama önerileri sunmaktadır. Geliştirilen etkinlikler, aile bütünlüğü değerinin günlük yaşam davranışlarına yansıtılmasını destekleyen uygulanabilir eğitim araçları olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmada, küreselleşme ve dijitalleşme süreçleriyle birlikte dönüşüme uğrayan aile yapısı içinde aile bütünlüğü değeri ele alınarak etkinlik önerileri geliştirilmiştir.

  • Open Access

    İlkokul Öğretim Programlarında Saygı Değerinin Yapısı ve Pedagojik Yansımaları: Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Üzerine Bir Doküman Analizi

    by Adem Arslan

    Amaç: Bu araştırmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında yayımlanan Hayat Bilgisi, İlkokul Türkçe, Sosyal Bilgiler ile İnsan Hakları, Vatandaşlık ve Demokrasi öğretim programlarında saygı değerinin yapısını, görünürlüğünü ve program metinlerinde öngörülen pedagojik yansımalarını incelemektir. Yöntem ve Araçlar: Nitel araştırma yaklaşımında yürütülen çalışmada doküman analizi kullanılmıştır. Veri kaynaklarını Hayat Bilgisi, İlkokul Türkçe, Sosyal Bilgiler ile İnsan Hakları, Vatandaşlık ve Demokrasi öğretim programları oluşturmuştur. Toplam 60 tema/öğrenme alanı, Erdem-Değer-Eylem Çerçevesinde D14 koduyla tanımlanan saygı değeri ile D14.1, D14.2 ve D14.3 boyutları temel alınarak yönlendirilmiş içerik analiziyle incelenmiştir. Sonuçlar: D14 Saygı kodu 60 analiz biriminin 49’unda (%81,7) belirlenmiştir. Görünürlük İlkokul Türkçe programında %100, İnsan Hakları, Vatandaşlık ve Demokrasi programında %75, Hayat Bilgisi programında %61,1 ve Sosyal Bilgiler programında %50’dir. Bulgular, D14.1’in iletişim ve etkin dinleme, D14.3’ün toplumsal, kültürel ve çevresel bağlamlarda daha belirgin olduğunu; D14.2’nin öz saygı ve kişisel sınırlar açısından daha sınırlı kaldığını göstermiştir. Saygının iş birliği, sosyal farkındalık, sorumluluk, adalet, sevgi ve duyarlılıkla bütünleştirildiği belirlenmiştir. Drama, tartışma, iş birlikli çalışma ve demokratik karar alma öne çıkan pedagojik yollar olmuştur. Sonuç olarak saygı, programlarda disiplinler arası ve çok boyutlu bir çatı değer olarak yapılandırılmıştır. Bulgular program tasarımına ilişkindir; sınıf içi uygulamayı veya öğrencilerin saygı değerini kazanma düzeyini göstermemektedir.

  • Open Access

    Research Trends in Montessori-Focused Postgraduate Theses in Türkiye (2020–2025): A Descriptive Document Analysis

    by Adem Arslan

    Purpose: This study aimed to examine research trends in Montessori-focused postgraduate theses completed in Türkiye between 2020 and 2025 and to identify their disciplinary, methodological, and participant-related characteristics. Method: The study employed descriptive document analysis and was based on a thesis-level dataset constructed from full-text theses available through the National Thesis Center of the Council of Higher Education (YÖK). Duplicate records were removed, and all included theses were rechecked against their full texts. The final corpus consisted of 44 unique postgraduate theses. Relevant PRISMA-ScR principles informed the identification, eligibility assessment, and reporting process to enhance transparency. Findings: Of the 44 theses, 39 were master’s theses (88.6%) and five were doctoral dissertations (11.4%). Education Sciences constituted the largest disciplinary field (n = 21, 47.7%), followed by Architecture/Design (n = 9, 20.5%) and Health/Psychology/Child Development (n = 6, 13.6%). The highest number of theses were completed in 2021 (n = 11) and 2023 (n = 10). Among studies involving human participants, teachers/educators and preschool or early-childhood children were the most frequently represented groups, while some theses focused on buildings, products, documents, and other non-human units of analysis. Qualitative research was the most common methodological approach, followed by experimental, quasi-experimental, and single-subject studies; document-, design-, architectural-, and meta-analytic studies; mixed-method studies; and survey, correlational, and comparative quantitative studies. Conclusion: The findings indicate that Montessori-focused postgraduate research in Türkiye demonstrates substantial disciplinary and methodological diversity. However, research remains concentrated in particular disciplinary fields and study groups, suggesting a need for broader disciplinary representation and greater diversity in future Montessori research.

  • Open Access

    Montessori ve STEM Yaklaşımlarının Karşılaştırmalı İncelenmesi: Türkiye’deki Lisansüstü Araştırmaların Analizi

    by Adem Arslan

    Son yıllarda erken çocukluk eğitiminde yenilikçi ve çocuk merkezli yaklaşımlara yönelik ilgi artmıştır. Montessori ve STEM yaklaşımları kavramsal olarak farklı olsa da, her ikisi de yaratıcılığı, problem çözme becerilerini ve bütüncül gelişimi desteklemeye odaklanmaktadır. Türkiye’de bu alanlarda yapılan lisansüstü araştırmalar artış göstermiş, ancak sistematik karşılaştırmalar sınırlı kalmıştır. Bu çalışma, Türkiye’de Montessori ve STEM yaklaşımlarına ilişkin lisansüstü tezleri karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, metodolojik eğilimleri, tematik odakları ve literatürdeki boşlukları belirleyerek gelecekteki eğitim uygulamalarına ve araştırmalara yönelik öneriler sunmaktadır. Çalışmada Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden elde edilen toplam 80 lisansüstü tez doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. Tezler; akademik alan, anabilim dalı, üniversite, çalışma grubu, örneklem büyüklüğü, tez türü, araştırma deseni ve veri analiz teknikleri açısından değerlendirilmiştir. Bulgular, her iki yaklaşımın da ağırlıklı olarak okul öncesi eğitim alanında incelendiğini ve ana katılımcıların okul öncesi çocuklar ile öğretmenler olduğunu göstermektedir. Montessori tezlerinde deneysel desenler daha yaygınken, STEM tezlerinde ön test–son test ve karma yöntem yaklaşımlarına daha sık yer verilmiştir. Her iki alanda da doktora düzeyinde ve nitel araştırmaların az olduğu belirlenmiştir. Montessori tezlerinde öne çıkan temalar STEM entegrasyonu, yaratıcı düşünme ve motor beceriler; STEM tezlerinde ise bilimsel süreç becerileri, öz yeterlik ve öğretmen görüşleridir. Bulgular Montessori ve STEM yaklaşımlarının okul öncesi eğitimde birbirini tamamlayıcı ve bütünleştirici bir potansiyele sahip olduğunu ortaya koymaktadır. STEM tezlerinin daha çok bilimsel ve bilişsel becerilere odaklandığı; Montessori tezlerinin ise çocuk gelişimini çok yönlü ele alan daha bütüncül ve gelişim temelli bir yapı sergilediği söylenebilir. Çalışma, yöntemsel çeşitliliğin artırılması, farklı yaş gruplarının sürece dahil edilmesi, ebeveyn katılımının güçlendirilmesi ve her iki yaklaşımın öğretmen eğitimi programlarına entegre edilmesi gerektiğini önermektedir.


  • Open Access

    Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Bağlamında Sosyal-Duygusal Öğrenme Becerileri

    by Adem Arslan

    Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM), sosyal-duygusal öğrenme (SDÖ) becerilerini öğretim programlarının tamamına nüfuz eden, okul öncesinden ortaöğretime kadar sarmal biçimde geliştirilmesi öngörülen programlar arası bir bileşen olarak yapılandırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, TYMM'de yer alan sosyal-duygusal öğrenme becerilerini güncel ulusal ve uluslararası alanyazın doğrultusunda incelemek ve özellikle okul öncesi ile ilkokul dönemleri açısından gelişimsel ve eğitsel anlamlarını değerlendirmektir. Anlatı derlemesi ve doküman temelli kuramsal değerlendirme niteliğindeki çalışmada, TYMM Öğretim Programları Ortak Metni ve Millî Eğitim Bakanlığının resmî Sosyal-Duygusal Öğrenme Becerileri sayfası temel kaynaklar olarak kullanılmış; CASEL ve OECD çerçeveleri ile sistematik derleme, meta-analiz ve güncel ulusal araştırma bulgularından yararlanılmıştır. İnceleme, TYMM'nin üç bileşenli yapısı doğrultusunda yürütülmüştür. Benlik becerileri kendini tanıma, kendini düzenleme ve kendine uyarlamayı; sosyal yaşam becerileri iletişim, iş birliği ve sosyal farkındalığı; ortak/birleşik beceriler ise uyum, esneklik ve sorumlu karar vermeyi kapsamaktadır. Bulgular, bu yapının çocukların kişisel ve kişilerarası gelişimini birlikte ele alan bütüncül bir çerçeve sunduğunu; ancak becerilerin programlarda dengeli temsil edilmesi, açık öğretim fırsatlarının artırılması, öğretmen yeterliğinin desteklenmesi, aile katılımının güçlendirilmesi ve süreç temelli değerlendirmenin yaygınlaştırılması gerektiğini göstermektedir. Sonuç olarak TYMM, SDÖ'nün Türkiye eğitim sisteminde ortak bir dil ve süreklilik içinde ele alınması için güçlü bir zemin sunmakta; bu potansiyelin gerçekleşmesi ise gelişimsel açıdan uygun ve kanıta dayalı uygulamalara bağlı görünmektedir.

  • Hayat Bilgisi Dersinde Belirli Gün ve Haftaların İncelenmesi

    by Adem Arslan

    Bu çalışma, Hayat Bilgisi dersi ile belirli gün ve haftalar arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Belirli gün ve haftalar, toplumların kültürel, tarihsel ve sosyal değerlerini kutlamak, anmak veya vurgulamak için ayrılmış özel zaman dilimleridir. Hayat Bilgisi dersi ise öğrencilerin toplumsal sorumluluklar, etik değerler ve bireysel farkındalıklarını geliştirmeyi amaçlayan bir derstir. Bu iki kavram arasında güçlü bir ilişki bulunmaktadır çünkü belirli gün ve haftalar, öğrencilerin bu değerleri öğrenmeleri ve içselleştirmeleri için önemli bir fırsat sunmaktadır. Hayat Bilgisi dersinde belirli gün ve haftaların kullanılması, öğrencilerin tarihsel, kültürel ve toplumsal olayları öğrenmelerine olanak tanır. Bu günler, sadece anma veya kutlama fırsatları sunmakla kalmaz, aynı zamanda öğrencilere sosyal beceriler kazandırır, işbirliği yapmayı öğretir ve toplumsal sorumluluk duygusu aşılar. 2024 Hayat Bilgisi Öğretim Programı, belirli gün ve haftaların eğitimde etkin bir şekilde kullanılmasını önerir. Sonuç olarak, belirli gün ve haftalar, Hayat Bilgisi dersi için önemli bir öğretim aracıdır. Öğrencilerin sosyal, duygusal ve etik gelişimlerini desteklerken, toplumsal değerlerin öğrenilmesine ve benimsenmesine de büyük katkı sağlar. Bu etkinliklerin Hayat Bilgisi dersinde etkin bir şekilde kullanılması, öğrencilerin sadece bilgi kazanmasını değil, aynı zamanda kişisel ve toplumsal gelişimlerini de destekler.

  • Çocuk Çizgi Dizileri ve Animasyonlarda Kapsayıcılık: Türkiye ve Dünya dan Örnekler

    by Adem Arslan, Sefa Çeli̇kEl

    Bu araştırma, çocuk çizgi dizileri ve animasyon filmlerinde kapsayıcılığın nasıl temsil edildiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada Türkiye’de erken çocuklukdöneminde yaygın olarak izlenen Niloya, Pepee, Rafadan Tayfave Kardeşim Oziile uluslararası yapımlardan Moana, Raya and the Last Dragonve Adit & Sopo Jarwoincelenmiştir. Nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş, betimsel analiz yöntemi kullanılarak elde edilen veriler kapsayıcı eğitim literatürü ışığında değerlendirilmiştir. Bulgular, yerli yapımlarda daha çok fiziksel farklılıkların olağanlaştırılması, empative sosyal kabulün öne çıktığını; uluslararası örneklerde ise kültürel çeşitlilik, toplumsal iş birliği ve çok kültürlülüğün vurgulandığını göstermektedir. Çalışma, medya içeriklerinin yalnızca bir eğlence aracı değil, aynı zamanda erken çocukluk döneminde çocuklara farklılıklara saygı, empati geliştirme ve toplumsal uyum gibi değerleri kazandırmada önemli bir işlev üstlenebileceğini ortaya koymaktadır. Bu yönüyle araştırma, kapsayıcı eğitim uygulamalarına medya destekli katkılar sunma potansiyeline sahiptir.

  • Open Access

    Türkiye’ de Hasta-Hekim İletişimi Çalışmaları

    by Yasemin Yılmaz, Özcan Koç, Adem Arslan

    Sağlık hizmetlerinin niteliği, yalnızca teknolojik donanım ya da klinik bilgi düzeyiyle değil, aynı zamanda etkili iletişim süreçleriyle de doğrudan ilişkilidir. Bu bağlamda hasta-hekim iletişimi, tıbbi uygulamaların başarısını etkileyen temel unsurlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. İletişim eksiklikleri, tanı ve tedavi süreçlerinin verimliliğini azaltmakta; hasta memnuniyetini, tedaviye uyumu ve genel sağlık sonuçlarını olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, hasta-hekim iletişimi konusunda Türkiye’de yapılan akademik çalışmalar doğrultusunda mevcut durumu analiz etmek, yaşanan sorunlara dikkat çekmek ve çözüm önerileri sunmaktır. Bu kapsamda, 2024 yılına kadar Türkiye’de hasta-hekim iletişimi üzerine yapılmış tezler ve makaleler incelenmiş; iletişimde yaşanan güçlüklerin nedenleri ve bu sorunların nasıl aşılabileceği üzerine genel bir değerlendirme yapılmıştır. Bulgular, yalnızca hekimlerin değil, hastaların, sağlık yöneticilerinin ve araştırmacıların da bu sürece aktif katkı sunması gerektiğini ortaya koymuştur. Hekimler açısından iletişim becerilerinin artırılması, hizmet içi eğitimlerin düzenlenmesi, uygun mesai saatlerinin sağlanması ve maddi/manevi koşulların iyileştirilmesi önerilmiştir. Hastalar açısından ise sağlık okuryazarlığının artırılması, bilinçlendirme çalışmaları yapılması önem arz etmektedir. Yöneticilerin iletişimi destekleyici yapılar oluşturması ve araştırmacıların konuya ilişkin derinlemesine çalışmalara yönelmesi de diğer önemli öneriler arasındadır. Sonuç olarak, hasta-hekim iletişimi sadece bireysel bir etkileşim değil, çok paydaşlı ve sistemsel bir süreçtir. Bu süreçteki aksaklıkların giderilmesi, daha etkili ve insana yakışır bir sağlık hizmetinin sağlanmasına katkı sunacaktır.


  • Open Access

    Okul Öncesinden Hayat Bilgisi Dersine Erdem-Değer-Eylem

    by Adem Arslan, Sefa Çelikel

    Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi, bireyin içsel ahlaki gelişimini, toplumsal normlara uyumunu ve bu normların eyleme dönüşümünü ifade eder. Türkiye’de bu çerçeve, okul öncesinden başlayarak hayat bilgisi gibi derslerde somutlaştırılmakta ve bireylerde sosyal sorumluluk bilinci geliştirilmeye çalışılmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi’nin okul öncesi eğitimden hayat bilgisi dersine kadar olan süreçte ne şekilde yer aldığını ortaya koymaktır. Bu araştırma, betimleyici bir nitel araştırma özelliği taşımakta olup doküman incelemesi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda, ilgili programların dokümanları sistematik bir şekilde analiz edilmiştir. Özellikle Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi’nin öğrenme alanları, becerileri, öğretim yöntem ve teknikleri ile ölçme ve değerlendirme süreçlerine nasıl yansıdığı detaylı olarak incelenmiştir. Buna göre araştırma bulguları, her iki program içerisinde öğrenme alanları ölçütüyle Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi karşılaştırıldığında okul öncesi öğretim programının, hayat bilgisi öğretim programına göre daha esnek bir yapıda olduğu gözlemlenmektedir. Okul öncesi eğitim programında, öğrenme alanları yerine alan becerileri yer almaktadır. Her iki programda Türkiye Yüzyılı Maarif Model’inin erdemli bireyler yetiştirme amacını öncelemekte olup, değerlerin ediniminde yaş ve gelişim düzeyleri gibi etkenlere uygun yöntemler benimsenmiştir. Bu bağlamda yetkin ve erdemli bireyler temelinde Erdem-Değer-Eylem Çerçevesi’nin öğretim programlarına özenle yansıtılmaktadır.